1 Tu, porém, fala o que convém *vd.Tt 1.9à sã doutrina. 2 Exorta *cp.Fm 9os velhos a que sejam *vd.1Tm 3.2sóbrios, circunspectos, prudentes, *Tt 1.13sãos *1Tm 1.2; cp.1Tm 1.14na fé, no amor e na perseverança; 3 da mesma maneira, as velhas, a que sejam de compostura reverente, *vd.1Tm 3.11não maldizentes, não *1Tm 3.8dadas ao excesso no uso do vinho, a que ensinem o bem, 4 para que instruam as mulheres moças a amarem seus maridos e seus filhos, 5 a serem prudentes, castas, *cp.1Tm 5.14cuidadosas da casa, bondosas, *vd.Ef 5.22sujeitas a seus maridos *1Tm 6.1a fim de que a palavra de Deus não seja blasfemada. 6 Exorta também *1Tm 5.1os moços a que sejam prudentes em tudo 7 e faze-te a ti mesmo *vd.1Tm 4.12um exemplo de boas obras; na tua doutrina, mostrando integridade, seriedade 8 e linguagem sã e irrepreensível, *1Pe 2.12; cp.2Ts 3.14para que o adversário se confunda, não tendo mal algum que dizer de nós. 9 Exorta *vd.Ef 6.5;1Tm 6.1os servos a que sejam sujeitos a seus senhores, que lhes sejam agradáveis em tudo; 10 e que não os contradigam, que não os defraudem, mas que lhes manifestem em tudo perfeita fidelidade, a fim de que em tudo honrem a doutrina de *vd.Tt 1.3Deus, nosso Salvador. 11 Pois a graça de Deus *vd.2Tm 1.10; cp.Tt 3.4se manifestou, *vd.1Tm 2.4trazendo a salvação a todos os homens, 12 ensinando-nos, a fim de que, renunciando a impiedade e *cp.1Tm 6.9;Tt 3.3as paixões mundanas, *2Tm 3.12vivamos *vd.1Tm 6.17no presente mundo sóbria, reta e piamente, 13 aguardando a bem-aventurada esperança *vd.2Ts 2.8e a manifestação da glória do *2Pe 1.1; cp.1Tm 1.1;2Tm 1.2;Tt 1.4grande Deus e nosso Salvador Cristo Jesus, 14 que *vd.1Tm 2.6se deu a si mesmo por nós, *vd.1Pe 1.18s.a fim de nos remir de toda iniquidade e *Hb 1.3;9.14;1Jo 1.7purificar para si *Êx 19.5;Dt 14.2;1Pe 2.9; vd.Ef 1.11um povo todo seu, *Ef 2.10;Tt 3.8;1Pe 3.13zeloso de boas obras.

15 Fala essas coisas, *1Tm 4.13;5.20; vd.2Tm 4.2exorta e repreende com toda a autoridade. *vd.1Tm 4.12Ninguém te despreze.

1 Sed parolu vi tion, kio konvenas al la sana doktrino: 2 ke la maljunuloj estu sobraj, seriozmienaj, prudentaj, sanaj en la fido, en amo en pacienco; 3 ke la maljunulinoj tiel same estu je sintenado respektemaj, ne kalumniantoj, nek sklavigitaj de troa vino, sed instruantaj la bonon; 4 por ke ili eduku la junulinojn ami siajn edzojn, ami siajn infanojn, 5 esti prudentaj, ĉastaj, hejme laborantaj, bonfaremaj, submetiĝemaj al siaj propraj edzoj, por ke la vorto de Dio ne estu blasfemita; 6 konsilu tiel same la junulojn, ke ili estu prudentaj; 7 pri ĉio montrante vin ekzemplo de bonaj faroj, en via instruado montrante sincerecon, seriozecon, 8 paroladon sanan, nekondamneblan; por ke la kontraŭulo hontu, havante nenion malbonan diri kontraŭ ni. 9 Admonu sklavojn, ke ili estu submetiĝemaj al siaj propraj sinjoroj kaj plaĉantaj al ili en ĉio; ne kontraŭdiremaj, 10 ne ŝtelantaj, sed montrantaj ĉian bonan fidelecon; por ke ili ornamu en ĉio la doktrinon de Dio, nia Savanto. 11 Ĉar jam aperis la graco de Dio, portante savon al ĉiuj homoj, 12 instruante nin, ke foriginte malpiecon kaj laŭmondajn dezirojn, ni vivadu sobre, juste, kaj pie en la nuna mondo, 13 atendantaj la feliĉan esperon kaj la malkaŝon de la gloro de nia granda Dio kaj Savanto, Jesuo Kristo, 14 kiu donis sin por ni, por elaĉeti nin el ĉia maljusteco kaj por purigi al si popolon propran, fervoran pri bonaj faroj.

15 Tion parolu, kaj konsilu kaj riproĉu kun ĉia aŭtoritato. Neniu vin malestimu.