Romanos 9

Η εκλογή του Ισραήλ

1 Λέω την αλήθεια –μάρτυράς μου ο Χριστός– δε λέω ψέματα. Η συνείδησή μου, που την κατευθύνει το Άγιο Πνεύμα, μαρτυρεί κι αυτή πως λέω την αλήθεια. 2 Λυπούμαι πάρα πολύ, και μια θλίψη βαραίνει αδιάκοπα την καρδιά μου. 3 Φτάνω στο σημείο να εύχομαι να χωριζόμουν εγώ από το Χριστό, αρκεί να πήγαιναν κοντά του οι ομοεθνείς αδερφοί μου. 4 Είναι οι απόγονοι του Ισραήλ, που ο Θεός τούς έκανε παιδιά του, τους φανέρωσε τη δόξα του, ανανέωσε επανειλημμένα τη διαθήκη του μ’ αυτούς, τους έδωσε το νόμο, τη λατρεία και τις υποσχέσεις του. 5 Είναι απόγονοι των πατριαρχών, κι απ’ αυτούς κατάγεται ως άνθρωπος ο Χριστός, ο Θεός,*ο Χριστός, ο Θεός. Ή: ...ο Χριστός. Ο Θεός... που εξουσιάζει τα πάντα· ας είναι ευλογημένος στους αιώνες· αμήν.

6 Όχι βέβαια, πως δεν εκπληρώθηκε το σχέδιο του Θεού. Γιατί δεν ταυτίζεται ο αληθινός Ισραήλ μ’ όλους όσοι κατάγονται από τον Ισραήλ. 7 Ούτε είναι αληθινά παιδιά του Αβραάμ όλοι όσοι κατάγονται από τον Αβραάμ, γιατί ο ίδιος ο Θεός είπε στον Αβραάμ: Μόνο από τον Ισαάκ θ’ αποκτήσεις αληθινούς απογόνους.8 Δηλαδή δεν είναι οι σαρκικοί απόγονοι τα παιδιά που του υποσχέθηκε ο Θεός· αντίθετα, θεωρούνται αληθινοί απόγονοι του Αβραάμ τα παιδιά που γεννήθηκαν σύμφωνα με την υπόσχεση του Θεού. 9 Και η υπόσχεση λέει κατά λέξη: Θα ξανάρθω πάλι τέτοια εποχή, και μέχρι τότε η Σάρρα θα έχει γιο.

10 Η υπόσχεση δεν σταματάει εδώ, αλλά συνεχίζεται και στη Ρεβέκκα, που έκανε δίδυμα από έναν άντρα, τον προπάτορά μας τον Ισαάκ. 11 Δεν είχαν γεννηθεί καλά καλά τα παιδιά, ούτε είχαν προφτάσει να κάνουν κάτι καλό ή κακό, όταν ο Θεός, για να φανεί πως το σχέδιό του εξαρτάται μόνο από την εκλογή του, πως εξαρτάται μόνο από αυτόν που καλεί κι όχι από τα έργα του ανθρώπου, 12 είπε στη Ρεβέκκα: Ο μεγαλύτερος θα υπηρετήσει τον νεότερο.13 Όπως λέει η Γραφή: Αγάπησα τον Ιακώβ, μίσησα όμως τον Ησαύ.

14 Τι μπορούμε να πούμε για όλα αυτά; Πως ο Θεός είναι άδικος; Ποτέ τέτοιο πράγμα! 15 Άλλωστε λέει στο Μωυσή: Θα δείξω έλεος σ’ όποιον θέλω να ελεήσω και θα φανώ σπλαχνικός σ’ όποιον θέλω να σπλαχνιστώ.16 Όλα εξαρτώνται, λοιπόν, από το έλεος του Θεού, κι όχι από την ανθρώπινη θέληση και προσπάθεια. 17 Στη Γραφή λέει ο Θεός στο Φαραώ: Σ’ έκανα βασιλιά, ακριβώς για να δείξω στην περίπτωσή σου τη δύναμή μου κι έτσι να γίνει ξακουστό το όνομά μου σ’ όλη τη γη.18 Ο Θεός, λοιπόν, ελεεί τον άνθρωπο ή σκληραίνει την καρδιά του, κατά το θέλημά του.

