Publicidade

Deuteronômio 32

ESP

1 Dt 4.26;Is 1.2Ouvi, ó céus, e falarei;

e ouça a terra as palavras da minha boca.

2 Is 55.10-11Caia o meu ensino como a chuva,

destile o meu discurso como o orvalho;

como o chuvisco sobre a terra,

como as chuvinhas sobre a erva.

3 Êx 33.19;34.5-6Porque proclamarei o nome de Jeová.

Dt 3.24;5.24Engrandecei o nosso Deus.

4 Dt 32.15,18,30Ele é a Rocha, e as suas obras são perfeitas,

Gn 18.25porque todos os seus caminhos são justiça.

Dt 7.9Deus, fiel e sem iniquidade, justo e reto é ele.

5 Dt 4.25;31.29Procederam corruptamente com ele, não são seus filhos; é essa a sua mancha.

Mt 17.17Eles são geração perversa e deformada.

6 É assim que tratas a Jeová,

Dt 32.28Ó povo insensato e ignorante?

Dt 1.31Não é ele teu pai, que te adquiriu?

Dt 32.15Ele te fez e te estabeleceu.

7 Lembra-te dos dias da antiguidade,

Considera os anos de gerações sucessivas.

Êx 12.26;Sl 78.5-8Pergunta a teu pai, e ele te informará;

aos anciãos, e eles to dirão.

8 Quando o Altíssimo dava às nações a sua herança,

quando separava os filhos dos homens,

fixou os limites dos povos

Gn 11.8;Êx 33.16;Nm 23.9segundo o número dos filhos de Israel.

9 1Rs 8.51,53;Jr 10.16Pois a porção de Jeová é o seu povo,

Jacó é a parte da sua herança.

10 Dt 1.19Ele o achou numa terra deserta

e na solidão ululante dum ermo;

cercou-o, cuidou dele,

guardou-o como Sl 17.8;Zc 2.8a menina dos seus olhos.

11 Dt 33.12;Êx 19.4Como uma águia que desperta o seu ninho,

que adeja sobre seus filhos,

Sl 18.10-18ele estendeu as suas asas, os tomou,

os levou sobre as suas asas.

12 Dt 4.35,39Jeová o conduziu,

Dt 32.39;Is 43.12e não havia com ele deus estranho.

13 Is 58.14Fê-lo cavalgar sobre os altos da terra

e comeu a novidade do campo;

Dt 8.8;Sl 81.16fê-lo chupar mel do penhasco

e azeite, da dura pederneira,

14 Coalhada de vacas, leite de ovelhas,

com gordura de cordeiros,

carneiros da casta de Basã e bodes,

Sl 81.16;147.14com o mais escolhido trigo.

Bebeste do sangue da uva, o vinho espumante.

15 Dt 31.20Mas Jesurum engordou e deu coices

(Tu te engordaste, te engrossaste, te fartaste!),

Jz 10.6abandonou a Deus, Dt 32.6que o fez

e tratou com desprezo a Dt 32.4Rocha da sua salvação.

16 Sl 78.58Com deuses estranhos, o provocaram a zelos,

Sl 106.29com abominações, o irritaram.

17 Lv 17.7;1Co 10.20Ofereceram sacrifícios a sedins, que não são Deus,

Dt 28.64a deuses que não conheceram,

Jz 5.8a deuses novos, que apareceram pouco,

diante dos quais vossos pais não tremeram.

18 Dt 32.4Olvidaste a Rocha que te gerou

Sl 106.21e esqueceste-te do Deus que te deu o ser.

19 Lv 26.30;Sl 106.40Jeová viu isso e os desprezou,

Jr 44.21-23porque o provocaram seus filhos e suas filhas.

20 Então, disse: Esconderei deles o meu rosto,

Dt 31.29verei qual será o seu fim,

Dt 32.5porque são uma geração perversa,

Dt 9.23filhos em quem não fidelidade.

