1 *1Rs 2.12,46Salomão, filho de Davi, fortaleceu-se no seu reino, e Jeová, seu Deus, era com ele e *1Cr 29.25muito o engrandeceu. 2 Salomão falou a todo o Israel, *1Cr 28.1aos capitães de mil e de cem, e aos juízes, e a todos os príncipes em todo o Israel, cabeças das famílias. 3 Foi Salomão com toda a congregação *1Rs 3.4ao alto que estava em Gibeão, *Êx 36.8porque ali estava a tenda da revelação de Deus, que Moisés, servo de Jeová, tinha feito no deserto. 4 Mas Davi tinha feito subir *1Cr 15.25-28a arca de Deus de Quiriate-Jearim para o lugar que lhe preparara; porque lhe tinha armado uma tenda em Jerusalém. 5 O *Êx 31.9;38.1-7altar de bronze que tinha feito Bezalel, filho de Uri, filho de Hur, também estava ali diante do tabernáculo de Jeová; e Salomão e a congregação o procuravam. 6 Salomão subiu lá, ao altar de bronze diante de Jeová, que estava junto à tenda da revelação, e *1Rs 3.4ofereceu sobre ele mil holocaustos.

7 *1Rs 3.5-14Naquela mesma noite, apareceu Deus a Salomão e lhe disse: Pede o que queres que eu te dê. 8 Salomão disse a Deus: Tu usaste de grande benevolência para com meu Pai Davi, e *1Cr 28.5a mim me fizeste rei em seu lugar. 9 Agora, Deus Jeová, *2Sm 7.12-16estabeleça-se a tua promessa, feita a meu Pai Davi, pois que tu me fizeste rei sobre *Gn 13.16;22.17um povo cuja multidão é como o pó da terra. 10 Dá-me sabedoria e conhecimento *2Sm 5.2para eu me haver com este povo; pois quem poderá julgar este povo teu, que é tão grande? 11 Disse Deus a Salomão: Porque tiveste este desejo e não pediste riquezas, bens ou honra, nem a morte dos que te aborrecem, nem tampouco pediste muitos dias de vida, mas pediste sabedoria e conhecimento, para poderes julgar o meu povo, sobre o qual te constituí rei, 12 sabedoria e conhecimento te são dados; e *2Cr 9.22;1Cr 29.25te darei riquezas e bens e honra, quais não teve nenhum dos reis antes de ti, nem haverá depois de ti quem terá coisas semelhantes. 13 Voltou *2Cr 1.3Salomão para Jerusalém da sua visita ao alto que estava em Gibeão, de diante da tenda da revelação; e reinou sobre Israel.

14 *1Rs 10.26-29Salomão ajuntou carros e cavaleiros; e *1Rs 4.26teve mil e quatrocentos carros e doze mil cavaleiros, que colocou *1Rs 9.19nas cidades dos carros e em Jerusalém, junto ao rei. 15 O rei tornou o ouro e a prata tão comuns em Jerusalém como as pedras e os cedros como os sicômoros que nascem nas campinas em grande quantidade. 16 Os cavalos que Salomão tinha eram trazidos do Egito; os negociantes do rei recebiam-nos em tropas, cada tropa por um certo preço. 17 Faziam subir e tiravam do Egito um carro por seiscentos siclos de prata e um cavalo por cento e cinquenta; e assim, por meio dele, eram tirados para todos os reis dos heteus e para os reis da Síria.

1 Salomono, filo de David, fortikiĝis en sia regno; kaj la Eternulo, lia Dio, estis kun li kaj levis lin alte. 2 Kaj Salomono kunvokis la tutan Izraelon, la milestrojn kaj centestrojn, la juĝistojn, kaj ĉiujn estrojn en la tuta Izrael, la ĉefojn de la patrodomoj. 3 Kaj Salomono kune kun la tuta komunumo iris al la altaĵo en Gibeon, ĉar tie estis la tabernaklo de kunveno de Dio, tiu, kiun faris Moseo, servanto de la Eternulo, en la dezerto. 4 Sed la keston de Dio David estis transportinta el Kirjat-Jearim sur tiun lokon, kiun David pretigis por ĝi; ĉar li aranĝis por ĝi tendon en Jerusalem. 5 La kupra altaro, kiun faris Becalel, filo de Uri, filo de Ĥur, estis tie, antaŭ la tabernaklo de la Eternulo; kaj Salomono kaj la komunumo ĝin serĉis. 6 Kaj Salomono supreniris tie antaŭ la Eternulo sur la kupran altaron, kiu estis antaŭ la tabernaklo de kunveno, kaj alportis sur ĝi mil bruloferojn.

7 En tiu nokto Dio aperis al Salomono, kaj diris al li: Petu, kion Mi donu al vi. 8 Kaj Salomono diris al Dio: Vi estis tre favorkora al mia patro David, kaj Vi faris min reĝo anstataŭ li; 9 nun, ho Dio Eternulo, plenumiĝu do Via vorto al mia patro David. Ĉar Vi faris min reĝo super popolo grandnombra kiel la polvo de la tero, 10 tial donu al mi nun saĝecon kaj sciadon, por ke mi povosciu eliradi kaj eniradi antaŭ tiu popolo; ĉar kiu povas regi tiun Vian grandan popolon? 11 Tiam Dio diris al Salomono: Pro tio, ke ĉi tio estis en via koro, kaj vi ne petis riĉecon, nek havaĵojn, nek gloron, nek la animon de viaj malamikoj, kaj eĉ longan vivon vi ne petis, sed vi petis por vi saĝecon kaj sciadon, por regi Mian popolon, super kiu Mi faris vin reĝo: 12 pro tio saĝeco kaj sciado estas donataj al vi; sed ankaŭ riĉecon, havaĵojn, kaj gloron Mi donos al vi en tia grado, kiun ne havis la reĝoj antaŭ vi, kaj ankaŭ post vi oni tion ne havos. 13 Kaj Salomono revenis de la altaĵo en Gibeon, de la tabernaklo de kunveno, en Jerusalemon. Kaj li reĝis super Izrael.

14 Kaj Salomono kolektis al si ĉarojn kaj rajdistojn. Li havis mil kvarcent ĉarojn kaj dek du mil rajdistojn; kaj li lokis ilin en la urboj de ĉaroj kaj ĉe la reĝo en Jerusalem. 15 Kaj la reĝo atingis tion, ke la arĝento kaj oro estis en Jerusalem kiel ŝtonoj, kaj la cedroj estis en tiel granda kvanto, kiel la sikomoroj sur la malaltaj lokoj. 16 La ĉevalojn al Salomono oni venigadis el Egiptujo; kaj societo de komercistoj de la reĝo aĉetadis ilin amase laŭ difinita prezo. 17 Ili liveradis el Egiptujo ĉiun ĉaron pro sescent sikloj da arĝento, kaj ĉiun ĉevalon pro cent kvindek; tiel same ili estis liverataj per iliaj manoj al ĉiuj reĝoj de la Ĥetidoj kaj al la reĝoj de Sirio.