ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 32

1 Ακούστε, ουρανοί, που θα μιλήσω·

κι άκουσε γη, τα λόγια που θα πω.

2 Ας στάξει σαν βροχή η διδασκαλία μου

κι ο λόγος μου, ας σταλάξει σαν δροσιά,

καθώς πάνω στη χλόη το ψιλόβροχο

και σαν ψιχάλα πάνω στο χορτάρι.

3 Θα διαλαλήσω του Κυρίου τ’ όνομα,

το μεγαλείο υμνήστε του Θεού μας.

4 Γιατί είναι βράχος, τέλεια τα έργα του·

οι δρόμοι του όλοι με δικαιοσύνη.

Θεός πιστός και δίχως αδικία,

Θεός ευθύς και δίκαιος.

5 Μα σεις πράξατε το κακό,

μες στη βρωμιά βουτήξατε,*Το πρώτο τμήμα του στ. στα εβρ. είναι ασαφές.

δεν είστε πια παιδιά του.

Γενιά της διαστροφής και της ψευτιάς!

6 Είν’ αυτός τρόπος για να φέρεσαι στον Κύριο,

λαέ ανόητε, άμυαλε;

Αυτός δεν είναι ο πατέρας σου, που σ’ εξαγόρασε;

Αυτός δεν είναι που σε δημιούργησε,

που σ’ έκανε λαό;

7 Τις μέρες τις παλιές θυμήσου,

σκέψου το πέρασμα των χρόνων

από γενιά σ’ άλλη γενιά.

Ρώτησε τον πατέρα σου, και θα σ’ το μάθει,

τους πρεσβυτέρους σου και θα σ’ το πουν.

8 Όταν έδινε ο Ύψιστος στο κάθε έθνος τη χώρα του,

όταν χώριζε τους ανθρώπους,

των λαών τα σύνορα τα όρισε,

ανάλογα με τους αγγέλους τους.*με τους αγγέλους τους, το πιθανό κείμενο (βλ. Δαν 10:20-21). Το εβρ. έχει κατά λ. «τους Ισραηλίτες».

9 Αλλά μερίδιο κράτησε δικό του, το λαό τού Ισραήλ,

και πήρε αυτός στην προστασία του

του Ιακώβ τους απογόνους.

10 Βρήκε ο Κύριος τον Ισραήλ στην έρημο

μες στης ερμιάς τη φρίκη

και στων θεριών τα ουρλιαχτά.

Τον φρόντισε, τον παιδαγώγησε,

και τον εφύλαξε καθώς την κόρη των ματιών του.

11 Σαν τον αετό, που προστατεύει τη φωλιά του,

πετάει πάνω απ’ τα μικρά του

και τα μαθαίνει να πετούν,

τις φτερούγες του απλώνει, τα παίρνει,

και τα σηκώνει στ’ απλωμένα του φτερά.

12 Μόνος ο Κύριος το λαό του οδήγησε,

κανένας δεν τον βοήθησε ξένος θεός.

13 Τον εγκατέστησε στης χώρας τα ψηλώματα,

τον έθρεψε με τα γεννήματα του αγρού.

Του ’δωσε μέλι να ρουφήξει από τα βράχια

και λάδι από λιόδεντρα που φύτρωσαν

στις πέτρες τις σκληρές.

14 Βούτυρο του ’δωσε αγελαδινό

και γάλα πρόβειο,

κρέας από αρνιά κι από κριάρια,

θρέμματα της Βασάν,

κι από τραγιά·

αλεύρι από το στάρι το καλύτερο,

κρασί από των σταφυλιών το αίμα.

15 Και πλούτισε ο Ισραήλ

κι άρχισε να κλωτσάει·

πάχυνε, χόντρυνε, έγινε θρεφτάρι,

και εγκατέλειψε το Θεό, τον πλάστη του

και καταφρόνεσε το Βράχο

που σωτηρία τού δίνει.

16 Προκάλεσαν τη ζηλοτυπία του

λατρεύοντας ξένους θεούς,

τον ερεθίσανε με βδελυρές λατρείες.

