1 *2Co 11.10;Gl 1.20;1Tm 2.7;Rm 1.9Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo: 2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração. 3 Pois *cp.Êx 32.32eu mesmo desejaria ser *1Co 12.3;16.22;Gl 1.8s.anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas *Rm 11.14;Ef 6.5; cp.Rm 1.3segundo a carne, 4 os quais são *cp.Rm 9.6israelitas; de quem é *Êx 4.22; cp.Rm 8.15a adoção, *Êx 40.34;1Rs 8.11;Ez 1.28; cp.Hb 9.5a glória, *Gn 17.2;Dt 29.14;Ef 2.12;Lc 1.72;At 3.25, etc.as alianças, *Dt 4.13s.;Sl 147.19a promulgação da Lei, *Hb 9.1,6, etc.; cp.Dt 7.6;14.1s.o culto de Deus e *At 2.39;13.32;Ef 2.12as promessas; 5 de quem são *Rm 11.28;At 3.13os patriarcas, e *Mt 1.1-16;Rm 1.3de quem descende o Cristo segundo a carne, *Cl 1.16-19o qual é sobre todas as coisas, *Jo 1.1; cp.Cl 2.9Deus *Rm 1.25bendito para sempre. Amém.

6 Porém não é como se *cp.Nm 23.19a palavra de Deus haja falhado. *Rm 2.28s.;Gl 6.16; cp.Jo 1.47Pois nem todos os que são de Israel são israelitas; 7 nem *Gl 4.23; cp.Jo 8.33,39por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: *Gn 21.12;Hb 11.18Em Isaque será chamada a tua descendência. 8 Isto é, não são *Rm 8.14filhos de Deus os filhos da carne, mas *Rm 4.13,16;Gl 3.29;4.28; cp.Hb 11.11os filhos da promessa são considerados como descendência. 9 A palavra da promessa é esta: *Gn 18.10Por este tempo, virei, e Sara terá um filho. 10 *Rm 5.3E não somente isso, mas também *Gn 25.21Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai 11 (porque não tendo os filhos gêmeos ainda nascido, nem tendo eles feito bem ou mal algum, para que *Rm 8.28; cp.4.17o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas daquele que chama), 12 foi dito a ela: *Gn 25.23O mais velho servirá ao mais moço. 13 Como está escrito: *Ml 1.2Eu amei a Jacó, porém aborreci a Esaú.

14 *Rm 3.5Que diremos, pois? *2Cr 19.7; cp.Rm 2.11Há, porventura, em Deus injustiça? *Lc 20.16De modo nenhum! 15 Pois a Moisés disse: *Êx 33.19Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão. 16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele *Gl 2.2que corre, mas de *Ef 2.8Deus, que usa de misericórdia. 17 Pois *Êx 9.16disse a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que seja anunciado o meu nome por toda a terra. 18 Logo, ele tem misericórdia de quem quer e a quem quer *Êx 4.21;7.3;9.12;10.20,27;11.10;14.4,17;Dt 2.30;Js 11.20; cp.Jo 12.40;Rm 11.7,25endurece.

19 *Rm 11.19; cp.1Co 15.35;Tg 2.18Dir-me-ás, então: *cp.Rm 3.7Por que se queixa ele ainda? Pois *2Cr 20.6;Jó 9.12;Dn 4.35quem resiste à sua vontade? 20 Mas, antes, *Rm 2.1ó homem, quem és tu que *Jó 33.13replicas a Deus? Porventura, *Is 29.16;45.9;64.8;Jr 18.6; cp.2Tm 2.20;Rm 9.22s.a coisa formada dirá a quem a formou: Por que me fizeste assim? 21 Porventura, não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso para honra e outro para desonra? 22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita *Rm 2.4longanimidade os vasos de ira, *Pv 16.4;1Pe 2.8preparados para a perdição, 23 a fim de que também desse a conhecer *Rm 2.4;Ef 3.16as riquezas da sua glória sobre *At 9.15os vasos de misericórdia, que *cp.Rm 8.29s.de antemão preparou para a glória, 24 os quais somos nós, a quem ele também *Rm 8.28chamou *Rm 3.29não só dos judeus, mas também dos gentios? 25 Como ele também disse em Oseias:

*Os 2.23; cp.1Pe 2.10Chamarei meu povo ao que não era meu povo

e amada, à que não era amada;

26 *Os 1.10e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois povo meu,

ali serão chamados *Mt 16.16filhos do Deus vivo.

27 *Is 10.22s.Isaías exclama a respeito de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja *Gn 22.17;Os 1.10como a areia do mar, é somente *Rm 11s.o resto que será salvo. 28 Pois o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a; 29 *Is 1.9como Isaías predisse:

Se *Tg 5.4o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência,

*Dt 29.23;Is 13.19;Jr 49.18;50.40;Am 4.11ter-nos-íamos tornado como Sodoma e tais como Gomorra.

30 *Rm 9.14Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas *Rm 10.6;Gl 2.16;3.24;Fp 3.9;Hb 11.7; cp.Rm 1.17;3.21s.a justiça que vem da fé; 31 porém que Israel, *Is 51.1;Rm 10.2s.;11.7; cp.Rm 9.30;10.20buscando uma lei da justiça, não *cp.Gl 5.4chegou a essa lei. 32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras. Tropeçaram *1Pe 2.6,8na pedra de tropeço, 33 como está escrito:

*Is 28.16Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo.

