Hebreus 10

Η θυσία του Χριστού κατάργησε τις ιουδαϊκές θυσίες

1 Αφού ο νόμος αποτελεί σκιά των μελλοντικών αγαθών κι όχι την ίδια την εικόνα της πραγματικότητας, δεν μπορεί ποτέ να οδηγήσει στην τελειότητα αυτούς που διαρκώς κάθε χρόνο προσέρχονται για να προσφέρουν τις ίδιες θυσίες. 2 Αλλιώς, αυτές θα είχαν πάψει να προσφέρονται. Γιατί, αν είχαν μία φορά καθαριστεί όσοι λάτρευαν μ’ αυτόν τον τρόπο το Θεό, δε θα είχαν πια καμιά συναίσθηση ενοχής για τις αμαρτίες τους. 3 Με τις θυσίες όμως αυτές γίνεται κάθε χρόνο υπόμνηση των αμαρτιών, 4 γιατί το αίμα των ταύρων και των τράγων δεν έχει τη δύναμη να αφαιρεί αμαρτίες.

5 Γι’ αυτό, κατά τον ερχομό του στον κόσμο ο Χριστός είπε στο Θεό:

Δε θέλεις θυσίες και προσφορές,

αλλά μου ετοίμασες ανθρώπινο σώμα.

6 Δε σου αρέσουν ολοκαυτώματα και θυσίες για συγχώρηση αμαρτιών.

7 Τότε είπα: «νά με, Θεέ, έρχομαι

να κάνω το θέλημά σου,

όπως είναι γραμμένο για μένα στο νόμο».

8 Αφού είπε πρώτα δε θέλεις θυσίες και προσφορές και δε σου αρέσουν ολοκαυτώματα και θυσίες για συγχώρηση αμαρτιών, που προσφέρονται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, 9 ύστερα είπε: Νά με, έρχομαι να κάνω το θέλημά σου. Αναιρεί δηλαδή τις παλαιές θυσίες και τις αντικαθιστά με τη δική του. 10 Εξαιτίας αυτού του «θελήματος» έχουμε εξαγνιστεί μια για πάντα με την προσφορά του σώματος του Ιησού Χριστού.

11 Όλοι οι ιερείς λειτουργούν καθημερινά και προσφέρουν πολλές φορές τις ίδιες θυσίες, που όμως ποτέ δεν μπορούν να εξαλείψουν αμαρτίες. 12 Αντίθετα, ο Ιησούς πρόσφερε για τις αμαρτίες μία θυσία για πάντα, κι έπειτα κάθισε στα δεξιά του Θεού·13 από τότε περιμένει, ωσότου υποταχθούν κάτω από τα πόδια του οι εχθροί του.14 Γιατί με μία μόνο προσφορά οδήγησε στην τελειότητα για πάντα αυτούς που εξαγνίστηκαν με το αίμα του.

15 Αυτό μας το επιβεβαιώνει και το Άγιο Πνεύμα. Στην αρχή λέει:

16 Η διαθήκη που θα συνάψω μαζί τους,

μετά τις ημέρες εκείνες, λέει ο Κύριος, είναι η εξής:

Θα τοποθετήσω το νόμο μου μέσα στις καρδιές τους

και θα χαράξω τις εντολές του μέσα στο νου τους.

17 Και θα ξεχάσω πια τις αμαρτίες τους

και τις παρανομίες τους.

18 Είναι φανερό πως όπου υπάρχει συγχώρηση αμαρτιών δε χρειάζεται θυσία γι’ αυτές.

Προτροπές και προειδοποιήσεις

19 Το αίμα του Ιησού, λοιπόν αδερφοί μου, μας δίνει θάρρος να μπαίνουμε στα άγια των αγίων 20 από το νέο δρόμο που οδηγεί στη ζωή. Αυτόν μας τον εγκαινίασε πρόσφατα ο Ιησούς με το καταπέτασμα, δηλαδή με το σώμα του. 21 Έτσι έχουμε ένα μεγάλο ιερέα επικεφαλής του οίκου του Θεού. 22 Γι’ αυτό, ας πλησιάζουμε το Θεό με ειλικρινή διάθεση και με βεβαιότητα στην πίστη μας, με την καρδιά καθαρή από τις κακές διαθέσεις 23 και με το σώμα πλυμένο με καθαρό νερό. Ας μένουμε σταθεροί στην ελπίδα που ομολογούμε, γιατί εκείνος που έδωσε τις υποσχέσεις κρατάει το λόγο του. 24 Ας φροντίζουμε ο ένας τον άλλο παροτρύνοντάς τον στην αγάπη και στα καλά έργα. 25 Ας μην εγκαταλείπουμε τις θρησκευτικές μας συνάξεις, όπως συνηθίζουν μερικοί, αλλά ας ενισχύει ο ένας τον άλλο, τώρα μάλιστα που βλέπετε να πλησιάζει η ημέρα του Κυρίου.

