TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Προσευχή αρρώστου που αναγνωρίζει τα σφάλματά του
1 Ψαλμός του Δαβίδ· αναμνηστικός.
2 Κύριε, μη μ’ επιπλήξεις πάνω στην οργή σου·
και πάνω στο θυμό σου
μη με τιμωρήσεις.
3 Γιατί με διαπέρασαν τα βέλη σου·
και με πιέζει η δύναμή σου.
4 Δεν έχει υγεία το κορμί μου, γιατί οργίστηκες·
πονούν τα κόκαλά μου όλα, γιατί αμάρτησα.
5 Οι ανομίες μου σωρεύτηκαν ψηλότερα απ’ το κεφάλι μου·
καθώς φορτίο βαρύ με καταπιέζουν.
6 Βρώμισαν και σαπίσαν οι πληγές μου,
απ’ την ανοησία μου.
7 Ταλαιπωρήθηκα, κυρτώθηκα εντελώς·
θλιμμένος περπατώ όλη τη μέρα.
8 Τα σπλάχνα μου είναι γεμάτα φλόγωση·
και δεν υπάρχει υγεία
στο κορμί μου.
9 Φθάρηκα και τσακίστηκα ολότελα·
κραυγάζω από τον πόνο της καρδιάς μου.
10 Κύριε, εσύ γνωρίζεις όλη τη λαχτάρα μου,
κι ο στεναγμός μου δε σου είναι κρυφός.
11 Χτυπάει η καρδιά μου ανάστατη,
μ’ άφησε η δύναμή μου·
ως και το φως ακόμα των ματιών μου
το ’χασα κι αυτό.
12 Φίλοι και γνώριμοι δεν μου συμπαραστάθηκαν στα βάσανά μου·
κι οι πιο δικοί μου με κρατάνε σε απόσταση.
13 Αυτοί που τη ζωή μου επιβουλεύονται
μου στήνουνε παγίδες·
αυτοί που θέλουν να με βλάψουν
πως θα με καταστρέψουν απειλούν
κι απάτες σχεδιάζουν όλη μέρα.
14 Αλλά εγώ κάνω τον κουφό, πως δεν ακούω·
και τον μουγγό,
που να μιλήσει δεν μπορεί.
15 Είμαι σαν ένας άνθρωπος που δεν ακούει τίποτα·
κι απόκριση στο στόμα του δεν έχει.
16 Γιατί σ’ εσένα, Κύριε έλπισα·
εσύ θα μου αποκριθείς,
Κύριέ μου, Θεέ μου.
17 Είπα: «Ας μη χαρούν μ’ εμένα οι εχθροί μου
κι ας μη καυχιούνται εναντίον μου
όταν το πόδι μου γλιστράει».
18 Εγώ είμαι έτοιμος να πέσω,
κι ο πόνος μου παντοτινά
είν’ υπαρκτός.
19 Την ανομία μου δημόσια την ομολογώ
κι η αμαρτία μου
στο άγχος με βυθίζει.
20 Όλο ζωή και δύναμη οι εχθροί μου
και πλήθος όσοι αναίτια
με μισούν,
21 κι όσοι κακό αντί καλό μού ανταποδίνουν·
μ’ εχθρεύονται που επιδιώκω το καλό.
22 Μη μ’ εγκαταλείπεις, Κύριε·
Θεέ μου, μη φεύγεις μακριά μου.
23 Έλα γοργά και βοήθησέ με,
Κύριε και σωτήρα μου!
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Ein Psalm von David zum Gedächtnis.Jehova, strafe mich nicht in deinem Zorn, noch züchtige mich in deinem Grimm! 2 Denn deine Pfeile sind in mich eingedrungen, und deine Hand hat sich auf mich herabgesenkt. 3 Nichts Heiles ist an meinem Fleische wegen deines Zürnens, kein Frieden O. nichts Unversehrtes in meinen Gebeinen wegen meiner Sünde. 4 Denn meine Ungerechtigkeiten sind über mein Haupt gegangen, wie eine schwere Last sind sie zu schwer für mich. 5 Es stinken, es eitern meine Wunden wegen meiner Torheit. 6 Ich bin gekrümmt, über die Maßen gebeugt; den ganzen Tag gehe ich trauernd einher. 7 Denn voll Brand sind meine Lenden, und nichts Heiles ist an meinem Fleische. 8 Ich bin ermattet und über die Maßen zerschlagen, ich heule vor Gestöhn meines Herzens. 9 Herr, vor dir ist all mein Begehr, und mein Seufzen ist nicht vor dir verborgen. 10 Mein Herz pocht, verlassen hat mich meine Kraft; und das Licht meiner Augen, auch das ist nicht bei mir. 11 Meine Lieben und meine Genossen stehen fernab von meiner Plage, und meine Verwandten stehen von ferne.
12 Und die nach meinem Leben trachten, legen mir Schlingen; und die mein Unglück suchen, reden von Schadentun O. Verderben und sinnen auf O. sprechen Trug den ganzen Tag. 13 Ich aber, wie ein Tauber, höre nicht, und bin wie ein Stummer, der seinen Mund nicht auftut. 14 Und ich bin wie ein Mann, der nicht hört, und in dessen Munde keine Gegenreden O. Rechtfertigungsgründe sind. 15 Denn auf dich, Jehova, harre ich; du, du wirst antworten, Herr, mein Gott. 16 Denn ich sprach: Daß sie sich nicht über mich freuen! beim Wanken meines Fußes tun sie groß wider mich. O. die beim Wanken meines Fußes wider mich großtun17 Denn ich bin nahe daran zu hinken, O. zu fallen und mein Schmerz ist beständig vor mir. 18 Denn ich tue kund meine Ungerechtigkeit; ich bin bekümmert wegen meiner Sünde. 19 Meine Feinde aber leben, sind stark, O. zahlreich und viele sind derer, die ohne Grund mich hassen; 20 Und Böses für Gutes vergeltend, feinden sie mich an, weil ich dem Guten nachjage. 21 Verlaß mich nicht, Jehova; mein Gott, sei nicht fern von mir! 22 Eile zu meiner Hülfe, Herr, meine Rettung!