2 Reis 4

1 וְאִשָּׁ֣ה אַחַ֣ת מִנְּשֵׁ֣י בְנֵֽי־הַ֠נְּבִיאִים צָעֲקָ֨ה אֶל־אֱלִישָׁ֜ע לֵאמֹ֗ר עַבְדְּךָ֤ אִישִׁי֙ מֵ֔ת וְאַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ כִּ֣י עַבְדְּךָ֔ הָיָ֥ה יָרֵ֖א אֶת־יְהוָ֑ה וְהַ֨נֹּשֶׁ֔ה בָּ֗א לָקַ֜חַת אֶת־שְׁנֵ֧י יְלָדַ֛י ל֖וֹ לַעֲבָדִֽים׃ 2 וַיֹּ֨אמֶר אֵלֶ֤יהָ אֱלִישָׁע֙ מָ֣ה אֶֽעֱשֶׂה־לָּ֔ךְ הַגִּ֣ידִי לִ֔י מַה־יֶּשׁ־לכי בַּבָּ֑יִת וַתֹּ֗אמֶר אֵ֣ין לְשִׁפְחָתְךָ֥ כֹל֙ בַּבַּ֔יִת כִּ֖י אִם־אָס֥וּךְ שָֽׁמֶן׃ 3 וַיֹּ֗אמֶר לְכִ֨י שַׁאֲלִי־לָ֤ךְ כֵּלִים֙ מִן־הַח֔וּץ מֵאֵ֖ת כָּל־שכנכי כֵּלִ֥ים רֵקִ֖ים אַל־תַּמְעִֽיטִי׃ 4 וּבָ֗את וְסָגַ֤רְתְּ הַדֶּ֨לֶת֙ בַּעֲדֵ֣ךְ וּבְעַד־בָּנַ֔יִךְ וְיָצַ֕קְתְּ עַ֥ל כָּל־הַכֵּלִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וְהַמָּלֵ֖א תַּסִּֽיעִי׃ 5 וַתֵּ֨לֶךְ֙ מֵֽאִתּ֔וֹ וַתִּסְגֹּ֣ר הַדֶּ֔לֶת בַּעֲדָ֖הּ וּבְעַ֣ד בָּנֶ֑יהָ הֵ֛ם מַגִּשִׁ֥ים אֵלֶ֖יהָ וְהִ֥יא מיצקת׃ 6 וַיְהִ֣י ׀ כִּמְלֹ֣את הַכֵּלִ֗ים וַתֹּ֤אמֶר אֶל־בְּנָהּ֙ הַגִּ֨ישָׁה אֵלַ֥י עוֹד֙ כֶּ֔לִי וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֔יהָ אֵ֥ין ע֖וֹד כֶּ֑לִי וַֽיַּעֲמֹ֖ד הַשָּֽׁמֶן׃ 7 וַתָּבֹ֗א וַתַּגֵּד֙ לְאִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים וַיֹּ֗אמֶר לְכִי֙ מִכְרִ֣י אֶת־הַשֶּׁ֔מֶן וְשַׁלְּמִ֖י אֶת־נשיכי וְאַ֣תְּ בניכי תִֽחְיִ֖י בַּנּוֹתָֽר׃ פ 8 וַיְהִ֨י הַיּ֜וֹם וַיַּעֲבֹ֧ר אֱלִישָׁ֣ע אֶל־שׁוּנֵ֗ם וְשָׁם֙ אִשָּׁ֣ה גְדוֹלָ֔ה וַתַּחֲזֶק־בּ֖וֹ לֶאֱכָל־לָ֑חֶם וַֽיְהִי֙ מִדֵּ֣י עָבְר֔וֹ יָסֻ֥ר שָׁ֖מָּה לֶאֱכָל־לָֽחֶם׃ 9 וַתֹּ֨אמֶר֙ אֶל־אִישָׁ֔הּ הִנֵּה־נָ֣א יָדַ֔עְתִּי כִּ֛י אִ֥ישׁ אֱלֹהִ֖ים קָד֣וֹשׁ ה֑וּא עֹבֵ֥ר עָלֵ֖ינוּ תָּמִֽיד׃ 10 נַֽעֲשֶׂה־נָּ֤א עֲלִיַּת־קִיר֙ קְטַנָּ֔ה וְנָשִׂ֨ים ל֥וֹ שָׁ֛ם מִטָּ֥ה וְשֻׁלְחָ֖ן וְכִסֵּ֣א וּמְנוֹרָ֑ה וְהָיָ֛ה בְּבֹא֥וֹ אֵלֵ֖ינוּ יָס֥וּר שָֽׁמָּה׃ 11 וַיְהִ֥י הַיּ֖וֹם