2 Reis 10

1 וּלְאַחְאָ֛ב שִׁבְעִ֥ים בָּנִ֖ים בְּשֹׁמְר֑וֹן וַיִּכְתֹּב֩ יֵה֨וּא סְפָרִ֜ים וַיִּשְׁלַ֣ח שֹׁמְר֗וֹן אֶל־שָׂרֵ֤י יִזְרְעֶאל֙ הַזְּקֵנִ֔ים וְאֶל־הָאֹמְנִ֥ים אַחְאָ֖ב לֵאמֹֽר׃ 2 וְעַתָּ֗ה כְּבֹ֨א הַסֵּ֤פֶר הַזֶּה֙ אֲלֵיכֶ֔ם וְאִתְּכֶ֖ם בְּנֵ֣י אֲדֹנֵיכֶ֑ם וְאִתְּכֶם֙ הָרֶ֣כֶב וְהַסּוּסִ֔ים וְעִ֥יר מִבְצָ֖ר וְהַנָּֽשֶׁק׃ 3 וּרְאִיתֶ֞ם הַטּ֤וֹב וְהַיָּשָׁר֙ מִבְּנֵ֣י אֲדֹנֵיכֶ֔ם וְשַׂמְתֶּ֖ם עַל־כִּסֵּ֣א אָבִ֑יו וְהִֽלָּחֲמ֖וּ עַל־בֵּ֥ית אֲדֹנֵיכֶֽם׃ 4 וַיִּֽרְאוּ֙ מְאֹ֣ד מְאֹ֔ד וַיֹּ֣אמְר֔וּ הִנֵּה֙ שְׁנֵ֣י הַמְּלָכִ֔ים לֹ֥א עָמְד֖וּ לְפָנָ֑יו וְאֵ֖יךְ נַעֲמֹ֥ד אֲנָֽחְנוּ׃ 5 וַיִּשְׁלַ֣ח אֲשֶׁר־עַל־הַבַּ֣יִת וַאֲשֶׁ֪ר עַל־הָעִ֟יר וְהַזְּקֵנִים֩ וְהָאֹמְנִ֨ים אֶל־יֵה֤וּא ׀ לֵאמֹר֙ עֲבָדֶ֣יךָ אֲנַ֔חְנוּ וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־תֹּאמַ֥ר אֵלֵ֖ינוּ נַעֲשֶׂ֑ה לֹֽא־נַמְלִ֣יךְ אִ֔ישׁ הַטּ֥וֹב בְּעֵינֶ֖יךָ עֲשֵֽׂה׃ 6 וַיִּכְתֹּ֣ב אֲלֵיהֶם֩ סֵ֨פֶר ׀ שֵׁנִ֜ית לֵאמֹ֗ר אִם־לִ֨י אַתֶּ֜ם וּלְקֹלִ֣י ׀ אַתֶּ֣ם שֹׁמְעִ֗ים קְחוּ֙ אֶת־רָאשֵׁי֙ אַנְשֵׁ֣י בְנֵֽי־אֲדֹנֵיכֶ֔ם וּבֹ֧אוּ אֵלַ֛י כָּעֵ֥ת מָחָ֖ר יִזְרְעֶ֑אלָה וּבְנֵ֤י הַמֶּ֨לֶךְ֙ שִׁבְעִ֣ים אִ֔ישׁ אֶת־גְּדֹלֵ֥י הָעִ֖יר מְגַדְּלִ֥ים אוֹתָֽם׃ 7 וַיְהִ֗י כְּבֹ֤א הַסֵּ֨פֶר֙ אֲלֵיהֶ֔ם וַיִּקְחוּ֙ אֶת־בְּנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַֽיִּשְׁחֲט֖וּ שִׁבְעִ֣ים אִ֑ישׁ וַיָּשִׂ֤ימוּ אֶת־רָֽאשֵׁיהֶם֙ בַּדּוּדִ֔ים וַיִּשְׁלְח֥וּ אֵלָ֖יו יִזְרְעֶֽאלָה׃ 8 וַיָּבֹ֤א הַמַּלְאָךְ֙ וַיַּגֶּד־ל֣וֹ לֵאמֹ֔ר הֵבִ֖יאוּ רָאשֵׁ֣י בְנֵֽי־הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֗אמֶר שִׂ֣ימוּ אֹתָ֞ם שְׁנֵ֧י צִבֻּרִ֛ים פֶּ֥תַח הַשַּׁ֖עַר עַד־הַבֹּֽקֶר׃ 9 וַיְהִ֤י בַבֹּ֨קֶר֙ וַיֵּצֵ֣א וַֽיַּעֲמֹ֔ד וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־כָּל־הָעָ֔ם צַדִּקִ֖ים אַתֶּ֑ם הִנֵּ֨ה אֲנִ֜י קָשַׁ֤רְתִּי עַל־אֲדֹנִי֙ וָאֶהְרְגֵ֔הוּ וּמִ֥י הִכָּ֖ה אֶת־כָּל־אֵֽלֶּה׃ 10 דְּע֣וּ אֵפ֗וֹא כִּי֩ לֹ֨א