Pular para o conteúdo
Publicidade

Regum 3 22

NVI

1 Transierunt igitur tres anni absque bello inter Syriam et Israël. 2 In anno autem tertio, descendit Josaphat rex Juda ad regem Israël. 3 (Dixitque rex Israël ad servos suos : Ignoratis quod nostra sit Ramoth Galaad, et negligimus tollere eam de manu regis Syriæ ?) 4 Et ait ad Josaphat : Veniesne mecum ad præliandum in Ramoth Galaad ? 5 Dixitque Josaphat ad regem Israël : Sicut ego sum, ita et tu : populus meus et populus tuus unum sunt : et equites mei, equites tui. Dixitque Josaphat ad regem Israël : Quære, oro te, hodie sermonem Domini. 6 Congregavit ergo rex Israël prophetas, quadringentos circiter viros, et ait ad eos : Ire debeo in Ramoth Galaad ad bellandum, an quiescere ? Qui responderunt : Ascende, et dabit eam Dominus in manu regis. 7 Dixit autem Josaphat : Non est hic propheta Domini quispiam, ut interrogemus per eum ? 8 Et ait rex Israël ad Josaphat : Remansit vir unus per quem possumus interrogare Dominum : sed ego odi eum, quia non prophetat mihi bonum, sed malum : Michæas filius Jemla. Cui Josaphat ait : Ne loquaris ita, rex. 9 Vocavit ergo rex Israël eunuchum quemdam, et dixit ei : Festina adducere Michæam filium Jemla.

10 Rex autem Israël, et Josaphat rex Juda, sedebant unusquisque in solio suo, vestiti cultu regio, in area juxta ostium portæ Samariæ : et universi prophetæ prophetabant in conspectu eorum. 11 Fecit quoque sibi Sedecias filius Chanaana cornua ferrea, et ait : Hæc dicit Dominus : His ventilabis Syriam, donec deleas eam. 12 Omnesque prophetæ similiter prophetabant, dicentes : Ascende in Ramoth Galaad, et vade prospere, et tradet Dominus in manus regis. 13 Nuntius vero qui ierat ut vocaret Michæam, locutus est ad eum, dicens : Ecce sermones prophetarum ore uno regi bona prædicant : sit ergo sermo tuus similis eorum, et loquere bona. 14 Cui Michæas ait : Vivit Dominus, quia quodcumque dixerit mihi Dominus, hoc loquar. 15 Venit itaque ad regem, et ait illi rex : Michæa, ire debemus in Ramoth Galaad ad præliandum, an cessare ? Cui ille respondit : Ascende, et vade prospere, et tradet eam Dominus in manus regis. 16 Dixit autem rex ad eum : Iterum atque iterum adjuro te, ut non loquaris mihi nisi quod verum est, in nomine Domini. 17 Et ille ait : Vidi cunctum Israël dispersum in montibus, quasi oves non habentes pastorem. Et ait Dominus : Non habent isti dominum : revertatur unusquisque in domum suam in pace. 18 (Dixit ergo rex Israël ad Josaphat : Numquid non dixi tibi, quia non prophetat mihi bonum, sed semper malum ?) 19 Ille vero addens, ait : Propterea audi sermonem Domini : vidi Dominum sedentem super solium suum, et omnem exercitum cæli assistentem ei a dextris et a sinistris : 20 et ait Dominus : Quis decipiet Achab regem Israël, ut ascendat, et cadat in Ramoth Galaad ? Et dixit unus verba hujuscemodi, et alius aliter. 21 Egressus est autem spiritus, et stetit coram Domino, et ait : Ego decipiam illum. Cui locutus est Dominus : In quo ? 22 Et ille ait : Egrediar, et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum ejus. Et dixit Dominus : Decipies, et prævalebis : egredere, et fac ita. 23 Nunc igitur ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum, qui hic sunt, et Dominus locutus est contra te malum. 24 Accessit autem Sedecias filius Chanaana, et percussit Michæam in maxillam, et dixit : Mene ergo dimisit spiritus Domini, et locutus est tibi ? 25 Et ait Michæas : Visurus es in die illa quando ingredieris cubiculum intra cubiculum ut abscondaris. 26 Et ait rex Israël : Tollite Michæam, et maneat apud Amon principem civitatis, et apud Joas filium Amelech, 27 et dicite eis : Hæc dicit rex : Mittite virum istum in carcerem, et sustentate eum pane tribulationis, et aqua angustiæ, donec revertar in pace. 28 Dixitque Michæas : Si reversus fueris in pace, non est locutus in me Dominus. Et ait : Audite, populi omnes. 29 Ascendit itaque rex Israël, et Josaphat rex Juda, in Ramoth Galaad. 30 Dixit itaque rex Israël ad Josaphat : Sume arma, et ingredere prælium, et induere vestibus tuis. Porro rex Israël mutavit habitum suum, et ingressus est bellum. 31 Rex autem Syriæ præceperat principibus curruum triginta duobus, dicens : Non pugnabitis contra minorem et majorem quempiam, nisi contra regem Israël solum. 32 Cum ergo vidissent principes curruum Josaphat, suspicati sunt quod ipse esset rex Israël, et impetu facto pugnabant contra eum : et exclamavit Josaphat. 33 Intellexeruntque principes curruum quod non esset rex Israël, et cessaverunt ab eo. 34 Vir autem quidam tetendit arcum, in incertum sagittam dirigens, et casu percussit regem Israël inter pulmonem et stomachum. At ille dixit aurigæ suo : Verte manum tuam, et ejice me de exercitu, quia graviter vulneratus sum. 35 Commissum est ergo prælium in die illa, et rex Israël stabat in curru suo contra Syros, et mortuus est vespere : fluebat autem sanguis plagæ in sinum currus, 36 et præco insonuit in universo exercitu antequam sol occumberet, dicens : Unusquisque revertatur in civitatem, et in terram suam. 37 Mortuus est autem rex, et perlatus est in Samariam : sepelieruntque regem in Samaria, 38 et laverunt currum ejus in piscina Samariæ : et linxerunt canes sanguinem ejus, et habenas laverunt, juxta verbum Domini quod locutus fuerat. 39 Reliqua autem sermonum Achab, et universa quæ fecit, et domus eburnea quam ædificavit, cunctarumque urbium quas exstruxit, nonne hæc scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israël ? 40 Dormivit ergo Achab cum patribus suis, et regnavit Ochozias filius ejus pro eo.

