1 Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Ang pumapasok sa hindi pintuan ng kulungan ng mga tupa kundi umaakyat sa ibang daan, ang gayon ay tulisan at magnanakaw. 2 Datapuwa't ang pumapasok sa pintuan ay siyang pastor ng mga tupa. 3 Binubuksan siya ng bantaypinto; at dinirinig ng mga tupa ang kaniyang tinig: at tinatawag ang kaniyang sariling mga tupa sa pangalan, at sila'y inihahatid sa labas. 4 Pagka nailabas na niya ang lahat ng sariling kaniya, ay pinangungunahan niya sila, at nagsisisunod sa kaniya ang mga tupa: sapagka't nakikilala nila ang kaniyang tinig. 5 At sa iba'y hindi sila magsisisunod, kundi magsisitakas sa kaniya: sapagka't hindi nila nakikilala ang tinig ng mga iba. 6 Sinalita ni Jesus sa kanila ang talinghagang ito: datapuwa't hindi nila napagunawa kung anong mga bagay ang sa kanila'y sinasalita. 7 Muli ngang sinabi sa kanila ni Jesus, Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Ako ang pintuan ng mga tupa. 8 Ang lahat ng nangauna sa aking nagsiparito ay mga magnanakaw at mga tulisan: datapuwa't hindi sila dininig ng mga tupa. 9 Ako ang pintuan; ang sinomang taong pumasok sa akin, ay siya'y maliligtas, at papasok at lalabas, at makasusumpong ng pastulan. 10 Hindi pumaparito ang magnanakaw, kundi upang magnakaw, at pumatay, at pumuksa: ako'y naparito upang sila'y magkaroon ng buhay, at magkaroon ng kasaganaan nito. 11 Ako ang mabuting pastor: ibinibigay ng mabuting pastor ang kaniyang buhay dahil sa mga tupa. 12 Ang nagpapaupa, at hindi ang pastor, na hindi may-ari ng mga tupa, ay nakikitang dumarating ang lobo, at pinababayaan ang mga tupa, at tumatakas, at inaagaw sila ng lobo, at pinapangangalat: 13 Siya'y tumatakas sapagka't siya'y upahan, at hindi ipinagmamalasakit ang mga tupa. 14 Ako ang mabuting pastor; at nakikilala ko ang sariling akin, at ang sariling akin ay nakikilala ako, 15 Gaya ng pagkakilala sa akin ng Ama, at ng sa Ama ay pagkakilala ko; at ibinibigay ko ang aking buhay dahil sa mga tupa. 16 At mayroon akong ibang mga tupa, na hindi sa kulungang ito: sila'y kailangan din namang dalhin ko, at kanilang diringgin ang aking tinig; at sila'y magiging isang kawan, at magkakaroon ng isang pastor. 17 Dahil dito'y sinisinta ako ng Ama, sapagka't ibinibigay ko ang aking buhay, upang kunin kong muli. 18 Sinoma'y hindi nagaalis sa akin nito, kundi kusa kong ibinibigay. May kapangyarihan akong magbigay nito, at may kapangyarihan akong kumuhang muli. Tinanggap ko ang utos na ito sa aking Ama. 19 At muling nagkaroon ng isang pagbabahabahagi sa gitna ng mga Judio dahil sa mga salitang ito. 20 At sinasabi ng marami sa kanila, Mayroon siyang demonio, at siya'y nauulol; bakit ninyo siya pinakikinggan? 21 Sinasabi ng mga iba, Hindi sa inaalihan ng demonio ang mga sabing ito. Maaari bagang ang demonio ay makapagpadilat ng mga mata ng bulag? 22 At niyao'y kapistahan ng pagtatalaga sa Jerusalem: 23 Noo'y tagginaw; at naglalakad si Jesus sa templo sa portiko ni Salomon. 24 Nilibot nga siya ng mga Judio, at sa kaniya'y sinabi, Hanggang kailan mo pa baga pagaalinlanganin kami? Kung ikaw ang Cristo, ay sabihin mong maliwanag sa amin. 25 Sinagot sila ni Jesus, Sinabi ko sa inyo, at hindi kayo nagsisampalataya: ang mga gawang ginagawa ko sa pangalan ng aking Ama, ay siyang nangagpapatotoo sa akin. 26 Datapuwa't hindi kayo nagsisampalataya, sapagka't hindi kayo sa aking mga tupa. 27 Dinirinig ng aking mga tupa ang aking tinig, at sila'y aking nakikilala, at sila'y nagsisisunod sa akin: 28 At sila'y binibigyan ko ng walang hanggang buhay; at kailan ma'y hindi sila malilipol, at hindi sila aagawin ng sinoman sa aking kamay. 29 Ang aking Ama, na sa kanila ay nagbigay sa akin, ay lalong dakila kay sa lahat; at hindi sila maaagaw ninoman sa kamay ng Ama. 30 Ako at ang Ama ay iisa. 31 Nagsidampot uli ng mga bato ang mga Judio upang siya'y batuhin. 32 Sinagot sila ni Jesus, Maraming mabubuting gawa na mula sa Ama ang ipinakita ko sa inyo; alin sa mga gawang yaon ang ibinabato ninyo sa akin? 33 Sinagot siya ng mga Judio, Hindi dahil sa mabuting gawa ay binabato ka namin, kundi sa pamumusong; at sapagka't ikaw, bagaman ikaw ay tao, ay nagpapakunwari kang Dios. 34 Sinagot sila ni Jesus, Hindi baga nasusulat sa inyong kautusan, Aking sinabi, Kayo'y mga dios? 35 Kung tinawag niyang mga dios, yaong mga dinatnan ng salita ng Dios (at hindi mangyayaring sirain ang kasulatan), 36 Sinasabi baga ninyo tungkol sa kaniya, na pinabanal ng Ama at sinugo sa sanglibutan, Ikaw ay namumusong; sapagka't sinasabi ko, Ako ang anak ng Dios? 37 Kung hindi ko ginagawa ang mga gawa ng aking Ama, ay huwag ninyo akong sampalatayanan. 38 Datapuwa't kung ginagawa ko, ang mga yaon kahit hindi kayo magsisampalataya sa akin, ay magsisampalataya kayo sa mga gawa; upang maalaman ninyo at mapagunawa na ang Ama ay nasa akin, at ako'y nasa Ama. 39 Muling pinagsikapan nilang siya'y hulihin: at siya'y tumakas sa kanilang mga kamay. 40 At siya'y muling naparoon sa dako pa roon ng Jordan sa dako nang una'y pinagbautismuhan ni Juan; at siya'y tumira doon. 41 At marami ang mga nagsiparoon sa kaniya; at kanilang sinabi, Katotohanang si Juan ay hindi gumawa ng tanda: nguni't lahat ng mga bagay na sinalita ni Juan tungkol sa taong ito ay totoo. 42 At marami ang mga nagsisampalataya sa kaniya roon.