יִפֹּ֜ל מִדְּבַ֤ר יְהוָה֙ אַ֔רְצָה אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה עַל־בֵּ֣ית אַחְאָ֑ב וַיהוָ֣ה עָשָׂ֔ה אֵ֚ת אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר בְּיַ֖ד עַבְדּ֥וֹ אֵלִיָּֽהוּ׃ 11 וַיַּ֣ךְ יֵה֗וּא אֵ֣ת כָּל־הַנִּשְׁאָרִ֤ים לְבֵית־אַחְאָב֙ בְּיִזְרְעֶ֔אל וְכָל־גְּדֹלָ֖יו וּמְיֻדָּעָ֣יו וְכֹהֲנָ֑יו עַד־בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר־ל֖וֹ שָׂרִֽיד׃ 12 וַיָּ֨קָם֙ וַיָּבֹ֔א וַיֵּ֖לֶךְ שֹׁמְר֑וֹן ה֛וּא בֵּֽית־עֵ֥קֶד הָרֹעִ֖ים בַּדָּֽרֶךְ׃ 13 וְיֵה֗וּא מָצָא֙ אֶת־אֲחֵי֙ אֲחַזְיָ֣הוּ מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר מִ֣י אַתֶּ֑ם וַיֹּאמְר֗וּ אֲחֵ֤י אֲחַזְיָ֨הוּ֙ אֲנַ֔חְנוּ וַנֵּ֛רֶד לִשְׁל֥וֹם בְּנֵֽי־הַמֶּ֖לֶךְ וּבְנֵ֥י הַגְּבִירָֽה׃ 14 וַיֹּ֨אמֶר֙ תִּפְשׂ֣וּם חַיִּ֔ים וַֽיִּתְפְּשׂ֖וּם חַיִּ֑ים וַֽיִּשְׁחָט֞וּם אֶל־בּ֣וֹר בֵּֽית־עֵ֗קֶד אַרְבָּעִ֤ים וּשְׁנַ֨יִם֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא־הִשְׁאִ֥יר אִ֖ישׁ מֵהֶֽם׃ ס 15 וַיֵּ֣לֶךְ מִשָּׁ֡ם וַיִּמְצָ֣א אֶת־יְהוֹנָדָב֩ בֶּן־רֵכָ֨ב לִקְרָאת֜וֹ וַֽיְבָרְכֵ֗הוּ וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו הֲיֵ֧שׁ אֶת־לְבָבְךָ֣ יָשָׁ֗ר כַּאֲשֶׁ֤ר לְבָבִי֙ עִם־לְבָבֶ֔ךָ וַיֹּ֨אמֶר יְהוֹנָדָ֥ב יֵ֛שׁ וָיֵ֖שׁ תְּנָ֣ה אֶת־יָדֶ֑ךָ וַיִּתֵּ֣ן יָד֔וֹ וַיַּעֲלֵ֥הוּ אֵלָ֖יו אֶל־הַמֶּרְכָּבָֽה׃ 16 וַיֹּ֨אמֶר֙ לְכָ֣ה אִתִּ֔י וּרְאֵ֖ה בְּקִנְאָתִ֣י לַיהוָ֑ה וַיַּרְכִּ֥בוּ אֹת֖וֹ בְּרִכְבּֽוֹ׃ 17 וַיָּבֹא֙ שֹֽׁמְר֔וֹן וַ֠יַּךְ אֶת־כָּל־הַנִּשְׁאָרִ֧ים לְאַחְאָ֛ב בְּשֹׁמְר֖וֹן עַד־הִשְׁמִיד֑וֹ כִּדְבַ֣ר יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֖ר אֶל־אֵלִיָּֽהוּ׃ פ 18 וַיִּקְבֹּ֤ץ יֵהוּא֙ אֶת־כָּל־הָעָ֔ם וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם אַחְאָ֕ב עָבַ֥ד אֶת־הַבַּ֖עַל מְעָ֑ט יֵה֖וּא יַעַבְדֶ֥נּוּ הַרְבֵּֽה׃ 19 וְעַתָּ֣ה כָל־נְבִיאֵ֣י הַבַּ֡עַל כָּל־עֹבְדָ֣יו וְכָל־כֹּהֲנָיו֩ קִרְא֨וּ אֵלַ֜י אִ֣ישׁ אַל־יִפָּקֵ֗ד