41 Josaphat vero filius Asa regnare cœperat super Judam anno quarto Achab regis Israël. 42 Triginta quinque annorum erat cum regnare cœpisset, et viginti quinque annis regnavit in Jerusalem : nomen matris ejus Azuba filia Salai. 43 Et ambulavit in omni via Asa patris sui, et non declinavit ex ea : fecitque quod rectum erat in conspectu Domini. 44 Verumtamen excelsa non abstulit : adhuc enim populus sacrificabat, et adolebat incensum in excelsis. 45 Pacemque habuit Josaphat cum rege Israël. 46 Reliqua autem verborum Josaphat, et opera ejus quæ gessit, et prælia, nonne hæc scripta sunt in libro verborum dierum regum Juda ? 47 Sed et reliquias effeminatorum qui remanserant in diebus Asa patris ejus, abstulit de terra. 48 Nec erat tunc rex constitutus in Edom. 49 Rex vero Josaphat fecerat classes in mari, quæ navigarent in Ophir propter aurum : et ire non potuerunt, quia confractæ sunt in Asiongaber. 50 Tunc ait Ochozias filius Achab ad Josaphat : Vadant servi mei cum servis tuis in navibus. Et noluit Josaphat. 51 Dormivitque Josaphat cum patribus suis, et sepultus est cum eis in civitate David patris sui : regnavitque Joram filius ejus pro eo.

52 Ochozias autem filius Achab regnare cœperat super Israël in Samaria, anno septimodecimo Josaphat regis Juda : regnavitque super Israël duobus annis. 53 Et fecit malum in conspectu Domini, et ambulavit in via patris sui et matris suæ, et in via Jeroboam filii Nabat, qui peccare fecit Israël. 54 Servivit quoque Baal, et adoravit eum, et irritavit Dominum Deum Israël, juxta omnia quæ fecerat pater ejus.