*Rm 10.11Aquele que nele crê *cp.Rm 5.5não será envergonhado.

1 Mi diras la veron en Kristo, mi ne mensogas, kaj mia konscienco atestas kun mi per la Sankta Spirito, 2 ke mi havas grandan malĝojon kaj senĉesan doloron en la koro. 3 Ĉar mi volus, ke mi estu anatemita for de Kristo por miaj fratoj, miaj parencoj laŭ la karno; 4 kiuj estas Izraelidoj, kies estas la adopto kaj la gloro kaj la interligoj kaj la leĝdono kaj la Diservo kaj la promesoj; 5 kies estas la patroj, kaj el kiuj laŭ la karno estas Kristo, kiu estas super ĉiuj, Dio benata eterne. Amen. 6 Sed la afero ne estas, kvazaŭ la vorto de Dio estus neniiĝinta. Ĉar ne ĉiuj estas Izrael, kiuj estas el Izrael; 7 nek, ĉar ili estas idoj de Abraham, ĉiuj estas filoj, sed: Per Isaak oni nomos vian idaron. 8 Tio estas, ne la filoj de la karno estas la filoj de Dio, sed la filoj de la promeso estas rigardataj kiel idaro. 9 Ĉar jen estas la vorto de promeso: En la sama jartempo Mi venos, kaj estos filo ĉe Sara. 10 Kaj plue, kiam Rebeka ankaŭ gravediĝis per unu, nia patro Isaak 11 (ĉar la infanoj ankoraŭ ne naskiĝis, nek faris ion bonan aŭ malbonan, por ke la intenco de Dio restu laŭ elekto, ne pro faroj, sed pro la alvokanto), 12 estis dirite al ŝi: La pli granda servos la malpli grandan. 13 Kiel estas skribite: Mi ekamis Jakobon, sed Esavon Mi malamis.

14 Kion do ni diru? Ĉu estas maljusteco ĉe Dio? Nepre ne! 15 Ĉar Li diris al Moseo: Mi favorkoros tiun, kiun Mi favorkoros, kaj Mi kompatos tiun, kiun Mi kompatos. 16 Tial do tio apartenas ne al tiu, kiu volas, nek al tiu, kiu kuras, sed al Dio, kiu kompatas. 17 Ĉar la Skribo diras al Faraono: Nur por tio Mi vin konservis, ke Mi montru sur vi Mian forton, kaj por ke oni rakontu pri Mia nomo sur la tuta tero. 18 Tial Li favorkoras ĉiun, kiun Li volas; kaj ĉiun, kiun Li volas, Li obstinigas.

19 Vi do diras al mi: Kial Li ankoraŭ riproĉas? Ĉar kiu rezistas al Lia volo? 20 Sed antaŭ tio, ho viro, kiu vi estas, ke vi respondas kontraŭ Dio? Ĉu faritaĵo diros al sia farinto: Kial vi faris min tiel? 21 Aŭ ĉu la potfaristo ne havas rajton super la argilo, el la sama maso fari jen vazon por honoro, kaj jen vazon por malhonoro? 22 Kiel do, se Dio, volante elmontri Sian koleron kaj konatigi Sian potencon, toleris kun plena pacienco vazojn de kolero, taŭgajn por pereo; 23 kaj por ke Li konatigu la riĉon de Sia gloro sur vazojn de favoro, kiujn Li antaŭe pretigis por gloro, 24 nome nin, kiujn Li ankaŭ vokis, ne nur el la Judoj, sed ankaŭ el la nacianoj? 25 Kiel Li diras ankaŭ en Hoŝea:

La popolon ne Mian Mi nomos Mia popolo,

Kaj la neamatinon amatino.

26 Kaj sur la sama loko, kie estis al ili dirite: Vi ne estas Mia popolo,

Tie oni nomos ilin infanoj de la vivanta Dio.

27 Kaj Jesaja krias pri Izrael: Se la nombro de la filoj de Izrael eĉ estos kiel la apudmara sablo, la restintoj saviĝos; 28 ĉar la Sinjoro efektivigos Sian vorton en la mondo, akcelante kaj tranĉe mallongigante ĝin. 29 Kiel Jesaja diris antaŭe:

Se la Eternulo Cebaot ne lasus al ni restaĵon,

Ni fariĝus kiel Sodom, ni similiĝus al Gomora.

30 Kion do ni diru? Ke la nacianoj, kiuj ne sekvis justecon, atingis justecon, la justecon, kiu estas el fido; 31 sed ke Izrael, sekvante la leĝon de justeco, ne atingis tiun leĝon. 32 Kial? Ĉar ili sekvis ĝin ne per fido, sed kvazaŭ per faroj. Ili falpuŝiĝis ĉe la ŝtono de falpuŝiĝo; 33 kiel estas skribite:

Jen Mi kuŝigas en Cion ŝtonon de falpuŝiĝo kaj rokon de alfrapiĝo;

Kaj tiu, kiu fidos al li, ne estos hontigita.