2 Reis 9

1 וֶאֱלִישָׁע֙ הַנָּבִ֔יא קָרָ֕א לְאַחַ֖ד מִבְּנֵ֣י הַנְּבִיאִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר ל֜וֹ חֲגֹ֣ר מָתְנֶ֗יךָ וְ֠קַח פַּ֣ךְ הַשֶּׁ֤מֶן הַזֶּה֙ בְּיָדֶ֔ךָ וְלֵ֖ךְ רָמֹ֥ת גִּלְעָֽד׃ 2 וּבָ֖אתָ שָׁ֑מָּה וּרְאֵֽה־שָׁ֠ם יֵה֨וּא בֶן־יְהוֹשָׁפָ֜ט בֶּן־נִמְשִׁ֗י וּבָ֨אתָ֙ וַהֲקֵֽמֹתוֹ֙ מִתּ֣וֹך אֶחָ֔יו וְהֵבֵיאתָ֥ אֹת֖וֹ חֶ֥דֶר בְּחָֽדֶר׃ 3 וְלָקַחְתָּ֤ פַךְ־הַשֶּׁ֨מֶן֙ וְיָצַקְתָּ֣ עַל־רֹאשׁ֔וֹ וְאָֽמַרְתָּ֙ כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֔ה מְשַׁחְתִּ֥יךָֽ לְמֶ֖לֶךְ אֶל־יִשְׂרָאֵ֑ל וּפָתַחְתָּ֥ הַדֶּ֛לֶת וְנַ֖סְתָּה וְלֹ֥א תְחַכֶּֽה׃ 4 וַיֵּ֧לֶךְ הַנַּ֛עַר הַנַּ֥עַר הַנָּבִ֖יא רָמֹ֥ת גִּלְעָֽד׃ 5 וַיָּבֹ֗א וְהִנֵּ֨ה שָׂרֵ֤י הַחַ֨יִל֙ יֹֽשְׁבִ֔ים וַיֹּ֕אמֶר דָּבָ֥ר לִ֛י אֵלֶ֖יךָ הַשָּׂ֑ר וַיֹּ֤אמֶר יֵהוּא֙ אֶל־מִ֣י מִכֻּלָּ֔נוּ וַיֹּ֖אמֶר אֵלֶ֥יךָ הַשָּֽׂר׃ 6 וַיָּ֨קָם֙ וַיָּבֹ֣א הַבַּ֔יְתָה וַיִּצֹ֥ק הַשֶּׁ֖מֶן אֶל־רֹאשׁ֑וֹ וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מְשַׁחְתִּ֧יךָֽ לְמֶ֛לֶךְ אֶל־עַ֥ם יְהוָ֖ה אֶל־יִשְׂרָאֵֽל׃ 7 וְהִ֨כִּיתָ֔ה אֶת־בֵּ֥ית אַחְאָ֖ב אֲדֹנֶ֑יךָ וְנִקַּמְתִּ֞י דְּמֵ֣י ׀ עֲבָדַ֣י הַנְּבִיאִ֗ים וּדְמֵ֛י כָּל־עַבְדֵ֥י יְהוָ֖ה מִיַּ֥ד אִיזָֽבֶל׃ 8 וְאָבַ֖ד כָּל־בֵּ֣ית אַחְאָ֑ב וְהִכְרַתִּ֤י לְאַחְאָב֙ מַשְׁתִּ֣ין בְּקִ֔יר וְעָצ֥וּר וְעָז֖וּב בְּיִשְׂרָאֵֽל׃ 9 וְנָֽתַתִּי֙ אֶת־בֵּ֣ית אַחְאָ֔ב כְּבֵ֖ית יָרָבְעָ֣ם בֶּן־נְבָ֑ט וּכְבֵ֖ית בַּעְשָׁ֥א בֶן־אֲחִיָּֽה׃ 10 וְאֶת־אִיזֶ֜בֶל יֹאכְל֧וּ הַכְּלָבִ֛ים בְּחֵ֥לֶק יִזְרְעֶ֖אל וְאֵ֣ין קֹבֵ֑ר וַיִּפְתַּ֥ח הַדֶּ֖לֶת וַיָּנֹֽס׃ 11 וְיֵה֗וּא יָצָא֙ אֶל־עַבְדֵ֣י אֲדֹנָ֔יו וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הֲשָׁל֔וֹם מַדּ֛וּעַ בָּֽא־הַמְשֻׁגָּ֥ע הַזֶּ֖ה אֵלֶ֑יךָ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם אַתֶּ֛ם יְדַעְתֶּ֥ם אֶת־הָאִ֖ישׁ וְאֶת־שִׂיחֽוֹ׃ 12 וַיֹּאמְר֣וּ שֶׁ֔קֶר