1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?10 Observais dias, meses, estações e anos!11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
1 λεγω δε εφ οσον χρονον ο κληρονομος νηπιος εστιν ουδεν διαφερει δουλου κυριος παντων ων2 αλλα υπο επιτροπους εστιν και οικονομους αχρι της προθεσμιας του πατρος3 ουτως και ημεις οτε ημεν νηπιοι υπο τα στοιχεια του κοσμου ημεν δεδουλωμενοι4 οτε δε ηλθεν το πληρωμα του χρονου εξαπεστειλεν ο θεος τον υιον αυτου γενομενον εκ γυναικος γενομενον υπο νομον5 ινα τους υπο νομον εξαγοραση ινα την υιοθεσιαν απολαβωμεν6 οτι δε εστε υιοι εξαπεστειλεν ο θεος το πνευμα του υιου αυτου εις τας καρδιας υμων κραζον αββα ο πατηρ7 ωστε ουκετι ει δουλος αλλ υιος ει δε υιος και κληρονομος θεου δια χριστου8 αλλα τοτε μεν ουκ ειδοτες θεον εδουλευσατε τοις μη φυσει ουσιν θεοις9 νυν δε γνοντες θεον μαλλον δε γνωσθεντες υπο θεου πως επιστρεφετε παλιν επι τα ασθενη και πτωχα στοιχεια οις παλιν ανωθεν δουλευειν θελετε10 ημερας παρατηρεισθε και μηνας και καιρους και ενιαυτους11 φοβουμαι υμας μηπως εικη κεκοπιακα εις υμας12 γινεσθε ως εγω οτι καγω ως υμεις αδελφοι δεομαι υμων ουδεν με ηδικησατε13 οιδατε δε οτι δι ασθενειαν της σαρκος ευηγγελισαμην υμιν το προτερον14 και τον πειρασμον μου τον εν τη σαρκι μου ουκ εξουθενησατε ουδε εξεπτυσατε αλλ ως αγγελον θεου εδεξασθε με ως χριστον ιησουν15 τις ουν ην ο μακαρισμος υμων μαρτυρω γαρ υμιν οτι ει δυνατον τους οφθαλμους υμων εξορυξαντες αν εδωκατε μοι16 ωστε εχθρος υμων γεγονα αληθευων υμιν17 ζηλουσιν υμας ου καλως αλλα εκκλεισαι υμας θελουσιν ινα αυτους ζηλουτε18 καλον δε το ζηλουσθαι εν καλω παντοτε και μη μονον εν τω παρειναι με προς υμας19 τεκνια μου ους παλιν ωδινω αχρις ου μορφωθη χριστος εν υμιν20 ηθελον δε παρειναι προς υμας αρτι και αλλαξαι την φωνην μου οτι απορουμαι εν υμιν21 λεγετε μοι οι υπο νομον θελοντες ειναι τον νομον ουκ ακουετε22 γεγραπται γαρ οτι αβρααμ δυο υιους εσχεν ενα εκ της παιδισκης και ενα εκ της ελευθερας23 αλλ ο μεν εκ της παιδισκης κατα σαρκα γεγεννηται ο δε εκ της ελευθερας δια της επαγγελιας24 ατινα εστιν αλληγορουμενα αυται γαρ εισιν αι δυο διαθηκαι μια μεν απο ορους σινα εις δουλειαν γεννωσα ητις εστιν αγαρ25 το γαρ αγαρ σινα ορος εστιν εν τη αραβια συστοιχει δε τη νυν ιερουσαλημ δουλευει δε μετα των τεκνων αυτης26 η δε ανω ιερουσαλημ ελευθερα εστιν ητις εστιν μητηρ παντων ημων27 γεγραπται γαρ ευφρανθητι στειρα η ου τικτουσα ρηξον και βοησον η ουκ ωδινουσα οτι πολλα τα τεκνα της ερημου μαλλον η της εχουσης τον ανδρα28 ημεις δε αδελφοι κατα ισαακ επαγγελιας τεκνα εσμεν29 αλλ ωσπερ τοτε ο κατα σαρκα γεννηθεις εδιωκεν τον κατα πνευμα ουτως και νυν30 αλλα τι λεγει η γραφη εκβαλε την παιδισκην και τον υιον αυτης ου γαρ μη κληρονομηση ο υιος της παιδισκης μετα του υιου της ελευθερας31 αρα αδελφοι ουκ εσμεν παιδισκης τεκνα αλλα της ελευθερας