Hebräer 1

1 Nachdem Gott vor Zeiten manchmal und auf mancherlei Weise zu den Vätern geredet hat durch die Propheten, hat er zuletzt in diesen Tagen zu uns geredet durch den Sohn, 2 welchen er zum Erben von allem eingesetzt, durch welchen er auch die Weltzeiten gemacht hat; 3 welcher, da er die Ausstrahlung seiner Herrlichkeit und der Ausdruck seines Wesens ist und alle Dinge trägt mit dem Wort seiner Kraft, und nachdem er die Reinigung unserer Sünden durch sich selbst vollbracht, sich zur Rechten der Majestät in der Höhe gesetzt hat 4 und um so viel mächtiger geworden ist als die Engel, als der Name, den er ererbt hat, ihn vor ihnen auszeichnet. 5 Denn zu welchem von den Engeln hat er jemals gesagt: «Du bist mein Sohn; heute habe ich dich gezeugt»? Und wiederum: «Ich werde sein Vater sein, und er wird mein Sohn sein»? 6 Und wie er den Erstgeborenen wiederum in die Welt einführt, spricht er: «Und es sollen ihn alle Engel Gottes anbeten!» 7 Von den Engeln zwar heißt es: «Er macht seine Engel zu Winden und seine Diener zu Feuerflammen»; 8 aber von dem Sohn: «Dein Thron, o Gott, währt von Ewigkeit zu Ewigkeit. Das Zepter deines Reiches ist ein gerades Zepter; 9 du hast Gerechtigkeit geliebt und Ungerechtigkeit gehaßt, darum hat dich, Gott, dein Gott mit Freudenöl gesalbt, mehr als deine Genossen!» 10 Und: «Du, Herr, hast im Anfang die Erde gegründet, und die Himmel sind deiner Hände Werk. 11 Sie werden vergehen, du aber bleibst; sie werden alle veralten wie ein Kleid, 12 und wie einen Mantel wirst du sie zusammenrollen, und sie sollen verwandelt werden. Du aber bleibst, der du bist, und deine Jahre nehmen kein Ende.» 13 Zu welchem von den Engeln aber hat er jemals gesagt: «Setze dich zu meiner Rechten, bis ich deine Feinde hinlege als Schemel deiner Füße»? 14 Sind sie nicht allzumal dienstbare Geister, ausgesandt zum Dienste um derer willen, welche das Heil ererben sollen?

Ο Θεός μίλησε μέσω του Υιού του

1 Αφού ο Θεός τα παλιά χρόνια μίλησε στους προπάτορες πολλές φορές και με ποικίλους τρόπους δια των προφητών, σ’ αυτούς εδώ τους έσχατους καιρούς μίλησε σ’ εμάς μέσω του Υιού του. 2 Δι’ αυτού ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν και τον όρισε κληρονόμο των πάντων. 3 Αυτός είναι η ακτινοβολία του θεϊκού μεγαλείου και η τέλεια έκφραση της θεϊκής υπόστασης, κι αυτός συγκρατεί το σύμπαν με τη δύναμη του λόγου του. Αφού με το σταυρικό του θάνατο μας καθάρισε από τις αμαρτίες μας, κάθισε ψηλά, στα δεξιά του παντοδύναμου Θεού.

Ο Υιός είναι ανώτερος από τους αγγέλους

4 Ο Υιός έγινε τόσο ανώτερος από τους αγγέλους όσο ανώτερο είναι το όνομα που του έδωσε ο Θεός. 5 Γιατί σε κανέναν από τους αγγέλους δεν είπε ποτέ ο Θεός:

Εσύ είσαι ο Υιός μου,

εγώ σήμερα σε γέννησα.

Ούτε πάλι είπε για κανέναν:

Εγώ θα ’μαι πατέρας του

κι αυτός θα ’ναι Υιός μου.

6 Κι όταν αλλού παρουσιάζει τον πρωτότοκο Υιό του στην οικουμένη, λέει:

Να τον προσκυνήσουν όλοι οι άγγελοι του Θεού.

7 Ενώ για τους αγγέλους λέει:

Ο Θεός κάνει σαν ανέμους τους αγγέλους του

κι αυτούς που τον υπηρετούν τους κάνει σαν πύρινη φλόγα,

8 στον Υιό λέει:

Η βασιλεία σου, Θεέ, είναι αιώνια

και κυβερνάς τον κόσμο δίκαια·

9 αγαπάς το δίκαιο και μισείς το άδικο.

Γι’ αυτό, Θεέ, σε έχρισε Μεσσία ο Θεός σου

με έλαιο αγαλλιάσεως, τιμώντας σε παραπάνω απ’ τους μετόχους* μετόχους. Νοούνται όσοι εχρίοντο στην Π. Διαθήκη με ειδικό έλαιο, δηλ. οι βασιλείς, οι αρχιερείς και μερικοί προφήτες. Όλοι αυτοί ονομάζονταν χριστοί. Ο κατεξοχήν Χριστός όμως –εβρ. Μεσσιάχ, εξελληνισμένο: Μεσσίας– είναι ο Ιησούς, ο οποίος εχρίσθη με το Άγιο Πνεύμα, που στο στίχο αυτό ονομάζεται «έλαιον αγαλλιάσεως». Σύμφωνα με άλλη άποψη «μέτοχοι» είναι όλοι οι πιστοί οι οποίοι λαμβάνουν το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος. σου.

10 Κι αλλού:

Εσύ, Κύριε, αρχικά στερέωσες τη γη

κι έργο δικό σου είναι οι ουρανοί.

11 Αυτοί θα εξαφανιστούν, ενώ εσύ αιώνια παραμένεις.

Τα πάντα θα παλιώσουνε σαν ρούχο.

12 Σαν μανδύα θα τους τυλίξεις, και θ’ αλλάξουν.

Εσύ όμως παραμένεις πάντα ο ίδιος,

τα χρόνια σου ποτέ δε θα τελειώσουν.

13 Σε κανέναν απ’ τους αγγέλους δεν είπε ποτέ ο Θεός:

Κάθισε στα δεξιά μου,

ωσότου υποτάξω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου.

14 Δεν είναι, λοιπόν, όλοι οι άγγελοι πνεύματα που υπηρετούν το Θεό κι αποστέλλονται απ’ αυτόν για να βοηθήσουν όσους μέλλουν να σωθούν;