כִּי֩ זֶ֨בַח גָּד֥וֹל לִי֙ לַבַּ֔עַל כֹּ֥ל אֲשֶׁר־יִפָּקֵ֖ד לֹ֣א יִֽחְיֶ֑ה וְיֵהוּא֙ עָשָׂ֣ה בְעָקְבָּ֔ה לְמַ֥עַן הַאֲבִ֖יד אֶת־עֹבְדֵ֥י הַבָּֽעַל׃ 20 וַיֹּ֣אמֶר יֵה֗וּא קַדְּשׁ֧וּ עֲצָרָ֛ה לַבַּ֖עַל וַיִּקְרָֽאוּ׃ 21 וַיִּשְׁלַ֤ח יֵהוּא֙ בְּכָל־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיָּבֹ֨אוּ֙ כָּל־עֹבְדֵ֣י הַבַּ֔עַל וְלֹֽא־נִשְׁאַ֥ר אִ֖ישׁ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־בָ֑א וַיָּבֹ֨אוּ֙ בֵּ֣ית הַבַּ֔עַל וַיִּמָּלֵ֥א בֵית־הַבַּ֖עַל פֶּ֥ה לָפֶֽה׃ 22 וַיֹּ֗אמֶר לַֽאֲשֶׁר֙ עַל־הַמֶּלְתָּחָ֔ה הוֹצֵ֣א לְב֔וּשׁ לְכֹ֖ל עֹבְדֵ֣י הַבָּ֑עַל וַיֹּצֵ֥א לָהֶ֖ם הַמַּלְבּֽוּשׁ׃ 23 וַיָּבֹ֥א יֵה֛וּא וִיהוֹנָדָ֥ב בֶּן־רֵכָ֖ב בֵּ֣ית הַבָּ֑עַל וַיֹּ֜אמֶר לְעֹבְדֵ֣י הַבַּ֗עַל חַפְּשׂ֤וּ וּרְאוּ֙ פֶּן־יֶשׁ־פֹּ֤ה עִמָּכֶם֙ מֵעַבְדֵ֣י יְהוָ֔ה כִּ֛י אִם־עֹבְדֵ֥י הַבַּ֖עַל לְבַדָּֽם׃ 24 וַיָּבֹ֕אוּ לַעֲשׂ֖וֹת זְבָחִ֣ים וְעֹל֑וֹת וְיֵה֞וּא שָׂם־ל֤וֹ בַחוּץ֙ שְׁמֹנִ֣ים אִ֔ישׁ וַיֹּ֗אמֶר הָאִ֤ישׁ אֲשֶׁר־יִמָּלֵט֙ מִן־הָאֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֤ר אֲנִי֙ מֵבִ֣יא עַל־יְדֵיכֶ֔ם נַפְשׁ֖וֹ תַּ֥חַת נַפְשֽׁוֹ׃ 25 וַיְהִ֞י כְּכַלֹּת֣וֹ ׀ לַעֲשׂ֣וֹת הָעֹלָ֗ה וַיֹּ֣אמֶר יֵ֠הוּא לָרָצִ֨ים וְלַשָּׁלִשִׁ֜ים בֹּ֤אוּ הַכּוּם֙ אִ֣ישׁ אַל־יֵצֵ֔א וַיַּכּ֖וּם לְפִי־חָ֑רֶב וַיַּשְׁלִ֗כוּ הָֽרָצִים֙ וְהַשָּׁ֣לִשִׁ֔ים וַיֵּלְכ֖וּ עַד־עִ֥יר בֵּית־הַבָּֽעַל׃ 26 וַיֹּצִ֛אוּ אֶת־מַצְּב֥וֹת בֵּית־הַבַּ֖עַל וַֽיִּשְׂרְפֽוּהָ׃ 27 וַֽיִּתְּצ֔וּ אֵ֖ת מַצְּבַ֣ת הַבָּ֑עַל וַֽיִּתְּצוּ֙ אֶת־בֵּ֣ית הַבַּ֔עַל וַיְשִׂמֻ֥הוּ למחראות עַד־הַיּֽוֹם׃ 28 וַיַּשְׁמֵ֥ד יֵה֛וּא אֶת־הַבַּ֖עַל מִיִּשְׂרָאֵֽל׃ 29 רַ֠ק חֲטָאֵ֞י יָרָבְעָ֤ם בֶּן־נְבָט֙ אֲשֶׁ֣ר הֶחֱטִ֣יא אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל לֹֽא־סָ֥ר יֵה֖וּא מֵאַֽחֲרֵיהֶ֑ם עֶגְלֵי֙ הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁ֥ר בֵּֽית־אֵ֖ל וַאֲשֶׁ֥ר בְּדָֽן׃ ס 30 וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־יֵה֗וּא