Malaquias 1

1 Λόγος του Κυρίου, μήνυμα που το έστειλε στον Ισραήλ με το Μαλαχία.*Μαλαχία. Το όνομα σημαίνει «ο αγγελιοφόρος μου».

Ο Θεός αγαπάει το λαό του τον Ισραήλ

2 «Σας αγάπησα», είπε ο Κύριος. Εσείς όμως λέτε: «Πώς μας αγάπησες;»

Σ’ αυτό ο Κύριος απαντάει: «Δεν είναι ο Ησαύ αδερφός του Ιακώβ;*Ο Ησαύ είναι ο γενάρχης των Εδωμιτών, παραδοσιακού εχθρού των Ισραηλιτών. Ο Ιακώβ είναι ο γενάρχης των Ισραηλιτών (βλ. υποσ. εις Ωσ 12:4). Κι όμως εγώ αγάπησα τον Ιακώβ, 3 ενώ τον Ησαύ τον εγκατέλειψα· ερήμωσα τα βουνά του και παρέδωσα τη χώρα του στα τσακάλια. 4 Οι Εδωμίτες ισχυρίζονται ότι παρ’ όλο που καταστράφηκαν θα ξαναχτίσουν τις ερημωμένες πόλεις τους. Εγώ όμως, ο Κύριος του σύμπαντος λέω: Άσ’ τους να χτίζουν. Εγώ θα τα γκρεμίσω. Η περιοχή τους θα ονομάζεται "ασεβής χώρα" και οι ίδιοι "λαός καταραμένος για πάντα από τον Κύριο". 5 Όταν το δείτε αυτό θα πείτε: "μεγάλος είναι ο Κύριος και πέρα ακόμα από τα σύνορα της χώρας του Ισραήλ"».

Θυσίες που προσβάλλουν τον Κύριο

6 Ο Κύριος του σύμπαντος λέει στους ιερείς: «Ο γιος τιμάει τον πατέρα του και ο δούλος τον κύριό του. Αν εγώ είμαι ο πατέρας σας, πού είναι η τιμή που μου αποδίδετε; Κι αν εγώ είμαι Κύριός σας, πού είναι ο σεβασμός που μου έχετε; Με περιφρονείτε και ρωτάτε: "πώς σε περιφρονούμε;" 7 Με το να προσφέρετε στο θυσιαστήριό μου μιαρές προσφορές. Και ρωτάτε: "πώς μολύναμε το θυσιαστήριο;" Με το να μη δίνετε πολλή σημασία στο τραπέζι μου. 8 Όταν μου προσφέρετε θυσία τυφλό ζώο, νομίζετε πως αυτό είναι σωστό; Όταν μου προσφέρετε ένα κουτσό ή άρρωστο ζώο, νομίζετε πως αυτό είναι σωστό; Προσφέρτε το στον κυβερνήτη σας· θα ευχαριστηθεί; Θα σας δεχτεί ευνοϊκά; 9 Νομίζετε λοιπόν ότι θα εξευμενίσετε μ’ ένα τέτοιο δώρο έναν Θεό για να σας σπλαχνιστεί και να σας δεχτεί ευνοϊκά; Γιατί στην πραγματικότητα αυτό κάνετε! 10 Μακάρι κάποιος από σας να έκλεινε τις πόρτες του ναού για να μην ανάβετε άσκοπα φωτιά στο θυσιαστήριό μου. Δεν είμαι ευχαριστημένος από σας και δε θα δεχτώ καμιά θυσία από τα χέρια σας». Ο Κύριος του σύμπαντος το λέει.

11 «Από την ανατολή μέχρι τη δύση μεγάλη είναι η φήμη μου ανάμεσα στα έθνη», λέει ο Κύριος του σύμπαντος. «Σε κάθε τόπο προσφέρεται λιβάνι σ’ εμένα και θυσίες καθαρές, γιατί είμαι μεγάλος ανάμεσα στα έθνη. 12 Εσείς όμως με λησμονήσατε λέγοντας: "το τραπέζι του Κυρίου δεν έχει και μεγάλη σημασία. Μπορούμε να προσφέρουμε στο Θεό τροφή ό,τι έχουμε για πέταμα". 13 Και παρ’ όλα αυτά βαρυγκωμάτε: "τι κόπος", λέτε, "η υπηρεσία μας!" Έτσι εξοργίζετε εμένα, τον Κύριο του σύμπαντος. Προσφέρετε θυσία το κουτσό ζώο, το άρρωστο, ακόμη και το κλεμμένο. Μπορώ να το δεχτώ από τα χέρια σας;» Ο Κύριος το λέει.