הַגֶּד־נָ֖א לָ֑נוּ וַיֹּ֗אמֶר כָּזֹ֤את וְכָזֹאת֙ אָמַ֤ר אֵלַי֙ לֵאמֹ֔ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה מְשַׁחְתִּ֥יךָֽ לְמֶ֖לֶךְ אֶל־יִשְׂרָאֵֽל׃ 13 וַֽיְמַהֲר֗וּ וַיִּקְחוּ֙ אִ֣ישׁ בִּגְד֔וֹ וַיָּשִׂ֥ימוּ תַחְתָּ֖יו אֶל־גֶּ֣רֶם הַֽמַּעֲל֑וֹת וַֽיִּתְקְעוּ֙ בַּשּׁוֹפָ֔ר וַיֹּאמְר֖וּ מָלַ֥ךְ יֵהֽוּא׃ 14 וַיִּתְקַשֵּׁ֗ר יֵה֛וּא בֶּן־יְהוֹשָׁפָ֥ט בֶּן־נִמְשִׁ֖י אֶל־יוֹרָ֑ם וְיוֹרָם֩ הָיָ֨ה שֹׁמֵ֜ר בְּרָמֹ֣ת גִּלְעָ֗ד ה֚וּא וְכָל־יִשְׂרָאֵ֔ל מִפְּנֵ֥י חֲזָאֵ֖ל מֶֽלֶךְ־אֲרָֽם׃ 15 וַיָּשָׁב֩ יְהוֹרָ֨ם הַמֶּ֜לֶךְ לְהִתְרַפֵּ֣א בִיְזְרְעֶ֗אל מִן־הַמַּכִּים֙ אֲשֶׁ֣ר יַכֻּ֣הוּ אֲרַמִּ֔ים בְּהִלָּ֣חֲמ֔וֹ אֶת־חֲזָאֵ֖ל מֶ֣לֶךְ אֲרָ֑ם וַיֹּ֤אמֶר יֵהוּא֙ אִם־יֵ֣שׁ נַפְשְׁכֶ֔ם אַל־יֵצֵ֤א פָלִיט֙ מִן־הָעִ֔יר לָלֶ֖כֶת לגיד בְּיִזְרְעֶֽאל׃ 16 וַיִּרְכַּ֤ב יֵהוּא֙ וַיֵּ֣לֶךְ יִזְרְעֶ֔אלָה כִּ֥י יוֹרָ֖ם שֹׁכֵ֣ב שָׁ֑מָּה וַֽאֲחַזְיָה֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה יָרַ֖ד לִרְא֥וֹת אֶת־יוֹרָֽם׃ 17 וְהַצֹּפֶה֩ עֹמֵ֨ד עַֽל־הַמִּגְדָּ֜ל בְּיִזְרְעֶ֗אל וַיַּ֞רְא אֶת־שִׁפְעַ֤ת יֵהוּא֙ בְּבֹא֔וֹ וַיֹּ֕אמֶר שִׁפְעַ֖ת אֲנִ֣י רֹאֶ֑ה וַיֹּ֣אמֶר יְהוֹרָ֗ם קַ֥ח רַכָּ֛ב וּֽשְׁלַ֥ח לִקְרָאתָ֖ם וְיֹאמַ֥ר הֲשָׁלֽוֹם׃ 18 וַיֵּלֶךְ֩ רֹכֵ֨ב הַסּ֜וּס לִקְרָאת֗וֹ וַיֹּ֨אמֶר֙ כֹּֽה־אָמַ֤ר הַמֶּ֨לֶךְ֙ הֲשָׁל֔וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה־לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֣ב אֶֽל־אַחֲרָ֑י וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּֽא־הַמַּלְאָ֥ךְ עַד־הֵ֖ם וְלֹֽא־שָֽׁב׃ 19 וַיִּשְׁלַ֗ח רֹכֵ֣ב סוּס֮ שֵׁנִי֒ וַיָּבֹ֣א אֲלֵהֶ֔ם וַיֹּ֛אמֶר כֹּֽה־אָמַ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ שָׁל֑וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה־לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֥ב אֶֽל־אַחֲרָֽי׃ 20 וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֥א