12 Blago čoveku koji pretrpi napast; jer kad bude kušan primiće venac života, koji Bog obreče onima koji ga ljube. 13 Nijedan kad se kuša da ne govori: Bog me kuša; jer se Bog ne može zlom iskušati, i On ne kuša nikoga; 14 nego svakog kuša njegova slast, koja ga vuče i mami. 15 Tada zatrudnevši slast rađa greh; a greh učinjen rađa smrt.