וַיָּ֣בֹא שָׁ֑מָּה וַיָּ֥סַר אֶל־הָעֲלִיָּ֖ה וַיִּשְׁכַּב־שָֽׁמָּה׃ 12 וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־גֵּחֲזִ֣י נַעֲר֔וֹ קְרָ֖א לַשּׁוּנַמִּ֣ית הַזֹּ֑את וַיִּקְרָא־לָ֔הּ וַֽתַּעֲמֹ֖ד לְפָנָֽיו׃ 13 וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ אֱמָר־נָ֣א אֵלֶיהָ֮ הִנֵּ֣ה חָרַ֣דְתְּ ׀ אֵלֵינוּ֮ אֶת־כָּל־הַחֲרָדָ֣ה הַזֹּאת֒ מֶ֚ה לַעֲשׂ֣וֹת לָ֔ךְ הֲיֵ֤שׁ לְדַבֶּר־לָךְ֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ א֖וֹ אֶל־שַׂ֣ר הַצָּבָ֑א וַתֹּ֕אמֶר בְּת֥וֹךְ עַמִּ֖י אָנֹכִ֥י יֹשָֽׁבֶת׃ 14 וַיֹּ֕אמֶר וּמֶ֖ה לַעֲשׂ֣וֹת לָ֑הּ וַיֹּ֣אמֶר גֵּיחֲזִ֗י אֲבָ֛ל בֵּ֥ן אֵֽין־לָ֖הּ וְאִישָׁ֥הּ זָקֵֽן׃ 15 וַיֹּ֖אמֶר קְרָא־לָ֑הּ וַיִּקְרָא־לָ֔הּ וַֽתַּעֲמֹ֖ד בַּפָּֽתַח׃ 16 וַיֹּ֗אמֶר לַמּוֹעֵ֤ד הַזֶּה֙ כָּעֵ֣ת חַיָּ֔ה אתי חֹבֶ֣קֶת בֵּ֑ן וַתֹּ֗אמֶר אַל־אֲדֹנִי֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אַל־תְּכַזֵּ֖ב בְּשִׁפְחָתֶֽךָ׃ 17 וַתַּ֥הַר הָאִשָּׁ֖ה וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן לַמּוֹעֵ֤ד הַזֶּה֙ כָּעֵ֣ת חַיָּ֔ה אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר אֵלֶ֖יהָ אֱלִישָֽׁע׃ 18 וַיִּגְדַּ֖ל הַיָּ֑לֶד וַיְהִ֣י הַיּ֔וֹם וַיֵּצֵ֥א אֶל־אָבִ֖יו אֶל־הַקֹּצְרִֽים׃ 19 וַיֹּ֥אמֶר אֶל־אָבִ֖יו רֹאשִׁ֣י ׀ רֹאשִׁ֑י וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־הַנַּ֔עַר שָׂאֵ֖הוּ אֶל־אִמּֽוֹ׃ 20 וַיִּשָּׂאֵ֔הוּ וַיְבִיאֵ֖הוּ אֶל־אִמּ֑וֹ וַיֵּ֧שֶׁב עַל־בִּרְכֶּ֛יהָ עַד־הַֽצָּהֳרַ֖יִם וַיָּמֹֽת׃ 21 וַתַּ֨עַל֙ וַתַּשְׁכִּבֵ֔הוּ עַל־מִטַּ֖ת אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֑ים וַתִּסְגֹּ֥ר בַּעֲד֖וֹ וַתֵּצֵֽא׃ 22 וַתִּקְרָא֮ אֶל־אִישָׁהּ֒ וַתֹּ֗אמֶר שִׁלְחָ֨ה נָ֥א לִי֙ אֶחָ֣ד מִן־הַנְּעָרִ֔ים וְאַחַ֖ת הָאֲתֹנ֑וֹת וְאָר֛וּצָה עַד־אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים וְאָשֽׁוּבָה׃ 23 