17 Θυσίασαν στους δαίμονες, που δεν είναι θεοί,

σε θεούς, που δεν γνώρισαν,

καινούριους, νιοφερμένους,

που δεν είχαν γι’ αυτούς

οι πρόγονοί τους κανένα σεβασμό.

18 Το Βράχο που σε γέννησε, Ισραήλ, τον παραμέλησες

και λησμόνησες το Θεό, τον πλαστουργό σου.

19 Ο Κύριος το είδε και οργίστηκε

κι απόρριψε τις κόρες και τους γιους του.

20 Και είπε: «Θα τους αποστραφώ

να δω τι θ’ απογίνουν.

Γιατί αυτοί είναι γενιά διεστραμμένη,

παιδιά, χωρίς καθόλου πίστη μέσα τους.

21 Προκάλεσαν τη ζηλοτυπία μου

λατρεύοντας ανύπαρκτους θεούς,

μ’ εξόργισαν με τα είδωλά τους.

Αλλά κι εγώ θα προκαλέσω τη ζηλοτυπία τους

μ’ εκείνους που δεν είν’ αληθινός λαός,

με ένα έθνος ανόητο θα διεγείρω την οργή τους.

22 Ναι, ο θυμός μου άρπαξε φωτιά

και καίει ίσαμε τα βάθη του άδη,

και κατατρώει τη γη με τους καρπούς της

και λιώνει τα θεμέλια των βουνών.

23 »Θα επισωρεύσω συμφορές επάνω τους,

κι ενάντια τους τα βέλη μου θ’ αδειάσω.

24 Θα εξαντληθούν από την πείνα και θα λιώσουν

από τον πυρετό κι από φαρμακερό κεντρί·

τα δόντια άγριων θηρίων θα τους στείλω,

και το δηλητήριο των ερπετών της γης.

25 Έξω το ξίφος θα θερίζει

και μέσα ο τρόμος

τους νέους και τις νέες θα σκοτώνει,

τα βρέφη και τους γέροντες.

26 »Θα τους διασκόρπιζα,

τελείως θα τους εξαφάνιζα,

κανένας να μην τους θυμάται πια,

27 αν δεν φοβόμουν των εχθρών την πρόκληση·

μήπως οι εχθροί τους το παρεξηγήσουν

μήπως και πουν: "με τη δική μας δύναμη νικήσαμε,

δεν είναι ο Κύριος που έπραξε όλα ετούτα".

28 Αυτοί είναι λαός ανόητος,

και η σοφία ολότελα τους λείπει.

29 Λίγη φρόνηση να ’χαν, θα καταλάβαιναν·

θα συλλογίζονταν τι έμελλε να πάθουν:

30 Πώς θα μπορούσε ένας να καταδιώξει χίλιους

και δυο να τρέψουν σε φυγή δέκα χιλιάδες,

αν δεν τους είχε ο Βράχος τους πουλήσει

αν δεν τους είχε εγκαταλείψει ο Κύριος;

31 Γιατί ο βράχος των εχθρών μας

δεν είναι σαν το Βράχο μας,

κι αυτό μπορούνε να το κρίνουνε κι οι ίδιοι ακόμα.

32 Αλλά το κλήμα τους είν’ από τη ρίζα των Σοδόμων

κι απ’ των Γομόρρων τους αγρούς τα σταφύλια τους,

σταφύλια δηλητηριώδη και πικρά.

33 Και το κρασί τους, δηλητήριο ερπετών,

φοβερό έχιδνας φαρμάκι.

34 Αυτό είναι που εγώ, ο Κύριος,

ενάντιά τους το φυλάω

και το ’χω σφραγισμένο στις αποθήκες μου.

35 Σ’ εμένα ανήκει η εκδίκηση κι η ανταπόδοση

τη μέρα που θα τρικλίζουνε τα πόδια τους.

Κοντά είν’ η μέρα που αυτοί θ’ αφανιστούν

κι ό,τι τους περιμένει δεν θ’ αργήσει».

