1 Et conveniunt ad eum pharisæi, et quidam de scribis, venientes ab Jerosolymis. 2 Et cum vidissent quosdam ex discipulis ejus communibus manibus, id est non lotis, manducare panes, vituperaverunt. 3 Pharisæi enim, et omnes Judæi, nisi crebro laverint manus, non manducant, tenentes traditionem seniorum : 4 et a foro nisi baptizentur, non comedunt : et alia multa sunt, quæ tradita sunt illis servare, baptismata calicum, et urceorum, et æramentorum, et lectorum : 5 et interrogabant eum pharisæi et scribæ : Quare discipuli tui non ambulant juxta traditionem seniorum, sed communibus manibus manducant panem ? 6 At ille respondens, dixit eis : Bene prophetavit Isaias de vobis hypocritis, sicut scriptum est :
Populus hic labiis me honorat,
cor autem eorum longe est a me :
7 in vanum autem me colunt,
docentes doctrinas, et præcepta hominum.
8 Relinquentes enim mandatum Dei, tenetis traditionem hominum, baptismata urceorum et calicum : et alia similia his facitis multa. 9 Et dicebat illis : Bene irritum facitis præceptum Dei, ut traditionem vestram servetis. 10 Moyses enim dixit : Honora patrem tuum, et matrem tuam. Et : Qui maledixerit patri, vel matri, morte moriatur. 11 Vos autem dicitis : Si dixerit homo patri, aut matri, Corban (quod est donum) quodcumque ex me, tibi profuerit : 12 et ultra non dimittitis eum quidquam facere patri suo, aut matri, 13 rescindentes verbum Dei per traditionem vestram, quam tradidistis : et similia hujusmodi multa facitis.
14 Et advocans iterum turbam, dicebat illis : Audite me omnes, et intelligite. 15 Nihil est extra hominem introiens in eum, quod possit eum coinquinare, sed quæ de homine procedunt illa sunt quæ communicant hominem. 16 Si quis habet aures audiendi, audiat. 17 Et cum introisset in domum a turba, interrogabant eum discipuli ejus parabolam. 18 Et ait illis : Sic et vos imprudentes estis ? Non intelligitis quia omne extrinsecus introiens in hominem, non potest eum communicare : 19 quia non intrat in cor ejus, sed in ventrum vadit, et in secessum exit, purgans omnes escas ? 20 Dicebat autem, quoniam quæ de homine exeunt, illa communicant hominem. 21 Ab intus enim de corde hominum malæ cogitationes procedunt, adulteria, fornicationes, homicidia, 22 furta, avaritiæ, nequitiæ, dolus, impudicitiæ, oculus malus, blasphemia, superbia, stultitia. 23 Omnia hæc mala ab intus procedunt, et communicant hominem.
24 Et inde surgens abiit in fines Tyri et Sidonis : et ingressus domum, neminem voluit scire, et non potuit latere. 25 Mulier enim statim ut audivit de eo, cujus filia habebat spiritum immundum, intravit, et procidit ad pedes ejus. 26 Erat enim mulier gentilis, Syrophœnissa genere. Et rogabat eum ut dæmonium ejiceret de filia ejus. 27 Qui dixit illi : Sine prius saturari filios : non est enim bonum sumere panem filiorum, et mittere canibus. 28 At illa respondit, et dixit illi : Utique Domine, nam et catelli comedunt sub mensa de micis puerorum. 29 Et ait illi : Propter hunc sermonem vade : exiit dæmonium a filia tua. 30 Et cum abiisset domum suam, invenit puellam jacentem supra lectum, et dæmonium exiisse.
31 Et iterum exiens de finibus Tyri, venit per Sidonem ad mare Galilææ inter medios fines Decapoleos. 32 Et adducunt ei surdum, et mutum, et deprecabantur eum, ut imponat illi manum. 33 Et apprehendens eum de turba seorsum, misit digitos suos in auriculas ejus : et exspuens, tetigit linguam ejus : 34 et suspiciens in cælum, ingemuit, et ait illi : Ephphetha, quod est, Adaperire. 35 Et statim apertæ sunt aures ejus, et solutum est vinculum linguæ ejus, et loquebatur recte. 36 Et præcepit illis ne cui dicerent. Quanto autem eis præcipiebat, tanto magis plus prædicabant : 37 et eo amplius admirabantur, dicentes : Bene omnia fecit : et surdos fecit audire, et mutos loqui.