וַיֹּ֗אמֶר מַ֠דּוּעַ אתי הלכתי אֵלָיו֙ הַיּ֔וֹם לֹֽא־חֹ֖דֶשׁ וְלֹ֣א שַׁבָּ֑ת וַתֹּ֖אמֶר שָׁלֽוֹם׃ 24 וַֽתַּחֲבֹשׁ֙ הָֽאָת֔וֹן וַתֹּ֥אמֶר אֶֽל־נַעֲרָ֖הּ נְהַ֣ג וָלֵ֑ךְ אַל־תַּעֲצָר־לִ֣י לִרְכֹּ֔ב כִּ֖י אִם־אָמַ֥רְתִּי לָֽךְ׃ 25 וַתֵּ֗לֶךְ וַתָּב֛וֹא אֶל־אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים אֶל־הַ֣ר הַכַּרְמֶ֑ל וַ֠יְהִי כִּרְא֨וֹת אִישׁ־הָאֱלֹהִ֤ים אֹתָהּ֙ מִנֶּ֔גֶד וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־גֵּיחֲזִ֣י נַעֲר֔וֹ הִנֵּ֖ה הַשּׁוּנַמִּ֥ית הַלָּֽז׃ 26 עַתָּה֮ רֽוּץ־נָ֣א לִקְרָאתָהּ֒ וֶאֱמָר־לָ֗הּ הֲשָׁל֥וֹם לָ֛ךְ הֲשָׁל֥וֹם לְאִישֵׁ֖ךְ הֲשָׁל֣וֹם לַיָּ֑לֶד וַתֹּ֖אמֶר שָׁלֽוֹם׃ 27 וַתָּבֹ֞א אֶל־אִ֤ישׁ הָֽאֱלֹהִים֙ אֶל־הָהָ֔ר וַֽתַּחֲזֵ֖ק בְּרַגְלָ֑יו וַיִּגַּ֨שׁ גֵּֽיחֲזִ֜י לְהָדְפָ֗הּ וַיֹּאמֶר֩ אִ֨ישׁ הָאֱלֹהִ֤ים הַרְפֵּֽה־לָהּ֙ כִּֽי־נַפְשָׁ֣הּ מָֽרָה־לָ֔הּ וַֽיהוָה֙ הֶעְלִ֣ים מִמֶּ֔נִּי וְלֹ֥א הִגִּ֖יד לִֽי׃ 28 וַתֹּ֕אמֶר הֲשָׁאַ֥לְתִּי בֵ֖ן מֵאֵ֣ת אֲדֹנִ֑י הֲלֹ֣א אָמַ֔רְתִּי לֹ֥א תַשְׁלֶ֖ה אֹתִֽי׃ 29 וַיֹּ֨אמֶר לְגֵיחֲזִ֜י חֲגֹ֣ר מָתְנֶ֗יךָ וְקַ֨ח מִשְׁעַנְתִּ֣י בְיָדְךָ֮ וָלֵךְ֒ כִּֽי־תִמְצָ֥א אִישׁ֙ לֹ֣א תְבָרְכֶ֔נּוּ וְכִֽי־יְבָרֶכְךָ֥ אִ֖ישׁ לֹ֣א תַעֲנֶנּ֑וּ וְשַׂמְתָּ֥ מִשְׁעַנְתִּ֖י עַל־פְּנֵ֥י הַנָּֽעַר׃ 30 וַתֹּ֨אמֶר֙ אֵ֣ם הַנַּ֔עַר חַי־יְהוָ֥ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֖ אִם־אֶעֶזְבֶ֑ךָּ וַיָּ֖קָם וַיֵּ֥לֶךְ אַחֲרֶֽיהָ׃ 31 וְגֵחֲזִ֞י עָבַ֣ר לִפְנֵיהֶ֗ם וַיָּ֤שֶׂם אֶת־הַמִּשְׁעֶ֨נֶת֙ עַל־פְּנֵ֣י הַנַּ֔עַר וְאֵ֥ין ק֖וֹל וְאֵ֣ין קָ֑שֶׁב וַיָּ֤שָׁב לִקְרָאתוֹ֙ וַיַּגֶּד־ל֣וֹ לֵאמֹ֔ר לֹ֥א הֵקִ֖יץ הַנָּֽעַר׃ 32 וַיָּבֹ֥א אֱלִישָׁ֖ע הַבָּ֑יְתָה וְהִנֵּ֤ה הַנַּ֨עַר֙ מֵ֔ת מֻשְׁכָּ֖ב עַל־מִטָּתֽוֹ׃ 33 וַיָּבֹ֕א וַיִּסְגֹּ֥ר הַדֶּ֖לֶת בְּעַ֣ד שְׁנֵיהֶ֑ם וַיִּתְפַּלֵּ֖ל אֶל־יְהוָֽה׃ 34 וַיַּ֜עַל וַיִּשְׁכַּ֣ב עַל־הַיֶּ֗לֶד