1 Πᾶσα ψυχὴ ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις ὑποτασσέσθω· οὐ γάρ ἐστιν ἐξουσία εἰ μὴ * 35 ¦ ἀπὸ θεοῦ … ὑπὸ τοῦ θεοῦ TR ¦ ὑπὸ θεοῦ … ὑπὸ θεοῦ TNT2 WH NA NIV SBL ⸂ὑπὸ θεοῦ, αἱ δὲ οὖσαι * 35 TR ¦ – TNT2 WH NA NIV SBL ⸋ἐξουσίαι⸌ ὑπὸ τοῦ θεοῦ⸃ τεταγμέναι εἰσίν. 2 Ὥστε ὁ ἀντιτασσόμενος τῇ ἐξουσίᾳ, τῇ τοῦ θεοῦ διαταγῇ ἀνθέστηκεν· οἱ δὲ ἀνθεστηκότες ἑαυτοῖς κρίμα λήψονται. 3 Οἱ γὰρ ἄρχοντες οὐκ εἰσὶν φόβος * 35 TR ¦ τῷ ἀγαθῷ ἔργῳ, ἀλλὰ τῷ κακῷ TNT2 WH NA NIV SBL ⸂τῶν ἀγαθῶν ἔργων, ἀλλὰ τῶν κακῶν.⸃ Θέλεις δὲ μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν; Τὸ ἀγαθὸν ποίει, καὶ ἕξεις ἔπαινον ἐξ αὐτῆς· 4 θεοῦ γὰρ διάκονός ἐστίν σοι εἰς τὸ ἀγαθόν. Ἐὰν δὲ τὸ κακὸν ποιῇς, φοβοῦ· οὐ γὰρ εἰκῇ τὴν μάχαιραν φορεῖ· θεοῦ γὰρ διάκονός ἐστιν, ἔκδικος εἰς ὀργὴν τῷ τὸ κακὸν πράσσοντι. 5 Διὸ ἀνάγκη ὑποτάσσεσθαι, οὐ μόνον διὰ τὴν ὀργήν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν συνείδησιν. 6 Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ φόρους τελεῖτε· λειτουργοὶ γὰρ θεοῦ εἰσιν, εἰς αὐτὸ τοῦτο προσκαρτεροῦντες. 7 Ἀπόδοτε * 35 TR ¦ – TNT2 WH NA NIV SBL ⸋οὖν⸌ πᾶσιν τὰς ὀφειλάς· τῷ τὸν φόρον τὸν φόρον· τῷ τὸ τέλος τὸ τέλος· τῷ τὸν φόβον τὸν φόβον· τῷ τὴν τιμὴν τὴν τιμήν.

8 Μηδενὶ μηδὲν ὀφείλετε, εἰ μὴ τὸ * 35 TR ¦ ἀλλήλους ἀγαπᾷν TNT2 WH NA NIV SBL ⸉ἀγαπᾷν ἀλλήλους·⸊ ὁ γὰρ ἀγαπῶν τὸν ἕτερον, νόμον πεπλήρωκεν. 9 Τὸ γάρ, Οὐ μοιχεύσεις, οὐ φονεύσεις, οὐ κλέψεις, * WH NA NIV SBL ¦ οὐ ψευδομαρτυρήσεις f 35 TR ⸆ οὐκ ἐπιθυμήσεις, καὶ εἴ τις ἑτέρα ἐντολή, ἐν * 35 TR ¦ τῷ λόγῳ τούτῳ TNT2 WH NA NIV SBL ⸉τούτῳ τῷ λόγῳ⸊ ἀνακεφαλαιοῦται, * 35 TR TNT2 WH NA NIV11 SBL ¦ – NIV73 ⸋ἐν τῷ,⸌ Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς * 35 TNT2 WH NA NIV SBL ¦ ἑαυτόν TR ⸂σεαυτόν.⸃ 10 Ἡ ἀγάπη τῷ πλησίον κακὸν οὐκ ἐργάζεται· πλήρωμα οὖν νόμου ἡ ἀγάπη.

11 Καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα * 35 TR ¦ ἤδη ἡμᾶς TNT2 ¦ ἤδη ὑμᾶς WH NA NIV SBL ⸂ἡμᾶς ἤδη⸃ ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν. 12 Ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν· * 35 TR TNT2 WH NA NIV ¦ ἀποβαλώμεθα SBL ⸂ἀποθώμεθα⸃ οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους, * καὶ ἐνδυσώμεθα RP f 35 TR ¦ ἐνδυσώμεθα δὲ TNT2 WH NA NIV SBL ⸂2καὶ ἐνδυσώμεθα⸃ τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. 13 Ὡς ἐν ἡμέρᾳ, εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ. 14 Ἀλλ᾽ ἐνδύσασθε τὸν κύριον Ἰησοῦν χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε, εἰς ἐπιθυμίας.