Eclesiastes 6

1 Est et aliud malum quod vidi sub sole,

et quidem frequens apud homines :

2 vir cui dedit Deus divitias,

et substantiam, et honorem,

et nihil deest animæ suæ ex omnibus quæ desiderat ;

nec tribuit ei potestatem Deus ut comedat ex eo,

sed homo extraneus vorabit illud :

hoc vanitas et miseria magna est.

3 Si genuerit quispiam centum liberos,

et vixerit multos annos,

et plures dies ætatis habuerit,

et anima illius non utatur bonis substantiæ suæ,

sepulturaque careat :

de hoc ergo pronuntio quod melior illo sit abortivus.

4 Frustra enim venit,

et pergit ad tenebras,

et oblivione delebitur nomen ejus.

5 Non vidit solem,

neque cognovit distantiam boni et mali.

6 Etiam si duobus millibus annis vixerit,

et non fuerit perfruitus bonis,

nonne ad unum locum properant omnia ?

7 Omnis labor hominis in ore ejus ;

sed anima ejus non implebitur.

8 Quid habet amplius sapiens a stulto ?

et quid pauper, nisi ut pergat illuc ubi est vita ?

9 Melius est videre quod cupias,

quam desiderare quod nescias.

Sed et hoc vanitas est, et præsumptio spiritus.

10 Qui futurus est, jam vocatum est nomen ejus ;

et scitur quod homo sit,

et non possit contra fortiorem se in judicio contendere.

11 Verba sunt plurima,

multamque in disputando habentia vanitatem.