21 Dt 32.16Eles me provocaram a zelos com aquilo que não é Deus,

irritaram-me com as suas Dt 32.17;1Rs 16.13,26vaidades.

Rm 10.19Eu os provocarei a zelos com aquele que não é povo,

irritá-los-ei com uma nação insensata.

22 Nm 16.33-35;Sl 18.7-8Porque um fogo está acendido na minha ira,

arde até o mais profundo Sheol,

Lv 26.20devora a terra e a sua novidade

e incendeia os fundamentos dos montes.

23 Dt 29.21Amontoarei males sobre eles,

Sl 18.14;45.5esgotarei as minhas setas contra eles.

24 Dt 28.22,48Consumidos serão de fome e devorados de raios

Sl 91.6e de amarga destruição.

Lv 26.22Enviarei entre eles os dentes das feras,

Am 5.18-19juntamente com o veneno dos que se arrastam no .

25 Lm 1.20;Ez 7.15Por fora, devastará a espada,

e, por dentro, o pavor,

2Cr 36.17;Lm 2.21tanto ao mancebo como à virgem,

a criança de mama bem como ao homem encanecido.

26 Eu teria dito: Dt 4.27;28.64despedaçá-los-ei,

Dt 9.14farei cessar dentre os homens a sua memória,

27 Dt 9.26Se eu não receasse a vexação do inimigo,

e que os seus adversários, iludindo-se,

dissessem: Nm 15.30A nossa mão está exaltada,

e não é Jeová que tem feito todas essas coisas.

28 Dt 32.6Porque são gente falta de conselhos,

e neles não entendimento.

29 Dt 5.29Se tivessem sido sábios, entenderiam isso,

Dt 31.29discerniriam o seu fim.

30 Lv 26.7-8Como poderia um perseguir a mil,

e dois pôr em fuga a dez mil,

se a sua Dt 32.4Rocha lhos não vendera,

e Jeová lhos não entregara?

31 Porque a rocha deles não é como a nossa Rocha,

Êx 14.25sendo os nossos próprios inimigos os juízes.

32 Pois a sua vide é da vide de Sodoma

e dos campos de Gomorra.

As suas uvas são uvas de Dt 29.18veneno,

os seus cachos são amargos.

33 O seu vinho é fel de répteis

e peçonha cruel de serpentes.

34 Jr 44.21Não é isso depositado comigo,

selado nos meus tesouros?

35 Rm 12.19Minha é a vingança e a recompensa,

Jr 23.12ao tempo em que resvalar o seu ;

Ez 7.5-10pois perto está o dia da sua calamidade,

e o que lhes de acontecer se apressará.

36 Hb 10.30Porque Jeová vindicará ao seu povo

Dt 30.1-3;Lv 26.43-45e se arrependerá no tocante aos seus servos,

quando vir que o poder deles se foi,

e que não resta nem escravo nem livre.

37 Ele dirá: Jr 2.28Onde estão os seus deuses,

a rocha em quem procuravam refúgio?

38 Nm 25.1-2Os que comiam a gordura dos sacrifícios deles

e bebiam o vinho das libações que eles ofereciam,

Jr 11.12levantem-se esses e vos ajudem,

e haja sobre vós um abrigo.

39 Is 41.4;43.10Vede agora que Eu, sim Eu, sou Ele,

Dt 32.12e que não outro deus comigo.

1Sm 2.6Eu faço morrer e faço viver;

Sl 51.8eu firo e eu saro;

Sl 50.22não quem possa livrar da minha mão.

40 Pois Ez 20.5-6levanto a mão ao céu

e digo: Como eu vivo para sempre,

41 Is 34.6-8se eu afiar a minha espada reluzente,

se a minha mão pegar neste juízo,

Jr 50.28-32retribuirei vingança aos meus adversários

e recompensarei aos que me odeiam.

