Nahum 1

1 Weissagung über Ninive, Buch des Gesichtes Nahums, des Elkoschiten: 2 Ein eifernder und rächender Gott ist der HERR; ein Rächer ist der HERR und voller Zorn; ein Rächer ist der HERR gegenüber seinen Widersachern, er verharrt [im Zorn] gegen seine Feinde. 3 Der HERR ist langmütig und von großer Kraft; aber er läßt gewiß nicht ungestraft. Des HERRN Weg ist im Sturmwind und Ungewitter, und Wolken sind der Staub seiner Füße. 4 Er schilt das Meer und trocknet es aus und läßt alle Ströme versiegen; Basan und Karmel verwelken, und Libanons Grün verdorrt. 5 Berge erbeben vor ihm, und die Hügel vergehen; das Land erhebt sich vor seinem Angesicht, der Erdkreis samt allen, die darauf wohnen. 6 Wer kann bestehen vor seinem Grimm, und wer widersteht der Glut seines Zorns? Sein Grimm ergießt sich wie ein Feuer, und Felsen stürzen vor ihm hin. 7 Gütig ist der HERR, eine Zuflucht am Tage der Not, und er kennt die, welche auf ihn vertrauen. 8 Aber mit überströmender Flut wird er jener Stätte verwüsten und seine Feinde in die Finsternis jagen. 9 Was macht ihr Anschläge wider den HERRN? Er wird sie zunichte machen! Die Drangsal wird sich nicht zum zweitenmal erheben. 10 Denn wie Dornen vom Feuer und wie guter Wein von den Trinkern, so werden sie verschlungen wie Stoppeln, die ganz dürre sind. 11 Von dir ist ausgegangen, der wider den HERRN Arges ersann, der Heilloses plante. 12 So spricht der HERR: Wenn sie sich auch sicher fühlen und noch so zahlreich sind, so sollen sie doch abgehauen werden, und es wird aus sein mit ihnen. Wenn ich dich demütige, werde ich dich nicht nochmals demütigen müssen; 13 sondern nun will ich dein Joch zerbrechen und deine Bande zerreißen. 14 Und der HERR hat gegen dich den Befehl erlassen: Dein Name soll nicht mehr fortgepflanzt werden; vom Hause deines Gottes rotte ich gemeißelte und gegossene Bilder aus; ich will dir dein Grab herrichten, denn du bist zu leicht erfunden worden! 15 (02-1) Siehe auf den Bergen die Füße eines guten Boten, der Frieden predigt: Feiere, Juda, dein Feste, bezahle deine Gelübde! Denn der Heillose wird forthin nicht mehr über dich kommen; er ist gänzlich vertilgt!

1 Μήνυμα ενάντια στη Νινευή· βιβλίο που περιέχει το όραμα του Ναούμ του Ελκεσαίου.

Εμπιστοσύνη στη σωστική δύναμη του Θεού

2 Δεν ανέχεται αντίζηλους ο Κύριος, ο Θεός!

Με φοβερό θυμό παίρνει εκδίκηση.

Τους αντιπάλους του ο Κύριος εκδικείται

κι ενάντια στους εχθρούς του οργίζεται.

3 Ο Κύριος έχει υπομονή και περιμένει·

δεν παραβλέπει όμως την αδικία·

έχει τη δύναμη να τιμωρεί.

Βαδίζει μέσα στον ορμητικό ανεμοστρόβιλο

κι είναι τα σύννεφα η σκόνη των βημάτων του.

4 Τη θάλασσα απειλεί και τη στεγνώνει,

κάνει να στερέψουν όλοι οι ποταμοί.

Ξεραίνονται τα βοσκοτόπια της Βασάν,

πεθαίνουνε τα δέντρα του Καρμήλου,

και τ’ άνθη του Λιβάνου μαραίνονται.

5 Μπροστά στον Κύριο τρέμουν τα βουνά,

ταρακουνιούνται οι λόφοι.

Έντρομη κραυγάζει η γη

μαζί της κι όλοι οι κάτοικοί της.

6 Ποιος υπομένει την οργή του;

Ποιος το θυμό του αντέχει το φλογερό;

Η οργή του σαν τη λάβα ξεχύνεται,

μπροστά του θρυμματίζονται οι βράχοι.

7 Αλλά ο Κύριος είν’ καλός

και καταφύγιο σε μέρα θλίψης.

Φροντίζει όσους σ’ εκείνον καταφεύγουνε

8 ακόμα και την ώρα του φοβερού κατακλυσμού.

Θα καταστρέψει όμως την πόλη

που επαναστατεί εναντίον του·

στον άδη τον τρισκότεινο

θα σπρώξει τους εχθρούς του.

9 Γιατί δεν εμπιστεύεστε τον Κύριο; Θα εξοντώσει πλήρως τους εχθρούς σας και δε θα σας καταπιέζουν πια. 10 Καθώς είναι μπλεγμένοι τώρα σαν τ’ αγκάθια και μεθυσμένοι απ’ το πολύ κρασί, θα φαγωθούν απ’ τη φωτιά εντελώς, καθώς κατάξερο άχυρο.

Το τέλος της παντοδυναμίας των Ασσυρίων

11 Από σένα, Νινευή, προέρχεται εκείνος που σκέφτεται πονηρά κι επαναστατεί ενάντια στον Κύριο. 12 Ακούστε, όμως, τώρα τι λέει ο Κύριος: «Όσο κι αν είναι οι εχθροί σας δυνατοί, όσο αναρίθμητοι κι αν είναι, θα θεριστούν κι αυτό θα ’ναι το τέλος τους. Εγώ σας έκανα να υποφέρετε, αλλά δε θα το επαναλάβω. 13 Θα σας λυτρώσω απ’ την κυριαρχία τους, θα σπάσω το ζυγό, που κάτω απ’ το βάρος του στενάζατε».

14 Ο Κύριος λέει στων εχθρών το βασιλιά: «Δε θα ’χεις απογόνους πια να συνεχίσουν τ’ όνομά σου. Μες στων θεών σου το ναό θα καταστρέψω τα είδωλα που είν’ από ξύλο κι από μέταλλο φτιαγμένα. Ο τάφος σου έχει κιόλας σκαφτεί· δεν έχεις πια δικαίωμα να ζεις».