Η Ιερουσαλήμ άχρηστη κληματόβεργα
1 Ο Κύριος μου είπε: 2 «Άνθρωπε, το κλήμα έχει μήπως μεγαλύτερη αξία από τα άλλα δέντρα του δάσους; 3 Μπορεί κανείς να φτιάξει κάτι απ’ το ξύλο του; Μπορεί μ’ αυτό κανείς να φτιάξει έστω και μια ξυλόπροκα για να κρεμάσει κάποιο σκεύος; 4 Όχι. Είναι κατάλληλο μόνο για τη φωτιά. Όταν η φωτιά έχει κάψει τις δύο άκρες του και το υπόλοιπο έχει καψαλιστεί σε τίποτα δε χρησιμεύει. 5 Και τότε που ήταν ολόκληρο, σε τίποτα δεν χρησίμευε· πόσο μάλλον τώρα που το ’χει κάνει κάρβουνο η φωτιά. Σε τι να χρησιμέψει;
6 »Γι’ αυτό εγώ, ο Κύριος ο Θεός, λέω: Όπως το κλήμα περισσότερο απ’ όλα τα δέντρα του δάσους, προορίζεται μόνο για τη φωτιά, έτσι και οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ προορίζονται μόνο για τη φωτιά. 7 Θα τους τιμωρήσω. Αν κι έχουν γλιτώσει από τη φωτιά, όμως η φωτιά θα τους καταφάει·Αν...καταφάει. Η πρώτη «φωτιά» συμβολίζει την πρώτη επίθεση εναντίον της Ιερουσαλήμ το 597 π.Χ., κατά την οποία μονάχα λίγοι επιφανείς, ανάμεσα στους οποίους και ο Ιεζεκιήλ, μεταφέρθηκαν στη Βαβυλώνα (Β΄ Χρ 36:5-7). Οι υπόλοιποι που γλίτωσαν πίστευαν πως είναι ασφαλείς μέσα στην πόλη, όπως το κρέας στο καζάνι (βλ. κεφ. 11:3.15· 33:24). Δε γλίτωσαν όμως από τη δεύτερη «φωτιά», με την οποία συμβολίζονται τα γεγονότα του 586 π.Χ. έτσι θα καταλάβουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος. 8 Θα ερημώσω τη χώρα τους, γιατί απίστησαν. Εγώ ο Κύριος, ο Θεός, το λέω».