26 Γιατί, αν ζούμε στην αμαρτία με τη θέλησή μας παρ’ όλο που γνωρίσαμε καλά την αλήθεια, δεν απομένει πια καμιά θυσία για τη συγχώρηση των αμαρτιών μας. 27 Αντίθετα, μας περιμένει φοβερή κρίση και τρομερή φωτιά, που θα καταφάει αυτούς που είναι αντίθετοι στο Θεό. 28 Αν κανείς παραβεί το Μωσαϊκό νόμο θανατώνεται χωρίς έλεος, άμα καταθέσουν δυο ή τρεις μάρτυρες.29 Σκεφτείτε πόσο αυστηρότερη τιμωρία αξίζει εκείνος που εξευτέλισε τον Υιό του Θεού, που θεώρησε χωρίς αξία το αίμα της νέας διαθήκης με το οποίο εξαγνίστηκε, και που εξύβρισε το Άγιο Πνεύμα το οποίο του δώρισε τη χάρη. 30 Ξέρουμε ποιος είναι αυτός που είπε: Σ’ εμένα ανήκει η εκδίκηση, εγώ θα ανταποδώσω, λέει ο Κύριος, και το άλλο: Ο Κύριος θα κρίνει το λαό του.31 Είναι φοβερό να πέσει κανείς στα χέρια του αληθινού Θεού.

32 Να θυμάστε τις μέρες που πέρασαν, τότε που γνωρίσατε την αλήθεια κι αγωνιστήκατε και υπομείνατε πολλά παθήματα. 33 Άλλους από σας τους διαπόμπευαν με βρισιές και διωγμούς κι άλλοι συμπαραστεκόσασταν σ’ εκείνους που περνούσαν τέτοιες στιγμές. 34 Συμπάσχατε μ’ εμένα το φυλακισμένο*μ’ εμένα το φυλακισμένο. Σύμφωνα με άλλα χειρ.: «με τους φυλακισμένους». κι αντιδρούσατε με χαρά όταν άρπαζαν τα υπάρχοντά σας, γιατί ξέρατε πως είχατε καλύτερη και μόνιμη περιουσία. 35 Μη χάσετε, λοιπόν, το θάρρος σας, που θα ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα. 36 Χρειάζεστε υπομονή για να κάνετε το θέλημα του Θεού και να καρπωθείτε αυτό που υποσχέθηκε. 37 Όπως λέει η Γραφή:

Λίγο ακόμη, και φτάνει ο ερχόμενος·

δε θ’ αργήσει.

38 Ο δίκαιος εξαιτίας της πίστεώς του θα ζήσει·

αν όμως δειλιάσει, θα δυσαρεστηθώ μ’ αυτόν.

39 Εμείς όμως δεν είμαστε από κείνους που υποχωρούν και χάνονται, αλλά απ’ αυτούς που πιστεύουν και σώζονται.

O sacrifício de Cristo é definitivo

1 A lei é apenas uma sombra dos benefícios que virão, não a sua realidade. Por isso, ela nunca consegue, com os mesmos sacrifícios repetidos ano após ano, aperfeiçoar os que se aproximam para adorar. 2 Se pudesse fazê-lo, não deixariam de ser oferecidos? Pois os adoradores, tendo sido purificados de uma vez por todas, já não teriam consciência do pecado. 3 Contudo, esses sacrifícios são uma recordação anual dos pecados, 4 pois é impossível que o sangue de touros e bodes tire pecados.

5 Por isso, quando Cristo veio ao mundo, disse:

"Sacrifício e oferta não quiseste,

mas um corpo me preparaste;

6 de holocaustos e ofertas pelo pecado

não te agradaste.

7 Então, eu disse:

‘Aqui estou! — no rolo do livro está escrito a meu respeito.

Eu vim para fazer a tua vontade, ó Deus’ ".*10.5-7 Sl 40.6-8.

