ΡΩΜΑΙΟΥΣ 13

1 Πᾶσα ψυχὴ ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις ὑποτασσέσθω· οὐ γάρ ἐστιν ἐξουσία εἰ μὴ *13:1 ⸂ ὑπὸ θεοῦ … ὑπὸ τοῦ θεοῦ RP f 35 ¦ ἀπὸ θεοῦ … ὑπὸ τοῦ θεοῦ TR ¦ ὑπὸ θεοῦ … ὑπὸ θεοῦ TNT2 WH NA NIV SBL ⸂ὑπὸ θεοῦ, αἱ δὲ οὖσαι *13:1 ⸋ ἐξουσίαι RP f 35 TR ¦ – TNT2 WH NA NIV SBL ⸋ἐξουσίαι⸌ ὑπὸ τοῦ θεοῦ⸃ τεταγμέναι εἰσίν. 2 Ὥστε ὁ ἀντιτασσόμενος τῇ ἐξουσίᾳ, τῇ τοῦ θεοῦ διαταγῇ ἀνθέστηκεν· οἱ δὲ ἀνθεστηκότες ἑαυτοῖς κρίμα λήψονται. 3 Οἱ γὰρ ἄρχοντες οὐκ εἰσὶν φόβος *13:3 ⸂ τῶν ἀγαθῶν ἔργων, ἀλλὰ τῶν κακῶν RP f 35 TR ¦ τῷ ἀγαθῷ ἔργῳ, ἀλλὰ τῷ κακῷ TNT2 WH NA NIV SBL ⸂τῶν ἀγαθῶν ἔργων, ἀλλὰ τῶν κακῶν.⸃ Θέλεις δὲ μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν; Τὸ ἀγαθὸν ποίει, καὶ ἕξεις ἔπαινον ἐξ αὐτῆς· 4 θεοῦ γὰρ διάκονός ἐστίν σοι εἰς τὸ ἀγαθόν. Ἐὰν δὲ τὸ κακὸν ποιῇς, φοβοῦ· οὐ γὰρ εἰκῇ τὴν μάχαιραν φορεῖ· θεοῦ γὰρ διάκονός ἐστιν, ἔκδικος εἰς ὀργὴν τῷ τὸ κακὸν πράσσοντι. 5 Διὸ ἀνάγκη ὑποτάσσεσθαι, οὐ μόνον διὰ τὴν ὀργήν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν συνείδησιν. 6 Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ φόρους τελεῖτε· λειτουργοὶ γὰρ θεοῦ εἰσιν, εἰς αὐτὸ τοῦτο προσκαρτεροῦντες. 7 Ἀπόδοτε *13:7 ⸋ οὖν RP f 35 TR ¦ – TNT2 WH NA NIV SBL ⸋οὖν⸌ πᾶσιν τὰς ὀφειλάς· τῷ τὸν φόρον τὸν φόρον· τῷ τὸ τέλος τὸ τέλος· τῷ τὸν φόβον τὸν φόβον· τῷ τὴν τιμὴν τὴν τιμήν.