1 Λέτε, λοιπόν:

«Εμπρός, ας επιστρέψουμε στον Κύριο!

Αυτός μας κατασπάραξε,

αυτός θα μας γιατρέψει·

αυτός μας πλήγωσε,

αυτός και τις πληγές μας θα επιδέσει.

2 Δυο και τρεις μέρες υποφέρουμε.

Έπειτα όμως θα μας ξαναδώσει τη ζωή,

θα μας σηκώσει και θα ζήσουμε ενώπιόν του.*

3 Ελάτε, ας γνωρίσουμε τον Κύριο,

βίωμα ας κάνουμε αυτή τη γνώση.

Όπως σίγουρα έρχεται η αυγή,

όπως σίγουρα έρχεται η βροχή,

η πρώιμη κι η όψιμη, όπου τη γη ποτίζει,

το ίδιο σίγουρα θα ’ρθεί

για να μας βοηθήσει ο Κύριος».

4 Αλλά ο Κύριος απαντάει: «Τι να σου κάνω, λαέ του Εφραΐμ,* τι να σου κάνω, λαέ του Ιούδα; Σαν πρώιμη ομίχλη είναι η αγάπη σας, σαν τη δροσιά την πρωινή που φεύγει. 5 Συνέχεια σας πολέμησα με τους προφήτες μου, σας απείλησα με θάνατο. Η απόφασή μου είναι καθάρια σαν το φως. 6 Την αγάπη σας θέλω κι όχι θυσίες· να με αναγνωρίσετε για Θεό σας, παρά να μου προσφέρετε ολοκαυτώματα».

7 Λέει ο Κύριος: «Αυτοί παραβήκαν τη διαθήκη μου στην πόλη Αδάμ·* εκεί απίστησαν σ’ εμένα. 8 Η Γαλαάδ είναι πόλη κακοποιών, που πίσω τους αφήνουν ίχνη αίματος. 9 Σαν τους ληστές που στήνουνε καρτέρι κρύβονται οι ιερείς. Στο δρόμο προς τη Συχέμ σκοτώνουν. Αυτές τις πράξεις διαπράττουν* τις αισχρές. 10 Είδα πράγματα φρικτά στον Ισραήλ: ο λαός μολύνθηκε με τη λατρεία των ειδώλων και την πορνεία.*11 Αλλά και για σένα, λαέ του Ιούδα, ετοιμάζω φοβερό θερισμό.*

»Όταν θ’ αλλάξω του λαού μου την κατάσταση,