42 Dt 32.23De sangue embriagarei as minhas setas

Jr 12.12;46.10,14(a minha espada devorará carne)

do sangue dos mortos e dos cativos,

das cabeças cabeludas dos inimigos.

43 Rm 15.10Louvai, ó nações, o seu povo,

2Rs 9.7porque ele vingará o sangue dos seus servos,

Is 1.24-25tomará vingança dos seus adversários

Sl 65.3;79.9e fará expiação pela sua terra, pelo seu povo.

Exortação a que seja observada a lei

44 Veio Moisés e falou todas as palavras deste cântico aos ouvidos do povo, ele e Nm 13.8,16Oseiasou Josué., filho de Num. 45 Tendo Moisés acabado de falar todas estas palavras a todo o Israel, 46 disse-lhes: Ez 40.4;44.5Aplicai o vosso coração a todas as palavras que hoje testifico contra vós, para que ordeneis a Dt 4.9vossos filhos que cuidem de cumprir todas as palavras desta lei. 47 Isso não é para vós coisa de somenos importância, pois Dt 8.3;30.20é a vossa vida, e Dt 4.40;33.25por isso prolongareis os vossos dias na terra que estais passando o Jordão para possuirdes.

Moisés recebe ordem de subir ao monte Nebo

48 Naquele mesmo dia, falou Jeová a Moisés: 49 Dt 3.27;Nm 27.12-14Subirás a este monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e verás a terra de Canaã, que eu estou dando aos filhos de Israel por possessão. 50 Morrerás no monte, ao qual tu hás de subir, e Gn 25.8te recolherás ao teu povo, assim como Arão, teu irmão, morreu no monte Hor e se recolheu a seu povo, 51 Nm 20.12porque pecastes contra mim no meio dos filhos de Israel, junto as águas de Meribá de Cades, no Nm 27.14deserto de Zim, e porque não me santificastes no meio dos filhos de Israel. 52 Dt 34.1-3Por isso, verás de longe a terra; porém Dt 1.37;3.27não entrarás, na terra que eu estou dando aos filhos de Israel.

1 Atentu, ĉielo, kaj mi parolos;

Kaj aŭdu la tero la vortojn de mia buŝo.

2 Verŝiĝos kiel pluvo mia instruo,

Fluos kiel roso mia parolo,

Kiel pluvego sur verdaĵon

Kaj kiel grandaj gutoj sur herbon.

3 Ĉar la nomon de la Eternulo mi vokas;

Donu honoron al nia Dio.

4 Li estas la Roko; perfektaj estas Liaj faroj;

Ĉar ĉiuj Liaj vojoj estas justaj.

Li estas Dio fidela kaj sen malbonago;

Justa kaj verama Li estas.

5 Ili malboniĝis antaŭ Li,

Ili ne estas Liaj infanoj, pro sia malvirteco;

Generacio malhumila kaj malhonesta.

6 Ĉu al la Eternulo vi tiel repagas,

Popolo malnobla kaj malprudenta?

Ĉu ne Li estas via patro, kiu vin kreis?

Ĉu ne Li vin estigis kaj aranĝis?

7 Rememoru la tempon antikvan,

Pripensu la jarojn de la antaŭaj generacioj;

Demandu vian patron, kaj li sciigos al vi;

Viajn maljunulojn, kaj ili diros al vi.

8 Kiam la Plejaltulo donis landojn al la popoloj,

Kiam Li disloĝigis la homidojn,

Li starigis la limojn de la popoloj

Laŭ la nombro de la idoj de Izrael;

9 Ĉar parto de la Eternulo estas Lia popolo;

Jakob estas Lia hereda mezuritaĵo.

10 Li trovis lin en dezerto,

En stepo, kie regas bruo senviva;

Li ĉirkaŭis lin, zorgis pri li,

Gardis lin kiel pupilon de Sia okulo.