וַיָּשֶׂם֩ פִּ֨יו עַל־פִּ֜יו וְעֵינָ֤יו עַל־עֵינָיו֙ וְכַפָּ֣יו עַל־כפו וַיִּגְהַ֖ר עָלָ֑יו וַיָּ֖חָם בְּשַׂ֥ר הַיָּֽלֶד׃ 35 וַיָּ֜שָׁב וַיֵּ֣לֶךְ בַּבַּ֗יִת אַחַ֥ת הֵ֨נָּה֙ וְאַחַ֣ת הֵ֔נָּה וַיַּ֖עַל וַיִּגְהַ֣ר עָלָ֑יו וַיְזוֹרֵ֤ר הַנַּ֨עַר֙ עַד־שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֔ים וַיִּפְקַ֥ח הַנַּ֖עַר אֶת־עֵינָֽיו׃ 36 וַיִּקְרָ֣א אֶל־גֵּיחֲזִ֗י וַיֹּ֨אמֶר֙ קְרָא֙ אֶל־הַשֻּׁנַמִּ֣ית הַזֹּ֔את וַיִּקְרָאֶ֖הָ וַתָּב֣וֹא אֵלָ֑יו וַיֹּ֖אמֶר שְׂאִ֥י בְנֵֽךְ׃ 37 וַתָּבֹא֙ וַתִּפֹּ֣ל עַל־רַגְלָ֔יו וַתִּשְׁתַּ֖חוּ אָ֑רְצָה וַתִּשָּׂ֥א אֶת־בְּנָ֖הּ וַתֵּצֵֽא׃ פ 38 וֶאֱלִישָׁ֞ע שָׁ֤ב הַגִּלְגָּ֨לָה֙ וְהָרָעָ֣ב בָּאָ֔רֶץ וּבְנֵי֙ הַנְּבִיאִ֔ים יֹשְׁבִ֖ים לְפָנָ֑יו וַיֹּ֣אמֶר לְנַעֲר֗וֹ שְׁפֹת֙ הַסִּ֣יר הַגְּדוֹלָ֔ה וּבַשֵּׁ֥ל נָזִ֖יד לִבְנֵ֥י הַנְּבִיאִֽים׃ 39 וַיֵּצֵ֨א אֶחָ֣ד אֶל־הַשָּׂדֶה֮ לְלַקֵּ֣ט אֹרֹת֒ וַיִּמְצָא֙ גֶּ֣פֶן שָׂדֶ֔ה וַיְלַקֵּ֥ט מִמֶּ֛נּוּ פַּקֻּעֹ֥ת שָׂדֶ֖ה מְלֹ֣א בִגְד֑וֹ וַיָּבֹ֗א וַיְפַלַּ֛ח אֶל־סִ֥יר הַנָּזִ֖יד כִּֽי־לֹ֥א יָדָֽעוּ׃ 40 וַיִּֽצְק֥וּ לַאֲנָשִׁ֖ים לֶאֱכ֑וֹל וַ֠יְהִי כְּאָכְלָ֨ם מֵהַנָּזִ֜יד וְהֵ֣מָּה צָעָ֗קוּ וַיֹּֽאמְרוּ֙ מָ֤וֶת בַּסִּיר֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים וְלֹ֥א יָכְל֖וּ לֶאֱכֹֽל׃ 41 וַיֹּ֨אמֶר֙ וּקְחוּ־קֶ֔מַח וַיַּשְׁלֵ֖ךְ אֶל־הַסִּ֑יר וַיֹּ֗אמֶר צַ֤ק לָעָם֙ וְיֹאכֵ֔לוּ וְלֹ֥א הָיָ֛ה דָּבָ֥ר רָ֖ע בַּסִּֽיר׃ ס 42 וְאִ֨ישׁ בָּ֜א מִבַּ֣עַל שָׁלִ֗שָׁה וַיָּבֵא֩ לְאִ֨ישׁ הָאֱלֹהִ֜ים לֶ֤חֶם בִּכּוּרִים֙ עֶשְׂרִֽים־לֶ֣חֶם שְׂעֹרִ֔ים וְכַרְמֶ֖ל בְּצִקְלֹנ֑וֹ וַיֹּ֕אמֶר תֵּ֥ן לָעָ֖ם וְיֹאכֵֽלוּ׃ 43 וַיֹּ֨אמֶר֙ מְשָׁ֣רְת֔וֹ מָ֚ה אֶתֵּ֣ן זֶ֔ה לִפְנֵ֖י מֵ֣אָה אִ֑ישׁ וַיֹּ֗אמֶר תֵּ֤ן לָעָם֙ וְיֹאכֵ֔לוּ כִּ֣י כֹ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֖ה אָכֹ֥ל וְהוֹתֵֽר׃ 44 וַיִּתֵּ֧ן לִפְנֵיהֶ֛ם וַיֹּאכְל֥וּ וַיּוֹתִ֖רוּ כִּדְבַ֥ר יְהוָֽה׃ פ