Οργή και έλεος του Θεού

19 Θα πει βέβαια κάποιος: «Τότε γιατί ακόμη μας βρίσκει σφάλματα ο Θεός; Ποιος τάχα μπορεί ν’ αντισταθεί στο θέλημά του;» 20 Άνθρωπε, ποιος είσαι εσύ, λοιπόν, που κάνεις κριτική στο Θεό; Μπορεί να πει ένα δημιούργημα στο δημιουργό του, «γιατί μ’ έκανες έτσι;» 21 Δεν είναι στο χέρι του αγγειοπλάστη να κάνει με τον πηλό ό,τι θέλει; Από το ίδιο υλικό φτιάχνει σκεύη πολύτιμα και σκεύη για τις πιο συνηθισμένες χρήσεις. 22 Έτσι και ο Θεός, θέλοντας να δείξει την οργή του και να κάνει γνωστή τη δύναμή του, φέρθηκε με μεγάλη μακροθυμία σ’ αυτούς που άξιζαν την οργή του και που ήταν έτοιμοι για το χαμό τους. 23 Σ’ άλλους πάλι θέλησε να φανεί η άπειρη δόξα του, σ’ αυτούς που το έλεός του όρισε να μετάσχουν στη δόξα του 24 –κι αυτοί είμαστε εμείς. Μας κάλεσε όχι μόνο από τον ιουδαϊκό λαό, αλλά και από τους εθνικούς, 25 όπως λέει και στο βιβλίο του Ωσηέ:

Θα ονομάσω λαό μου αυτούς που δεν είναι λαός μου,

αγαπημένους μου αυτούς που δεν είχα αγαπήσει.

26 Και στον τόπο που τους είπα «εσείς δεν είστε λαός μου»,

εκεί θα τους ονομάσω γιους του αληθινού Θεού.

27 Αλλά και ο Ησαΐας διακηρύττει για τον Ισραήλ:

Κι αν ακόμα είναι τόσοι πολλοί οι απόγονοι του Ισραήλ όσοι οι κόκκοι της άμμου στη θάλασσα,

θα σωθεί μόνο ένα μικρό υπόλοιπο.

28 Γιατί ο Κύριος πραγματοποιεί το λόγο του

σύντομα με δικαιοσύνη·

το λόγο του σύντομα θα τον κάνει

πραγματικότητα πάνω στη γη.

29 Και πάλι ο Ησαΐας το προφήτεψε καθαρά:

Αν ο παντοδύναμος Κύριος δε μας άφηνε το υπόλοιπο,

θα γινόμασταν σαν τα Σόδομα, θα εξομοιωνόμασταν με τα Γόμορρα.

Ο Ισραήλ και το ευαγγέλιο

30 Τι συμπέρασμα, λοιπόν, βγάζουμε απ’ όλα αυτά; Οι άλλοι λαοί, οι ειδωλολάτρες, που δε ζητούσαν να βρουν δικαίωση στο Θεό, βρήκαν τη δικαίωση, μια δικαίωση που προέρχεται από την πίστη. 31 Αντίθετα, ο Ισραήλ, που επιδίωκε να δικαιωθεί με την τήρηση του νόμου, δε μπόρεσε να δικαιωθεί με το νόμο. 32 Γιατί; Επειδή θέλησε να το πετύχει όχι με την πίστη στο Θεό, αλλά με τα έργα του νόμου. Έτσι, σκόνταψαν στο λίθο του προσκόμματος, 33 όπως το είχε πει η Γραφή:

Κοιτάξτε, τοποθετώ στη Σιών έναν λίθο για πρόσκομμα, μια πέτρα για πτώση.

