عَننَبِ يَيَ كَوَندِ تِقٍ
1 نَ وَشَتِ عَننَبِ يَيَ شُنشَ نَشَ كَوَندِ تِ قْلْ يُدَيَ فبٍنفبٍرٍن يِرٍ. 2 عَ نُ عَ مَسٍن، «وٌ تُوبِ، بَرِ مَ عَلَ شَ مَنفّيَ نِينِ بَرَ مَكْرّ.» 3 عَننَبِ عٍسَيِ نُ عَننَبِ يَيَ نَن مَ قٍ قَلَقٍ، عَ تٌ عَ مَسٍن،
«مِشِ ندٍ عَ شُي عِتٍمَ فبٍنفبٍرٍن يِرٍ،
‹وٌ كِرَ يَءِلَن مَرِفِ بّ،
وٌ كِرَيٍ مَتِنشِن عَ يَ رَ.›»
4 حْشْمّ شَبٍ دٌنمَ نَن نُ رَفٌرٌشِ يَيَ مَ، بّلّتِ كِرِ دَاشِ نُ شِرِشِ عَ تَفِ. عَ نُ بَلٌمَ كَتٌي نُن وُلَ كُمِ نَن نَ. 5 دَرِ سَلَمُكَيٍ، يُدَيَكَيٍ، نُن مِشِ نَشٍيٍ بِرِن نُ سَبَتِشِ يُرُدّن شُرٍ رَبِلِنيِ، عٍ نُ سِفَمَ عَ يِرٍ. 6 عٍ نُ عٍ شَ يُنُبِيٍ مَسٍنمَ كّنّ مَ، يَيَ قَن نُ عٍ شُنشَمَ يُرُدّن شُرٍ شْورَ عَلَ شَ قٍ رَ.