ဆင်း​ရဲ​သော​မု​ဆိုး​မ​ကို​ဧ​လိ​ရှဲ​ကူ​ညီ​ခြင်း

1 ပ​ရော​ဖက်​အ​မျိုး​သား၏ မ​ယား​တစ်​ယောက်​သည် ဧ​လိ​ရှဲ​ထံ​သို့​လာ၍၊ ကိုယ်​တော်​ကျွန်၊ ကျွန်​မ၏​ခင်​ပွန်း​သေ​ပါ​ပြီ၊ ကိုယ်​တော်​ကျွန်​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ရို​သေ​သော​သူ​ဖြစ်​သည်​ကို ကိုယ်​တော်​သိ​တော်​မူ၏။ ယ​ခု​မှာ ကြွေး​ရှင်​သည် ကျွန်​မ၏​သား​နှစ်​ယောက်​ကို ကျွန်​ခံ​စေ​ခြင်း​ငှာ​လာ​ပါ​ပြီ​ဟု ကြွေး​ကြော်​လေ၏။ 2 ဧ​လိ​ရှဲ​က​လည်း၊ သင့်​အ​ဖို့ အ​ဘယ်​သို့​ငါ​ပြု​ရ​မည်​နည်း။ သင့်​အိမ်၌ အ​ဘယ်​ဥ​စ္စာ​ရှိ​သ​နည်း​ဟု မေး​လျှင်၊ ကိုယ်​တော်​ကျွန်​မ​အိမ်၌ ဆီ​အိုး​တစ်​လုံး​မှ​တစ်​ပါး အ​ဘယ်​ဥ​စ္စာ​မျှ​မ​ရှိ​ပါ​ဟု​ပြော​ဆို​သော်၊ 3 ဧ​လိ​ရှဲ​က သွား​လော့။ အိမ်​နီး​ချင်း​ရှိ​သ​မျှ​တို့​တွင် လပ်​သော​အိုး​တို့​ကို ငှား​ယူ​လော့။ များ​စွာ​သော​အိုး​တို့​ကို ငှား​ယူ​လော့။ 4 ကိုယ်​အိမ်​သို့ ရောက်​သော​အ​ခါ၊ သား​တို့​ကို​ခေါ်၍ တံ​ခါး​ကို​ပိတ်​ပြီး​မှ ငှား​ယူ​သော အိုး​များ​အ​ထဲ​သို့ ဆီ​ကို​အ​ပြည့်​လောင်း၍ ထား​လော့​ဟု စီ​ရင်​သည်​အ​တိုင်း၊ 5 ထို​မိန်း​မ​သည်​သွား၍ သား​တို့​သည်​အိုး​များ​ကို​ယူ​ခဲ့​ပြီး​မှ၊ မိန်း​မ​သည် သား​တို့​နှင့်​အ​တူ အိမ်​ထဲ​သို့​ဝင်၍ တံ​ခါး​ကို​ပိတ်​လျက် ဆီ​ကို​လောင်း​လေ၏။ 6 အိုး​များ၌ ဆီ​ပြည့်​သော​အ​ခါ၊ အိုး​တစ်​လုံး​ကို​ယူ​ခဲ့​ဦး​ဟု သား​အား​ဆို​လျှင်၊ အိုး​လပ်​မ​ရှိ​ပါ​ဟု ပြန်​ပြော​သော်၊ ဆီ​သည် တန့်​လျက်​နေ၏။ 7 ထို​မိန်း​မ​သည်​လာ၍ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​ကို​ကြား​ပြော​လျှင်၊ သူ​က ထို​ဆီ​ကို​သွား၍ ရောင်း​ပြီး​လျှင် ကြွေး​ကို​ဆပ်​လော့။ ကြွင်း​သော​ဆီ​ကို အ​မှီ​ပြု၍ သင်​နှင့်​သား​တို့​သည် အ​သက်​မွေး​ကြ​လော့​ဟု ဆို၏။

ဧ​လိ​ရှဲ​နှ​င့်​ချမ်း​သာ​ကြွယ်​ဝ​သ​ည့်​ရှု​နင်​မြို့​သူ

