1 Reis 15

Η βασιλεία του Αβιά στον Ιούδα

1 Το δέκατο όγδοο έτος της βασιλείας του Ιεροβοάμ, γιου του Ναβάτ, βασίλεψε στον Ιούδα ο Αβιά. 2 Τρία χρόνια βασίλεψε στην Ιερουσαλήμ. Η μητέρα του ονομαζόταν Μααχά και ήταν κόρη του Αβεσσαλώμ. 3 Ο Αβιά έκανε όλες τις αμαρτίες που είχε κάνει ο πατέρας του πριν απ’ αυτόν. Η καρδιά του δεν ήταν αφοσιωμένη στον Κύριο, το Θεό του, όπως ήταν η καρδιά του Δαβίδ, του προγόνου του. 4 Παρ’ όλα αυτά, για χάρη του Δαβίδ, ο Κύριος ο Θεός του τού έδωσε γιο να τον διαδεχτεί, για να μη σβήσει η οικογένειά του και για να παραμείνει η Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα του βασιλείου. 5 Πράγματι, ο Δαβίδ είχε πράξει το σωστό ενώπιον του Κυρίου και σ’ όλη του τη ζωή δεν ξέφυγε απ’ όλα όσα αυτός τον διέταξε, εκτός από την περίπτωση του Ουρία του Χετταίου.

6,7 Ο πόλεμος που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στο Ροβοάμ και στον Ιεροβοάμ, συνεχίστηκε και σε όλη τη διάρκεια της ζωής του Αβιά, ανάμεσα σ’ αυτόν και στον Ιεροβοάμ. Όλη η υπόλοιπη ιστορία του Αβιά είναι καταχωρισμένη στο Βιβλίο των Χρονικών των βασιλιάδων του Ιούδα. 8 Ο Αβιά πέθανε και τον έθαψαν στην Πόλη Δαβίδ. Στο θρόνο τον διαδέχτηκε ο γιος του ο Ασά.

Η βασιλεία του Ασά στον Ιούδα

9 Το εικοστό έτος της βασιλείας του Ιεροβοάμ στον Ισραήλ, βασιλιάς στον Ιούδα έγινε ο Ασά. 10 Αυτός βασίλεψε στην Ιερουσαλήμ σαράντα ένα χρόνια. Η Μααχά, κόρη του Αβεσσαλώμ ήταν βασιλομήτωρ. 11 Ο Ασά έπραξε το σωστό ενώπιον του Κυρίου, όπως ο Δαβίδ, ο πρόγονός του. 12 Έδιωξε όλους τους ιερόδουλους άντρες από τη χώρα και κατέστρεψε τα είδωλα που είχαν κατασκευάσει οι πρόγονοί του. 13 Ακόμη και τη Μααχά καθαίρεσε από το αξίωμα της βασιλομήτορος, γιατί αυτή είχε κατασκευάσει ένα είδωλο της Αστάρτης. Ο Ασά κομμάτιασε το είδωλό της και το έκαψε στο χείμαρρο των Κέδρων. 14 Δεν κατήργησε όμως τους ιερούς τόπους, μολονότι η καρδιά του ήταν αφοσιωμένη στον Κύριο, σε όλη του τη ζωή. 15 Έφερε στο ναό του Κυρίου τα αφιερώματα του πατέρα του και τα δικά του, ασημένια και χρυσά αντικείμενα και διάφορα σκεύη.

Συνθήκη του Ασά με τον Βεν-Αδάδ

16 Ανάμεσα στον Ασά και στο Βασά, βασιλιά του Ισραήλ, υπήρχε πόλεμος όλη τους τη ζωή. 17 Ο Βασά πήγε να πολεμήσει τον Ιούδα και οχύρωσε τη Ραμά, για να εμποδίσει το βασιλιά Ασά και τους κατοίκους του Ιούδα να κυκλοφορούν ελεύθερα από την πλευρά αυτή. 18 Τότε ο Ασά πήρε όλο το ασήμι και το χρυσάφι που είχε μείνει στα θησαυροφυλάκια του ναού του Κυρίου και του βασιλικού ανακτόρου και τα έστειλε με τους δούλους του στη Δαμασκό, στο βασιλιά των Συρίων, Βεν-Αδάδ, γιο του Ταβριμμών και εγγονό του Εζιών, μ’ αυτό το μήνυμα: 19 «Έλα να συνάψουμε συμμαχία εμείς οι δυο, όπως συμμαχία υπήρχε κι ανάμεσα στον πατέρα μου και στον πατέρα σου. Κοίτα τα δώρα που σου στέλνω, σε ασήμι και χρυσάφι. Πήγαινε, λοιπόν, να διαλύσεις τη συμμαχία σου με το Βασά, βασιλιά του Ισραήλ, για ν’ αποσύρει το στρατό του από την περιοχή μου».

20 Ο Βεν-Αδάδ δέχτηκε την πρόταση του βασιλιά Ασά κι έστειλε τους στρατηγούς του εναντίον των πόλεων του Ισραήλ. Αυτοί χτύπησαν την Ιιών, τη Δαν, την Αβέλ-Βαιθ-Μααχά, όλη την περιοχή της Χιννερώθ και την υπόλοιπη περιοχή της φυλής Νεφθαλί. 21 Όταν το έμαθε ο Βασά σταμάτησε να οχυρώνει τη Ραμά και επέστρεψε στην Τιρσά.

22 Ο βασιλιάς Ασά κάλεσε τότε όλους ανεξαίρετα τους κατοίκους του Ιούδα και πήραν από τη Ραμά τις πέτρες και τα ξύλα που ο Βασά είχε συγκεντρώσει για να οχυρώσει την πόλη. Με τα ίδια υλικά ο Ασά οχύρωσε τη Γεβά-Βενιαμίν και τη Μισπά.

23 Η υπόλοιπη ιστορία του Ασά περιλαμβάνεται στο Βιβλίο των Χρονικών των βασιλιάδων του Ιούδα. Εκεί αναφέρονται όλα τα έργα του, τα κατορθώματά του, καθώς και οι πόλεις που έχτισε. Στα γηρατειά του αρρώστησε από τα πόδια του. 24 Όταν πέθανε, τον έθαψαν μαζί με τους προγόνους του στην Πόλη Δαβίδ, του προγόνου του. Στο θρόνο τον διαδέχτηκε ο γιος του ο Ιωσαφάτ.

Η βασιλεία του Ναδάβ στον Ισραήλ

Τέλος της δυναστείας του Ιεροβοάμ

25 Το δεύτερο έτος της βασιλείας του Ασά στον Ιούδα, βασιλιάς στον Ισραήλ έγινε ο Ναδάβ, γιος του Ιεροβοάμ. Ο Ναδάβ βασίλεψε στον Ισραήλ δύο χρόνια 26 κι έπραξε ό,τι δυσαρεστεί τον Κύριο, ακολουθώντας το κακό παράδειγμα του πατέρα του, που είχε κάνει τον Ισραήλ να αμαρτήσει. Τις ίδιες αμαρτίες έκανε κι αυτός.

27 Ο Βασά, γιος του Αχιά, από τη φυλή Ισσάχαρ, συνομότησε εναντίον του Ναδάβ και τον σκότωσε στη Γιββεθών, τον καιρό που την πόλη την κατείχαν οι Φιλισταίοι, και την πολιορκούσαν οι Ισραηλίτες υπό τις διαταγές του Ναδάβ. 28 Το γεγονός αυτό συνέβη το τρίτο έτος της βασιλείας του Ασά στον Ιούδα. Το Ναδάβ τον διαδέχτηκε στο θρόνο ο Βασά.

29 Αυτός όταν έγινε βασιλιάς, εξόντωσε ολόκληρη την οικογένεια του Ιεροβοάμ. Δεν άφησε ζωντανό κανέναν απ’ τους απογόνους του. Εξολόθρευσε τους πάντες, σύμφωνα με όσα είχε ο Κύριος προαναγγείλει με το δούλο του τον Αχιά, το Σηλωνίτη. 30 Αυτό έγινε επειδή ο Ιεροβοάμ είχε εξοργίσει τον Κύριο, το Θεό του Ισραήλ, με τις αμαρτίες του, στις οποίες είχε παρασύρει και τον Ισραήλ.

31 Η υπόλοιπη ιστορία και η δράση του Ναδάβ είναι γραμμένα στο Βιβλίο των Χρονικών των βασιλιάδων του Ισραήλ. 32 Ανάμεσα στον Ασά και στο Βασά, βασιλιά του Ισραήλ υπήρχε διαρκής πόλεμος όσο ζούσαν.

Η βασιλεία του Βασά στον Ισραήλ

33 Το τρίτο έτος της βασιλείας του Ασά στον Ιούδα, βασιλιάς σ’ όλο τον Ισραήλ έγινε ο Βασά, γιος του Αχιά, στην Τιρσά. Βασίλεψε είκοσι τέσσερα χρόνια 34 κι έπραξε ό,τι δυσαρεστεί τον Κύριο, ακολουθώντας το κακό παράδειγμα του Ιεροβοάμ. Έκανε τις ίδιες αμαρτίες στις οποίες εκείνος είχε παρασύρει τον Ισραήλ.

O reinado de Abias, rei de Judá

1 No décimo oitavo ano do reinado de Jeroboão, filho de Nebate, Abias tornou-se rei de Judá 2 e reinou três anos em Jerusalém. A mãe dele chamava-se Maaca e era filha de Absalão.

3 Ele cometeu todos os pecados que o seu pai tinha cometido; o seu coração não era inteiramente consagrado ao Senhor, o seu Deus, quanto fora o coração do seu antepassado Davi. 4 No entanto, por amor a Davi, o Senhor, o seu Deus, concedeu-lhe uma lâmpada em Jerusalém, dando-lhe um filho como sucessor e fortalecendo Jerusalém. 5 Pois Davi fizera o que é justo aos olhos do Senhor e não deixara de obedecer a nenhum dos mandamentos do Senhor durante todos os dias da sua vida, exceto no caso de Urias, o hitita.

