TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Προσευχή του ανθρώπου που γλίτωσε απ’ το θάνατο
1 Τον Κύριο τον αγαπώ,
γιατί ακούει τη φωνή μου όταν του δέομαι.
2 Στρέφεται με προσοχή σ’ εμένα·
σ’ όλη μου τη ζωή θα τον καλώ.
3 Μ’ είχαν ζωσμένο οι πόνοι του θανάτου
κι η φρίκη του άδη μ’ είχε δέσμιο·
η αγωνία και η θλίψη με κρατούσαν.
4 Τότε στον Κύριο φώναξα:
«Αχ, Κύριε, γλίτωσέ με!»
5 Ο Κύριος αγαπάει κι είναι δίκαιος,
ο Θεός μας είναι σπλαχνικός.
6 Ο Κύριος προστατεύει τους απλούς·
ήμουν αδύνατος και μ’ έσωσε.
7 Ηρέμησε, ψυχή μου,
γιατί ο Κύριος σ’ ευεργέτησε.
8 Λύτρωσε τη ζωή μου από το θάνατο,
τα μάτια μου απ’ τα δάκρυα,
τα πόδια μου απ’ την πτώση.
9 Ώστε να περπατώ ενώπιον του Κυρίου
στη γη των ζωντανών.
10 Ακλόνητη έμενε η εμπιστοσύνη μου
ακόμα κι όταν έλεγα:
«Είμ’ εξουθενωμένος!»
11 Έφτασα στην απόγνωση και είπα:
«Κανέναν δεν μπορώ να εμπιστευτώ».
12 Στον Κύριο τι μπορώ ν’ αντιπροσφέρω
για όλες τις ευεργεσίες που μου έκανε;
13 Της σωτηρίας το ποτήρι θα υψώσω
και του Κυρίου τ’ όνομα θα ομολογήσω.
14 Θα εκπληρώσω ό,τι έταξα στον Κύριο,
σ’ όλο του το λαό μπροστά.
15 Δεν είν’ αδιάφορος στον Κύριο
ο θάνατος των πιστών του.
16 Αχ, Κύριε, εγώ είμαι δούλος σου·
δούλος σου και της δούλης σου παιδί·
έλυσες τα δεσμά μου.
17 Θα σου προσφέρω ευχαριστίας θυσία·
και Κύριό μου θα σε ομολογήσω.
18 Θα εκπληρώσω ό,τι έταξα στον Κύριο
μπροστά σ’ όλο του το λαό,
19 μες στις αυλές του οίκου του Κυρίου,
στο μέσο σου, Ιερουσαλήμ.
Αινείτε τον Κύριο! Αλληλούια!
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Ich liebe Jehova; denn er hörte O. hört meine Stimme, mein Flehen; 2 Denn er hat zu mir geneigt sein Ohr; und ich will ihn anrufen in allen meinen Tagen. 3 Es umfingen mich die Bande des Todes, und die Bedrängnisse des Scheols erreichten mich; ich fand Drangsal und Kummer. 4 Und ich rief an den Namen Jehovas: Bitte, Jehova, errette meine Seele! 5 Gnädig ist Jehova und gerecht, und unser Gott ist barmherzig. 6 Jehova bewahrt die Einfältigen; ich war elend, O. schwach und er hat mich gerettet. 7 Kehre wieder, meine Seele, zu deiner Ruhe! Eig. vollen Ruhe Denn Jehova hat wohlgetan an dir. 8 Denn du hast meine Seele errettet vom Tode, meine Augen von Tränen, meinen Fuß vom Sturz. 9 Ich werde wandeln vor Jehova in dem Lande W. den Ländern der Lebendigen.
10 Ich glaubte, darum redete ich. Eig. denn ich redete Ich bin sehr gebeugt gewesen. 11 Ich sprach in meiner Bestürzung: Alle Menschen sind Lügner! 12 Wie soll ich Jehova alle seine Wohltaten an mir vergelten? 13 Den Becher der Rettungen will ich nehmen und anrufen den Namen Jehovas. 14 Ich will Jehova meine Gelübde bezahlen, ja, in der Gegenwart seines ganzen Volkes. 15 Kostbar ist in den Augen Jehovas der Tod seiner Frommen. 16 Bitte, Jehova! denn ich bin dein Knecht; ich bin dein Knecht, der Sohn deiner Magd; gelöst hast du meine Bande. 17 Dir will ich Opfer des Lobes S. die Anm. zu Ps. 107,22 opfern, und anrufen den Namen Jehovas. 18 Ich will Jehova meine Gelübde bezahlen, ja, in der Gegenwart seines ganzen Volkes. 19 In den Vorhöfen des Hauses Jehovas, in deiner Mitte, Jerusalem. Lobet Jehova! Hallelujah!