11 Kiel aglo vekas sian neston,

Flugpendas super siaj idoj,

Tiel Li etendis Siajn flugilojn,

Prenis lin, portis lin sur Siaj flugiloj.

12 La Eternulo sola kondukis lin,

Kaj neniu fremda dio estis kun Li.

13 Li portis lin sur altaĵon de la tero,

Manĝigis al li produktojn de kampoj,

Nutris lin per mielo el ŝtono

Kaj per oleo el granita roko,

14 Per butero de bovinoj kaj per lakto de ŝafinoj

Kun sebo de ŝafidoj

Kaj per ŝafoj de Baŝan kaj per kaproj

Kaj per la graso de la kernoj de tritiko;

Kaj vi trinkis la ŝaŭmantan sangon de vinberoj.

15 Kaj Jeŝurun grasiĝis kaj malhumiliĝis;

Vi grasiĝis, dikiĝis, kaj sebopleniĝis;

Kaj li forlasis la Dion, kiu lin kreis,

Kaj li malrespektis la Rokon de sia savo.

16 Ili incitis Lin per fremdaj dioj,

Per abomenaĵoj ili kolerigis Lin.

17 Ili alportis oferojn al diabloj, ne al Dio,

Al dioj, kiujn ili ne konis,

Al novaj, antaŭ nelonge venintaj,

Pri kiuj ne pensis viaj patroj.

18 La Defendanton, kiu vin naskis, vi perdis el la memoro,

Kaj vi forgesis la Dion, kiu vin estigis.

19 Kaj la Eternulo vidis,

Kaj ekabomenis kolere Siajn filojn kaj Siajn filinojn;

20 Kaj Li diris: Mi kaŝos Mian vizaĝon for de ili,

Mi vidos, kia estos ilia fino;

Ĉar ili estas generacio perfida,

Infanoj, kiuj ne havas en si fidelecon.

21 Ili incitis Min per ne-dio,

Kolerigis Min per siaj vantaĵoj:

Tial Mi incitos ilin per ne-popolo,

Per popolo malnobla Mi ilin kolerigos.

22 Ĉar fajro ekflamis en Mia kolero,

Kaj ĝi brulas ĝis la profundoj de Ŝeol,

Kaj ĝi ruinigas la teron kaj ĝiajn produktojn,

Kaj ĝi bruligas la bazojn de la montoj.

23 Mi amasigos super ili malfeliĉojn;

Miajn sagojn Mi ĉiujn eluzos kontraŭ ilin.

24 Ili konsumiĝos de malsato

Kaj senfortiĝos de febro kaj de turmenta epidemio;

Kaj la dentojn de bestoj Mi venigos sur ilin

Kun la veneno de rampantoj sur la tero.

25 Ekstere ekstermos glavo,

Kaj en la domoj teruro,

Junulon kaj junulinon,

Suĉinfanon kun grizharulo.

26 Mi dirus: Mi disblovos ilin,

Mi neniigos la memoron pri ili inter la homoj;

27 Se Mi ne timus, ke ĉagrenus Min la malamikoj,

Ke eble fieriĝus iliaj premantoj,

Kaj dirus: Nia mano estas potenca,

Kaj ne la Eternulo faris ĉion ĉi tion.

28 Ĉar ili estas popolo, kiu perdis la prudenton,

Kaj komprenadon ili ne havas.

29 Se ili estus prudentaj, ili tion komprenus;

Ili pripensus, kia estos ilia fino.

30 Kiel povus unu persekuti milon

Kaj du forkurigi dek milojn,

Se ilia Defendanto ilin ne vendus

Kaj la Eternulo ilin ne transdonus?

31 Ilia defendanto ne estas ja kiel nia Defendanto,

Niaj malamikoj mem tion povas juĝi.

32 Ĉar el la vinberbranĉoj de Sodom estas iliaj vinberbranĉoj

Kaj el la kampoj de Gomora;

Iliaj beroj estas beroj venenaj,

Vinberojn maldolĉajn ili havas.

