Salmos 142

1 Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus.

Domine, exaudi orationem meam ;

auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua ;

exaudi me in tua justitia.

2 Et non intres in judicium cum servo tuo,

quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.

3 Quia persecutus est inimicus animam meam ;

humiliavit in terra vitam meam ;

collocavit me in obscuris, sicut mortuos sæculi.

4 Et anxiatus est super me spiritus meus ;

in me turbatum est cor meum.

5 Memor fui dierum antiquorum ;

meditatus sum in omnibus operibus tuis :

in factis manuum tuarum meditabar.

6 Expandi manus meas ad te ;

anima mea sicut terra sine aqua tibi.

7 Velociter exaudi me, Domine ;

defecit spiritus meus.

Non avertas faciem tuam a me,

et similis ero descendentibus in lacum.

8 Auditam fac mihi mane misericordiam tuam,

quia in te speravi.

Notam fac mihi viam in qua ambulem,

quia ad te levavi animam meam.

9 Eripe me de inimicis meis, Domine :

ad te confugi.

10 Doce me facere voluntatem tuam,

quia Deus meus es tu.

Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.

11 Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me :

in æquitate tua, educes de tribulatione animam meam,

12 et in misericordia tua disperdes inimicos meos,

et perdes omnes qui tribulant animam meam,

quoniam ego servus tuus sum.