יַ֤עַן אֲשֶׁר־הֱטִיבֹ֨תָ֙ לַעֲשׂ֤וֹת הַיָּשָׁר֙ בְּעֵינַ֔י כְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר בִּלְבָבִ֔י עָשִׂ֖יתָ לְבֵ֣ית אַחְאָ֑ב בְּנֵ֣י רְבִעִ֔ים יֵשְׁב֥וּ לְךָ֖ עַל־כִּסֵּ֥א יִשְׂרָאֵֽל׃ 31 וְיֵה֗וּא לֹ֥א שָׁמַ֛ר לָלֶ֛כֶת בְּתֽוֹרַת־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּכָל־לְבָב֑וֹ לֹ֣א סָ֗ר מֵעַל֙ חַטֹּ֣אות יָֽרָבְעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר הֶחֱטִ֖יא אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃ 32 בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם הֵחֵ֣ל יְהוָ֔ה לְקַצּ֖וֹת בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּכֵּ֥ם חֲזָאֵ֖ל בְּכָל־גְּב֥וּל יִשְׂרָאֵֽל׃ 33 מִן־הַיַּרְדֵּן֙ מִזְרַ֣ח הַשֶּׁ֔מֶשׁ אֵ֚ת כָּל־אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֔ד הַגָּדִ֥י וְהָרֻאובֵנִ֖י וְהַֽמְנַשִּׁ֑י מֵעֲרֹעֵר֙ אֲשֶׁ֣ר עַל־נַ֣חַל אַרְנֹ֔ן וְהַגִּלְעָ֖ד וְהַבָּשָֽׁן׃ 34 וְיֶ֨תֶר דִּבְרֵ֥י יֵה֛וּא וְכָל־אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה וְכָל־גְּבוּרָת֑וֹ הֲלֽוֹא־הֵ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־סֵ֛פֶר דִּבְרֵ֥י הַיָּמִ֖ים לְמַלְכֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ 35 וַיִּשְׁכַּ֤ב יֵהוּא֙ עִם־אֲבֹתָ֔יו וַיִּקְבְּר֥וּ אֹת֖וֹ בְּשֹׁמְר֑וֹן וַיִּמְלֹ֛ךְ יְהוֹאָחָ֥ז בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃ 36 וְהַיָּמִ֗ים אֲשֶׁ֨ר מָלַ֤ךְ יֵהוּא֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל עֶשְׂרִ֥ים וּשְׁמֹנֶֽה־שָׁנָ֖ה בְּשֹׁמְרֽוֹן׃ פ

အာ​ဟပ်​၏​သား​မြေး​များ​အ​သတ်​ခံ​ရ​ခြင်း

1 အာ​ဟပ်၏​သား​ခု​နစ်​ကျိပ်​တို့​သည် ရှ​မာ​ရိ​မြို့၌ ရှိ​သည်​ဖြစ်၍၊ ယေ​ဟု​သည် ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့​အုပ်​များ၊ အ​သက်​ကြီး​သူ​များ၊ အာ​ဟပ်​သား​တို့​ကို​လုပ်​ကျွေး​သော သူ​များ​ရှိ​ရာ၊ ရှ​မာ​ရိ​မြို့​သို့ စာ​ရေး၍ ပေး​လိုက်​လေ၏။ 2 မှာ​လိုက်​သော​စာ​ချက်​ဟူ​မူ​ကား၊ သင်​တို့၌ သင်​တို့ သ​ခင်၏​သား​များ၊ စစ်​သူ​ရဲ၊ မြင်း​စီး​သူ​ရဲ​များ၊ ခိုင်​ခံ့​သော​မြို့၊ လက်​နက်​စုံ​ရှိ​သည်​ဖြစ်၍၊ ဤ​စာ​ရောက်​သော​အ​ခါ၊ 3 သင်​တို့​သ​ခင်၏​သား​တို့​တွင် သာ၍ ကောင်း​မြတ်​တော်​သင့်​သော​သူ​ကို ရွေး​ကောက်၍ ခ​မည်း​တော်၏​ရာ​ဇ​ပ​လ္လင်​ပေါ်​မှာ တင်​ပြီး​လျှင်၊ သ​ခင်​အ​မျိုး​အ​ဖို့ စစ်​တိုက်​ကြ​လော့​ဟု မှာ​လိုက်​သ​တည်း။ 4 ထို​သူ​တို့​က၊ ရှင်​ဘု​ရင်​နှစ်​ပါး​တို့​သည် သူ့​ရှေ့​မှာ မ​ခံ​မ​ရပ်​နိုင်​သည်​ဖြစ်၍၊ ငါ​တို့​သည် အ​ဘယ်​သို့ ခံ​ရပ်​နိုင်​မည်​နည်း​ဟု အ​လွန်​ကြောက်​လျက် ဆို​ကြ၏။ 5 နန်း​တော်​အုပ်၊ မြို့​အုပ်၊ အ​သက်​ကြီး​သူ၊ အာ​ဟပ်​သား​တို့​ကို လုပ်​ကျွေး​သော​သူ​တို့​က​လည်း၊ ကျွန်​တော်​တို့​သည် ကိုယ်​တော်​ကျွန်​ဖြစ်​ပါ၏။ မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း ပြု​ပါ​မည်။ ကျွန်​တော်​တို့​သည် ရှင်​ဘု​ရင်​ကို မ​ချီး​မြှောက်​ပါ။ အ​လို​တော်​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း ပြု​တော်​မူ​ပါ​ဟု ယေ​ဟု​ထံ​သို့ ပြန်​စာ​ကို​ပေး​လိုက်​ကြ၏။ 6 ယေ​ဟု​က​လည်း၊ သင်​တို့​သည် ငါ၏​လူ​ဖြစ်၍ ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​လျှင်၊ သင်​တို့​သ​ခင့်​သား​တို့၏ ဦး​ခေါင်း​များ​ကို​ယူ၍ ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့၊ ငါ​ရှိ​ရာ​သို့ နက်​ဖြန်​နေ့​ယ​ခု​အ​ချိန်၌ လာ​ကြ​လော့​ဟု တစ်​ဖန် စာ​ပေး​လိုက်​လေ၏။ ရှင်​ဘု​ရင်၏​သား​တော်​ပေါင်း ခု​နစ်​ကျိပ်​ရှိ​သည်​ဖြစ်၍၊ လုပ်​ကျွေး​သော မြို့​သား​အ​ကြီး​အ​ကဲ​တို့၌ ရှိ​ကြ၏။ 7 ထို​စာ​ရောက်​သော​အ​ခါ၊ ရှင်​ဘု​ရင်၏​သား​တော် ခု​နစ်​ကျိပ်​တို့​ကို​ယူ၍ သတ်​သ​ဖြင့်၊ ဦး​ခေါင်း​များ​ကို တောင်း​တို့၌ ထည့်​ပြီး​လျှင်၊ ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့၊ ယေ​ဟု​ထံ​သို့ ပေး​လိုက်​လေ၏။ 8 လု​လင်​တစ်​ယောက်​သည် လာ၍ ရှင်​ဘု​ရင်​သား​တို့၏ ဦး​ခေါင်း​များ​ကို ဆောင်​ခဲ့​ပါ​ပြီ​ဟု လျှောက်​လျှင်၊ ယေ​ဟု​က၊ မြို့​တံ​ခါး​ဝ​မှာ နံ​နက်​တိုင်​အောင် နှစ်​စု​ပုံ​ထား​တော့​ဟု ဆို၏။ 9 နံ​နက်​ရောက်​မှ ယေ​ဟု​သည် ထွက်၍​ရပ်​လျက် လူ​များ​တို့​အား၊ အို​ဖြောင့်​မတ်​သော​လူ​တို့၊ ငါ​သည် ငါ့​သ​ခင်​တစ်​ဖက်၌ သင်း​ဖွဲ့၍ သတ်​လေ​ပြီ။ ဤ​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို​ကား အ​ဘယ်​သူ​သတ်​သ​နည်း။ 10 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် အာ​ဟပ်​အ​မျိုး၌ မိန့်​တော်​မူ​သော​စ​ကား​တော်​တစ်​ခွန်း​မျှ မြေ​သို့​မ​ကျ​ရ​သည်​ကို သင်​တို့​သိ​မှတ်​ကြ​လော့။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မိ​မိ​ကျွန်​ဧ​လိ​ယ​အား​ဖြင့် မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း ပြု​တော်​မူ​မည်​ဟု ဆို​သ​ဖြင့်၊ 11 ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့၌ ကျန်​ကြွင်း​သော အာ​ဟပ်​အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့် သူ၏ လူ​ကြီး​ပေါက်​ဖော်၊ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​အ​ပေါင်း​တို့​ကို တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ကျန်​စေ​ဘဲ သတ်​လေ၏။*ဟော၊ ၁:၄။

အာ​ခ​ဇိ​၏​ဆွေ​မျိုး​များ​အ​သတ်​ခံ​ရ​ခြင်း

12 နောက်​မှ​ထ၍ ရှ​မာ​ရိ​မြို့​သို့​သွား၏။ လမ်း​နား​မှာ​ရှိ​သော သိုး​မွေး​ညှပ်​ရာ​ဇ​ရပ်​သို့ ရောက်​သော​အ​ခါ၊ 13 ယု​ဒ​ရှင်​ဘု​ရင်​အာ​ခ​ဇိ၏​ပေါက်​ဖော်​တို့​ကို​တွေ့​လျှင်၊ သင်​တို့​သည် အ​ဘယ်​သူ​နည်း​ဟု မေး​သော်၊ ငါ​တို့​သည် အာ​ခ​ဇိ​မင်း၏ ဆွေ​တော်​မျိုး​တော် ဖြစ်၏။ ရှင်​ဘု​ရင်၏​သား​တော်​တို့​နှင့် မိ​ဖု​ရား၏​သား​တော်​တို့​ကို နှုတ်​ဆက်​အံ့​သော​ငှာ သွား​သည်​ဟု ဆို​ကြ၏။ 14 ယေ​ဟု​က​လည်း၊ အ​ရှင်​ဖမ်း​ကြ​ဟု စီ​ရင်​သည်​အ​တိုင်း၊ အ​ရှင်​ဖမ်း၍ သိုး​မွေး​ဇ​ရပ်​တွင်း​နား​မှာ လေး​ကျိပ်​နှစ်​ယောက်​တို့​ကို တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ကျန်​စေ​ဘဲ သတ်​ကြ၏။

အာ​ဟပ်​၏​ကျန်​သော​ဆွေ​မျိုး​များ​အ​သတ်​ခံ​ရ​ခြင်း

15 ထို​ဇ​ရပ်​မှ ထွက်​သော​အ​ခါ ခ​ရီး​ဦး​ကြို​ပြု​အံ့​ဟု​လာ​သော ရေ​ခပ်​သား​ယော​န​ဒပ်​ကို တွေ့၍ နှုတ်​ဆက်​သ​ဖြင့်၊ ငါ့​စိတ်​နှ​လုံး​သည် သင့်​စိတ်​နှ​လုံး​နှင့်​သင့်၍ သ​ဘော​ဖြောင့်​သ​ကဲ့​သို့ သင့်​စိတ်​နှ​လုံး​သည် သ​ဘော​ဖြောင့်​သ​လော​ဟု မေး​လျှင်၊ ဖြောင့်​ပါ​သည်​ဟု လျှောက်​ဆို​သော်၊ ထို​သို့​မှန်​လျှင် သင့်​လက်​ကို​ပေး​ပါ​ဟု ဆို​သည်​အ​တိုင်း၊ လက်​ကို​ပေး၍ ယေ​ဟု​သည် မိ​မိ​အ​နား​သို့ ရ​ထား​ပေါ်​မှာ ဆွဲ​တင်​လျက်၊ 16 ငါ​နှင့်​အ​တူ​လိုက်၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဘက်၌ ငါ့​စိတ်​အား​ကြီး​ကြောင်း​ကို ကြည့်​ရှု​လော့​ဟု ဆို​သ​ဖြင့် မိ​မိ​ရ​ထား​ကို စီး​စေ၏။ 17 ရှ​မာ​ရိ​မြို့​သို့​ရောက်​သော​အ​ခါ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ဧ​လိ​ယ​အား​မိန့်​တော်​မူ​သော စ​ကား​တော်​အ​တိုင်း၊ အာ​ဟပ်​အ​မျိုး အ​ကုန်​အ​စင် ပျက်​စီး​သည်​တိုင်​အောင် ထို​မြို့၌ ကျန်​ကြွင်း​လေ​သ​မျှ​တို့​ကို သတ်​လေ၏။

ဗာ​လ​ဘု​ရား​ကိုး​ကွယ်​သူ​တို့​အ​သတ်​ခံ​ရ​ခြင်း

18 တစ်​ဖန် ယေ​ဟု​သည် လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို စု​ဝေး​စေ၍၊ အာ​ဟပ်​သည် ဗာ​လ​ဘု​ရား​ကို အ​နည်း​ငယ်​သာ​ဝတ်​ပြု၏။ ငါ​ယေ​ဟု​မူ​ကား များ​စွာ​ပြု​မည်။ 19 သို့​ဖြစ်၍ ဗာ​လ​ဘု​ရား၏​ပ​ရော​ဖက်​များ၊ အ​မှု​စောင့်​များ၊ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​များ အ​ပေါင်း​တို့​ကို ခေါ်​ကြ။ တစ်​ယောက်​မျှ မ​ကြွင်း​စေ​နှင့်။ ငါ​သည် ဗာ​လ​ဘု​ရား​အား ယဇ်​ကြီး​ကို​ပူ​ဇော်​မည်။ ကြွင်း​သော​သူ မည်​သည်​ကား အ​သက်​မ​ရှင်​ရ​ဟု ဆို၏။ ထို​သို့​ဆို​သော်၊ ဗာ​လ​ကို ကိုး​ကွယ်​သော​သူ​တို့​ကို ဖျက်​ဆီး​မည်​အ​ကြံ​နှင့် ပ​ရိ​ယာယ်​ပြု၍​ဆို၏။ 20 ဗာ​လ​ဘု​ရား​အ​ဖို့ ဓ​မ္မ​ပွဲ​ကို​ပြင်​ဆင်​ကြ​ဟု တစ်​ဖန်​စီ​ရင်​သည်​အ​တိုင်း ဓ​မ္မ​ပွဲ​ကို စောင့်​ရ​မည်​ဟု ကြော်​ငြာ​ကြ၏။ 21 ဣ​သ​ရေ​လ​ပြည် တစ်​လျှောက်​လုံး​သို့ စေ​လွှတ်၍၊ ဗာ​လ​တ​ပည့်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​သည် တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ကြွင်း လာ​ကြ၏။ ဗာ​လ​ကျောင်း​ထဲ​သို့ ဝင်​ကြ​သ​ဖြင့် တစ်​ကျောင်း​လုံး​ပြည့်​လျက်​ရှိ၏။ 22 ယေ​ဟု​သည် အ​ဝတ်​တန်​ဆာ​တိုက်​စိုး​ကို​ခေါ်၍၊ ဗာ​လ​ဘု​ရား​တ​ပည့်​တို့​အ​ဖို့ အ​ဝတ်​တန်​ဆာ​ကို ထုတ်​ကြ​ဟု ဆို​သည်​အ​တိုင်း ထုတ်​လေ၏။ 23 တစ်​ဖန် ရေ​ခပ်​သား​ယော​န​ဒပ်​နှင့်​အ​တူ ဗာ​လ​ကျောင်း​ထဲ​သို့​ဝင်၍၊ သင်​တို့​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​တ​ပည့် တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ပါ၊ ဗာ​လ​ဘု​ရား​တ​ပည့် သက်​သက်​ရှိ​စေ​မည်​အ​ကြောင်း ကြည့်​ရှု​စစ်​ကြော​ကြ​လော့​ဟု ဗာ​လ​တ​ပည့်​တို့​အား ဆို၏။ 24 မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်​အ​စ​ရှိ​သော ယဇ်​မျိုး​ကို​ပူ​ဇော်​ခြင်း​ငှာ အ​ထဲ​သို့​ဝင်​သော​အ​ခါ၊ ယေ​ဟု​သည် ကျောင်း​ပြင်၌ လူ​ရှစ်​ကျိပ်​ကို​ထား၍၊ သင်​တို့​လက်​သို့ ငါ​ဆောင်​ခဲ့​သော ဤ​သူ​တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​မျှ​လွတ်​လျှင်၊ လွတ်​စေ​သော​သူ​သည် အ​သက်​သေ​ရ​မည်​ဟု စီ​ရင်၍၊ 25 မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်​ကို ပူ​ဇော်​မှု​ပြီး​သော​အ​ခါ၊ ယေ​ဟု​က​ဝင်၍ သတ်​ကြ​လော့။ တစ်​ယောက်​ကို​မျှ မ​ထွက်​စေ​နှင့်​ဟု တပ်​သား​နှင့်​တပ်​မှူး​တို့​အား ဆို​သည်​အ​တိုင်း၊ တပ်​သား​နှင့်​တပ်​မှူး​တို့​သည် ဓား​နှင့်​လုပ်​ကြံ၍ အ​သေ​ကောင်​များ​ကို ထုတ်​ပစ်​ပြီး​မှ၊ 26 ဗာ​လ​ကျောင်း​နှင့်​ဆိုင်​သော မြို့​သို့​သွား၍ ဗာ​လ​ကျောင်း​ထဲ​က ရုပ်​တု​များ​ကို ထုတ်​ပြီး​လျှင် မီး​ရှို့​ကြ၏။ 27 ဗာ​လ ဆင်း​တု​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ကျောင်း​ကို​လည်​ကောင်း ဖြို​ဖျက်၍ ယ​နေ့​တိုင်​အောင် ကိုယ်​သုတ်​သင်​ရာ​အိမ် ဖြစ်​စေ​ကြ၏။ 28 ထို​သို့​ယေ​ဟု​သည် ဗာ​လ​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​ပြည်​မှ ပယ်​ရှား​ဖျက်​ဆီး​လေ၏။

29 သို့​ရာ​တွင် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို ပြစ်​မှား​စေ​သော နေ​ဗတ်​သား​ယေ​ရော​ဗောင်၏ ဒု​စ​ရိုက်​တည်း​ဟူ​သော၊ ဗေ​သ​လ​မြို့​နှင့် ဒန်​မြို့​မှာ​ရှိ​သော ရွှေ​နွား​သ​ငယ်​တို့​ကို မ​စွန့်။*၃​ရာ၊ ၁၂:၂၈-၃၀။30 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​သည်​ငါ့​ရှေ့​မှာ ဖြောင့်​သော​အ​ကျင့်​ကို​ကျင့်၍ ကောင်း​မွန်​စွာ ပြု​သော​ကြောင့်​လည်း​ကောင်း၊ ငါ​အ​လို​ရှိ​သ​မျှ​အ​တိုင်း အာ​ဟပ်​အ​မျိုး၌ စီ​ရင်​သော​ကြောင့်​လည်း​ကောင်း၊ သင့်​သား​မြေး လေး​ဆက်​တိုင်​အောင် ဣ​သ​ရေ​လ​နိုင်​ငံ ရာ​ဇ​ပ​လ္လင်​ပေါ်​မှာ​ထိုင်​ရ​မည်​ဟု ယေ​ဟု​အား မိန့်​တော်​မူ​သော်​လည်း၊ 31 ယေ​ဟု​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​တ​ရား​တော်​လမ်း​သို့ စိတ်​နှ​လုံး​အ​ကြွင်း​မဲ့ လိုက်​ခြင်း​ငှာ သ​တိ​မ​ပြု၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို​ပြစ်​မှား​စေ​သော ယေ​ရော​ဗောင်၏ ဒု​စ​ရိုက်​တို့​ကို မ​စွန့်။