TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Ο Θεός απαντάει στις επικλήσεις του νικημένου λαού του
(Ψλ 60:7-14· Ψλ 108:7-14)
1 Στον πρωτοψάλτη· όπως το «σουσάν-εδούθ» (το κρίνο είναι μάρτυρας). ΜικτάμΜικτάμ. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 16:1. του Δαβίδ –για διδασκαλία. 2 Την εποχή που ο Δαβίδ κίνησε εκστρατεία εναντίν των Συρίων της Μεσοποταμίας και της Σωβά. Τότε ο Ιωάβ γύρισε και νίκησε τους Εδωμίτες στην κοιλάδα του Άλατος –δώδεκα χιλιάδες άντρες.
3 Θεέ, μάς έριξες μακριά σου,
μας διασκόρπισες·
οργίστηκες, γύρνα πάλι σ’ εμάς.
4 Συντάραξες τη γη και τηνε ράγισες·
γιάτρεψε τις ρωγμές της
γιατί κλονίζεται.
5 Έκανες ο λαός σου να υποστεί τα πάνδεινα·
μας πότισες του ιλίγγου το κρασί.
6 Σημείο έδωσες σ’ αυτούς που σε φοβούνται,
για να ξεφύγουνε το βέλος
του τοξότη.
(Διάψαλμα)
7 Για να ελευθερωθούμ’ εμείς, οι αγαπημένοι σου,
σώσε μας με τη δύναμή σου
κι αποκρίσου μας.
8 Μίλησε ο Θεός μες στο ναό του:
«Θα θριαμβεύσω, θα σας μοιράσω τη Συχέμ·
και την κοιλάδα της Σουκκώθ θα σας παραχωρήσω.
9 Δικός μου είναι ο Γαλαάδ,
δικός μου ο Μανασσής·
ο Εφραΐμ, η περικεφαλαία μου
και σκήπτρο μου ο Ιούδας.
10 Η Μωάβ είναι λεκάνηλεκάνη. Πιθανή αναφορά στη Νεκρά Θάλασσα, που βρισκόταν στα σύνορα της χώρας του Μωάβ. για να νίβομαι
και ρίχνω το σανδάλι μουρίχνω το σανδάλι μου. Συμβολική πράξη που δείχνει διάθεση μεταβίβασης του δικαιώματος κυριότητας (βλ. Ρουθ 4:7-8).
στη χώρα του Εδώμ·
χώρα των Φιλισταίων, ζητωκραύγασέ με».
11 Ποιος θα με φέρει στην οχυρωμένη πόλη;
και ποιος θα μ’ οδηγήσει ως την Εδώμ;
12 Ποιος άλλος από σένα, Θεέ;
Εσύ όμως μας απέρριψες!
Δε βγαίνεις πια στον πόλεμο, Θεέ,
μαζί με τις στρατιές μας.
13 Δώσ’ μας βοήθεια
ενάντια στον εχθρό·
ανώφελη η ανθρώπινη βοήθεια.
14 Με το Θεό μαζί μας
θα κάνουμε σπουδαία κατορθώματα·
εκείνος θα συντρίψει τους εχθρούς μας.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Dem Vorsänger; nach Schuschan-Eduth. Ein Gedicht von David, zum Lehren,als er stritt mit den Syrern von Mesopotamien und mit den Syrern von Zoba, und Joab zurückkehrte und die Edomiter im Salztale schlug, zwölftausend Mann.Gott, du hast uns verworfen, hast uns zerstreut, bist zornig gewesen; führe uns wieder zurück! 2 Du hast das Land O. die Erde erschüttert, hast es zerrissen; heile seine Risse, denn es wankt! 3 Du hast dein Volk Hartes sehen lassen, mit Taumelwein hast du uns getränkt. 4 Denen, die dich fürchten, hast du ein Panier gegeben, daß es sich erhebe um der Wahrheit willen. (Sela.) 5 Damit befreit werden deine Geliebten, rette durch deine Rechte und erhöre uns! Nach and. Lesart: mich; vergl. Ps. 108,6-13
6 Gott hat geredet in seiner Heiligkeit: Frohlocken will ich, will Sichem verteilen und das Tal Sukkoth ausmessen. 7 Mein ist Gilead, und mein Manasse, und Ephraim ist die Wehr meines Hauptes, Juda mein Herrscherstab. And. üb.: mein Gesetzgeber8 Moab ist mein Waschbecken, auf Edom will ich meine Sandale werfen; Philistäa, jauchze mir zu! 9 Wer wird mich führen in die feste Stadt, wer wird mich leiten bis nach Edom? 10 Nicht du, Gott, der du uns verworfen hast, und nicht auszogest, o Gott, mit unseren Heeren? 11 Schaffe uns Hülfe aus der Bedrängnis! O. vom Bedränger Menschenrettung ist ja eitel. 12 Mit Gott werden wir mächtige Taten Eig. Mächtiges tun; und er, er wird unsere Bedränger zertreten.