A profecia contra Acabe

1 Durante três anos, não houve guerra entre Arã e Israel. 2 No terceiro ano, entretanto, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei de Israel. 3 Este havia perguntado aos seus oficiais:

— Por acaso, vocês não sabem que Ramote-Gileade nos pertence e ainda assim não estamos fazendo nada para retomá-la do rei de Arã?

4 Então, perguntou a Josafá:

— Irás comigo lutar contra Ramote-Gileade?

Josafá respondeu ao rei de Israel:

— Sou como tu, e o meu povo é como o teu povo, e os meus cavalos são como se fossem teus. 5 Peço-te que primeiro busques o conselho do Senhor — acrescentou.

6 Então, o rei de Israel reuniu quatrocentos profetas e lhes perguntou:

— Devo ir à guerra contra Ramote-Gileade, ou não?

Eles responderam:

— Sim, pois o Senhor a entregará nas mãos do rei.

7 Josafá, porém, perguntou:

— Não existe aqui mais nenhum profeta do Senhor a quem possamos consultar?

8 O rei de Israel respondeu a Josafá:

— Ainda há um homem por meio de quem podemos consultar o Senhor, mas eu o odeio, porque nunca profetiza coisas boas a meu respeito; somente coisas ruins. É Micaías, filho de Inlá.

— O rei não deveria dizer isso — Josafá respondeu.

9 Então, o rei de Israel chamou um dos seus oficiais e disse:

— Traga imediatamente Micaías, filho de Inlá.

10 Usando vestes reais, o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam sentados em seus respectivos tronos, na eira à porta de Samaria, e todos os profetas estavam profetizando diante deles. 11 Zedequias, filho de Quenaaná, tinha feito chifres de ferro e declarou:

— Assim diz o Senhor: "Com estes chifres você ferirá os arameus até que sejam destruídos".

12 Todos os outros profetas profetizavam a mesma coisa, dizendo: "Ataca Ramote-Gileade, e serás vitorioso, pois o Senhor a entregará nas mãos do rei".

13 O mensageiro que tinha ido chamar Micaías lhe disse:

— Veja, todos os outros profetas predizem que o rei terá sucesso. Fale favoravelmente para que a sua mensagem esteja de acordo com a deles.

14 Micaías, porém, disse:

— Tão certo como vive o Senhor, direi o que o Senhor me disser.

15 Quando ele chegou, o rei lhe perguntou:

— Micaías, devemos ir à guerra contra Ramote-Gileade, ou não?

Ele respondeu:

— Ataque e será vitorioso, pois o Senhor a entregará nas mãos do rei.

16 O rei lhe disse:

— Quantas vezes devo fazer você jurar que irá me dizer somente a verdade em nome do Senhor?

17 Então, Micaías respondeu:

— Vi todo o Israel espalhado pelas colinas, como ovelhas sem pastor, e o Senhor disse: "Estes não têm dono. Cada um volte para casa em paz".

18 O rei de Israel disse a Josafá:

— Não disse a você que ele nunca profetiza nada de bom a meu respeito, mas apenas coisas ruins?

19 Micaías prosseguiu:

— Portanto, ouça a palavra do Senhor: vi o Senhor assentado no seu trono, com todo o exército dos céus diante dele, à sua direita e à sua esquerda. 20 Então, o Senhor disse: "Quem enganará Acabe para que ataque Ramote-Gileade e morra lá?".

— Um sugeria uma coisa, outro sugeria outra, 21 até que finalmente um espírito saiu e se apresentou diante do Senhor e disse: "Eu o enganarei". "De que maneira?", perguntou o Senhor. 22 Ele respondeu: "Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei". O Senhor disse: "Você conseguirá enganá-lo; vá e faça isso".

23 — Assim, o Senhor pôs um espírito mentiroso na boca de todos estes seus profetas. O Senhor decretou a sua desgraça.

24 Então, Zedequias, filho de Quenaaná, aproximou-se, deu um tapa no rosto de Micaías e perguntou:

— Por qual caminho foi o espírito da parte do22.24 Ou o Espírito do.Senhor, quando saiu de mim para falar a você?

25 Micaías respondeu:

— Você descobrirá no dia em que estiver se refugiando, ora em um esconderijo, ora em outro.