Jesus e a tradição judaica
1 Os fariseus e alguns mestres da lei, vindos de Jerusalém, reuniram-se a Jesus e 2 viram alguns dos seus discípulos comerem pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar. 3 Isso porque os fariseus e todos os judeus não comem sem lavar cerimonialmente as mãos, apegando-se, assim, à tradição dos anciãos. 4 Quando chegam da rua, não comem sem antes se lavar. E apegam-se a muitas outras tradições, tais como o lavar de copos, jarros e vasilhas de cobre.7.4 Há manuscritos que acrescentam jarros, vasilhas de cobre e divãs.
5 Então, os fariseus e os mestres da lei perguntaram a Jesus:
— Por que os seus discípulos não vivem de acordo com a tradição dos anciãos, mas comem o alimento com as mãos impuras?
6 Ele respondeu:
— Bem profetizou Isaías acerca de vocês, hipócritas; como está escrito:
"Este povo me honra com os lábios,
mas o seu coração está longe de mim.
7 Em vão me adoram;
os seus ensinamentos não passam de mandamentos ensinados por homens".7.6,7 Is 29.13.
8 — Vocês negligenciam os mandamentos de Deus e se apegam às tradições dos homens.
9 Ele continuou:
— Vocês sabem muito bem rejeitar o mandamento de Deus para praticar7.9 Há manuscritos que trazem estabelecer. a tradição de vocês! 10 Pois Moisés disse: "Honre o seu pai e a sua mãe"7.10 Êx 20.12; Dt 5.16. e "Quem amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe terá que ser executado".7.10 Êx 21.17; Lv 20.9.11 Mas vocês afirmam que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: "Qualquer ajuda que vocês poderiam receber de mim é corbã" — isto é, uma oferta dedicada a Deus —, 12 vocês o desobrigam de fazer qualquer coisa para o seu pai ou a sua mãe. 13 Assim, vocês anulam a palavra de Deus por causa da tradição que vocês mesmos transmitiram. E fazem muitas coisas como essa.
14 Jesus chamou novamente a multidão para junto de si e disse:
— Ouçam-me todos e entendam: 15 Não há nada fora do homem que, nele entrando, possa torná-lo impuro. Ao contrário, o que sai do homem é o que o torna impuro. 16 7.16 Há manuscritos que acrescentam Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça! Veja 4.23.
17 Depois de deixar a multidão e entrar em casa, os discípulos lhe pediram explicação da parábola.
18 — Vocês não a entenderam? — perguntou-lhes Jesus. — Não percebem que o que entra no homem não pode torná-lo impuro? 19 Porque não entra no seu coração, mas no seu estômago, sendo depois eliminado.
Ao dizer isso, Jesus declarou puros todos os alimentos. 20 E continuou:
— O que sai do homem é o que contamina o homem. 21 Pois do coração dos homens saem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os roubos, os homicídios, 22 os adultérios, as cobiças, as maldades, o engano, a devassidão, a inveja, a calúnia, a arrogância e a insensatez. 23 Todos esses males vêm de dentro e tornam o homem impuro.
A fé de uma mulher siro-fenícia
24 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região de Tiro.7.24 Há manuscritos que acrescentam e Sidom. Entrou em uma casa e não queria que ninguém o soubesse; contudo, não conseguiu manter em segredo a sua presença. 25 Assim que ouviu falar de Jesus, uma mulher cuja filha estava com um espírito imundo veio e lançou-se aos pés dele. 26 A mulher era grega, siro-fenícia de origem, e rogava a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Ele lhe disse:
— Deixe que primeiro os filhos comam até ficarem satisfeitos, pois não é certo tirar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Ela respondeu:
— Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Então, ele lhe disse:
— Por causa dessa resposta, você pode ir; o demônio já saiu da sua filha.
30 Ela foi para casa e encontrou a filha deitada na cama; o demônio já havia saído dela.
Jesus cura um surdo com dificuldade na fala
31 A seguir, Jesus saiu dos arredores de Tiro e, passando por Sidom, foi para o mar da Galileia, atravessando a região de Decápolis. 32 Então, algumas pessoas levaram a Jesus um homem que era surdo e mal podia falar, e suplicaram que impusesse as mãos nele.
33 Depois de levá-lo à parte, longe da multidão, Jesus colocou os dedos nos ouvidos do homem. Em seguida, cuspiu e tocou-lhe na língua. 34 Então, voltou os olhos para o céu e, com um profundo suspiro, disse-lhe:
— Efatá! — que significa: "Abra-se!".
35 Com isso, os ouvidos do homem se abriram, a sua língua ficou livre, e ele começou a falar corretamente.
36 Jesus ordenou-lhes que não contassem isso a ninguém. Contudo, quanto mais os proibia, mais eles falavam. 37 O povo ficava simplesmente maravilhado e dizia:
— Ele tem feito tudo muito bem. Faz até o surdo ouvir e o mudo falar.