36 Αλήθεια, ο Κύριος θα δικαιώσει το λαό του,

όταν θα δει πως χάθηκε η δύναμή τους

και δεν υπάρχει πια, ούτε δούλος ούτ’ ελεύθερος.

Θ’ αλλάξει γνώμη για χάρη των δούλων του.

37 Τότε ο Κύριος θα πει: «Πού είναι οι θεοί τους;

ο βράχος, που σ’ αυτόν κατέφευγαν;

38 Αυτοί οι θεοί που τρώγανε το πάχος των θυσιών τους

και πίναν’ των σπονδών τους το κρασί;

Ας σηκωθούνε να σας βοηθήσουν,

να σας σκεπάσουν με την προστασία τους!

39 Δείτε, τώρα, ότι εγώ, εγώ μονάχα είμαι,

και δεν υπάρχει εκτός από μένα άλλος θεός.

Εγώ θανατώνω κι εγώ δίνω ζωή,

εγώ πληγώνω κι εγώ θεραπεύω

και δεν μπορεί κανείς να ελευθερώσει κάποιον από τα χέρια μου.

40 Στον ουρανό το χέρι μου σηκώνω

και ορκίζομαι:

"όπως είν’ αλήθεια ότι υπάρχω αιώνια,

41 έτσι είν’ αλήθεια

πως θ’ ακονίσω τ’ αστραφτερό μου το σπαθί

και θα αρχίσω ν’ αποδίδω δικαιοσύνη·

τότε θα πάρω εκδίκηση απ’ τους εχθρούς μου,

θα κάνω ανταπόδοση σ’ αυτούς που με μισούν".

42 Τα βέλη μου θα τα μεθύσω με αίμα

και το σπαθί μου θα κατατρώει κορμιά,

αίμα των πληγωμένων και των αιχμαλώτων,

κεφάλια των αρχηγών του εχθρού».

43 Έθνη, δοξάστε του Κυρίου το λαό!

Ο Κύριος εκδικιέται το αίμα των δούλων του·

παίρνει εκδίκηση απ’ τους εχθρούς του

και του λαού του τη χώρα θα καθαρίσει.

44,45 Ο Μωυσής, έχοντας μαζί του και τον Ιησού, γιο του Ναυή, ήρθε και απήγγειλε σε όλο το λαό του Ισραήλ αυτό το τραγούδι. Όταν τελείωσε, 46 τους είπε: «Βάλτε τα στην καρδιά σας όλα αυτά τα λόγια του νόμου, που εγώ σας είπα σήμερα. Να τα μεταδώσετε στα παιδιά σας ως εντολές, για να φροντίζουν να τα εφαρμόζουν. 47 Αυτά για σας δεν είναι λόγια αδειανά, αλλά είναι η ίδια σας η ζωή. Χάρη στα λόγια αυτά θα ζήσετε πολλά χρόνια στη χώρα που θα πάρετε ιδιοκτησία σας, αφού περάσετε τον Ιορδάνη».

Επιτρέπεται στο Μωυσή να δει τη Χαναάν

48 Ο Κύριος μίλησε στο Μωυσή την ίδια εκείνη μέρα και του είπε· 49 «Γύρισε να πας στην οροσειρά Αβαρίμ, που βρίσκεται στη Μωάβ, απέναντι από την Ιεριχώ· ανέβα στην κορυφή του όρους Νεβώ και κοίταξε τη Χαναάν, τη χώρα που δίνω στους Ισραηλίτες για ιδιοκτησία τους. 50 Θα πεθάνεις πάνω σ’ εκείνο στο βουνό και θα πας μαζί με τους προγόνους σου, όπως πέθανε κι ο αδερφός σου Ααρών στο όρος Ωρ, και πήγε μαζί με τους προγόνους του. 51 Εσύ κι ο Ααρών απιστήσατε σ’ εμένα και δεν προβάλατε την αγιότητά μου στα μάτια των Ισραηλιτών, όταν βρισκόσασταν στα νερά της Μεριβά στην Κάδης, στην έρημο Σιν. 52 Γι’ αυτό λοιπόν, θα δεις από μακριά τη χώρα που δίνω στους Ισραηλίτες, αλλά δεν θα μπεις σ’ αυτήν».