8 တစ်​နေ့​သ၌ ဧ​လိ​ရှဲ​သည် ရှု​နင်​မြို့​သို့​သွား​ရာ​တွင်၊ ထို​မြို့၌ ထင်​ရှား​သော​မိန်း​မ​တစ်​ယောက်​သည် ဧ​လိ​ရှဲ​ကို ကျွေး​ခြင်း​ငှာ ခေါ်​ပင့်​လေ၏။ နောက်​မှ ထို​လမ်း​သို့​သွား​သော​အ​ခါ​ခါ၊ ကျွေး​ခြင်း​ကို​ခံ​အံ့​သော​ငှာ ထို​အိမ်​သို့​ဝင်​တတ်၏။ 9 မိန်း​မ​က​လည်း၊ ငါ​တို့​နေ​ရာ​လမ်း​ဖြင့် အ​စဉ်​သွား​လာ​သော ဤ​သူ​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်၏​သန့်​ရှင်း​သူ​ဖြစ်​သည်​ကို ကျွန်ုပ်​ရိပ်​မိ၏။ 10 ဝင်​ရိုး​အ​ပေါ်​မှာ အ​ခန်း​ငယ်​တစ်​ခု​ကို လုပ်​ကြ​ကုန်​အံ့။ သူ့​အ​ဖို့ ခု​တင်၊ စား​ပွဲ၊ ထိုင်​ခုံ၊ မီး​ခုံ​တို့​ကို​ထား​ကြ​ကုန်​အံ့။ သို့​ဖြစ်၍၊ သူ​သည် ငါ​တို့​ဆီ​သို့​ရောက်​သော​အ​ခါ၊ ထို​အ​ခန်း​ထဲ​သို့ ဝင်​လိမ့်​မည်​ဟု မိ​မိ​ခင်​ပွန်း​အား ဆို၏။ 11 တစ်​နေ့​သ၌ ဧ​လိ​ရှဲ​သည်​ရောက်​သ​ဖြင့်၊ ထို​အ​ခန်း​ထဲ​သို့​ဝင်၍ အိပ်​နေ၏။ 12 ထို​ရှု​နင်​မြို့​သူ​မိန်း​မ​ကို ခေါ်​လော့​ဟု မိ​မိ​ကျွန်​ဂေ​ဟာ​ဇိ​အား ဆို​သည်​အ​တိုင်း​ခေါ်၍၊ မိန်း​မ​သည် ဧ​လိ​ရှဲ​ရှေ့​မှာ ရပ်​နေ၏။ 13 ဧ​လိ​ရှဲ​က၊ သင်​သည်​ငါ​တို့​အ​ဖို့ ဤ​မျှ​လောက်​လုပ်​ကြွေး​ပြု​စု​သည်​အ​တွက်၊ သင့်​အ​ဖို့​အ​ဘယ်​သို့ ပြု​ရ​မည်​နည်း။ သင့်​အ​ဖို့ ရှင်​ဘု​ရင်​ထံ၊ ဗိုလ်​ချုပ်​မင်း​ထံ၌ ငါ​ပြော​ရ​မည်​လော​ဟု ဂေ​ဟာ​ဇိ​မေး​မည်​အ​ကြောင်း စီ​ရင်​သော်၊ မိန်း​မ​က၊ ကျွန်​မ​သည် ကိုယ်​အ​ဆွေ​အ​မျိုး​တို့​တွင် နေ​ပါ​ဦး​မည်​ဟု ပြန်​ပြော၏။ 14 ဧ​လိ​ရှဲ​က​လည်း၊ ဤ​မိန်း​မ​အ​ဖို့ အ​ဘယ်​သို့ ပြု​စ​ရာ​ရှိ​သ​နည်း​ဟု မေး​ပြန်​လျှင်၊ ဂေ​ဟာ​ဇိ​က၊ ဤ​မိန်း​မ၌ သား​သ​မီး​မ​ရှိ​ပါ။ သူ့​ခင်​ပွန်း​လည်း အို​လှ​ပြီ​ဟု​ဆို​သော်၊ 15 တစ်​ဖန်​ခေါ်​ဦး​လော့​ဟု​ဆို​သည်​အ​တိုင်း ခေါ်၍၊ မိန်း​မ​သည် တံ​ခါး​ဝ​မှာ​ရပ်​နေ၏။ 16 ဧ​လိ​ရှဲ​က​လည်း၊ သင်​သည် နောင်​နှစ်​အ​ချိန်​အ​ရွယ်​စေ့​သော​အ​ခါ သား​ကို​ဖက်​ယမ်း​ရ​လိမ့်​မည်​ဟု ဆို​လျှင်၊ မိန်း​မ​က အို​အ​ရှင်၊ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ၊ ကိုယ်​တော်​ကျွန်​မ​ကို မု​သား​မ​သုံး​ပါ​နှင့်​ဟု ပြန်​ပြော၏။ 17 ထို​နောက်​မိန်း​မ​သည် ပ​ဋိ​သ​န္ဓေ​ယူ၍ ဧ​လိ​ရှဲ​ချိန်း​ချက်​သော အ​ချိန်​အ​ရွယ်​စေ့​သော​အ​ခါ သား​ကို ဖွား​မြင်​လေ၏။