עַד־אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹֽא־שָׁ֑ב וְהַמִּנְהָ֗ג כְּמִנְהַג֙ יֵה֣וּא בֶן־נִמְשִׁ֔י כִּ֥י בְשִׁגָּע֖וֹן יִנְהָֽג׃ 21 וַיֹּ֤אמֶר יְהוֹרָם֙ אֱסֹ֔ר וַיֶּאְסֹ֖ר רִכְבּ֑וֹ וַיֵּצֵ֣א יְהוֹרָ֣ם מֶֽלֶךְ־יִ֠שְׂרָאֵל וַאֲחַזְיָ֨הוּ מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֜ה אִ֣ישׁ בְּרִכְבּ֗וֹ וַיֵּֽצְאוּ֙ לִקְרַ֣את יֵה֔וּא וַיִּמְצָאֻ֔הוּ בְּחֶלְקַ֖ת נָב֥וֹת הַיִּזְרְעֵאלִֽי׃ 22 וַיְהִ֗י כִּרְא֤וֹת יְהוֹרָם֙ אֶת־יֵה֔וּא וַיֹּ֖אמֶר הֲשָׁל֣וֹם יֵה֑וּא וַיֹּ֨אמֶר֙ מָ֣ה הַשָּׁל֔וֹם עַד־זְנוּנֵ֞י אִיזֶ֧בֶל אִמְּךָ֛ וּכְשָׁפֶ֖יהָ הָרַבִּֽים׃ 23 וַיַּהֲפֹ֧ךְ יְהוֹרָ֛ם יָדָ֖יו וַיָּנֹ֑ס וַיֹּ֥אמֶר אֶל־אֲחַזְיָ֖הוּ מִרְמָ֥ה אֲחַזְיָֽה׃ 24 וְיֵה֞וּא מִלֵּ֧א יָד֣וֹ בַקֶּ֗שֶׁת וַיַּ֤ךְ אֶת־יְהוֹרָם֙ בֵּ֣ין זְרֹעָ֔יו וַיֵּצֵ֥א הַחֵ֖צִי מִלִּבּ֑וֹ וַיִּכְרַ֖ע בְּרִכְבּֽוֹ׃ 25 וַיֹּ֗אמֶר אֶל־בִּדְקַר֙ שלשה שָׂ֚א הַשְׁלִכֵ֔הוּ בְּחֶלְקַ֕ת שְׂדֵ֖ה נָב֣וֹת הַיִּזְרְעֵאלִ֑י כִּֽי־זְכֹ֞ר אֲנִ֣י וָאַ֗תָּה אֵ֣ת רֹכְבִ֤ים צְמָדִים֙ אַֽחֲרֵי֙ אַחְאָ֣ב אָבִ֔יו וַֽיהוָה֙ נָשָׂ֣א עָלָ֔יו אֶת־הַמַּשָּׂ֖א הַזֶּֽה׃ 26 אִם־לֹ֡א אֶת־דְּמֵ֣י נָבוֹת֩ וְאֶת־דְּמֵ֨י בָנָ֜יו רָאִ֤יתִי אֶ֨מֶשׁ֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְשִׁלַּמְתִּ֥י לְךָ֛ בַּחֶלְקָ֥ה הַזֹּ֖את נְאֻם־יְהוָ֑ה וְעַתָּ֗ה שָׂ֧א הַשְׁלִכֵ֛הוּ בַּחֶלְקָ֖ה כִּדְבַ֥ר יְהוָֽה׃ 27 וַאֲחַזְיָ֤ה מֶֽלֶךְ־יְהוּדָה֙ רָאָ֔ה וַיָּ֕נָס דֶּ֖רֶךְ בֵּ֣ית הַגָּ֑ן וַיִּרְדֹּ֨ף אַחֲרָ֜יו יֵה֗וּא וַ֠יֹּאמֶר גַּם־אֹת֞וֹ הַכֻּ֣הוּ אֶל־הַמֶּרְכָּבָ֗ה בְּמַֽעֲלֵה־גוּר֙ אֲשֶׁ֣ר אֶֽת־יִבְלְעָ֔ם וַיָּ֥נָס מְגִדּ֖וֹ וַיָּ֥מָת שָֽׁם׃ 28 וַיַּרְכִּ֧בוּ אֹת֛וֹ עֲבָדָ֖יו יְרוּשָׁלְָ֑מָה וַיִּקְבְּר֨וּ אֹת֧וֹ בִקְבֻרָת֛וֹ עִם־אֲבֹתָ֖יו בְּעִ֥יר דָּוִֽד׃ פ 29 וּבִשְׁנַת֙ אַחַ֣ת עֶשְׂרֵ֣ה שָׁנָ֔ה לְיוֹרָ֖ם בֶּן־אַחְאָ֑ב מָלַ֥ךְ אֲחַזְיָ֖ה עַל־יְהוּדָֽה׃ 30 וַיָּב֥וֹא יֵה֖וּא