1 하늘이여 귀를 기울이라 내가 말하리라 땅은 내 입의 말을 들을찌어다 2 나의 교훈은 내리는 비요 나의 말은 맺히는 이슬이요 연한 풀 위에 가는 비요 채소 위에 단 비로다 3 내가 여호와의 이름을 전파하리니 너희는 위엄을 우리 하나님께 돌릴찌어다 4 그는 반석이시니 그 공덕이 완전하고 그 모든 길이 공평하며 진실무망하신 하나님이시니 공의로우시고 정직하시도다 5 그들이 여호와를 향하여 악을 행하니 하나님의 자녀가 아니요 흠이 있는 사곡한 종류로다 6 우매무지한 백성아 여호와께 이같이 보답하느냐 그는 너를 얻으신 너의 아버지가 아니시냐 너를 지으시고 세우셨도다 7 옛날을 기억하라 역대의 연대를 생각하라 네 아비에게 물으라 그가 네게 설명할 것이요 네 어른들에게 물으라 그들이 네게 이르리로다

8 지극히 높으신 자가 열국의 기업을 주실 때, 인종을 분정하실 때에 이스라엘 자손의 수효대로 민족들의 경계를 정하셨도다 9 여호와의 분깃은 자기 백성이라 야곱은 그 택하신 기업이로다 10 여호와께서 그를 황무지에서, 짐승의 부르짖는 광야에서 만나시고 호위하시며 보호하시며 자기 눈동자 같이 지키셨도다 11 마치 독수리가 그 보금자리를 어지럽게 하며 그 새끼 위에 너풀거리며 그 날개를 펴서 새끼를 받으며 그 날개 위에 그것을 업는 것 같이 12 여호와께서 홀로 그들을 인도하셨고 함께한 다른 신이 없었도다 13 여호와께서 그로 땅의 높은 곳을 타고 다니게 하시며 밭의 소산을 먹게 하시며 반석에서 꿀을, 굳은 반석에서 기름을 빨게 하시며 14 소의 젖 기름과 양의 젖과 어린양의 기름과 바산 소산의 수양과 염소와 지극히 아름다운 밀을 먹이시며 또 포도즙의 붉은 술을 마시우셨도다 15 그러한데 여수룬이 살찌매 발로 찼도다 네가 살찌고 부대하고 윤택하매 자기를 지으신 하나님을 버리며 자기를 구원하신 반석을 경홀히 여겼도다

16 그들이 다른 신으로 그의 질투를 일으키며 가증한 것으로 그의 진노를 격발하였도다 17 그들은 하나님께 제사하지 아니하고 마귀에게 하였으니 곧 그들의 알지 못하던 신, 근래에 일어난 새 신, 너희 열조의 두려워하지 않던 것들이로다 18 너를 낳은 반석은 네가 상관치 아니하고 너를 내신 하나님은 네가 잊었도다 19 여호와께서 보시고 미워하셨으니 그 자녀가 그를 격노케 한 연고로다

20 여호와의 말씀에 내가 내 얼굴을 숨겨 그들에게 보이지 않게 하고 그들의 종말의 어떠함을 보리니 그들은 심히 패역한 종류요 무신한 자녀임이로다 21 그들이 하나님이 아닌 자로 나의 질투를 일으키며 그들의 허무한 것으로 나의 진노를 격발하였으니 나도 백성이 되지 아니한 자로 그들의 시기가 나게 하며 우준한 민족으로 그들의 분노를 격발하리로다 22 내 분노의 불이 일어나서 음부 깊은 곳까지 사르며 땅의 그 소산을 삼키며 산들의 터도 붙게 하는도다 23 내가 재앙을 그들의 위에 쌓으며 나의 살을 다하여 그들을 쏘리로다 24 그들이 주리므로 파리하며 불 같은 더위와 독한 파멸에게 삼키울 것이라 내가 들짐승의 이와 티끌에 기는 것의 독을 그들에게 보내리로다 25 밖으로는 칼에, 방안에서는 놀람에 멸망하리니 청년 남자와 처녀와 젖 먹는 아이와 백발 노인까지리로다 26 내가 그들을 흩어서 인간에서 그 기억이 끊어지게 하리라 하였다마는

