Ο βασιλιάς μπορεί να ελπίζει στον Κύριο
1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός του Δαβίδ.
2 Κύριε, για τη δύναμή σου χαίρεται ο βασιλιάς·
κι η νικηφόρα σου βοήθεια
τον γεμίζει ευφροσύνη.
3 Ό,τι η καρδιά του πόθησε, του το ’δωσες·
και δεν αρνήθηκες
ό,τι τα χείλη του ζητήσαν.
(Διάψαλμα)
4 Έτσι ευλογίες του ’δωσες καλόδεχτες,
μαλαματένιο στο κεφάλι του έβαλες στέμμα.
5 Ζωή σού ζήτησε και του ’δωσες,
μακροβιότητα αιώνια και παντοτινή.
6 Μεγάλωσε τη δόξα του η βοήθειά σου·
του ’δωσες λάμψη και μεγαλοσύνη.
7 Εσύ του δίνεις ευλογίες παντοτινές·
κι η παρουσία σου χαρά τον πλημμυρίζει.
8 Ελπίζει ο βασιλιάς στον Κύριο·
και με του Ύψιστου τη χάρη θα ’ναι ασφαλής.
9 Θα βρει το χέρι σου όλους τους εχθρούς σου,
το δεξί χέρι σου θα βρει
αυτούς που σε μισούν.
10 Σαν το καμίνι της φωτιάς θα αισθάνονται την τιμωρία σου
–στης παρουσίας σου, Κύριε, τον καιρό–
με την οργή σου θα τους εξοντώσεις
και θα τους καταφάει η φωτιά.
11 Θα εξαφανίσεις απ’ τη γη τα τέκνα τους,
τους απογόνους τους από την οικουμένη.
12 Γιατί κακές προθέσεις είχαν εναντίον σου·
σκέφτηκαν πονηριές μα ξαστοχήσαν.
13 Σ’ άτακτη θα τραπούν φυγή,
όταν με τη χορδή του τόξου σου
τους σκοπεύσεις κατά πρόσωπο.
14 Κύριε, δείξε την ανωτερότητά σου με τη δύναμή σου!
Θα τραγουδάμε και θα μεγαλύνουμε τα κατορθώματά σου!