33 Galo de drakoj estas ilia vino,

Kaj pereiga veneno de aspidoj.

34 Ĉu tio ne estas kaŝita ĉe Mi,

Sigelita en Mia trezorejo?

35 Ĉe Mi estas venĝo kaj repago,

Ĝis la tago, kiam ekŝanceliĝos ilia piedo;

Ĉar proksima estas la tago de ilia malfeliĉo,

Kaj rapide venos tio, kio estas destinita por ili.

36 Ĉar la Eternulo juĝos Sian popolon,

Kaj Li kompatos Siajn sklavojn,

Kiam Li vidos, ke malaperis ilia forto,

Ke jam ne ekzistas malliberulo nek liberulo.

37 Kaj Li diros: Kie estas iliaj dioj,

La fortikaĵo, kiun ili fidis;

38 Kiuj manĝis la sebon de iliaj buĉoferoj,

Trinkis la vinon de iliaj verŝoferoj?

Ili leviĝu kaj helpu vin,

Ili estu ŝirmo por vi!

39 Vidu nun, ke estas Mi, Mi sola,

Kaj ne ekzistas dio krom Mi;

Mi mortigas kaj vivigas;

Mi frapas kaj resanigas;

Kaj neniu povas savi el Mia mano.

40 Mi levos al la ĉielo Mian manon,

Kaj Mi diros: Mi vivas eterne.

41 Kiam Mi akrigos Mian brilantan glavon

Kaj Mia mano komencos la juĝadon,

Tiam Mi revenĝos al Miaj malamikoj,

Kaj al Miaj malamantoj Mi repagos.

42 Mi ebriigos Miajn sagojn per sango,

Kaj Mia glavo manĝos karnon,

El la sango de mortigitoj kaj kaptitoj,

El la kapoj de la estroj de la malamikoj.

43 Gloru, ho gentoj, Lian popolon;

Ĉar Li venĝos pro la sango de Siaj sklavoj,

Kaj Li redonos venĝon al Siaj malamikoj

Kaj pekliberigos Sian teron kaj Sian popolon.

44 Kaj Moseo venis kaj eldiris ĉiujn vortojn de ĉi tiu kanto antaŭ la oreloj de la popolo, li kaj Josuo, filo de Nun. 45 Kaj kiam Moseo finis la paroladon de ĉiuj ĉi tiuj vortoj antaŭ la tuta Izrael, 46 tiam li diris al ili: Enmetu en vian koron ĉiujn vortojn, per kiuj mi avertas vin hodiaŭ, kaj transdonu ilin al viaj gefiloj, por ke ili penu plenumi ĉiujn vortojn de ĉi tiu instruo. 47 Ĉar ne malgrava afero ĝi estas por vi; sed ĝi estas via vivo, kaj per ĉi tiu afero vi longe vivos sur la tero, al kiu vi iras trans Jordanon, por ekposedi ĝin.

48 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo en la sama tago, dirante: 49 Supreniru sur ĉi tiun monton Abarim, sur la monton Nebo, kiu estas en la lando Moaba, kontraŭ Jeriĥo; kaj rigardu la landon Kanaanan, kiun Mi donas al la Izraelidoj kiel posedaĵon; 50 kaj mortu sur la monto, sur kiun vi supreniras, kaj alkolektiĝu al via popolo, kiel mortis Aaron, via frato, sur la monto Hor, kaj alkolektiĝis al sia popolo: 51 pro tio, ke vi pekis kontraŭ Mi inter la Izraelidoj ĉe la Akvo de Malpaco en Kadeŝ, en la dezerto Cin; pro tio, ke vi ne aperigis Mian sanktecon inter la Izraelidoj. 52 Ĉar de malproksime vi vidos la landon, sed vi ne eniros tien, en la landon, kiun mi donas al la Izraelidoj.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-