18 ထို​သား​သည် နို့​ကွာ​ပြီး​မှ၊ တစ်​နေ့​သ၌ စ​ပါး​ရိတ်​သော​သူ​တို့​ရှိ​ရာ မိ​မိ​အ​ဘ​ထံ​သို့ သွား၍၊ 19 ငါ​သည် ခေါင်း​နာ၏။ ခေါင်း​နာ၏​ဟု အ​ဘ​အား​ပြော​ဆို​လျှင်၊ အ​ဘ​က၊ သူ​ငယ်​ကို အ​မိ​ထံ​သို့​ယူ​သွား​ဟု လု​လင်​အား​ပြော၏။ 20 လု​လင်​သည် အ​မိ​ထံ​သို့​ယူ​သွား၍၊ သူ​ငယ်​သည် အ​မိ​ရင်​ခွင်၌​ထိုင်၍ မွန်း​တည့်​အ​ချိန်​ရှိ​ပြီး​မှ သေ၏။ 21 အ​မိ​သည် မြို့​ရိုး​ပေါ်​သို့​တက်၍ အ​လောင်း​ကို ဘု​ရား​သ​ခင့်​လူ၏​ခု​တင်​ပေါ်​မှာ​ထား​ပြီး​လျှင်၊ တံ​ခါး​ကို​ပိတ်​ခဲ့၍ သွား​လေ၏။ 22 ခင်​ပွန်း​ကို​လည်း​ခေါ်၍၊ ကျွန်ုပ်​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​ထံ​သို့​ပြေး၍ တစ်​ဖန်​ပြန်​လာ​ဦး​မည်။ လု​လင်​တစ်​ယောက်​နှင့် မြည်း​တစ်​စီး​ကို​ထည့်​လိုက်​ပါ​ဟု ဆို​လျှင်၊ 23 ခင်​ပွန်း​က၊ အ​ဘယ်​ကြောင့် ယ​နေ့​သွား​ချင်​သ​နည်း။ လ​ဆန်း​နေ့​မ​ဟုတ်၊ ဥ​ပုသ်​နေ့​လည်း​မ​ဟုတ်​ဟု ဆို​သော်၊ မိန်း​မ​က၊ ကောင်း​ပါ​လိမ့်​မည်​ဟု ပြန်​ပြော၏။ 24 မြည်း​ကို ကုန်း​နှီး​တင်​ပြီး​မှ ကျွန်​ကို​ခေါ်၍ နှင်​သွား​လော့။ ငါ​မ​ပြော​လျှင် ငါ့​ကြောင့် အ​သွား​မ​နှေး​စေ​နှင့်​ဟု ကျွန်​အား​မှာ​ထား​သ​ဖြင့်၊ 25 ခ​ရီး​သွား၍ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​ရှိ​ရာ၊ က​ရ​မေ​လ​တောင်​ပေါ်​သို့ ရောက်​သည်​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​သည် အ​ဝေး​က​မြင်​သော​အ​ခါ၊ မိ​မိ​ကျွန်​ဂေ​ဟာ​ဇိ​ကို​ခေါ်၍၊ ရှု​နင်​မြို့​သူ​မိန်း​မ​လာ၏။ 26 သင်​ပြေး၍ ခ​ရီး​ဦး​ကြို​ပြု​ပြီး​လျှင်၊ ကိုယ်​တိုင်​မာ၏​လော။ ခင်​ပွန်း​မာ၏​လော။ သူ​ငယ်​မာ၏​လော​ဟု စေ​လွှတ်၍ မေး​စေ​သော်၊ မိန်း​မ​က မာ​ပါ၏​ဟု​ဆို၏။ 27 ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​ရှိ​ရာ တောင်​ပေါ်​သို့ ရောက်​သော​အ​ခါ၊ သူ၏​ခြေ​တို့​ကို ဖက်​လေ၏။ ဂေ​ဟာ​ဇိ​သည် ဆီး​တား​ခြင်း​ငှာ ချဉ်း​လာ​လျှင်၊ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​က သူ့​ကို​မ​ဆီး​တား​နှင့်။ သူ​သည် စိတ်​ညှိုး​ငယ်​ခြင်း​ရှိ၏။ ထို​အ​ကြောင်း​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ငါ့​အား​မ​ပြ၊ ဝှက်​ထား​တော်​မူ​ပြီ​ဟု ဆို၏။ 28 မိန်း​မ​က​လည်း၊ ကျွန်​မ​သည် ကျွန်​မ​သ​ခင်​ထံ​မှာ သား​ဆု​ကို တောင်း​ပါ​သ​လော။ ကျွန်​မ​ကို​မု​သား​မ​သုံး​ပါ​နှင့်​ဟု လျှောက်​ဆို​သည်​မ​ဟုတ်​လော​ဟု ဆို၏။ 29 ဧ​လိ​ရှဲ​သည် ဂေ​ဟာ​ဇိ​ကို​ခေါ်၍ သင်၏​ခါး​ကို စည်း​လော့။ ငါ့​တောင်​ဝှေး​ကို​ကိုင်၍ သွား​လော့။ လမ်း​မှာ သူ​တစ်​ပါး​တွေ့​လျှင် နှုတ်​မ​ဆက်​နှင့်။ သင့်​ကို သူ​တစ်​ပါး​နှုတ်​ဆက်​လျှင် ပြန်၍​မ​ပြော​နှင့်။ ငါ့​တောင်​ဝှေး​ကို သူ​ငယ်၏​မျက်​နှာ​ပေါ်​မှာ တင်​လော့​ဟု မှာ​ထား​လေ၏။ 30 အ​မိ​က​လည်း၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အ​သက်၊ ကိုယ်​တော်​အ​သက် ရှင်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ ကျွန်​မ​သည် ကိုယ်​တော်​နှင့်​ကွာ၍ မ​သွား​နိုင်​ပါ​ဟု​ဆို​လျှင်၊ ဧ​လိ​ရှဲ​သည်​ထ၍ လိုက်​လေ၏။ 31 ဂေ​ဟာ​ဇိ​သည် အ​ရင်​သွား၍၊ တောင်​ဝှေး​ကို သူ​ငယ်၏​မျက်​နှာ​ပေါ်​မှာ တင်​သော်​လည်း၊ သူ​ငယ်​သည် အ​သံ​မ​ပြု အ​မှု​မ​ထား။ ထို​ကြောင့် ဂေ​ဟာ​ဇိ​သည် ဧ​လိ​ရှဲ​ကို​ခ​ရီး​ဦး​ကြို​ပြု၍၊ သူ​ငယ်​သည်​မ​နိုး​ပါ​ဟု ပြန်​ပြော၏။ 32 ဧ​လိ​ရှဲ​သည် အိမ်​သို့​ရောက်​သော​အ​ခါ၊ သူ​ငယ်​သေ​လျက်၊ မိ​မိ​ခု​တင်​ပေါ်​မှာ တင်​ထား​လျက်​ရှိ​သည်​ကို တွေ့​သ​ဖြင့်၊ 33 အ​ထဲ​သို့​ဝင်၍ နှစ်​ယောက်​တည်း​ရှိ​စေ​ခြင်း​ငှာ တံ​ခါး​ကို​ပိတ်​လျက် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ဆု​တောင်း​လေ၏။ 34 သူ​ငယ်၏​အ​နီး​အ​ပါး​သို့​ချဉ်း၍၊ သူ့​အ​ပေါ်​မှာ​အိပ်​လျက် နှုတ်​ချင်း၊ မျက်​စိ​ချင်း၊ လက်​ချင်း​ထပ်​လျက်၊ သူ​ငယ်​အ​ပေါ်​မှာ ကိုယ်​ကို​လှန်သ​ဖြင့် သူ​ငယ်​အ​သား​သည် နွေး​စ​ရှိ၏။*၃​ရာ၊၁၇:၂၁။35 တစ်​ဖန်​ဆင်း၍ အ​ခန်း​ထဲ​မှာ​စင်္ကြံ​သွား​ပြီး​လျှင်၊ ချဉ်း​ပြန်၍ သူ​ငယ်​အ​ပေါ်​မှာ ကိုယ်​ကို​လှန်သ​ဖြင့်၊ သူ​ငယ်​သည် ခု​နစ်​ကြိမ်​ချေ​ဆတ်၍ မျက်​စိ​ကို​ဖွင့်၏။ 36 ဧ​လိ​ရှဲ​သည် ဂေ​ဟာ​ဇိ​ကို​ခေါ်၍၊ ရှု​နင်​မြို့​သူ​မိန်း​မ​ကို​ခေါ်​လိုက်​ဟု ဆို​သည်​အ​တိုင်း​ခေါ်၍ သူ​သည် ရောက်​လာ​သော​အ​ခါ၊ ဧ​လိ​ရှဲ​က သင်၏​သား​ကို ချီ​ယူ​လော့​ဟု ဆို၏။ 37 မိန်း​မ​သည်​အ​ထဲ​သို့​ဝင်၍၊ မြေ​ပေါ်​မှာ ပျပ်​ဝပ်​ဦး​ချ​ပြီး​လျှင် သား​ကို​ချီ​ယူ၍ ထွက်​သွား၏။