Pular para o conteúdo
Publicidade

Miquéias 3

VULG

1 Et dixi : Audite, princeps Jacob,

et duces domus Israël :

numquid non vestrum est scire judicium,

2 qui odio habetis bonum, et diligitis malum ;

qui violenter tollitis pelles eorum desuper eis,

et carnem eorum desuper ossibus eorum ;

3 qui comederunt carnem populi mei,

et pellem eorum desuper excoriaverunt,

et ossa eorum confregerunt,

et conciderunt sicut in lebete,

et quasi carnem in medio ollæ ?

4 Tunc clamabunt ad Dominum, et non exaudiet eos,

et abscondet faciem suam ab eis in tempore illo,

sicut nequiter egerunt in adinventionibus suis.

5 Hæc dicit Dominus super prophetas,

qui seducunt populum meum :

qui mordent dentibus suis,

et prædicant pacem ;

et si quis non dederit in ore eorum quippiam,

sanctificant super eum prælium.

6 Propterea nox vobis pro visione erit,

et tenebræ vobis pro divinatione ;

et occumbet sol super prophetas,

et obtenebrabitur super eos dies.

7 Et confundentur qui vident visiones,

et confundentur divini ;

et operient omnes vultos suos,

quia non est responsum Dei.

8 Verumtamen ego repletus sum fortitudine spiritus Domini,

judicio, et virtute,

ut annuntiem Jacob scelus suum,

et Israël peccatum suum.

9 Audite hoc, principes domus Jacob,

et judices domus Israël,

qui abominamini judicium,

et omnia recta pervertitis :

10 qui ædificatis Sion in sanguinibus,

et Jerusalem in iniquitate.

11 Principes ejus in muneribus judicabant,

et sacerdotes ejus in mercede docebant,

et prophetæ ejus in pecunia divinabant :

et super Dominum requiescebant, dicentes :

Numquid non Dominus in medio nostrum ?

non venient super nos mala.

12 Propter hoc, causa vestri, Sion quasi ager arabitur,

et Jerusalem quasi acervus lapidum erit,

et mons templi in excelsa silvarum.

1 Et dixi : Audite, princeps Jacob,

et duces domus Israël :

numquid non vestrum est scire judicium,

2 qui odio habetis bonum, et diligitis malum ;

qui violenter tollitis pelles eorum desuper eis,

et carnem eorum desuper ossibus eorum ;

3 qui comederunt carnem populi mei,

et pellem eorum desuper excoriaverunt,

et ossa eorum confregerunt,

et conciderunt sicut in lebete,

et quasi carnem in medio ollæ ?

4 Tunc clamabunt ad Dominum, et non exaudiet eos,

et abscondet faciem suam ab eis in tempore illo,

sicut nequiter egerunt in adinventionibus suis.

5 Hæc dicit Dominus super prophetas,

qui seducunt populum meum :

qui mordent dentibus suis,

et prædicant pacem ;

et si quis non dederit in ore eorum quippiam,

sanctificant super eum prælium.

6 Propterea nox vobis pro visione erit,

et tenebræ vobis pro divinatione ;

et occumbet sol super prophetas,

et obtenebrabitur super eos dies.

7 Et confundentur qui vident visiones,

et confundentur divini ;

et operient omnes vultos suos,

quia non est responsum Dei.

8 Verumtamen ego repletus sum fortitudine spiritus Domini,

judicio, et virtute,

ut annuntiem Jacob scelus suum,

et Israël peccatum suum.

9 Audite hoc, principes domus Jacob,

et judices domus Israël,

qui abominamini judicium,

et omnia recta pervertitis :

10 qui ædificatis Sion in sanguinibus,

et Jerusalem in iniquitate.

11 Principes ejus in muneribus judicabant,

et sacerdotes ejus in mercede docebant,

et prophetæ ejus in pecunia divinabant :

et super Dominum requiescebant, dicentes :

Numquid non Dominus in medio nostrum ?

non venient super nos mala.

12 Propter hoc, causa vestri, Sion quasi ager arabitur,

et Jerusalem quasi acervus lapidum erit,

et mons templi in excelsa silvarum.

Veja também