Κύριε, εσύ είσαι η προστασία μου
1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός του Δαβίδ.
2 Σ’ εσένα, Κύριε, κατέφυγα·
ποτέ ας μη ντροπιαστώ·
σώσε με, εσύ που είσαι δίκαιος.
3 Δείξε μου τη φροντίδα σου,
τώρα ελευθέρωσέ με·
γίνε πανίσχυρος προστάτης μου,
το καταφύγιό μου,
για να με σώσεις.
4 Εσύ ’σαι βράχος μου και προστασία μου,
αφού υπάρχεις·
μ’ οδηγείς και με φροντίζεις.
5 Βγάλε με απ’ την παγίδα που για μένα έστησαν·
γιατί εσύ ’σαι η δύναμή μου.
6 Όποτε άφησα στα χέρια σου το πνεύμα μου,
Κύριε, με λύτρωσες,
Θεέ αληθινέ.
7 Τους απεχθάνομαι αυτούς που σέβονται τα τιποτένια είδωλα·
αλλά εγώ στον Κύριο
στήριξα την ελπίδα μου.
8 Αγάλλομαι και χαίρομαι
από το έλεός σου·
είδες με κατανόηση την αθλιότητά μου
και ξέρεις της ψυχής μου το άγχος.
9 Δε μ’ εγκατέλειψες στα χέρια των εχθρών μου·
και μου εξασφάλισες την άνεση να φύγω.
10 Ελέησέ με, Κύριε,
γιατί είμαι σε αγωνία·
μάτια, ψυχή και σάρκα μου
τα ζάρωσε ο μόχθος.
11 Κατέστρεψαν
η θλίψη τη ζωή μου
κι οι στεναγμοί τα χρόνια μου·
τη δύναμή μου σκόρπισαν οι ταλαιπωρίες·
ακόμα και τα κόκαλά μου φθάρηκαν.
12 Απ’ όλους τους εχθρούς μου
ονειδιζόμουν
και χλευαζόμουν απ’ τους γείτονές μου,
για τους γνωστούς μου ήμουν θέαμα φοβερό
κι όσοι με βλέπαν έξω, φεύγαν’ από μπρος μου.
13 Σαν να ’μουνα ένας νεκρός οι άνθρωποι με ξέχασαν,
σαν να ’μουνα ένα σπασμένο βάζο.
14 Άκουσα ψίθυρο πολλών
–τρόμους από τριγύρω–
καθώς αυτοί μαζί σχεδίαζαν
ενάντια σ’ εμένα·
να μ’ αφαιρέσουν τη ζωή
ήταν η πρόθεσή τους.
15 Αλλά εγώ σ’ εσένα έλπισα,
Κύριε,
«είσαι Θεός μου», είπα.
16 Στην εξουσία σου τα χρόνια μου είναι·
σώσε με,
από τα χέρια των εχθρών μου
κι εκείνων που με κατατρέχουν.
17 Δείξε την παρουσία σου
στο δούλο σου·
σώσε με, χάρη στην πιστή σου αγάπη.
18 Κύριε,
ας μην ντροπιαστώ
που σε επικαλούμαι·
ας ντροπιαστούν οι ασεβείς,
στον άδη ας σωπάσουν.
19 Ας βουβαθούν τα χείλη αυτά τα ψεύτικα,
που λέν’ λόγια σκληρά
στον δίκαιο ενάντια με περιφρόνηση και υπεροψία.
20 Πόσο μεγάλη, Κύριε, η αγαθότητά σου,
που τη φυλάς για κείνους που σε σέβονται!
Όλοι μπορούν να δουν πως τη χαρίζεις
σ’ εκείνους που σ’ εσένα ελπίζουνε.
21 Προφυλαγμένους τους κρατάς
στη σιγουριά της παρουσίας σου
απ’ των ανθρώπων τις συκοφαντίες·
τους προστατεύεις μέσα στη σκηνή σου
από τις επιθέσεις των εχθρών τους.
22 Ευλογημένος να ’ναι ο Κύριος,
που έκανε σ’ εμένα το θαύμα της αγάπης του
την ώρα του αποκλεισμού μου.
23 Κι εγώ μέσα στην αγωνία μου είχα πει:
«Μ’ έδιωξε απ’ τη φροντίδα του».
Εσύ όμως άκουσες της δέησής μου τη φωνή
όταν βοήθεια ζήτησα από σένα.
24 Αγαπάτε τον Κύριο,
οι ευσεβείς του όλοι!
Ο Κύριος φροντίζει τους πιστούς·
και τιμωρεί πολύ σκληρά
αυτούς που φέρνονται μ’ αλαζονεία.
25 Γίνετε ανδρείοι
και με γενναία καρδιά,
όλοι που ελπίζετε στον Κύριο.