4Miłość jest cierpliwa, jest życzliwa. Miłość nie zazdrości, nie przechwala się, nie unosi się pychą;

8Miłość nigdy nie ustaje. Bo choć są proroctwa, przeminą; choć języki, ustaną; choć wiedza, obróci się wniwecz.

13A teraz trwają wiara, nadzieja, miłość, te trzy. Z nich zaś największa jest miłość.

14Wszystko, co czynicie, niech się dzieje w miłości.

23Łaska Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami.

24Miłość moja niech będzie z wami wszystkimi w Chrystusie Jezusie. Amen.

2Miłosierdzie, pokój i miłość niech się wam pomnożą.

21Zachowajcie samych siebie w miłości Boga, oczekując miłosierdzia naszego Pana Jezusa Chrystusa ku życiu wiecznemu.

22I rozróżniając, nad jednymi zmiłujcie się;

1Jest pora na wszystko i czas na każdą sprawę pod niebem.

4Czas płaczu i czas śmiechu, czas smutku i czas pląsów;

8Czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju.

7Bet-Sur, Soko i Adullam;

8Gat, Mareszę i Zif;

9Adoraim, Lakisz i Azekę;

5Końcem zaś przykazania jest miłość płynąca z czystego serca, z prawego sumienia i wiary nieobłudnej;

14A łaska naszego Pana stała się bardzo obfita wraz z wiarą i miłością, która jest w Chrystusie Jezusie.

17A Królowi wieków, nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, jedynemu mądremu Bogu niech będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen.

6Jakże piękna jesteś i jak miła, o miłości przerozkoszna!

10Ja należę do mojego umiłowanego i do mnie zwraca się jego pożądanie.

11Chodź, mój umiłowany, wyjdźmy w pole i przenocujemy we wsiach.

1Niech trwa braterska miłość.

8Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki.

25Łaska niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

5Charim, Meremot, Obadiasz;

7Meszullam, Abiasz, Mijamin;

27Malluk, Charim i Baana.

13Chwyciła go i pocałowała, z bezczelną miną powiedziała do niego:

18Chodź, upójmy się miłością aż do rana, nacieszmy się miłością.

25Niech twoje serce nie zbacza na jej drogi i nie tułaj się po jej ścieżkach.

2Z całą pokorą, łagodnością i z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości;

5Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest;

16Z niego całe ciało harmonijnie złożone i zespolone we wszystkich stawach, dzięki działaniu każdego członka, stosownie do jego miary, przyczynia sobie wzrostu dla budowania samego siebie w miłości.

28Salmon Achochita, Maharaj Netofatyta;

33Szamma Hararyta, Achiam, syn Szarara, Hararyta;

35Chesraj Karmelita, Paaraj Arbitczyk;

19Chafaraim, Szijon, Anacharat;

21Remet, En-Gannim, En-Chadda i Bet-Passes.

36Adama, Rama, Chasor;

15A jeśli wam się zdaje, że źle jest służyć PANU, wybierzcie sobie dziś, komu będziecie służyć: czy bogom, którym służyli wasi ojcowie po drugiej stronie rzeki, czy bogom Amorytów, w których ziemi mieszkacie. Lecz ja i mój dom będziemy służyli PANU.

18I PAN wypędził przed nami wszystkie ludy i Amorytów mieszkających na tej ziemi. Tak więc będziemy służyli PANU, bo on jest naszym Bogiem.

21I lud odpowiedział Jozuemu: Nie tak, ale PANU będziemy służyć.

9A przecież wytraciłem przed nimi Amorytę, który był wysoki jak cedry, a mocny jak dęby. Zniszczyłem jednak jego owoc od góry, a z dołu jego korzenie.

13Oto ścisnę waszą ziemię, tak jak ciśnie wóz pełen snopów.

14Szybkiemu nie uda się ucieczka, mocny nie doda sobie sił i mocarz nie wybawi swojej duszy.

19A z Mattany do Nahalielu, a z Nahalielu do Bamot;

29Biada tobie, Moabie! Zginąłeś, ludu Kemosza! Wydał swoich synów na tułaczkę i swoje córki w niewolę Sichonowi, królowi Amorytów.

31Tak to Izrael zamieszkał w ziemi Amorytów.

1Za dni Amrafela, króla Szinearu, Arioka, króla Ellasaru, Kedorlaomera, króla Elamu i Tidala, króla narodów;

13I przyszedł jeden zbieg, i oznajmił to Abramowi Hebrajczykowi, który mieszkał na równinach Mamrego Amoryty, brata Eszkola i Anera. Oni bowiem byli sprzymierzeni z Abramem.

22Lecz Abram odpowiedział królowi Sodomy: Podniosłem swą rękę do PANA Boga Najwyższego, właściciela nieba i ziemi;

23I dom Józefa wyszpiegował Betel – a miasto to przedtem nazywało się Luz.

34Amoryci zaś wyparli synów Dana w góry, tak że nie pozwalali im schodzić do doliny.

36A granica Amorytów biegła od wzniesienia do Akrabbim, od skały i wyżej.

9(Sydończycy nazywają Hermon Sirionem, a Amoryci – Sanirem).

22Nie bójcie się ich, ponieważ sam PAN, wasz Bóg, walczy za was.

24Panie BOŻE, ty zacząłeś okazywać twemu słudze swoją wielkość i swoją potężną rękę; któryż bóg na niebie albo na ziemi potrafi czynić takie potężne dzieła jak ty?

15A Samuel sądził Izraela po wszystkie dni swego życia.