1 Audierunt autem Apostoli et fratres qui erant in Judæa, quoniam et gentes receperunt verbum Dei. 2 Cum autem ascendisset Petrus Jerosolymam, disceptabant adversus illum qui erant ex circumcisione, 3 dicentes : Quare introisti ad viros præputium habentes, et manducasti cum illis ? 4 Incipiens autem Petrus exponebat illis ordinem, dicens : 5 Ego eram in civitate Joppe orans, et vidi in excessu mentis visionem, descendens vas quoddam velut linteum magnum quatuor initiis summitti de cælo, et venit usque ad me. 6 In quod intuens considerabam, et vidi quadrupedia terræ, et bestias, et reptilia, et volatilia cæli. 7 Audivi autem et vocem dicentem mihi : Surge, Petre : occide, et manduca. 8 Dixi autem : Nequaquam Domine : quia commune aut immundum numquam introivit in os meum. 9 Respondit autem vox secundo de cælo : Quæ Deus mundavit, tu ne commune dixeris. 10 Hoc autem factum est per ter : et recepta sunt omnia rursum in cælum. 11 Et ecce viri tres confestim astiterunt in domo in qua eram, missi a Cæsarea ad me. 12 Dixit autem Spiritus mihi ut irem cum illis, nihil hæsitans. Venerunt autem mecum et sex fratres isti, et ingressi sumus in domum viri. 13 Narravit autem nobis quomodo vidisset angelum in domo sua, stantem et dicentem sibi : Mitte in Joppen, et accersi Simonem qui cognominatur Petrus, 14 qui loquetur tibi verba in quibus salvus eris tu, et universa domus tua. 15 Cum autem cœpissem loqui, cecidit Spiritus Sanctus super eos, sicut et in nos in initio. 16 Recordatus sum autem verbi Domini, sicut dicebat : Joannes quidem baptizavit aqua, vos autem baptizabimini Spiritu Sancto. 17 Si ergo eamdem gratiam dedit illis Deus, sicut et nobis qui credidimus in Dominum Jesum Christum : ego quis eram, qui possem prohibere Deum ? 18 His auditis, tacuerunt : et glorificaverunt Deum, dicentes : Ergo et gentibus pœnitentiam dedit Deus ad vitam.
19 Et illi quidem qui dispersi fuerant a tribulatione quæ facta fuerat sub Stephano, perambulaverunt usque Phœnicen, et Cyprum, et Antiochiam, nemini loquentes verbum, nisi solis Judæis. 20 Erant autem quidam ex eis viri Cyprii et Cyrenæi, qui cum introissent Antiochiam, loquebantur et ad Græcos, annuntiantes Dominum Jesum. 21 Et erat manus Domini cum eis : multusque numerus credentium conversus est ad Dominum. 22 Pervenit autem sermo ad aures ecclesiæ quæ erat Jerosolymis super istis : et miserunt Barnabam usque ad Antiochiam. 23 Qui cum pervenisset, et vidisset gratiam Dei, gavisus est : et hortabatur omnes in proposito cordis permanere in Domino : 24 quia erat vir bonus, et plenus Spiritu Sancto, et fide. Et apposita est multa turba Domino.
25 Profectus est autem Barnabas Tarsum, ut quæreret Saulum : quem cum invenisset, perduxit Antiochiam. 26 Et annum totum conversati sunt ibi in ecclesia : et docuerunt turbam multam, ita ut cognominarentur primum Antiochiæ discipuli, christiani. 27 In his autem diebus supervenerunt ab Jerosolymis prophetæ Antiochiam : 28 et surgens unus ex eis nomine Agabus, significabat per spiritum famem magnam futuram in universo orbe terrarum, quæ facta est sub Claudio. 29 Discipuli autem, prout quis habebat, proposuerunt singuli in ministerium mittere habitantibus in Judæa fratribus : 30 quod et fecerunt, mittentes ad seniores per manus Barnabæ et Sauli.
Pedro dá explicações sobre o seu comportamento
1 Os apóstolos e os irmãos de toda a Judeia ouviram falar que os gentios também haviam recebido a palavra de Deus. 2 Assim, quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram da circuncisão o criticavam, dizendo:
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Pedro, então, começou a explicar-lhes exatamente como tudo havia acontecido:
5 — Eu estava na cidade de Jope, orando; caindo em êxtase, tive uma visão. Vi algo parecido com um grande lençol que descia do céu preso pelas quatro pontas e vinha até o lugar onde eu estava. 6 Olhei dentro dele e vi quadrúpedes da terra, animais selvagens, répteis e aves do céu. 7 Então, ouvi uma voz que me dizia: "Levante-se, Pedro; mate e coma".
8 — Eu respondi: "De modo nenhum, Senhor! Nunca entrou na minha boca algo impuro ou imundo".
9 — A voz falou do céu pela segunda vez: "Não chame impuro ao que Deus purificou". 10 Isso aconteceu três vezes, e, então, tudo foi recolhido ao céu.
11 — Na mesma hora, três homens que me haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa em que eu estava hospedado. 12 O Espírito me disse que não hesitasse em ir com eles. Estes seis irmãos também foram comigo, e entramos na casa de certo homem. 13 Ele nos contou como um anjo lhe tinha aparecido na sua casa e dissera: "Mande buscar, em Jope, Simão, chamado Pedro. 14 Ele trará uma mensagem por meio da qual serão salvos você e todos os da sua casa".
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles como sobre nós no princípio. 16 Então, me lembrei do que o Senhor tinha dito: "João batizou com11.16 Ou em. água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo". 17 Se, pois, Deus lhes deu o mesmo dom que deu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para pensar que podia me opor a Deus?
18 Quando eles ouviram isto, não apresentaram mais objeções e louvaram a Deus, dizendo:
— Então, Deus também concedeu aos gentios arrependimento para a vida!
A igreja em Antioquia
19 Os que tinham sido dispersos por causa da perseguição desencadeada com a morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, anunciando a mensagem apenas aos judeus. 20 Alguns deles, no entanto, cipriotas e cireneus, foram a Antioquia e começaram a falar também aos gregos, contando-lhes as boas-novas a respeito do Senhor Jesus. 21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos creram e se converteram ao Senhor.
22 Notícias desse fato chegaram aos ouvidos da igreja em Jerusalém, e eles enviaram Barnabé a Antioquia. 23 Este, ali chegando e vendo a graça de Deus, alegrou-se e os encorajou a permanecer fiéis ao Senhor, de todo o coração. 24 Ele era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé; e muitas pessoas foram acrescentadas ao Senhor.
25 Então, Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo. 26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Assim, durante um ano inteiro Barnabé e Saulo se reuniram com a igreja e ensinaram uma considerável multidão. Em Antioquia, os discípulos foram chamados cristãos pela primeira vez.
27 Naqueles dias, alguns profetas desceram de Jerusalém a Antioquia. 28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo Espírito, predisse que uma grande fome sobreviria a todo o mundo romano, o que aconteceu durante o reinado de Cláudio. 29 Os discípulos, cada um segundo as suas possibilidades, decidiram providenciar ajuda para os irmãos que viviam na Judeia. 30 Assim o fizeram, enviando ofertas aos presbíteros pelas mãos de Barnabé e Saulo.