1 A mulher sábia edifica a sua casa, Mas a insensata a derruba com as suas mãos.2 Quem anda na retidão teme a Jeová; Mas aquele que é perverso nos seus caminhos o despreza.3 Na boca do insensato está o rebento da soberba, Mas os lábios dos sábios os conservarão.4 Onde não há bois, vazia está a manjedoura; Mas pela força do boi há abundância de novidades.5 A testemunha fiel não mentirá, Mas a testemunha falsa profere mentiras.6 O escarnecedor busca a sabedoria, e não a acha; Mas para o inteligente o conhecimento é fácil.7 Afasta-te da presença do homem insensato, Não é nos seus lábios que acharás a ciência.8 A sabedoria do prudente é entender o seu caminho, Mas a estultícia dos loucos é engano.9 A culpa zomba dos insensatos, Mas os retos têm o favor de Deus.10 O coração conhece a sua própria amargura, E o estranho não participa da sua alegria.11 A casa dos perversos será destruída, Mas a tenda dos retos florescerá.12 Há um caminho que ao homem parece direito, Mas no fim guia para a morte.13 Até no riso o coração pode ter a dor, E a alegria pode acabar em tristeza.14 Quem erra de coração, se encherá dos seus caminhos; Mas a plenitude do homem de bem vem de si mesmo.15 O simples dá crédito a tudo o que se lhe diz, Mas o prudente considera os seus passos.16 O sábio teme e desvia-se do mal, Mas o tolo é arrogante e dá-se por seguro.17 Quem se encoleriza facilmente, fará loucuras; E o homem de desígnios perversos é odiado.18 Os simples herdarão a estultícia, Mas os prudentes serão coroados de conhecimento.19 Os maus prostram-se perante os bons, E os perversos junto às portas dos justos.20 O pobre é odiado até pelo seu vizinho, Mas o rico tem muitos amigos.21 Quem despreza ao seu vizinho, peca; Mas aquele que se compadece dos pobres, esse é feliz.22 Porventura não erram os que maquinam o mal? Mas haverá benignidade e verdade para os que planejam o bem.23 Há proveito em todo o trabalho; Meras palavras, porém, só levam à penúria.24 A riqueza dos sábios é uma coroa para eles, Mas a estultícia dos loucos não passa de estultícia.25 A testemunha verdadeira livra almas; Mas quem profere mentiras causa engano.26 Quem teme a Jeová, tem seguro apoio, E os seus filhos terão um lugar de refúgio.27 O temor de Jeová é fonte de vida, Para desviar dos laços da morte.28 Na multidão do povo está a glória do rei, Mas na falta do povo está a destruição do príncipe.29 Quem é tardio em irar-se é grande em entendimento; Mas o que tem espírito impaciente exalta a estultícia.30 O ânimo tranqüilo é a vida da carne, Mas a inveja é a podridão dos ossos.31 Quem oprime ao pobre, ultraja ao seu Criador; Mas honra-o aquele que se compadece do necessitado.32 O perverso é derrubado pela sua malícia, Mas o justo, ainda morrendo, tem esperança.33 A sabedoria repousa no coração do inteligente; Mas o que está no interior dos loucos, vem a lume.34 A justiça exalta as nações, Mas o pecado é o opróbrio dos povos.35 O favor do rei é concedido ao servo que procede sabiamente, Mas a sua ira manifesta-se contra aquele que causa vergonha.

1 Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.2 Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.3 En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.4 Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.5 Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.6 Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.7 Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.8 La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.9 Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.10 Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.11 Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.12 Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.13 Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.14 Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.15 Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.16 Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.17 Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.18 Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.19 Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.20 Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.21 Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.22 Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.23 De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.24 Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.25 Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.26 En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.27 La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.28 Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.29 Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.30 Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.31 Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.32 Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.33 En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.34 Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.35 Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.