14 «Αν κάποιος μου τάξει ένα ζώο χωρίς ελάττωμα από το κοπάδι του, αλλά με εξαπατήσει και μου προσφέρει θυσία ένα ζώο ευνουχισμένο, αυτός να είναι καταραμένος, γιατί εγώ είμαι μεγάλος βασιλιάς κι όλα τα έθνη με σέβονται». Αυτά λέει ο Κύριος του σύμπαντος.

1 Uma advertência: a palavra do Senhor contra Israel, por meio de Malaquias.*1.1 Malaquias significa meu mensageiro.

O amor de Deus por Israel

2 — Eu sempre os amei — diz o Senhor. — Mas vocês perguntam: "De que maneira nos amaste?".

— Não era Esaú irmão de Jacó? — declara o Senhor. — Todavia, eu amei Jacó, 3 mas rejeitei Esaú. Transformei as suas montanhas em terra devastada e entreguei a sua herança aos chacais do deserto.

4 Embora Edom afirme: "Fomos esmagados, mas reconstruiremos as ruínas", assim diz o Senhor dos Exércitos: "Podem construir, mas eu demolirei. Eles serão chamados Terra Perversa, povo contra quem o Senhor está irado para sempre. 5 Vocês verão isso com os próprios olhos e exclamarão: ‘Grande é o Senhor até mesmo além das fronteiras de Israel!’ ".*1.5 Ou Grande é o Senhor sobre o território de Israel!

A rejeição dos sacrifícios impuros

6 — O filho honra ao pai, e o servo, ao seu senhor. Ora, se eu sou pai, onde está a honra que me é devida? Se eu sou senhor, onde está o temor que me devem? — pergunta o Senhor dos Exércitos a vocês, sacerdotes. — São vocês que desprezam o meu nome!

— Vocês, porém, perguntam: "De que maneira temos desprezado o teu nome?".

7 — Trazendo comida impura ao meu altar! Mas, ainda assim, perguntam: "De que maneira te desonramos?".

— Ao dizerem que a mesa do Senhor é desprezível. 8 Na hora de trazerem animais cegos para sacrificar, isso não é algo mau? Na hora de trazerem animais aleijados e doentes como oferta, isso também não é mau? Tentem oferecê-los de presente ao seu governador! Será que ele se agradará de vocês? Será que os atenderá? — pergunta o Senhor dos Exércitos.

9 — Agora supliquem a Deus para que tenha compaixão de nós! Será que com esse tipo de oferta ele os atenderá? — pergunta o Senhor dos Exércitos. 10 — Quem dera um de vocês fechasse as portas do templo! Assim, ao menos não acenderiam inutilmente o fogo do meu altar. Não tenho prazer em vocês — diz o Senhor dos Exércitos — e não aceitarei as suas ofertas. 11 Pois do oriente ao ocidente é grande o meu nome entre as nações. Em toda parte, incenso é queimado e ofertas puras são trazidas ao meu nome, porque é grande o meu nome*1.11 Ou grande será… incenso será queimado e ofertas puras serão trazidas… o meu nome será grande. entre as nações — diz o Senhor dos Exércitos.

12 — Vocês, porém, o profanam ao dizerem que a mesa do Senhor é imunda e que a sua comida é desprezível. 13 E ainda dizem: "Que canseira!", sentindo o seu odor com desprezo — diz o Senhor dos Exércitos.

— Quando vocês trazem animais roubados, aleijados e doentes e os apresentam como oferta, deveria eu aceitá-los das suas mãos? — pergunta o Senhor. 14 — Maldito seja o enganador, que, tendo no seu rebanho um macho sem defeito, promete oferecê-lo e depois sacrifica um animal defeituoso ao Senhor! Pois eu sou um grande Rei — diz o Senhor dos Exércitos. — E o meu nome é*1.14 Ou deve ser. temido entre as nações.