יִזְרְעֶ֑אלָה וְאִיזֶ֣בֶל שָׁמְעָ֗ה וַתָּ֨שֶׂם בַּפּ֤וּךְ עֵינֶ֨יהָ֙ וַתֵּ֣יטֶב אֶת־רֹאשָׁ֔הּ וַתַּשְׁקֵ֖ף בְּעַ֥ד הַחַלּֽוֹן׃ 31 וְיֵה֖וּא בָּ֣א בַשָּׁ֑עַר וַתֹּ֣אמֶר הֲשָׁל֔וֹם זִמְרִ֖י הֹרֵ֥ג אֲדֹנָֽיו׃ 32 וַיִּשָּׂ֤א פָנָיו֙ אֶל־הַ֣חַלּ֔וֹן וַיֹּ֕אמֶר מִ֥י אִתִּ֖י מִ֑י וַיַּשְׁקִ֣יפוּ אֵלָ֔יו שְׁנַ֥יִם שְׁלֹשָׁ֖ה סָרִיסִֽים׃ 33 וַיֹּ֥אמֶר שמטהו וַֽיִּשְׁמְט֑וּהָ וַיִּ֨ז מִדָּמָ֧הּ אֶל־הַקִּ֛יר וְאֶל־הַסּוּסִ֖ים וַֽיִּרְמְסֶֽנָּה׃ 34 וַיָּבֹ֖א וַיֹּ֣אכַל וַיֵּ֑שְׁתְּ וַיֹּ֗אמֶר פִּקְדוּ־נָ֞א אֶת־הָאֲרוּרָ֤ה הַזֹּאת֙ וְקִבְר֔וּהָ כִּ֥י בַת־מֶ֖לֶךְ הִֽיא׃ 35 וַיֵּלְכ֖וּ לְקָבְרָ֑הּ וְלֹא־מָ֣צְאוּ בָ֗הּ כִּ֧י אִם־הַגֻּלְגֹּ֛לֶת וְהָרַגְלַ֖יִם וְכַפּ֥וֹת הַיָּדָֽיִם׃ 36 וַיָּשֻׁבוּ֮ וַיַּגִּ֣ידוּ לוֹ֒ וַיֹּ֨אמֶר֙ דְּבַר־יְהוָ֣ה ה֔וּא אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֗ר בְּיַד־עַבְדּ֛וֹ אֵלִיָּ֥הוּ הַתִּשְׁבִּ֖י לֵאמֹ֑ר בְּחֵ֣לֶק יִזְרְעֶ֔אל יֹאכְל֥וּ הַכְּלָבִ֖ים אֶת־בְּשַׂ֥ר אִיזָֽבֶל׃ 37 והית נִבְלַ֣ת אִיזֶ֗בֶל כְּדֹ֛מֶן עַל־פְּנֵ֥י הַשָּׂדֶ֖ה בְּחֵ֣לֶק יִזְרְעֶ֑אל אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יֹאמְר֖וּ זֹ֥את אִיזָֽבֶל׃ פ

ယေ​ဟု​အား​ဣ​သ​ရေ​လ​ဘု​ရင်​အ​ဖြစ်ဘိ​သိက်​ပေး​ခြင်း

1 ထို​အ​ခါ​ပ​ရော​ဖက်​ဧ​လိ​ရှဲ​သည် ပ​ရော​ဖက်​အ​မျိုး​သား​တစ်​ယောက်​ကို ခေါ်၍၊ သင်၏​ခါး​ကို စည်း​လော့။ ဤ​ဆီ​ဘူး​ကို​ယူ၍ ဂိ​လဒ်​ပြည် ရာ​မုတ်​မြို့​သို့ သွား​လော့။ 2 ရောက်​သော​အ​ခါ၊ နိမ်​ရှိ​သား ယော​ရှ​ဖတ်၏​သား​ယေ​ဟု​ကို​ရှာ၍ သူ့​ထံ​သို့​ဝင်​လျက်၊ သူ့​ကို သူ၏​အ​ပေါင်း​အ​ဖော်​စု​ထဲ​က ထွက်​စေ၍၊ အ​တွင်း​အ​ခန်း​ထဲ​သို့​ခေါ်​ပြီး​လျှင်၊ 3 ဤ​ဆီ​ဘူး​ကို​ကိုင်၍ သူ၏​ခေါင်း​ပေါ်၌ ဆီ​ကို​လောင်း​လျက်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ ငါ​သည်​သင့်​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​အ​ရာ၌ ခန့်​ထား၍ ဘိ​သိက်​ပေး​သည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို ဆင့်​ဆို​ပြီး​မှ၊ တံ​ခါး​ကို​ဖွင့်၍ မ​ဆိုင်း​မ​လင့်​ဘဲ​ပြေး​လော့​ဟု မှာ​ထား​လေ၏။ 4 ထို​ပ​ရော​ဖက်​အ​မျိုး​သား လု​လင်​သည် ဂိ​လဒ်​ပြည် ရာ​မုတ်​မြို့​သို့​သွား၏။ 5 ရောက်​သော​အ​ခါ၊ ဗိုလ်​မင်း​တို့​သည် အ​တူ​ထိုင်​လျက်​ရှိ​ကြ၏။ ပ​ရော​ဖက်​က၊ အို​ဗိုလ်​မင်း၊ ကိုယ်​တော်​အား ပြော​စ​ရာ​ရှိ​သည်​ဟု ဆို​လျှင်၊ ယေ​ဟု​က၊ ငါ​တို့​အ​ပေါင်း​တွင် အ​ဘယ်​သူ​အား​ပြော​စ​ရာ​ရှိ​သ​နည်း​ဟု မေး​သော်၊ အို​ဗိုလ်​မင်း၊ ကိုယ်​တော်​အား ပြော​စ​ရာ​ရှိ​သည်​ဟု ပြန်​ဆို၏။ 6 ထို​အ​ခါ ယေ​ဟု​သည် ထ၍​အိမ်​ထဲ​သို့​ဝင်​သ​ဖြင့်၊ ပ​ရော​ဖက်​သည် သူ၏​ခေါင်း​ပေါ်၌ ဆီ​ကို​လောင်း​လျက်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏ ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ ငါ​သည်​သင့်​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​လူ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏ ရှင်​ဘု​ရင်​အ​ရာ၌ ခန့်​ထား၍ ဘိ​သိက်​ပေး၏။*၃​ရာ၊၁၉:၁၆။7 ငါ့​ကျွန်​ပ​ရော​ဖက်​တို့​ကို​သတ်​သော​အ​ပြစ်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ ပ​ရော​ဖက်​အ​ပေါင်း​ကို သတ်​သော​အ​ပြစ်​အ​လျောက်၊ ယေ​ဇ​ဗေ​လ၌ ငါ​ဒဏ်​ပေး​မည်​အ​ကြောင်း၊ သင်​သည် သင့်​သ​ခင်​အာ​ဟပ်​အ​မျိုး​ကို လုပ်​ကြံ​ရ​မည်။ 8 အာ​ဟပ်​အ​မျိုး​သား​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို ပျက်​စီး​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ ဣ​သ​ရေ​လ​မြို့​ရွာ၌ အ​ချုပ်​ခံ​သော​သူ​ဖြစ်​စေ၊ အ​လွတ်​ပြေး​သော​သူ​ဖြစ်​စေ၊ အာ​ဟပ်​အ​မျိုး​သား ယောက်ျား​များ​ကို​ငါ​ပယ်​ဖြတ်​မည်။ 9 အာ​ဟပ်​အ​မျိုး​ကို နေ​ဗတ်၏​သား ယေ​ရော​ဗောင်​အ​မျိုး​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ အ​ဟိ​ယ၏​သား ဗာ​ရှာ​အ​မျိုး​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း ဖြစ်​စေ​မည်။ 10 ယေ​ဇ​ဗေ​လ​ကို သင်္ဂြိုဟ်​သော​သူ မ​ရှိ။ ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြေ​ကွက်၌၊ ခွေး​တို့​သည် သူ့​ကို​စား​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို ဆင့်​ဆို​ပြီး​မှ တံ​ခါး​ကို​ဖွင့်၍ ပြေး၏။*၃​ရာ၊၂၁:၂၃။11 ထို​အ​ခါ ယေ​ဟု​သည် မိ​မိ​သ​ခင်၏​ကျွန်​တို့​ရှိ​ရာ​သို့ ထွက်၍၊ တစ်​ယောက်​က၊ ရှိ​သ​မျှ​ကောင်း​သ​လော။ ထို​အ​ရူး​သည် အ​ဘယ်​ကြောင့် လာ​သ​နည်း​ဟု မေး​လျှင်၊ ယေ​ဟု​က၊ သင်​တို့​သည် ထို​သူ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သူ​ပြော​သော စ​ကား​ကို​လည်း​ကောင်း သိ​ကြ၏​ဟု​ဆို​သော်၊ 12 သူ​တို့​က ငါ​တို့​မ​သိ။ ပြော​ပါ​လော့​ဟု ဆို​ပြန်​သော်၊ ယေ​ဟု​က၊ ထို​သူ​သည် ဤ​မည်​သော​စ​ကား​ကို ပြော၏။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ ငါ​သည်​သင့်​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​အ​ရာ၌ ခန့်​ထား၍ ဘိ​သိက်​ပေး​သည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို ဆင့်​ဆို​သည်​ဟု ပြန်​ပြော​သော​အ​ခါ၊ 13 သူ​တို့​သည် အ​လျင်​အ​မြန်​ထ​သ​ဖြင့်၊ အ​သီး​အ​သီး မိ​မိ​တို့​ဝတ်​လုံ​ကို​ယူ၍ လှေ​ကား​ထိပ်​ပေါ် ယေ​ဟု​အောက်​မှာ ခင်း​လျက်၊ ယေ​ဟု​သည် ရှင်​ဘု​ရင်​ဖြစ်​တော်​မူ၏​ဟု​တံ​ပိုး​မှုတ်၍ ဟစ်​ကြော်​ကြ၏။

ဣ​သ​ရေ​လ​ဘု​ရင်​ယော​ရံ​လုပ်​ကြံ​ခံ​ရ​ခြင်း

14 ထို​သို့ နိမ်​ရှိ​သား​ယော​ရှ​ဖတ်၏​သား​ယေ​ဟု​သည် ယော​ရံ​မင်း​တစ်​ဖက်​သင်း ဖွဲ့​လေ၏။ ထို​အ​ခါ ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင် ဟာ​ဇေ​လ​ကြောင့်၊ ယော​ရံ​မင်း​နှင့် ဣ​သ​ရေ​လ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ဂိ​လဒ်​ပြည်​ရာ​မုတ်​မြို့​ကို စောင့်​ရှောက်​ကြ၏။ 15 သို့​ရာ​တွင် ယော​ရံ​မင်း​သည် ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင်​ဟာ​ဇေ​လ​ကို စစ်​တိုက်​သော​အ​ခါ၊ ရှု​ရိ​လူ​ထိ​ခိုက်​သော အ​နာ​ကို ပျောက်​စေ​ခြင်း​ငှာ ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့​သို့ ပြန်​သွား​နှင့်​ပြီ။ ယေ​ဟု​က​လည်း၊ သင်​တို့​အ​လို​ရှိ​လျှင်၊ ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့​သို့​သွား၍ သ​တင်း​ကြား​ပြော​ရ​သော​သူ တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​ကို​မျှ မြို့​ထဲ​က​မ​ထွက်​မ​သွား​စေ​နှင့်​ဟု စီ​ရင်၏။ 16 ထို​သို့ ယော​ရံ​မင်း​သည် ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့၌ ရှိ​နေ​သော​ကြောင့်၊ ယေ​ဟု​သည် ရ​ထား​ကို​စီး၍ ထို​မြို့​သို့​သွား၏။ ထို​အ​ခါ ယု​ဒ​ရှင်​ဘု​ရင်​အာ​ခ​ဇိ​သည်​လည်း၊ ယော​ရံ​မင်း​ကို ကြည့်​ရှု​အံ့​သော​ငှာ ရောက်​လာ​ပြီ။ 17 ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့၌ မျှော်​စင်​ပေါ်​မှာ စောင့်​သော​သူ​သည် ရပ်​လျက်၊ ယေ​ဟု​နှင့်​လိုက်​လာ​သော အ​လုံး​အ​ရင်း​ကို မြင်​သော​အ​ခါ၊ လူ​အ​လုံး​အ​ရင်း​ကို ငါ​မြင်​သည်​ဟု ဆို​လျှင်၊ ဆီး​ကြို​ခြင်း​ငှာ​သွား၍ ငြိမ်​သက်​ခြင်း​ရှိ​သ​လော​ဟု မေး​မည်​အ​ကြောင်း၊ ယော​ရံ​သည် မြင်း​စီး​သူ​ရဲ​တစ်​ယောက်​ကို စေ​လွှတ်​သည်​အ​တိုင်း၊ 18 မြင်း​စီး​သူ​ရဲ​သည် ဆီး​ကြို​ခြင်း​ငှာ​သွား၍၊ ငြိမ်​သက်​ခြင်း​ရှိ​သ​လော​ဟု ရှင်​ဘု​ရင်​မေး​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို​ပြော​ဆို​သော်၊ ယေ​ဟု​က၊ သင်​သည် ငြိမ်​သက်​ခြင်း​နှင့် အ​ဘယ်​သို့​ဆိုင်​သ​နည်း။ ငါ့​နောက်​သို့​လှည့်၍ လိုက်​လော့​ဟု​ဆို၏။ စောင့်​သော​သူ​က​လည်း၊ မြင်း​စီး​သူ​ရဲ​သည် အ​လုံး​အ​ရင်း​သို့​ရောက်၍ ပြန်​မ​လာ​ပါ​ဟု​ဆို​သော်၊ 19 ရှင်​ဘု​ရင်​သည် အ​ခြား​သော မြင်း​စီး​သူ​ရဲ​တစ်​ယောက်​ကို စေ​လွှတ်​ပြန်၍၊ သူ​သည် ရောက်​သော​အ​ခါ၊ ငြိမ်​သက်​ခြင်း​ရှိ​သ​လော​ဟု ရှင်​ဘု​ရင်​မေး​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို ပြော​ဆို​သော်၊ ယေ​ဟု​က၊ သင်​သည် ငြိမ်​သက်​ခြင်း​နှင့် အ​ဘယ်​သို့​ဆိုင်​သ​နည်း။ ငါ့​နောက်​သို့​လှည့်၍ လိုက်​လော့​ဟု ဆို၏။ 20 စောင့်​သော​သူ​က​လည်း၊ မြင်း​စီး​သူ​ရဲ​သည် ရောက်၍ ပြန်​မ​လာ​ပါ။ လာ​သော​သူ​သည် နိမ်​ရှိ​သား​ယေ​ဟု​နှင်​တတ်​သ​ကဲ့​သို့ အ​လွန်​ပြင်း​ထန်​စွာ​နှင်၍ လာ​ပါ​သည်​ဟု​ဆို၏။ 21 ယော​ရံ​မင်း​က​လည်း၊ မြင်း​ရ​ထား​ကို ပြင်​ဆင်​လော့​ဟု ဆို​သည်​အ​တိုင်း၊ မြင်း​ရ​ထား​ကို ပြင်​ဆင်​ကြ၏။ ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင် ယော​ရံ​နှင့် ယု​ဒ​ရှင်​ဘု​ရင်​အာ​ခ​ဇိ​တို့​သည် ရ​ထား​တော်​တစ်​ခု​စီ​စီး​လျက် ယေ​ဟု​ကို ဆီး​ကြို​မည်​ဟု ထွက်​သွား၍၊ ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့​သား နာ​ဗုတ်၏​မြေ​ကွက်​တွင် တွေ့​ကြ၏။ 22 ယော​ရံ​သည် ယေ​ဟု​ကို​မြင်​လျှင်၊ ယေ​ဟု ငြိမ်​သက်​ခြင်း​ရှိ​သ​လော​ဟု မေး​သော်၊ ယေ​ဟု​က၊ သင့်​အ​မိ​ယေ​ဇ​ဗေ​လ​ပြု​သော အ​ဓ​မ္မ​မေ​ထုန်​အ​မှု၊ ပြု​စား​သော​အ​မှု များ​သော​ကာ​လ​အ​တွင်း​တွင်၊ အ​ဘယ်​သို့​သော ငြိမ်​သက်​ခြင်း​ရှိ​လိမ့်​မည်​နည်း​ဟု ပြန်​ပြော​သော်၊ 23 ယော​ရံ​က၊ အို​အာ​ခ​ဇိ၊ ပုန်​ကန်​မှု​ပါ​တ​ကား​ဟု​ဆို​လျက် လှည့်၍​ပြေး၏။ 24 ယေ​ဟု​သည်​လည်း လေး​ကို​တင်၍​ပစ်​သ​ဖြင့်၊ ယော​ရံ​ကို ပ​ခုံး​ကြား​မှာ မှန်၏။ မြား​သည်​လည်း နှ​လုံး​ကို ထုတ်​ချင်း​ဖောက်၍၊ ယော​ရံ​သည် ရ​ထား​တော်​ပေါ်​မှာ​လဲ​နေ၏။ 25 ယေ​ဟု​က​လည်း၊ သူ့​ကို​ဆွဲ၍ ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့​သား နာ​ဗုတ်​မြေ​ကွက်၌ ချ​ပစ်​လော့။ သင်​နှင့်​ငါ​သည် သူ့​အ​ဘ​အာ​ဟပ်​နောက်​သို့ မြင်း​စီး၍ လိုက်​သော​အ​ခါ၊ ဤ​အ​မှု​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ဗျာ​ဒိတ်​ထား​တော်​မူ​သည်​ကို မ​မှတ်​မိ​သ​လော။ 26 အ​ကယ်​စင်​စစ် နာ​ဗုတ်​အ​သွေး၊ သူ့​သား​တို့၏​အ​သွေး​ကို မ​နေ့​က ငါ​ကြည့်​မြင်​ပြီ​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ၏။ ဤ​မြေ​ကွက်၌ သင့်​ကို အ​ပြစ်​နှင့်​အ​လျောက် ငါ​ဒဏ်​ပေး​မည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ၏။ သို့​ဖြစ်၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​မိန့်​တော်​ရှိ​သည် အ​တိုင်း၊ ဤ​မြေ​ကွက်၌ အ​လောင်း​ကို​ချ​ပစ်​လော့​ဟု မိ​မိ​ရ​ထား​မှူး​ဗိ​ဒ​က​ကို ဆို၏။*၃​ရာ၊၂၁:၁၉။

ယု​ဒ​ဘု​ရင်​အာ​ခ​ဇိ​လုပ်​ကြံ​ခံ​ရ​ခြင်း

27 ထို​အ​မှု​ကို ယု​ဒ​ရှင်​ဘု​ရင်​အာ​ခ​ဇိ​သည်​မြင်​လျှင်၊ ဥ​ယျာဉ်​စံ​နန်း​လမ်း​ဖြင့် ပြေး၏။ ယေ​ဟု​က​လည်း၊ သူ့​ကို ရ​ထား​ပေါ်​မှာ​ထိုး​တော့​ဟု လိုက်​လျက်​ဆို​သည်​အ​တိုင်း၊ ဣ​ဗ​လံ​မြို့​နား၊ ဂု​ရ​မြို့​သို့​သွား​သော​လမ်း​တွင် ပြု​ကြ​သ​ဖြင့်၊ သူ​သည် မေ​ဂိ​ဒ္ဒေါ​မြို့​သို့​ပြေး၍ သေ၏။ 28 သူ၏​ကျွန်​တို့​သည် အ​လောင်း​ကို ရ​ထား​ပေါ်​သို့​တင်​ပြီး​လျှင်၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သို့ ဆောင်​သွား၍၊ ဒါ​ဝိဒ်​မြို့​တွင် မိ​မိ​သင်္ချိုင်း၌ ဘိုး​ဘေး​တို့​နှင့်​အ​တူ သင်္ဂြိုဟ်​ကြ၏။ 29 ထို​မင်း​အာ​ခ​ဇိ​သည် အာ​ဟပ်​သား ယော​ရံ​နန်း​စံ ဆယ်​နှစ်​နှစ်​တွင် ယု​ဒ​နိုင်​ငံ၌ နန်း​ထိုင်၏။