27 대적을 격동할까 염려라 원수가 오해하고 말하기를 우리 수단이 높음이요 여호와의 행함이 아니라 할까 염려라 하시도다 28 그들은 모략이 없는 국민이라 그중에 지식이 없도다 29 그들이 지혜가 있어서 이것을 깨닫고 자기의 종말을 생각하였으면 — 30 그들의 반석이 그들을 팔지 아니하였고 여호와께서 그들을 내어주지 아니하셨더면 어찌 한 사람이 천을 쫓으며 두 사람이 만을 도망케 하였을까 31 대적의 반석이 우리의 반석과 같지 못하니 대적도 스스로 판단하도다 32 그들의 포도나무는 소돔의 포도나무요 고모라의 밭의 소산이라 그들의 포도는 쓸개포도니 그 송이는 쓰며 33 그들의 포도주는 뱀의 독이요 독사의 악독이라 34 이것이 내게 쌓이고 내 곳간에 봉하여 있지 아니한가 35 보수는 내 것이라 그들의 실족할 그때에 갚으리로다 그들의 환난의 날이 가까우니 당할 그 일이 속히 임하리로다 36 여호와께서 자기 백성을 판단하시고 그 종들을 인하여 후회하시리니 곧 그들의 무력함과 갇힌 자나 놓인 자가 없음을 보시는 때에로다 37 여호와의 말씀에 그들의 신들이 어디 있으며 그들의 피하던 반석이 어디 있느냐 38 그들의 희생의 고기를 먹던 것들, 전제의 술을 마시던 것들로 일어나서 너희를 돕게 하라 너희의 보장이 되게 하라 39 이제는 나 곧 내가 그인줄 알라 나와 함께 하는 신이 없도다 내가 죽이기도 하며 살리기도 하며 상하게도 하며 낫게도 하나니 내 손에서 능히 건질 자 없도다

40 내가 하늘을 향하여 내 손을 들고 말하노라 나의 영원히 삶을 두고 맹세하노니 41 나의 번쩍이는 칼을 갈며 내 손에 심판을 잡고 나의 대적에게 보수하며 나를 미워하는 자에게 보응할 것이라 42 나의 화살로 피에 취하게 하고 나의 칼로 그 고기를 삼키게 하리니 곧 피살자와 포로된 자의 피요 대적의 장관의 머리로다 하시도다 43 너희 열방은 주의 백성과 즐거워하라 주께서 그 종들의 피를 갚으사 그 대적에게 보수하시고 자기 땅과 백성을 위하여 속죄하시리로다 44 모세와 눈의 아들 호세아가 와서 이 노래의 모든 말씀을 백성에게 말하여 들리니라

45 모세가 이 모든 말씀을 온 이스라엘에게 말하기를 마치고 46 그들에게 이르되 내가 오늘날 너희에게 증거한 모든 말을 너희 마음에 두고 너희 자녀에게 명하여 이 율법의 모든 말씀을 지켜 행하게 하라 47 이는 너희에게 허사가 아니라 너희의 생명이니 이 일로 인하여 너희가 요단을 건너 얻을 땅에서 너희의 날이 장구하리라 48 당일에 여호와께서 모세에게 일러 가라사대 49 너는 여리고 맞은편 모압 땅에 있는 아바림산에 올라 느보산에 이르러 내가 이스라엘 자손에게 기업으로 주는 가나안 땅을 바라보라 50 네 형 아론이 호르산에서 죽어 그 조상에게로 돌아간것 같이 너도 올라가는 이 산에서 죽어 네 조상에게로 돌아가리니 51 이는 너희가 신 광야 가데스의 므리바 물 가에서 이스라엘 자손 중 내게 범죄하여 나의 거룩함을 이스라엘 자손 중에서 나타내지 아니한 연고라 52 내가 이스라엘 자손에게 주는 땅을 네가 바라보기는 하려니와 그리로 들어가지는 못하리라 하시니라