26 O rei de Israel, então, ordenou:

— Peguem Micaías e enviem-no de volta a Amom, o governador da cidade, e a Joás, filho do rei, 27 e digam que assim diz o rei: "Ponham este homem na prisão a pão e água, até que eu volte em segurança".

28 Micaías declarou:

— Se você de fato voltar em segurança, o Senhor não falou por meu intermédio. Ouçam o que estou dizendo, todos vocês! — acrescentou.

A morte de Acabe em Ramote-Gileade

29 Então, o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade. 30 O rei de Israel disse a Josafá:

— Entrarei disfarçado em combate, mas, tu, usa as tuas vestes reais.

O rei de Israel disfarçou-se e foi para o combate.

31 O rei de Arã tinha ordenado aos trinta e dois comandantes dos seus carros de guerra:

— Não lutem contra ninguém, nem soldado nem oficial, senão contra o rei de Israel.

32 Quando os comandantes dos carros de guerra viram Josafá, pensaram: "Certamente este é o rei de Israel". Então, eles o cercaram para atacá-lo, mas Josafá gritou. 33 Quando os comandantes dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.

34 De repente, um soldado disparou o arco ao acaso e atingiu o rei de Israel entre os encaixes da sua armadura. Então, o rei disse ao condutor do seu carro:

— Dê a volta e me tire do combate. Fui ferido!

35 A batalha se intensificou durante todo o dia, e, assim, o rei teve que enfrentar os arameus em pé no seu carro de guerra. O sangue do ferimento ficou escorrendo até o piso do carro de guerra, e, ao cair da tarde, ele morreu. 36 Quando o sol estava se pondo, propagou-se um grito em todo o acampamento:

— Cada homem para a sua cidade; cada homem para a sua terra!

37 Assim, o rei morreu, e foi levado para Samaria, e ali o sepultaram. 38 Lavaram o seu carro de guerra em um açude em Samaria onde as prostitutas se banhavam,22.38 Ou Samaria e limparam as armas. e os cães lamberam o seu sangue, conforme a palavra do Senhor havia declarado.

39 Os demais acontecimentos do reinado de Acabe, e tudo o que realizou, o palácio que construiu com revestimento de marfim e todas as cidades que fortificou, constam nos registros históricos dos reis de Israel. 40 Acabe descansou com os seus antepassados, e Acazias, o seu filho, sucedeu-o como rei.

O reinado de Josafá, rei de Judá

41 Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá no quarto ano do reinado de Acabe, rei de Israel. 42 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. A mãe dele chamava-se Azuba e era filha de Sili. 43 Em tudo andou nos caminhos de Asa, o seu pai, e não se desviou deles; fez o que é justo aos olhos do Senhor. Contudo, os santuários locais não foram removidos; o povo continuava a oferecer sacrifícios e a queimar incenso neles.22.43 No texto hebraico, essa frase (22.43b) corresponde a 22.44, e 22.44-53 corresponde a 22.45-54.44 Josafá teve paz com o rei de Israel.

45 Os demais acontecimentos do reinado de Josafá, as suas conquistas e as suas façanhas militares, constam nos registros históricos dos reis de Judá. 46 Ele livrou o país dos prostitutos cultuais que restaram depois do reinado de Asa, o seu pai. 47 Ora, na época não havia rei em Edom, mas um governador nomeado.

48 Josafá construiu uma frota de navios mercantes22.48 Hebraico: navios de Társis. para buscar ouro em Ofir, mas nunca o trouxeram, pois eles naufragaram em Eziom-Geber. 49 Naquela ocasião, Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá:

— Os meus marinheiros poderão navegar com os teus.

Josafá, porém, recusou.

50 Josafá descansou com os seus antepassados e foi sepultado junto deles na Cidade Davi, o seu antepassado, e Jeorão, o seu filho, sucedeu-o como rei.

O reinado de Acazias, rei de Israel

51 Acazias, filho de Acabe, tornou-se rei de Israel em Samaria no décimo sétimo ano do reinado de Josafá, rei de Judá, e reinou dois anos sobre Israel. 52 Fez o que era mau aos olhos do Senhor, pois andou nos caminhos do seu pai e da sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que fez Israel pecar. 53 Prestou culto a Baal e o adorou, provocando, assim, a ira do Senhor, o Deus de Israel, como o seu pai tinha feito.

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.