1 Verily, verily, I say unto you, He that enters not by the door into the sheepfold, but climbs up some other way, the same is a thief and a robber.2 But he that enters in by the door is the shepherd of the sheep.3 To him the gatekeeper opens; and the sheep hear his voice: and he calls his own sheep by name, and leads them out.4 And when he puts forth his own sheep, he goes before them, and the sheep follow him: for they know his voice.5 And a stranger will they not follow, but will flee from him: for they know not the voice of strangers.6 This parable spoke Jesus unto them: but they understood not what things they were which he spoke unto them.7 Then said Jesus unto them again, Verily, verily, I say unto you, I am the door of the sheep.8 All that ever came before me are thieves and robbers: but the sheep did not hear them.9 I am the door: by me if any man enter in, he shall be saved, and shall go in and out, and find pasture.10 The thief comes not, but to steal, and to kill, and to destroy: I am come that they might have life, and that they might have it more abundantly.11 I am the good shepherd: the good shepherd gives his life for the sheep.12 But he that is a hireling, and not the shepherd, whose own the sheep are not, sees the wolf coming, and leaves the sheep, and flees: and the wolf catches them, and scatters the sheep.13 The hireling flees, because he is a hireling, and cares not for the sheep.14 I am the good shepherd, and know my sheep, and am known of mine.15 As the Father knows me, even so know I the Father: and I lay down my life for the sheep.16 And other sheep I have, which are not of this fold: them also I must bring, and they shall hear my voice; and there shall be one fold, and one shepherd.17 Therefore does my Father love me, because I lay down my life, that I might take it again.18 No man takes it from me, but I lay it down of myself. I have power to lay it down, and I have power to take it again. This commandment have I received of my Father.19 There was a division therefore again among the Jews for these sayings.20 And many of them said, He has a demon, and is mad; why hear you him?21 Others said, These are not the words of him that has a demon. Can a demon open the eyes of the blind?22 And it was at Jerusalem the feast of the dedication, and it was winter.23 And Jesus walked in the temple in Solomon's porch.24 Then came the Jews round about him, and said unto him, How long do you make us to doubt? If you are the Christ, tell us plainly.25 Jesus answered them, I told you, and you believed not: the works that I do in my Father's name, they bear witness of me.26 But you believe not, because you are not of my sheep, as I said unto you.27 My sheep hear my voice, and I know them, and they follow me:28 And I give unto them eternal life; and they shall never perish, neither shall any man pluck them out of my hand.29 My Father, who gave them to me, is greater than all; and no man is able to pluck them out of my Father's hand.30 I and my Father are one.31 Then the Jews took up stones again to stone him.32 Jesus answered them, Many good works have I showed you from my Father; for which of those works do you stone me?33 The Jews answered him, saying, For a good work we stone you not; but for blasphemy; and because that you, being a man, make yourself God.34 Jesus answered them, Is it not written in your law, I said, You are gods?35 If he called them gods, unto whom the word of God came, and the scripture cannot be broken;36 Say you of him, whom the Father has sanctified, and sent into the world, You blaspheme; because I said, I am the Son of God?37 If I do not the works of my Father, believe me not.38 But if I do, though you believe not me, believe the works: that you may know, and believe, that the Father is in me, and I in him.39 Therefore they sought again to take him: but he escaped out of their hand,40 And went away again beyond Jordan into the place where John at first baptized; and there he abode.41 And many came unto him, and said, John did no miracle: but all things that John spoke of this man were true.42 And many believed on him there.