6 Durante toda a vida de Abias, houve guerra entre os descendentes de Roboão e os de Jeroboão. 7 Os demais acontecimentos do reinado de Abias, e tudo o que realizou, constam nos registros históricos dos reis de Judá. Também houve guerra entre Abias e Jeroboão. 8 Abias descansou com os seus antepassados e foi sepultado na Cidade de Davi, e Asa, o seu filho, sucedeu-o como rei.

O reinado de Asa, rei de Judá

9 No vigésimo ano do reinado de Jeroboão, rei de Israel, Asa tornou-se rei de Judá 10 e reinou quarenta e um anos em Jerusalém. A avó dele chamava-se Maaca e era filha de Absalão.

11 Asa fez o que é justo aos olhos do Senhor, tal como o seu antepassado Davi. 12 Expulsou do país os prostitutos cultuais e removeu todos os ídolos que o seu pai havia feito. 13 Chegou até a depor Maaca, a sua avó, da posição de rainha-mãe, pois ela havia feito uma imagem repugnante da deusa Aserá. Asa derrubou a imagem e a queimou no vale do Cedrom. 14 Embora os santuários locais não tenham sido removidos, o coração de Asa foi totalmente dedicado ao Senhor durante toda a sua vida. 15 Ele trouxe para o templo do Senhor a prata, o ouro e os utensílios que ele e o seu pai haviam consagrado.

16 Houve guerra entre Asa e Baasa, rei de Israel, durante todo o reinado deles. 17 Baasa, rei de Israel, atacou Judá e fortificou Ramá para que ninguém pudesse entrar no território de Asa, rei de Judá, nem sair de lá.

18 Então, Asa ajuntou a prata e o ouro que haviam sobrado no tesouro do templo do Senhor e do seu próprio palácio. Confiou tudo isso aos seus oficiais e os enviou a Ben-Hadade, filho de Tabrimom e neto de Heziom, rei de Arã, que governava em Damasco, 19 com a seguinte mensagem: "Façamos um tratado, como fizeram o meu pai e o teu. Estou te enviando como presente prata e ouro. Agora rompe o tratado que tens com Baasa, rei de Israel, para que ele saia do meu país".

20 Ben-Hadade aceitou a proposta do rei Asa e ordenou aos comandantes dos seus exércitos que atacassem as cidades de Israel. Ele conquistou Ijom, Dã, Abel-Bete-Maaca e todo o Quinerete, além de toda a terra de Naftali. 21 Quando Baasa soube disso, abandonou a construção de Ramá e foi para Tirza. 22 Então, o rei Asa convocou todos os homens de Judá — sem exceção —, e eles retiraram de Ramá as pedras e a madeira que Baasa havia usado. Com esse material, o rei Asa edificou Geba, em Benjamim, e também Mispá.

23 Os demais acontecimentos do reinado de Asa, todas as suas conquistas, tudo o que realizou e todas as cidades que construiu, constam nos registros históricos dos reis de Judá. Na velhice, Asa sofreu uma doença nos pés 24 e, quando descansou com os seus antepassados, foi sepultado junto deles na Cidade de Davi, o seu antepassado, e Josafá, o seu filho, sucedeu-o como rei.

O reinado de Nadabe, rei de Israel

25 Nadabe, filho de Jeroboão, tornou-se rei de Israel no segundo ano do reinado de Asa, rei de Judá, e reinou dois anos sobre Israel. 26 Fez o que era mau aos olhos do Senhor, andando nos caminhos do seu pai e no pecado que ele tinha levado Israel a cometer.

27 Baasa, filho de Aías, da tribo de Issacar, conspirou contra ele, e o matou na cidade filisteia de Gibetom, enquanto Nadabe e todo o exército de Israel a sitiavam. 28 Baasa matou Nadabe no terceiro ano do reinado de Asa, rei de Judá, e reinou em seu lugar.

29 Assim que começou a reinar, matou toda a família de Jeroboão. Dos pertencentes a Jeroboão, não deixou ninguém vivo; destruiu todos, de acordo com a palavra do Senhor anunciada pelo seu servo, o silonita Aías. 30 Isso aconteceu por causa dos pecados que Jeroboão cometera e havia feito Israel cometer, e porque ele tinha provocado a ira do Senhor, o Deus de Israel.

31 Os demais acontecimentos do reinado de Nadabe, e tudo o que realizou, constam nos registros históricos dos reis de Israel. 32 Houve guerra entre Asa e Baasa, rei de Israel, durante todo o reinado deles.

O reinado de Baasa, rei de Israel

33 No terceiro ano do reinado de Asa, rei de Judá, Baasa, filho de Aías, tornou-se rei de todo o Israel, em Tirza, e reinou vinte e quatro anos. 34 Fez o que era mau aos olhos do Senhor, andando nos caminhos de Jeroboão e no pecado que ele tinha levado Israel a cometer.