Όποιος όμως πιστεύει σ’ αυτόν, δε θα ντροπιαστεί.

神拣选以色列人

1 我在基督里说的是实话，并没有撒谎，因为我的良心在圣灵里一同为我作证；2 我大大忧愁，心里常常伤痛。3 为我的同胞，就是我骨肉之亲，就算自己受咒诅，与基督隔绝，我也甘心。4 他们是以色列人：嗣子的名分、荣耀、众约、律法、敬拜的礼仪和各样的应许，都是他们的。5 蒙拣选的列祖也是他们的祖宗；按肉身来说，基督也是出自他们这一族。其实，他是在万有之上，永远受称颂的　神。阿们。

6 当然，这不是说　神的话落了空，因为出自以色列的，不都是以色列人；7 也不因为他们是亚伯拉罕的后裔，就都成为他的儿女，只有"以撒生的，才可以称为你的后裔"，8 这就是说，肉身生的儿女并不是　神的儿女，只有凭着应许生的儿女才算是后裔。9 因为所应许的话是这样："明年这个时候我要来，撒拉必定生一个儿子。"10 不但如此，利百加也是这样：既然从一个人，就是从我们的祖宗以撒怀了孕，11 双生子还没有生下来，善恶也没有行出来*为要坚定　神拣选人的旨意，不是由于行为，而是由于那呼召者，12 　神就对她说："将来大的要服事小的。"13 正如经上所记的：

"我爱雅各，

却恶以扫。"

14 既是这样，我们可以说甚么呢？　神不公平吗？绝对不会！15 因为他对摩西说：

"我要怜悯谁，就怜悯谁；

我要恩待谁，就恩待谁。"

16 这样看来，既不是出于人意，也不是由于人为*"人为"原文作"奔走"或"奔跑"，只在于那怜悯人的　神。17 经上有话对法老说："我把你兴起来，是要借着你显出我的大能，并且使我的名传遍全地。"18 这样看来，他愿意怜悯谁就怜悯谁，愿意谁刚硬就使谁刚硬。

神显出忿怒又施行怜悯

19 这样，你会对我说："那么他为甚么责怪人呢？有谁抗拒他的旨意呢？"20 你这个人哪，你是谁，竟敢跟　神顶嘴呢？被造的怎么可以对造他的说："你为甚么把我做成这个样子呢？"21 陶匠难道没有权用同一团的泥，又做贵重的、又做卑贱的器皿吗？22 如果　神有意要显明他的忿怒，彰显他的大能，而多多容忍那可怒、预备遭毁灭的器皿，23 为了要使他丰盛的荣耀，彰显在那蒙恩、早已预备要得荣耀的器皿上，这又有甚么不可呢？24 这器皿就是我们这些不但从犹太人中，也从外族人中蒙召的人。25 就如　神在何西阿书上说的：

"我要称那不是我子民的为我的子民，

那不蒙爱的为蒙爱的；

26 从前在甚么地方对他们说：

你们不是我的子民，

将来就在那里称他们为永活　神的儿子。"

27 以赛亚指着以色列人大声说："以色列子孙的数目虽然多如海沙，得救的不过是剩下的余数；28 因为主必在地上迅速而彻底地成就他的话。"29 又如以赛亚早已说过的：

"如果不是万军之主给我们存留后裔，

我们早就像所多玛

和蛾摩拉一样了。"

以色列人因为不信而绊倒

30 既是这样，我们还有甚么可说的呢？那不追求义的外族人却得了义，就是因信而得的义。31 但以色列人追求律法的义*"律法的义"原文作"义的律法"，却达不到律法的要求。32 这是甚么缘故呢？因为他们不凭信心，只靠行为。他们绊倒在那绊脚石上，33 正如经上所记：

"看哪，我在锡安放了一块绊脚石，

是绊倒人的盘石；

信靠他的人，

必不致失望。"