Ασμα Ασματων 6

ΧΟΡΟΣ ΠΑΡΘΕΝΩΝ:

1 Πού πήγε ο αγαπημένος σου,

εσύ, μες στις γυναίκες η ομορφότερη;

Ποιον δρόμο πήρε ο αγαπημένος σου

ώστε να τον γυρέψουμε μαζί σου;

ΕΚΕΙΝΗ:

2 Ο αγαπημένος μου κατέβηκε στον κήπο του,

στα ευωδιαστά παρτέρια,

για να βοσκήσει μες στους κήπους το κοπάδι του

και να μαζέψει κρίνα.

3 Του αγαπημένου μου είμ’ εγώ

κι ο αγαπημένος μου δικός μου.

Στα κρίνα ανάμεσα βοσκάει το κοπάδι του.

«Καλή μου, είσαι ωραία...»

ΕΚΕΙΝΟΣ:

4 Καλή μου, είσαι ωραία όπως η Θίρσα,*Για ορισμένο χρόνο η Θίρσα ήταν πρωτεύουσα του βόρειου βασιλείου του Ισραήλ (βλ. Α΄ Βασ. 15:33· 16:23).

χαριτωμένη όπως η Ιερουσαλήμ

και τρομερή καθώς στρατιές με φλάμπουρα.

5 Πάρε από πάνω μου τα μάτια σου

γιατί μ’ αναστατώνουν.

Ωσάν κοπάδι ερίφια τα μαλλιά σου,

που ροβολάνε από τις ράχες της Γαλαάδ.

6 Τα δόντια σου ωσάν κοπάδι αμνάδες,

που τωραδά τις πλύναν κι ανεβαίνουνε·

όλες γεννάνε δίδυμα,

στέρφα δεν βρίσκεται ανάμεσά τους.

7 Τα μάγουλά σου μέσ’ από το πέπλο σου

σαν δυο μισά ροδιού.

8 Εξήντα είν’ οι βασίλισσες

κι ογδόντα οι παλλακίδες

κι αμέτρητες οι κοπελιές.

9 Μια και μοναδική ’ναι η περιστέρα μου,

η λατρευτή μου,

της μάνας της μονάκριβη

και διαλεχτή εκεινής που την εγέννα.

Οι κοπελιές την είδαν και την καλοτύχισαν,

οι παλλακίδες κι οι βασίλισσες,

και την παινέψαν.

ΧΟΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ:

10 Ποια είν’ ετούτη που ξεπροβάλλει

σαν την αυγή,

ωραία σαν τη σελήνη,

ακτινοβόλα σαν τον ήλιο

και τρομερή καθώς στρατιές με φλάμπουρα;

Προσμονή

ΕΚΕΙΝΟΣ:

11 Στον κήπο με τις καρυδιές κατέβηκα

να δω το χλόισμα της κοιλάδας,

να δω αν βλάστησε τ’ αμπέλι,

αν λουλουδίσαν οι ροδιές.

ΕΚΕΙΝΗ:

12 Δεν ξέρω πώς, μα τον εαυτό μου πια δεν τον κατέχω,

μ’ όλο που από ευγενική κατάγομαι γενιά.*Η έννοια του στ. στα εβρ. είναι αβέβαιη.

1 Wohin ist dein Geliebter gegangen, du Schönste unter den Frauen? wohin hat dein Geliebter sich gewendet? Und wir wollen ihn mit dir suchen. - 2 Mein Geliebter ist in seinen Garten hinabgegangen, zu den Würzkrautbeeten, um in den Gärten zu weiden und Lilien zu pflücken. 3 Ich bin meines Geliebten; und mein Geliebter ist mein, der unter den Lilien weidet.

4 Du bist schön, meine Freundin, wie Tirza, lieblich wie Jerusalem, furchtbar wie Kriegsscharen *Eig. Bannerscharen.5 Wende deine Augen von mir ab, denn sie überwältigen mich. Dein Haar ist wie eine Herde Ziegen, die an den Abhängen des Gilead lagern; 6 deine Zähne sind wie eine Herde Mutterschafe, die aus der Schwemme heraufkommen, welche allzumal Zwillinge gebären, und keines unter ihnen ist unfruchtbar; 7 wie ein Schnittstück einer Granate ist deine Schläfe hinter deinem Schleier. 8 Sechzig sind der Königinnen und achtzig der Kebsweiber, und Jungfrauen ohne Zahl. 9 Eine ist meine Taube, meine Vollkommene; sie ist die einzige ihrer Mutter, sie ist die Auserkorene ihrer Gebärerin. Töchter sahen sie und priesen sie glücklich, Königinnen und Kebsweiber, und sie rühmten sie. 10 Wer ist sie, die da hervorglänzt wie die Morgenröte, schön wie der Mond, rein wie die Sonne, furchtbar wie Kriegsscharen *Eig. Bannerscharen? -

11 In den Nußgarten ging ich hinab, um die jungen Triebe des Tales zu besehen, um zu sehen, ob der Weinstock ausgeschlagen wäre, ob die Granaten blühten. 12 Unbewußt setzte mich meine Seele auf den Prachtwagen meines willigen *O. edlen Volkes. - 13 Kehre um, kehre um, Sulamith; kehre um, kehre um, daß wir dich anschauen! Was möget ihr an der Sulamith schauen? Wie den Reigen von Machanaim.