Ψαλμοι 147

Η εξουσία του Θεού στη φύση και στην Ιστορία

1 Αλληλούια! Αινείτε τον Κύριο!

Είναι καλό να ψάλλουμε

στο Θεό μας·

να τον υμνούμε όπως του πρέπει

είν’ ευχάριστο!

2 Ο Κύριος ξαναχτίζει την Ιερουσαλήμ,

τους διασκορπισμένους Ισραηλίτες

συγκεντρώνει.

3 Γιατρεύει αυτούς που συντριμμένη έχουν καρδιά

και δένει τις πληγές τους.

4 Αυτός καθόρισε των αστεριών το πλήθος

και δίνει στο καθένα κι ένα όνομα.

5 Μεγάλος είν’ ο Κύριός μας!

Μεγάλη η δύναμή του

κι απεριόριστη η σοφία του.

6 Ο Κύριος υψώνει τους ταπεινούς,

και ταπεινώνει ως τη γη τους ασεβείς.

7 Ψάλτε στον Κύριο

την ευχαριστία σας,

ύμνους τονίστε στο Θεό μας

με κιθάρα!

8 Σκεπάζει αυτός τους ουρανούς

με σύννεφα,

και για τη γη βροχή ετοιμάζει,

χορτάρι κάνει να βλαστήσει στα βουνά.

9 Δίνει στα ζώα την τροφή τους,

και στα νεογνά

του κόρακα, όταν κράζουνε.

10 Αίσθηση δεν του κάνουν τ’ άλογα τα σφριγηλά

ούτ’ ευχαρίστηση

οι γοργοπόδαροι άντρες.

11 Μα αρέσουνε στον Κύριο

εκείνοι που τον σέβονται

κι ελπίζουν στο έλεός του.

12 Ύμνησε, Ιερουσαλήμ, τον Κύριο,

δόξασε το Θεό σου, Σιών!

13 Γιατί αυτός ενίσχυσε

τους μοχλούς στις πύλες σου,

ευλόγησε τους γιους σου

που είν’ εντός σου.

14 Αυτός ειρήνη εξασφαλίζει

στο έδαφός σου,

και σε χορταίνει απ’ τον καρπό

του πιο καλού σταριού.

15 Αυτός στέλνει στη γη το πρόσταγμά του,

ο λόγος του τρέχει γοργά.

16 Δίνει το χιόνι

καθώς του μαλλιού τις τούφες·

σαν να ’ταν στάχτη την πάχνη τη σκορπά.

17 Ρίχνει χαλάζι σαν λιθάρια,

στέλνει την παγωνιά, που ούτ’ ένας

να την αντέξει δεν μπορεί.

18 Στέλνει το λόγο του

κι ο πάγος λιώνει·

φυσάει η πνοή του

και τρέχουν τα νερά.

19 Το λόγο του αναγγέλλει

στον Ιακώβ,

τα διατάγματά του και τις αποφάσεις του

στον Ισραήλ.

20 Δεν έκανε το ίδιο σε κανένα απ’ τ’ άλλα έθνη·

εκείνα διόλου δε γνωρίζουν τις αποφάσεις του.

Αινείτε τον Κύριο! Αλληλούια!

1 Lobet Jehova! *Hallelujah! denn es ist gut, unseren Gott zu besingen; denn es ist lieblich, es geziemt sich Lobgesang. 2 Jehova baut Jerusalem, die Vertriebenen Israels sammelt er. 3 Der da heilt, die zerbrochenen Herzens sind, und ihre Wunden verbindet; 4 Der da zählt die Zahl der Sterne, sie alle nennt mit Namen. 5 Groß ist unser Herr, und groß *O. reich an Macht; seiner Einsicht ist kein Maß. *Eig. keine Zahl6 Jehova hält aufrecht die Elenden; er erniedrigt bis zur Erde die Gesetzlosen. 7 Stimmet Jehova einen Lobgesang *O. Danklied an, singet Psalmen unserem Gott mit der Laute! 8 Ihm, der die Himmel mit Wolken bedeckt, der Regen bereitet für die Erde, der Gras sprossen läßt auf den Bergen; 9 Der dem Vieh sein Futter gibt, den jungen Raben, die da rufen. 10 Er hat nicht Lust an der Stärke des Rosses, noch Gefallen an den Beinen des Mannes; 11 Jehova hat Gefallen an denen, die ihn fürchten, an denen, die auf seine Güte harren.

12 Rühme, Jerusalem, Jehova! lobe, Zion, deinen Gott! 13 Denn er hat befestigt die Riegel deiner Tore, hat deine Kinder gesegnet in deiner Mitte; 14 Er, der Frieden stellt in deine Grenzen, dich sättigt mit dem Fette des Weizens; 15 Der seinen Befehl auf die Erde sendet: sehr schnell läuft sein Wort; 16 Der Schnee gibt wie Wolle, Reif wie Asche streut; 17 Der sein Eis *d. h. den Hagel wirft wie Brocken: wer kann bestehen vor seinem Frost? 18 Er sendet sein Wort und schmelzt sie; er läßt seinen Wind wehen: es rieseln die Wasser. 19 Er verkündet *O. verkündete Jakob sein Wort, Israel seine Satzungen und seine Rechte. 20 Keiner Nation hat er also getan; und die Rechte, sie haben sie nicht gekannt. *O. kennen sie nicht Lobet Jehova! *Hallelujah!