Ψαλμοι 16

Χαρά του ανθρώπου που ο Θεός τον λύτρωσε απ’ το θάνατο

1 Μικτάμ*Μικτάμ. Ασαφής όρος. Είδος ψαλμού. του Δαβίδ.

Προστάτεψέ με, Θεέ, γιατί σ’ εσένα καταφεύγω.

2,3 Είπα στον Κύριο:

«Εσύ ’σαι ο Κύριός μου.

Ό,τι καλό έχω δεν προέρχεται

παρά από σένα».*Είπα... από σένα. Άλλη πιθανή ανάγνωση: Είπα στον Κύριο: «Εσύ ’σαι ο Κύριός μου. Άλλος καλύτερος δεν είναι από σένα». Κι είπα γι’ αυτής της χώρας τις θεότητες και για τους δυνατούς, που θαύμαζα πολύ:

4 Τα βάσανα ας πληθαίνουν αυτών που ακολουθούν ξένους θεούς·

εγώ δεν θα προσφέρω τις αιματηρές σπονδές τους·

και δε θα ψιθυρίσουν τα χείλη μου τα ονόματά τους.

5 Κύριε, μου δίνεις το μερίδιό μου

σ’ ό,τι έχω ανάγκη για να ζήσω,

κρατάς το μέλλον μου στα χέρια σου.

6 Στο μοίρασμα μου πέσανε περιοχές ωραίες·

κι ο κλήρος μου μ’ ευχαριστεί.

7 Τον Κύριο που με νουθετεί, τον ευλογώ,

κι οι σκέψεις μου τις νύχτες με διδάσκουν.

8 Τον Κύριο έβαλα για πάντοτε μπροστά μου,

στα δεξιά μου,*στα δεξιά μου. Στη βιβλική αντίληψη η δεξιά εθεωρείτο η πλευρά της εύνοιας. Ο υπερασπιστής στεκόταν στα δεξιά του κατηγορουμένου.

για να μην ταλαντεύομαι.

9 Γι’ αυτό και χαίρεται η καρδιά μου,

ευφραίνεται η ατίμητη ύπαρξή μου

και με ασφάλεια αναπαύεται το σώμα μου.

10 Στον άδη δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου,

ούτε ο γνήσιος πιστός σου

θ’ αφήσεις ν’ αντικρύσει τη φθορά.

11 Το δρόμο με μαθαίνεις της ζωής·

αμέτρητη χαρά είν’ η παρουσία σου,

απόλαυση, στα δεξιά σου, αιώνια!