1 Θα σε δοξολογήσω Κύριε, βασιλιά,

κι εσένα το Θεό θα υμνήσω, το σωτήρα μου·

ας είναι δοξασμένο τ’ όνομά σου!

2 Εσύ προστάτης και βοηθός μου έγινες

και λύτρωσες το σώμα μου απ’ την καταστροφή,

απ’ την παγίδα της κακογλωσσιάς

κι από τα ψευδολόγα χείλη·

κι ενάντια στους αντίπαλους

μού στάθηκες βοηθός.

3 Με έσωσες, με την πολλή σου ευσπλαχνία και χάρη στ’ όνομά σου,

από τα δόντια που έτριζαν έτοιμα να με κατασπαράξουν,

από εκείνους που ζητούσαν να μου πάρουν τη ζωή·

απ’ τις πολλές θλίψεις που υπέφερα,

4 απ’ την πυρά με γλίτωσες που μ’ έπνιγε καθώς με περικύκλωνε,

από το κέντρο μιας φωτιάς που εγώ δεν την είχα ανάψει·

5 να δραπετεύσω μ’ έκανες από του άδη τα έγκατα,

από τη μολυσμένη γλώσσα και τις ψευτιές,

6 από τις σαϊτιές της άδικης γλώσσας.

Η ύπαρξή μου έφτασε κοντά στο θάνατο

και η ζωή μου κόντεψε να κατεβεί στον άδη.

7 Από παντού με κύκλωναν

και δε βρισκότανε κανείς να με βοηθήσει·

κοιτούσα για να με συνδράμουν οι άνθρωποι,

μα τίποτα.

8 Τότε, Κύριε, θυμήθηκα την ευσπλαχνία σου

και τα έργα σου από παλιά·

πράγματι, εσύ λυτρώνεις όσους σ’ εσένα ελπίζουνε,

κι από την εξουσία των εχθρών τούς σώζεις.

9 Ύψωσα τότε από τη γη την ικεσία μου

και παρακάλεσα απ’ το θάνατο να με σώσεις.

10 Εσένα επικαλέστηκα, τον Κύριο,

τον Πατέρα μου,*τον Πατέρα μου, κατά το εβρ. Οι Ο΄ έχουν «τον Πατέρα του Κυρίου μου».

σε μέρες δύσκολες να μη μ’ εγκαταλείψεις,

στην εποχή των αλαζόνων, που βρίσκομαι αβοήθητος.

Αδιάκοπα θα εγκωμιάζω τ’ όνομά σου

και θα σου ψάλλω ύμνους ευχαριστήριους.

11 Και η παράκλησή μου εισακούστηκε·

πράγματι, με γλίτωσες απ’ την καταστροφή

και μ’ έσωσες απ’ την κακιά την ώρα.

12 Γι’ αυτό ευχαριστίες θα σου πω κι εγκώμια,

θα ευλογήσω Κύριε τ’ όνομά σου.

13 Όταν ήμουν ακόμα νέος και πριν αρχίσω τις περιπλανήσεις μου, αναζητούσα απροκάλυπτα τη σοφία όταν προσευχόμουν. 14 Μπρος στο ναό γι’ αυτήν παρακαλούσα κι ως της ζωής μου τα στερνά θα την αναζητώ. 15 Απ’ τον καιρό της άνθησης, ως τότε που ωριμάζει το σταφύλι, αυτή ήταν της καρδιάς μου η ευχαρίστηση. Τα πόδια μου βαδίσανε στον ίσιο δρόμο, από τα νιάτα μου ακολούθησα τα ίχνη της. 16 Όσο κι αν ήταν λίγο που την άκουσα, τη δέχτηκα κι ήταν πολλή για μένα η διδαχή που βρήκα. 17 Σ’ αυτήν χρωστώ που πρόκοψα· σ’ αυτόν που μου ’δωσε σοφία, θα αποδώσω δόξα. 18 Γιατί αποφάσισα σε πράξη να τη βάλω και πόθησα με ζήλο το καλό και δε θα ντροπιαστώ. 19 Πάλεψε η ψυχή μου να την αποχτήσω κι ήμουν στην τήρηση του νόμου ακριβής· στον ουρανό τα χέρια ύψωσα και πένθησα την άγνοια που της είχα. 20 Σ’ εκείνην την ψυχή μου έστρεψα και μες στην καθαρότητα τη βρήκα απ’ την αρχή· χάρη σ’ αυτήν φρόνηση απόκτησα· για τούτο και δε θα μ’ εγκαταλείψει. 21 Τα σπλάχνα μου ταράχτηκαν στην αναζήτησή της· γι’ αυτό κι απόκτησα πολύτιμο αγαθό. 22 Ο Κύριος μου ’δωσε σαν αμοιβή τη γλώσσα κι εγώ μ’ αυτήν θα τον δοξολογώ.

23 Πλησιάστε με, απαίδευτοι, και μείνετε μαζί μου να διδαχτείτε στο δικό μου το σχολειό. 24 Γιατί παραπονιέστε πάντα για έλλειψη παιδείας; και πώς η δίψα τις ψυχές σας τυραννά; 25 Το μόνο πράγμα που εγώ μπορώ να πω είναι πως η σοφία δίχως χρήματα αποκτιέται. 26 Βάλτε τον τράχηλό σας κάτω απ’ το ζυγό και ας δεχτεί τη διδαχή η ψυχή σας· η σοφία είναι πολύ κοντά κι είναι στο χέρι σας να τη βρείτε. 27 Δέστε και με τα μάτια σας πόσο λίγο κουράστηκα, μα τι πολλή ανάπαυση βρήκα για τον εαυτό μου. 28 Ακόμη κι αν θα πρέπει χρήματα πολλά να δώσετε, όμοια κι αυτή πολύ χρυσάφι θα σας φέρει. 29 Ας βρει η ψυχή σας τη χαρά στην ευσπλαχνία του Κυρίου, και να μην ντρέπεστε να τον εγκωμιάζετε. 30 Το έργο σας τελειώστε το πριν είν’ πολύ αργά. Και τότε στον καιρό του θα σας ανταμείψει ο Κύριος.