Pular para o conteúdo
Publicidade

Habacuc 3

NVI

1 Oratio Habacuc prophetæ, pro ignorantiis.

2 Domine, audivi auditionem tuam, et timui.

Domine, opus tuum, in medio annorum vivifica illud ;

in medio annorum notum facies :

cum iratus fueris, misericordiæ recordaberis.

3 Deus ab austro veniet,

et Sanctus de monte Pharan :

operuit cælos gloria ejus,

et laudis ejus plena est terra.

4 Splendor ejus ut lux erit,

cornua in manibus ejus :

ibi abscondita est fortitudo ejus.

5 Ante faciem ejus ibit mors,

et egredietur diabolus ante pedes ejus.

6 Stetit, et mensus est terram ;

aspexit, et dissolvit gentes,

et contriti sunt montes sæculi :

incurvati sunt colles mundi ab itineribus æternitatis ejus.

7 Pro iniquitate vidi tentoria Æthiopiæ ;

turbabuntur pelles terræ Madian.

8 Numquid in fluminibus iratus es, Domine ?

aut in fluminibus furor tuus ?

vel in mari indignatio tua ?

Qui ascendes super equos tuos, et quadrigæ tuæ salvatio.

9 Suscitans suscitabis arcum tuum,

juramenta tribubus quæ locutus es ;

fluvios scindes terræ.

10 Viderunt te, et doluerunt montes ;

gurges aquarum transiit :

dedit abyssus vocem suam ;

altitudo manus suas levavit.

11 Sol et luna steterunt in habitaculo suo :

in luce sagittarum tuarum ibunt,

in splendore fulgurantis hastæ tuæ.

12 In fremitu conculcabis terram ;

in furore obstupefacies gentes.

13 Egressus es in salutem populi tui,

in salutem cum christo tuo :

percussisti caput de domo impii,

denudasti fundamentum ejus usque ad collum.

14 Maledixisti sceptris ejus,

capiti bellatorum ejus,

venientibus ut turbo ad dispergendum me :

exsultatio eorum, sicut ejus qui devorat pauperem in abscondito.

15 Viam fecisti in mari equis tuis,

in luto aquarum multarum.

16 Audivi, et conturbatus est venter meus ;

a voce contremuerunt labia mea.

Ingrediatur putredo in ossibus meis,

et subter me scateat :

ut requiescam in die tribulationis,

ut ascendam ad populum accinctum nostrum.

17 Ficus enim non florebit,

et non erit germen in vineis ;

mentietur opus olivæ,

et arva non afferent cibum :

abscindetur de ovili pecus,

et non erit armentum in præsepibus.

18 Ego autem in Domino gaudebo ;

et exsultabo in Deo Jesu meo.

19 Deus Dominus fortitudo mea,

et ponet pedes meos quasi cervorum :

et super excelsa mea deducet me

victor in psalmis canentem.

A oração de Habacuque

1 Oração do profeta Habacuque. De acordo com shiguionoth.3.1 Título: provavelmente uma indicação musical ou literária.

2 Senhor, ouvi falar da tua fama;

tremo diante dos teus atos, Senhor.

Realiza de novo, na nossa época, as mesmas obras,

faz que sejam conhecidas no nosso tempo;

na tua ira, lembra-te da misericórdia.

3 Deus veio de Temã;

o Santo veio do monte Parã. Pausa3.3 Em hebraico, selá. O significado dessa expressão em hebraico é incerto; provavelmente uma indicação musical; também nos versículos 9 e 13.

A sua glória cobriu os céus,

e o seu louvor encheu a terra.

4 O seu esplendor era como a luz do sol;

raios lampejavam da sua mão,

onde se escondia o seu poder.

5 Pragas iam adiante dele;

doenças terríveis seguiam os seus passos.

6 Ele parou, e a terra tremeu;

olhou, e fez estremecer as nações.

Montes antigos desmoronaram;

colinas antiquíssimas se desfizeram.

Os caminhos dele são eternos.

7 Vi a aflição das tendas de Cuchã;

tremiam as cortinas das tendas de Midiã.

8 Era com os rios que estavas irado, Senhor?

Era contra os riachos o teu furor?

Foi contra o mar que a tua fúria transbordou

quando cavalgaste com os teus cavalos

e com os teus carros de guerra vitoriosos?

9 Preparaste o teu arco;

pediste muitas flechas.3.9 A Septuaginta traz contra os cetros, diz o Senhor; um manuscrito grego traz tu saciaste as flechas das tuas aljavas. O significado desse versículo em hebraico é incerto.Pausa

Fendeste a terra com rios;

10 os montes te viram e se contorceram.

Torrentes de água desceram com violência;

o abismo estrondou,

erguendo as suas ondas.

11 O sol e a lua pararam nas suas moradas,

diante do reflexo das tuas flechas voadoras,

diante do lampejo da tua lança reluzente.

12 Com ira andaste a passos largos por toda a terra

e com indignação pisoteaste as nações.

13 Saíste para salvar o teu povo,

para libertar o teu ungido.

Esmagaste o líder do povo ímpio,

desnudando-o da cabeça aos pés. Pausa

14 Com as suas próprias flechas atravessaste a cabeça dele,

quando os seus guerreiros saíram

como um furacão para nos espalhar

com maldoso prazer,

como se estivessem prestes a devorar

o necessitado no seu esconderijo.

15 Pisaste o mar com os teus cavalos,

agitando as grandes águas.

16 Ouvi isso, e o meu íntimo estremeceu;

os meus lábios tremeram;

os meus ossos apodreceram;

as minhas pernas vacilaram.

Tranquilo esperarei o dia da desgraça,

que virá sobre o povo que nos ataca.

17 Mesmo que a figueira não floresça

nem haja fruto na videira;

mesmo que a safra de azeitonas decepcione

e os campos não produzam alimento;

mesmo que não haja ovelhas no curral

nem bois nos estábulos,

18 ainda assim eu exultarei no Senhor

e me alegrarei no Deus da minha salvação.

19 O Senhor, o Soberano, é a minha força;

ele faz os meus pés como os do cervo

e faz-me andar nos meus lugares altos.

Para o mestre de música. Para os meus instrumentos de cordas.

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.

Habacuque
Ver todos os capítulos de Habacuque