1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:2 The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,3 and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.4 Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.5 But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.6 And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew {them}.7 And {when} the king {heard of it he} was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.8 Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;9 go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.10 And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.11 And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.12 And he says to him, {My} friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.13 Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.14 For many are called ones, but few chosen ones.16 And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;17 tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?18 But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?19 Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.20 And he says to them, Whose {is} this image and superscription?21 They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.22 And when they heard {him}, they wondered, and left him, and went away.24 saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.25 Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.26 In like manner also the second and the third, unto the seven.27 And last of all the woman also died.28 In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?29 And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.30 For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Ex 3,6}? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos.33 E, ouvindo esta doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se35 e um deles, doutor da lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:36 Mestre, qual é o maior mandamento da lei?37 Respondeu Jesus: Amarás o Senhor teu Deus de todo teu coração, de toda tua alma e de todo teu espírito {Dt 6,5}.38 Este é o maior e o primeiro mandamento.39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a lei e os profetas.41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:42 Que pensais vós de Cristo? De quem é filho? Responderam: De Davi!43 Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}?45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.
1 και αποκριθεις ο ιησους παλιν ειπεν αυτοις εν παραβολαις λεγων2 ωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω βασιλει οστις εποιησεν γαμους τω υιω αυτου3 και απεστειλεν τους δουλους αυτου καλεσαι τους κεκλημενους εις τους γαμους και ουκ ηθελον ελθειν4 παλιν απεστειλεν αλλους δουλους λεγων ειπατε τοις κεκλημενοις ιδου το αριστον μου ητοιμασα οι ταυροι μου και τα σιτιστα τεθυμενα και παντα ετοιμα δευτε εις τους γαμους5 οι δε αμελησαντες απηλθον ο μεν εις τον ιδιον αγρον ο δε εις την εμποριαν αυτου6 οι δε λοιποι κρατησαντες τους δουλους αυτου υβρισαν και απεκτειναν7 ακουσας δε ο βασιλευς ωργισθη και πεμψας τα στρατευματα αυτου απωλεσεν τους φονεις εκεινους και την πολιν αυτων ενεπρησεν8 τοτε λεγει τοις δουλοις αυτου ο μεν γαμος ετοιμος εστιν οι δε κεκλημενοι ουκ ησαν αξιοι9 πορευεσθε ουν επι τας διεξοδους των οδων και οσους αν ευρητε καλεσατε εις τους γαμους10 και εξελθοντες οι δουλοι εκεινοι εις τας οδους συνηγαγον παντας οσους ευρον πονηρους τε και αγαθους και επλησθη ο γαμος ανακειμενων11 εισελθων δε ο βασιλευς θεασασθαι τους ανακειμενους ειδεν εκει ανθρωπον ουκ ενδεδυμενον ενδυμα γαμου12 και λεγει αυτω εταιρε πως εισηλθες ωδε μη εχων ενδυμα γαμου ο δε εφιμωθη13 τοτε ειπεν ο βασιλευς τοις διακονοις δησαντες αυτου ποδας και χειρας αρατε αυτον και εκβαλετε εις το σκοτος το εξωτερον εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων14 πολλοι γαρ εισιν κλητοι ολιγοι δε εκλεκτοι15 τοτε πορευθεντες οι φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον οπως αυτον παγιδευσωσιν εν λογω16 και αποστελλουσιν αυτω τους μαθητας αυτων μετα των ηρωδιανων λεγοντες διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθης ει και την οδον του θεου εν αληθεια διδασκεις και ου μελει σοι περι ουδενος ου γαρ βλεπεις εις προσωπον ανθρωπων17 ειπε ουν ημιν τι σοι δοκει εξεστιν δουναι κηνσον καισαρι η ου18 γνους δε ο ιησους την πονηριαν αυτων ειπεν τι με πειραζετε υποκριται19 επιδειξατε μοι το νομισμα του κηνσου οι δε προσηνεγκαν αυτω δηναριον20 και λεγει αυτοις τινος η εικων αυτη και η επιγραφη21 λεγουσιν αυτω καισαρος τοτε λεγει αυτοις αποδοτε ουν τα καισαρος καισαρι και τα του θεου τω θεω22 και ακουσαντες εθαυμασαν και αφεντες αυτον απηλθον23 εν εκεινη τη ημερα προσηλθον αυτω σαδδουκαιοι οι λεγοντες μη ειναι αναστασιν και επηρωτησαν αυτον24 λεγοντες διδασκαλε μωσης ειπεν εαν τις αποθανη μη εχων τεκνα επιγαμβρευσει ο αδελφος αυτου την γυναικα αυτου και αναστησει σπερμα τω αδελφω αυτου25 ησαν δε παρ ημιν επτα αδελφοι και ο πρωτος γαμησας ετελευτησεν και μη εχων σπερμα αφηκεν την γυναικα αυτου τω αδελφω αυτου26 ομοιως και ο δευτερος και ο τριτος εως των επτα27 υστερον δε παντων απεθανεν και η γυνη28 εν τη ουν αναστασει τινος των επτα εσται γυνη παντες γαρ εσχον αυτην29 αποκριθεις δε ο ιησους ειπεν αυτοις πλανασθε μη ειδοτες τας γραφας μηδε την δυναμιν του θεου30 εν γαρ τη αναστασει ουτε γαμουσιν ουτε εκγαμιζονται αλλ ως αγγελοι του θεου εν ουρανω εισιν31 περι δε της αναστασεως των νεκρων ουκ ανεγνωτε το ρηθεν υμιν υπο του θεου λεγοντος32 εγω ειμι ο θεος αβρααμ και ο θεος ισαακ και ο θεος ιακωβ ουκ εστιν ο θεος θεος νεκρων αλλα ζωντων33 και ακουσαντες οι οχλοι εξεπλησσοντο επι τη διδαχη αυτου34 οι δε φαρισαιοι ακουσαντες οτι εφιμωσεν τους σαδδουκαιους συνηχθησαν επι το αυτο35 και επηρωτησεν εις εξ αυτων νομικος πειραζων αυτον και λεγων36 διδασκαλε ποια εντολη μεγαλη εν τω νομω37 ο δε ιησους ειπεν αυτω αγαπησεις κυριον τον θεον σου εν ολη τη καρδια σου και εν ολη τη ψυχη σου και εν ολη τη διανοια σου38 αυτη εστιν πρωτη και μεγαλη εντολη39 δευτερα δε ομοια αυτη αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον40 εν ταυταις ταις δυσιν εντολαις ολος ο νομος και οι προφηται κρεμανται41 συνηγμενων δε των φαρισαιων επηρωτησεν αυτους ο ιησους42 λεγων τι υμιν δοκει περι του χριστου τινος υιος εστιν λεγουσιν αυτω του δαβιδ43 λεγει αυτοις πως ουν δαβιδ εν πνευματι κυριον αυτον καλει λεγων44 ειπεν ο κυριος τω κυριω μου καθου εκ δεξιων μου εως αν θω τους εχθρους σου υποποδιον των ποδων σου45 ει ουν δαβιδ καλει αυτον κυριον πως υιος αυτου εστιν46 και ουδεις εδυνατο αυτω αποκριθηναι λογον ουδε ετολμησεν τις απ εκεινης της ημερας επερωτησαι αυτον ουκετι