TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Ο Σωφάρ κατηγορεί τον Ιώβ
1 Τότε μίλησε ο Σωφάρ, ο Νααμαθίτης.
2 Αυτός ο χείμαρρος των λόγων
θα μείνει αναπάντητος;
Όταν μιλάει κανείς πολύ
θα πει πως έχει δίκιο;
3 Λες πως οι φλυαρίες σου
θα μας αποστομώσουν;
Πώς μπορείς τάχα να χλευάζεις
χωρίς επίπληξη καμιά;
4 Είπες ότι σωστά είναι τα λόγια σου
και πως είσαι άμεμπτος ενώπιον του Θεού.
5 Αχ! Και να μίλαγε ο Θεός ο ίδιος
και ν’ άνοιγε τα χείλη του
για να σου απαντήσει όπως σου πρέπει!
6 Για να σου φανερώσει της σοφίας τα μυστικά
αυτά που είναι πολύ βαθιά
για τη δική μας γνώση.
Τότε θα καταλάβαινες
πως παραβλέπει ο Θεός πολλά απ’ τ’ ανομήματά σου.
7 Θαρρείς ότι μπορείς τα βάθη να νοήσεις του Θεού,
τα μυστικά να εξιχνιάσεις του Παντοδύναμου;
8 Είναι ψηλότερα κι από τον ουρανό·
σαν τι μπορείς να κάνεις;
Και πιο βαθιά από τον άδη·
να μάθεις τι μπορείς;
9 Σ’ έκταση ξεπερνούν τη γη,
κι είναι πλατύτερα, απ’ τη θάλασσα.
10 Αν ο Θεός περάσει και συλλάβει κάποιον,
και τονε φέρει μπρος στο δικαστήριο,
ποιος μπορεί να του αντισταθεί;
11 Εκείνος που καλά γνωρίζει τους πανούργους
δε θα μπορούσε να διακρίνει το δόλο τους;
12 Μα ο ανόητος, σοφός να γίνει δεν μπορεί·
όπως δεν γίνεται ένα άγριο γαϊδουράκι
ήμερο να γεννηθεί.Ο στ. 12 στα εβρ. είναι ασαφής και η μετ. αβέβαιη. Το άγριο γαϊδουράκι θεωρείτο σύμβολο ατίθασης συμπεριφοράς λόγω του χαρακτήρος του.
13 Στρέψε, Ιώβ, την καρδιά σου στο Θεό
και παρακλητικά σ’ αυτόν
τα χέρια σου άπλωσέ τα.
14 Πρώτα όμως απ’ την ανομία καθάρισ’ τα
και μην αφήσεις την αδικία
άλλο στο σπίτι σου να μένει.
15 Τότε χωρίς καμιά ενοχή θα τον κοιτάς στα μάτια το Θεό·
θα είσαι ακλόνητος
και δίχως διόλου φόβο.
16 Τότε θα λησμονήσεις την ταλαιπωρία σου·
θα ’ναι στη μνήμη σου
όπως τα νερά,
που κύλησαν και φύγαν.
17 Θα γίνει φωτεινότερη η ζωή σου
κι από τη λάμψη του μεσημεριού,
κι οι σκοτεινές της ώρες θα ’ναι
σαν τη λαμπρότητα του πρωινού.
18 Θα ζεις με ασφάλεια,
με μια καινούρια ελπίδα·
ακόμα και ταπεινωμένος
θα μπορείς ήσυχος να κοιμάσαι.
19 Θα πέφτεις για ν’ αναπαυτείς
και δε θα ’ναι κανείς να σε τρομάξει·
απεναντίας, την εύνοιά σου,
πολλοί θα τη ζητούν.
20 Όμως οι ασεβείς θα κουραστούν,
μάταια γυρεύοντας βοήθεια·
η μόνη τους ελπίδα θα ’ναι ο θάνατος.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Und Zophar, der Naamathiter, antwortete und sprach: 2 Sollte die Menge der Worte nicht beantwortet werden, oder sollte ein Schwätzer recht behalten? 3 Sollte dein Gerede die Leute zum Schweigen bringen, daß du spotten solltest, und niemand dich beschämen, 4 daß du sagen solltest: Meine Lehre ist lauter, und ich bin rein in deinen Augen? 5 Aber möchte Gott doch reden und seine Lippen gegen dich öffnen, 6 und dir kundtun die Geheimnisse der Weisheit, daß sie das Doppelte ist an Bestand! O. Wirklichkeit, Zuverlässigkeit Dann müßtest du erkennen, daß Gott dir viel von deiner Missetat übersieht. Eig. vergißt
7 Kannst du die Tiefe Gottes erreichen, oder das Wesen des Allmächtigen ergründen? Eig. bis zur äußersten Grenze des Allmächtigen gelangen8 Himmelhoch sind sie-was kannst du tun? tiefer als der Scheol-was kannst du wissen? 9 länger als die Erde ist ihr Maß und breiter als das Meer. 10 Wenn er vorüberzieht und in Verhaft nimmt und zum Gericht versammelt, wer will ihm dann wehren? 11 Denn er kennt die falschen Leute; und er sieht Frevel, ohne daß er achtgibt. d. h. zu geben braucht12 Auch ein Hohlköpfiger gewinnt Verstand, wenn auch der Mensch als ein Wildeselsfüllen geboren wird. O. Aber ein Hohlköpfiger (eig. ein hohler Mann) gewinnt ebensowenig Verstand wie ein Wildeselsfüllen zum Menschen geboren wird
13 Wenn du dein Herz richtest d. h. ihm die rechte Richtung gibst und deine Hände zu ihm ausbreitest, - 14 wenn Frevel in deiner Hand ist, so entferne ihn, und laß Unrecht nicht wohnen in deinen Zelten, 15 ja, dann wirst du dein Angesicht erheben ohne Makel, und wirst unerschütterlich sein und dich nicht fürchten. 16 Denn du wirst die Mühsal vergessen, wirst ihrer gedenken wie vorübergeflossener Wasser; 17 und heller als der Mittag wird dein Leben erstehen; mag es finster sein-wie der Morgen wird es werden. 18 Und du wirst Vertrauen fassen, weil es Hoffnung gibt; und du wirst Umschau halten, in Sicherheit dich niederlegen. 19 Und du wirst dich lagern, und niemand wird dich aufschrecken; und viele werden deine Gunst suchen. 20 Aber die Augen der Gesetzlosen werden verschmachten; und jede Zuflucht ist ihnen verloren, und ihre Hoffnung ist das Aushauchen der Seele.