Ο άνθρωπος πεθαίνοντας δεν παίρνει τίποτα μαζί του
1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός για τη συγγένεια του Κορέ.συγγένεια του Κορέ. Βλ. υποσ. εις Ψλ 42:1.
2 Ετούτο ακούστε όλοι οι λαοί·
όλοι της γης οι κάτοικοι προσέξτε,
3 κοινοί κι επίσημοι,
πλούσιοι και φτωχοί μαζί.
4 Λόγια σοφά θα πει το στόμα μου,
και συνετές θα ’ναι οι σκέψεις της καρδιάς μου.
5 Στήνω τ’ αυτί μου στου Κυρίου τη μυστική βουλή
και με τον ήχο της κιθάρας προσπαθώ
το αίνιγμα να λύσω.
6 Γιατί στης συμφοράς τις μέρες να σκιαχτώ
από τη μοχθηρία αυτών
που με καταδιώκουν;
7 από εκείνους στ’ αγαθά τους
που στηρίζονται
και για τα πλούτη τους τ’ αμύθητα καυχιούνται;
8 Κανένας δεν μπορεί κάποιου άλλου
τα χρέη να πληρώσει
ούτε και τα δικά του στο Θεό.
9 Είναι πανάκριβο το λύτρο της ζωής τους
κι ουδέποτε πληρώνεται,
10 ώστε να ζήσουν ως το τέλος·
ποτέ τον τάφο να μη δουν.
11 Καθένας βλέπει πως κι οι σοφοί πεθαίνουν,
χάνονται όπως οι τρελοί κι οι ανόητοι
κι εγκαταλείπουν σ’ άλλους τ’ αγαθά τους.
12 Οι τάφοι τους είναι τα σπίτια τους για πάντα,
η μόνιμη διαμονή τους σ’ όλες τις γενιές·
έστω κι αν είχαν χτήματα στ’ όνομά τους.
13 Ο άνθρωπος μ’ όλες του τις τιμές
δεν είναι βέβαιος τη νύχτα αν θα τη βγάλει·
καθώς τα ζώα που πεθαίνουν, αφανίζεται.
14 Έτσι πορεύονται αυτοί,
σίγουροι για τον εαυτό τους·
κι έτσι τελειώνουν,
ευχαριστημένοι με τη μοίρα τους.
(Διάψαλμα)
15 Μαντρίζονται στον άδη σαν τα πρόβατα,
ο θάνατος τούς πάει να τους βοσκήσει·
θα διαφεντέψουν πάνω τους οι δίκαιοι το πρωί,
θ’ αφανιστεί η μορφή τους,
ο άδης θα ’ναι η κατοικία τους.Το τελευταίο μέρος του στίχου στο εβραϊκό είναι ασαφές.
16 Αλλά ο Θεός θα σώσει τη ζωή μου·
από τα νύχια του άδη θα με πάρει.
(Διάψαλμα)
17 Μη φοβάσαι που κάποιος πλούτισε,
κι αυξήθηκε η αίγλη του σπιτιού του.
18 Μαζί του δε θα πάρει τίποτ’ απ’ αυτά πεθαίνοντας·
η αίγλη του δεν τον ακολουθεί στον τάφο.
19 Όσο ζούσε μακάριζε τον εαυτό του:
«Σ’ επευφημούν γιατί περνάς καλά!»
20 Όμως κι αυτός θα πάει να βρει
τη γενιά των προγόνων του
και πια ποτέ το φως δε θα το δούνε.
21 Ο άνθρωπος μ’ όλες του τις τιμές,
όταν δεν τα στοχάζεται όλα τούτα,
καθώς τα ζώα που πεθαίνουν, αφανίζεται.