8 Primeiro, ele disse: "Sacrifícios, ofertas, holocaustos e ofertas pelo pecado não quiseste nem deles te agradaste" — embora estes fossem oferecidos conforme a lei. 9 Então, acrescentou: "Aqui estou! Eu vim para fazer a tua vontade". Assim, ele cancela o primeiro para estabelecer o segundo. 10 Pelo cumprimento dessa vontade fomos santificados, por meio do sacrifício do corpo de Jesus Cristo, oferecido de uma vez por todas.

11 Dia após dia, todo sacerdote apresenta-se para exercer os seus deveres religiosos e repetidamente oferecer os mesmos sacrifícios, que nunca podem remover pecados. 12 No entanto, depois que Jesus acabou de oferecer um único sacrifício pelos pecados, que é válido para sempre, se assentou à direita de Deus. 13 Daí em diante, ele está à espera até que os seus inimigos sejam postos como estrado dos seus pés. 14 Porque, por meio de um único sacrifício, ele aperfeiçoou para sempre os que têm sido santificados.

15 O Espírito Santo também nos dá testemunho a esse respeito. Primeiro, ele diz:

16 "Esta é a aliança que farei com eles

depois daqueles dias, diz o Senhor.

Porei as minhas leis no coração deles

e as escreverei na sua mente".*10.16 Jr 31.33.

17 Depois, acrescenta:

"Nunca mais me lembrarei dos seus pecados nem das suas iniquidades".*10.17 Jr 31.34.

18 Assim, já que esses pecados são perdoados, não há mais necessidade de sacrifício por eles.

Um apelo à perseverança

19 Portanto, irmãos, temos plena confiança para entrar no Lugar Santíssimo pelo sangue de Jesus, 20 por um novo e vivo caminho que ele nos abriu por meio do véu, isto é, do seu corpo. 21 Também temos um grande sacerdote sobre a casa de Deus. 22 Assim, aproximemo-nos de Deus com um coração sincero e com plena convicção de fé, porque o nosso coração foi purificado de uma consciência má e o nosso corpo lavado com água pura. 23 Mantenhamos firme a esperança que professamos, pois aquele que prometeu é fiel. 24 Importemo-nos uns com os outros para nos incentivarmos ao amor e às boas obras. 25 E não deixemos de nos reunir como igreja, segundo o costume de alguns, mas procuremos encorajar uns aos outros, sobretudo agora que vocês veem aproximar-se o Dia.

26 Porque, se nós pecarmos deliberadamente depois que recebemos o conhecimento da verdade, já não resta sacrifício pelos pecados, 27 mas apenas uma terrível expectativa de juízo e de fogo intenso que consumirá os adversários de Deus. 28 Quem rejeitava a lei de Moisés morria sem misericórdia pelo depoimento de duas ou três testemunhas. 29 Quão mais severo castigo julgam vocês merecer aquele que pisou o Filho de Deus, considerou profano o sangue da aliança pelo qual ele foi santificado e insultou o Espírito da graça? 30 Pois conhecemos aquele que disse: "Minha é a vingança; eu retribuirei";*10.30 Dt 32.35. e também: "O Senhor julgará o seu povo".*10.30 Dt 32.36; Sl 135.14.31 Algo terrível é cair nas mãos do Deus vivo!

32 Lembrem-se dos primeiros dias, depois que vocês foram iluminados, quando suportaram muita luta e muito sofrimento. 33 Algumas vezes, vocês foram expostos publicamente a insultos e tribulações; em outras ocasiões, fizeram-se solidários com os que assim foram tratados. 34 Vocês se compadeceram dos que estavam na prisão e aceitaram alegremente o confisco dos seus próprios bens, pois sabiam que possuíam bens superiores e permanentes.

35 Por isso, não abandonem a confiança que vocês têm; ela será generosamente recompensada. 36 Portanto, vocês precisam perseverar, de modo que, depois de terem cumprido a vontade de Deus, recebam o que ele prometeu. 37 Pois em breve, muito em breve,

"aquele que vem virá

e não demorará.

38 Mas o meu*10.38 Há manuscritos que não trazem meu. justo viverá pela fé.

Contudo, se retroceder,

não me agradarei dele".*10.37,38 Hc 2.3,4 (conforme a Septuaginta).

39 Nós, porém, não somos dos que retrocedem para a destruição, mas dos que têm fé para a preservação da vida.