Jeremias 12

1 Justus quidem tu es, Domine, si disputem tecum :

verumtamen justa loquar ad te :

Quare via impiorum prosperatur ;

bene est omnibus qui prævaricantur et inique agunt ?

2 Plantasti eos, et radicem miserunt :

proficiunt, et faciunt fructum :

prope es tu ori eorum,

et longe a renibus eorum.

3 Et tu, Domine, nosti me, vidisti me,

et probasti cor meum tecum.

Congrega eos quasi gregem ad victimam,

et sanctifica eos in die occisionis.

4 Usquequo lugebit terra,

et herba omnis regionis siccabitur,

propter malitiam habitantium in ea ?

Consumptum est animal, et volucre,

quoniam dixerunt : Non videbit novissima nostra.

5 Si cum peditibus currens laborasti,

quomodo contendere poteris cum equis ?

cum autem in terra pacis securus fueris,

quid facies in superbia Jordanis ?

6 Nam et fratres tui, et domus patris tui,

etiam ipsi pugnaverunt adversum te,

et clamaverunt post te plena voce :

ne credas eis,

cum locuti fuerint tibi bona.

7 Reliqui domum meam ;

dimisi hæreditatem meam :

dedi dilectam animam meam in manu inimicorum ejus.

8 Facta est mihi hæreditas mea quasi leo in silva :

dedit contra me vocem, ideo odivi eam.

9 Numquid avis discolor hæreditas mea mihi ?

numquid avis tincta per totum ?

Venite, congregamini, omnes bestiæ terræ :

properate ad devorandum.

10 Pastores multi demoliti sunt vineam meam,

conculcaverunt partem meam,

dederunt portionem meam desiderabilem in desertum solitudinis.

11 Posuerunt eam in dissipationem,

luxitque super me :

desolatione desolata est omnis terra,

quia nullus est qui recogitet corde.

12 Super omnes vias deserti venerunt vastatores,

quia gladius Domini devorabit :

ab extremo terræ usque ad extremum ejus,

non est pax universæ carni.

13 Seminaverunt triticum,

et spinas messuerunt :

hæreditatem acceperunt,

et non eis proderit.

Confundemini a fructibus vestris

propter iram furoris Domini.

14 Hæc dicit Dominus adversum omnes vicinos meos pessimos,

qui tangunt hæreditatem quam distribui populo meo Israël :

Ecce ego evellam eos de terra sua,

et domum Juda evellam de medio eorum.

15 Et cum evulsero eos, convertar,

et miserebor eorum, et reducam eos :

virum ad hæreditatem suam,

et virum in terram suam.

16 Et erit : si eruditi didicerint vias populi mei,

ut jurent in nomine meo : Vivit Dominus !

sicut docuerunt populum meum jurare in Baal,

ædificabuntur in medio populi mei.

17 Quod si non audierint,

evellam gentem illam evulsione et perditione, ait Dominus.