TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Ο Κύριος εμφανίζεται για ν’ αναγγείλει την κρίση του
1 Ψαλμός του Ασάφ.Κατά το Α΄ Χρ 6:16-17,24· 25:1· Β΄ Χρ 35:15 κλπ. ο Ασάφ ήταν ένας από τους υπευθύνους της ιερής μουσικής και υμνωδίας την εποχή του Δαβίδ. Μαζί του υπεύθυνοι ήταν οι Αιμάν (υποσ. εις Ψλ 88:1) και ο Ιεδουθούν (υποσ. εις Ψλ 39:1). Άλλοι Ψαλμοί του Ασάφ είναι οι 73 έως 83.
Θεός θεών ο Κύριος,
μίλησε και κάλεσε τη γη
απ’ την ανατολή του ήλιου ως τη δύση.
2 Απ’ τη Σιών
–της ομορφιάς το στέμμα–
έλαμψε ο Θεός.
3 Θα ’ρθεί ο Θεός μας και δεν θα αδρανήσει·
μπροστά του πάει φωτιά που κατακαίει,
τριγύρω του μεγάλη ανεμοθύελλα.
4 Καλεί τους ουρανούς, καλεί τη γη
σαν μάρτυρες, για να δικάσει το λαό του.
5 «Μαζέψτε μπρος μου τους πιστούς μου»,
είπ’ ο Θεός,
«που δέχτηκαν τη διαθήκη μου
και την επισφραγίσανε
προσφέροντας θυσία».
6 Οι ουρανοί κηρύττουν τη δικαιοσύνη του·
Θεός είναι ο κριτής αυτός.
(Διάψαλμα)
7 «Άκου, λαέ μου, θα μιλήσω·
Ισραήλ, θα μαρτυρήσω εναντίον σου·
εγώ ο Θεός, ο Θεός σου.
8 Θυσίες μού προσφέρεις.
Δε σε κατηγορώ γι’ αυτές·
τα ολοκαυτώματά σου διαρκώς είναι μπροστά μου.
9 Αλλά δε θα δεχτώ μοσχάρι από το στάβλο σου,
ούτε μου χρειάζονται τραγιά απ’ το μαντρί σου.
10 Γιατί δικά μου είναι τα ζώα όλα του δάσους,
τ’ αγρίμια όλα που ζουν απάνω στα βουνά.
11 Γνωρίζω όλα τα πουλιά στις κορυφές ψηλά
κι ό,τι σαλεύει μέσα στους αγρούς σ’ εμένα ανήκει.
12 Αν ήταν να πεινάσω δε θα ερχόμουν να σ’ το πω,
γιατί δική μου είν’ η γη
και ό,τι τη γεμίζει.
13 Μήπως εγώ το κρέας τρώω των βοδιών
και μήπως το αίμα πίνω εγώ των τράγων;
14 Πρόσφερε μάλλον την ευχαριστία σου
σ’ εμένα το Θεό
κι εκπλήρωσε τα τάματά σου
σ’ εμέ τον Ύψιστο.
15 Επικαλέσου με στης θλίψης σου τη μέρα·
θα σε λυτρώσω και θα με δοξάσεις».
(Διάψαλμα)
16 Είπε στον απειθή ο Θεός:
«Τι ωφελεί τις εντολές μου ν’ απαγγέλλεις;
να ’χεις τη διαθήκη μου στο στόμα σου,
17 εσύ, που δεν ανέχεσαι να σε διορθώνω
κι αψήφιστα παίρνεις τα λόγια μου;
18 Όταν βλέπεις τον κλέφτη,
μαζί του συντροφιάζεσαι·
με τους μοιχούς έχεις δοσοληψίες.
19 Για το κακό, το στόμα σου είν’ ορθάνοιχτο·
κι η γλώσσα σου υφαίνει την απάτη.
20 Κάθεσαι και κακολογείς το διπλανό σου
κι αναίσχυντα συκοφαντείς
της μάνας σου το γιο.
21 Αυτά όλα έκανες εσύ, κι εγώ ήμουν σιωπηλός.
Νόμισες μήπως όμοιος ότι έγινα μ’ εσένα;
Αλλά θα σ’ επιπλήξω,
κι όλα θα τ’ αραδιάσω στα μάτια σου μπροστά.
22 »Ετούτα στοχαστείτε τα
εσείς που μ’ έχετε ξεχάσει·
μήπως και σας αρπάξω
και σωτήρας δε βρεθεί.
23 Ευχαριστία,
αυτή είν’ η προσφορά που με δοξάζει·
κι όποιος το δρόμο του ευθύ χαράζει
σ’ αυτόν θα δείξω τη σωτηρία μου».
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Ein Psalm; von Asaph.Der Mächtige, El Gott, Jehova, hat geredet und die Erde gerufen vom Aufgang der Sonne bis zu ihrem Niedergang. 2 Aus Zion, der Schönheit Vollendung, ist Gott hervorgestrahlt. 3 Unser Gott kommt, und er wird nicht schweigen; Feuer frißt vor ihm her, und rings um ihn stürmt es gewaltig. 4 Er ruft dem Himmel droben und der Erde, um sein Volk zu richten: 5 "Versammelt mir meine Frommen, die meinen Bund geschlossen haben beim Opfer!" 6 Und die Himmel verkünden seine Gerechtigkeit, denn Gott ist es, der richtet. O. denn Gott steht im Begriff zu richten (Sela.)
7 "Höre, mein Volk, und ich will reden, Israel, und ich will wider dich zeugen! Ich, ich bin Gott, dein Gott. 8 Nicht wegen deiner Schlachtopfer tadle ich dich, und deine Brandopfer sind beständig vor mir. 9 Nicht werde ich Farren nehmen aus deinem Hause, noch Böcke aus deinen Hürden. 10 Denn mein ist alles Getier des Waldes, das Vieh auf tausend Bergen. 11 Ich kenne alles Gevögel der Berge, und das Wild Eig. was sich tummelt; so auch Ps. 80,13 des Gefildes ist mir bekannt. 12 Wenn mich hungerte, ich würde es dir nicht sagen: denn mein ist der Erdkreis und seine Fülle. 13 Sollte ich das Fleisch von Stieren Eig. von Starken essen und das Blut von Böcken trinken? 14 Opfere Gott Lob, O. Dank und bezahle dem Höchsten deine Gelübde; 15 Und rufe mich an am Tage der Bedrängnis: ich will dich erretten, und du wirst mich verherrlichen!"
16 Zu dem Gesetzlosen aber spricht Gott: "Was hast du meine Satzungen herzusagen und meinen Bund in deinen Mund zu nehmen? 17 Du hast ja die Zucht O. Unterweisung, Zurechtweisung gehaßt und hinter dich geworfen meine Worte. 18 Wenn du einen Dieb sahst, so gingst du gern mit ihm um, und dein Teil war mit Ehebrechern. 19 Deinen Mund ließest du los zum Bösen, und Trug flocht deine Zunge. 20 Du saßest da, redetest wider deinen Bruder, wider den Sohn deiner Mutter stießest du Schmähung aus. 21 Solches hast du getan, und ich schwieg; du dachtest, ich sei ganz wie du. Ich werde dich strafen O. überführen und es dir vor Augen stellen." 22 Merket doch dieses, die ihr Gottes Eloah vergesset, damit ich nicht zerreiße, und kein Erretter sei da! 23 Wer Lob O. Dank opfert, verherrlicht mich, und wer seinen Weg einrichtet, ihn werde ich das Heil Gottes sehen lassen.