2 Samuel 19

1 וַיִּרְגַּ֣ז הַמֶּ֗לֶךְ וַיַּ֛עַל עַל־עֲלִיַּ֥ת הַשַּׁ֖עַר וַיֵּ֑בְךְּ וְכֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר בְּלֶכְתּ֗וֹ בְּנִ֤י אַבְשָׁלוֹם֙ בְּנִ֣י בְנִ֣י אַבְשָׁל֔וֹם מִֽי־יִתֵּ֤ן מוּתִי֙ אֲנִ֣י תַחְתֶּ֔יךָ אַבְשָׁל֖וֹם בְּנִ֥י בְנִֽי׃ 2 וַיֻּגַּ֖ד לְיוֹאָ֑ב הִנֵּ֨ה הַמֶּ֧לֶךְ בֹּכֶ֛ה וַיִּתְאַבֵּ֖ל עַל־אַבְשָׁלֹֽם׃ 3 וַתְּהִ֨י הַתְּשֻׁעָ֜ה בַּיּ֥וֹם הַה֛וּא לְאֵ֖בֶל לְכָל־הָעָ֑ם כִּֽי־שָׁמַ֣ע הָעָ֗ם בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ לֵאמֹ֔ר נֶעֱצַ֥ב הַמֶּ֖לֶךְ עַל־בְּנֽוֹ׃ 4 וַיִּתְגַּנֵּ֥ב הָעָ֛ם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא לָב֣וֹא הָעִ֑יר כַּאֲשֶׁ֣ר יִתְגַּנֵּ֗ב הָעָם֙ הַנִּכְלָמִ֔ים בְּנוּסָ֖ם בַּמִּלְחָמָֽה׃ 5 וְהַמֶּ֨לֶךְ֙ לָאַ֣ט אֶת־פָּנָ֔יו וַיִּזְעַ֥ק הַמֶּ֖לֶךְ ק֣וֹל גָּד֑וֹל בְּנִי֙ אַבְשָׁל֔וֹם אַבְשָׁל֖וֹם בְּנִ֥י בְנִֽי׃ ס 6 וַיָּבֹ֥א יוֹאָ֛ב אֶל־הַמֶּ֖לֶךְ הַבָּ֑יִת וַיֹּאמֶר֩ הֹבַ֨שְׁתָּ הַיּ֜וֹם אֶת־פְּנֵ֣י כָל־עֲבָדֶ֗יךָ הַֽמְמַלְּטִ֤ים אֶֽת־נַפְשְׁךָ֙ הַיּ֔וֹם וְאֵ֨ת נֶ֤פֶשׁ בָּנֶ֨יךָ֙ וּבְנֹתֶ֔יךָ וְנֶ֣פֶשׁ נָשֶׁ֔יךָ וְנֶ֖פֶשׁ פִּלַגְשֶֽׁיךָ׃ 7 לְאַֽהֲבָה֙ אֶת־שֹׂ֣נְאֶ֔יךָ וְלִשְׂנֹ֖א אֶת־אֹהֲבֶ֑יךָ כִּ֣י ׀ הִגַּ֣דְתָּ הַיּ֗וֹם כִּ֣י אֵ֤ין לְךָ֙ שָׂרִ֣ים וַעֲבָדִ֔ים כִּ֣י ׀ יָדַ֣עְתִּי הַיּ֗וֹם כִּ֠י לא אַבְשָׁל֥וֹם חַי֙ וְכֻלָּ֤נוּ הַיּוֹם֙ מֵתִ֔ים כִּי־אָ֖ז יָשָׁ֥ר בְּעֵינֶֽיךָ׃ 8 וְעַתָּה֙ ק֣וּם צֵ֔א וְדַבֵּ֖ר עַל־לֵ֣ב עֲבָדֶ֑יךָ כִּי֩ בַיהוָ֨ה נִשְׁבַּ֜עְתִּי כִּי־אֵינְךָ֣ יוֹצֵ֗א אִם־יָלִ֨ין אִ֤ישׁ אִתְּךָ֙ הַלַּ֔יְלָה וְרָעָ֧ה לְךָ֣ זֹ֗את מִכָּל־הָרָעָה֙ אֲשֶׁר־בָּ֣אָה עָלֶ֔יךָ מִנְּעֻרֶ֖יךָ עַד־עָֽתָּה׃ ס 9 וַיָּ֥קָם הַמֶּ֖לֶךְ וַיֵּ֣שֶׁב בַּשָּׁ֑עַר וּֽלְכָל־הָעָ֞ם הִגִּ֣ידוּ לֵאמֹ֗ר הִנֵּ֤ה הַמֶּ֨לֶךְ֙ יוֹשֵׁ֣ב בַּשַּׁ֔עַר וַיָּבֹ֤א כָל־הָעָם֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וְיִשְׂרָאֵ֔ל נָ֖ס אִ֥ישׁ לְאֹהָלָֽיו׃ ס 10 וַיְהִ֤י כָל־הָעָם֙ נָד֔וֹן בְּכָל־שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הַמֶּ֜לֶךְ הִצִּילָ֣נוּ ׀ מִכַּ֣ף אֹיְבֵ֗ינוּ וְה֤וּא מִלְּטָ֨נוּ֙ מִכַּ֣ף פְּלִשְׁתִּ֔ים וְעַתָּ֛ה בָּרַ֥ח מִן־הָאָ֖רֶץ מֵעַ֥ל אַבְשָׁלֽוֹם׃ 11 וְאַבְשָׁלוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר מָשַׁ֣חְנוּ עָלֵ֔ינוּ מֵ֖ת בַּמִּלְחָמָ֑ה וְעַתָּ֗ה לָמָ֥ה אַתֶּ֛ם מַחֲרִשִׁ֖ים לְהָשִׁ֥יב אֶת־הַמֶּֽלֶךְ׃ ס 12 וְהַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד שָׁ֠לַח אֶל־צָד֨וֹק וְאֶל־אֶבְיָתָ֥ר הַכֹּהֲנִים֮ לֵאמֹר֒ דַּבְּר֞וּ אֶל־זִקְנֵ֤י יְהוּדָה֙ לֵאמֹ֔ר לָ֤מָּה תִֽהְיוּ֙ אַֽחֲרֹנִ֔ים לְהָשִׁ֥יב אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־בֵּית֑וֹ וּדְבַר֙ כָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל בָּ֥א אֶל־הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־בֵּיתֽוֹ׃ 13 אַחַ֣י אַתֶּ֔ם עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י אַתֶּ֑ם וְלָ֧מָּה תִהְי֛וּ אַחֲרֹנִ֖ים לְהָשִׁ֥יב אֶת־הַמֶּֽלֶךְ׃ 14 וְלַֽעֲמָשָׂא֙ תֹּֽמְר֔וּ הֲל֛וֹא עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י אָ֑תָּה כֹּ֣ה יַֽעֲשֶׂה־לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִ֔יף אִם־לֹ֠א שַׂר־צָבָ֞א תִּהְיֶ֧ה לְפָנַ֛י כָּל־הַיָּמִ֖ים תַּ֥חַת יוֹאָֽב׃ 15 וַיַּ֛ט אֶת־לְבַ֥ב כָּל־אִישׁ־יְהוּדָ֖ה כְּאִ֣ישׁ אֶחָ֑ד וַֽיִּשְׁלְחוּ֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ שׁ֥וּב אַתָּ֖ה וְכָל־עֲבָדֶֽיךָ׃ 16 וַיָּ֣שָׁב הַמֶּ֔לֶךְ וַיָּבֹ֖א עַד־הַיַּרְדֵּ֑ן וִיהוּדָ֞ה בָּ֣א הַגִּלְגָּ֗לָה לָלֶ֨כֶת֙ לִקְרַ֣את הַמֶּ֔לֶךְ לְהַעֲבִ֥יר אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ אֶת־הַיַּרְדֵּֽן׃ 17 וַיְמַהֵ֗ר שִׁמְעִ֤י בֶן־גֵּרָא֙ בֶּן־הַיְמִינִ֔י אֲשֶׁ֖ר מִבַּֽחוּרִ֑ים וַיֵּ֨רֶד֙ עִם־אִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה לִקְרַ֖את הַמֶּ֥לֶךְ דָּוִֽד׃ 18 וְאֶ֨לֶף אִ֣ישׁ עִמּוֹ֮ מִבִּנְיָמִן֒ וְצִיבָ֗א נַ֚עַר בֵּ֣ית שָׁא֔וּל וַחֲמֵ֨שֶׁת עָשָׂ֥ר בָּנָ֛יו וְעֶשְׂרִ֥ים עֲבָדָ֖יו אִתּ֑וֹ וְצָלְח֥וּ הַיַּרְדֵּ֖ן לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃ 19 וְעָבְרָ֣ה הָעֲבָרָ֗ה לַֽעֲבִיר֙ אֶת־בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וְלַעֲשׂ֥וֹת הַטּ֖וֹב בעינו וְשִׁמְעִ֣י בֶן־גֵּרָ֗א נָפַל֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ בְּעָבְר֖וֹ בַּיַּרְדֵּֽן׃ 20 וַיֹּ֣אמֶר אֶל־הַמֶּ֗לֶךְ אַל־יַחֲשָׁב־לִ֣י אֲדֹנִי֮ עָוֺן֒ וְאַל־תִּזְכֹּ֗ר אֵ֚ת אֲשֶׁ֣ר הֶעֱוָ֣ה עַבְדְּךָ֔ בַּיּ֕וֹם אֲשֶׁר־יָׄצָ֥ׄאׄ אֲדֹנִֽי־הַמֶּ֖לֶךְ מִירֽוּשָׁלִָ֑ם לָשׂ֥וּם הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־לִבּֽוֹ׃ 21 כִּ֚י יָדַ֣ע עַבְדְּךָ֔ כִּ֖י אֲנִ֣י חָטָ֑אתִי וְהִנֵּֽה־בָ֣אתִי הַיּ֗וֹם רִאשׁוֹן֙ לְכָל־בֵּ֣ית יוֹסֵ֔ף לָרֶ֕דֶת לִקְרַ֖את אֲדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃ ס 22 וַיַּ֨עַן אֲבִישַׁ֤י בֶּן־צְרוּיָה֙ וַיֹּ֔אמֶר הֲתַ֣חַת זֹ֔את לֹ֥א יוּמַ֖ת שִׁמְעִ֑י כִּ֥י קִלֵּ֖ל אֶת־מְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה׃ ס 23 וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗ד מַה־לִּ֤י וְלָכֶם֙ בְּנֵ֣י צְרוּיָ֔ה כִּי־תִֽהְיוּ־לִ֥י הַיּ֖וֹם לְשָׂטָ֑ן הַיּ֗וֹם י֤וּמַת אִישׁ֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֚י הֲל֣וֹא יָדַ֔עְתִּי כִּ֥י הַיּ֖וֹם אֲנִי־מֶ֥לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃ 24 וַיֹּ֧אמֶר הַמֶּ֛לֶךְ אֶל־שִׁמְעִ֖י לֹ֣א תָמ֑וּת וַיִּשָּׁ֥בַֽע ל֖וֹ הַמֶּֽלֶךְ׃ ס 25 וּמְפִבֹ֨שֶׁת֙ בֶּן־שָׁא֔וּל יָרַ֖ד לִקְרַ֣את הַמֶּ֑לֶךְ וְלֹא־עָשָׂ֨ה רַגְלָ֜יו וְלֹא־עָשָׂ֣ה שְׂפָמ֗וֹ וְאֶת־בְּגָדָיו֙ לֹ֣א כִבֵּ֔ס לְמִן־הַיּוֹם֙ לֶ֣כֶת הַמֶּ֔לֶךְ עַד־הַיּ֖וֹם אֲשֶׁר־בָּ֥א בְשָׁלֽוֹם׃ 26 וַיְהִ֛י כִּי־בָ֥א יְרוּשָׁלִַ֖ם לִקְרַ֣את הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הַמֶּ֔לֶךְ לָ֛מָּה לֹא־הָלַ֥כְתָּ עִמִּ֖י מְפִיבֹֽשֶׁת׃ 27 וַיֹּאמַ֕ר אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֖לֶךְ עַבְדִּ֣י רִמָּ֑נִי כִּֽי־אָמַ֨ר עַבְדְּךָ֜ אֶחְבְּשָׁה־לִּי֩ הַחֲמ֨וֹר וְאֶרְכַּ֤ב עָלֶ֨יהָ֙ וְאֵלֵ֣ךְ אֶת־הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֥י פִסֵּ֖חַ עַבְדֶּֽךָ׃ 28 וַיְרַגֵּ֣ל בְּעַבְדְּךָ֔ אֶל־אֲדֹנִ֖י הַמֶּ֑לֶךְ וַאדֹנִ֤י הַמֶּ֨לֶךְ֙ כְּמַלְאַ֣ךְ הָאֱלֹהִ֔ים וַעֲשֵׂ֥ה הַטּ֖וֹב בְּעֵינֶֽיךָ׃ 29 כִּי֩ לֹ֨א הָיָ֜ה כָּל־בֵּ֣ית אָבִ֗י כִּ֤י אִם־אַנְשֵׁי־מָ֨וֶת֙ לַאדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַתָּ֨שֶׁת֙ אֶֽת־עַבְדְּךָ֔ בְּאֹכְלֵ֖י שֻׁלְחָנֶ֑ךָ וּמַה־יֶּשׁ־לִ֥י עוֹד֙ צְדָקָ֔ה וְלִזְעֹ֥ק ע֖וֹד אֶל־הַמֶּֽלֶךְ׃ פ 30 וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הַמֶּ֔לֶךְ לָ֛מָּה תְּדַבֵּ֥ר ע֖וֹד דְּבָרֶ֑יךָ אָמַ֕רְתִּי אַתָּ֣ה וְצִיבָ֔א תַּחְלְק֖וּ אֶת־הַשָּׂדֶֽה׃ 31 וַיֹּ֤אמֶר מְפִיבֹ֨שֶׁת֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ גַּ֥ם אֶת־הַכֹּ֖ל יִקָּ֑ח אַ֠חֲרֵי אֲשֶׁר־בָּ֞א אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֛לֶך בְּשָׁל֖וֹם אֶל־בֵּיתֽוֹ׃ ס 32 וּבַרְזִלַּי֙ הַגִּלְעָדִ֔י יָרַ֖ד מֵרֹגְלִ֑ים וַיַּעֲבֹ֤ר אֶת־הַמֶּ֨לֶךְ֙ הַיַּרְדֵּ֔ן לְשַׁלְּח֖וֹ אֶת־בירדן׃ 33 וּבַרְזִלַּי֙ זָקֵ֣ן מְאֹ֔ד בֶּן־שְׁמֹנִ֖ים שָׁנָ֑ה וְהֽוּא־כִלְכַּ֤ל אֶת־הַמֶּ֨לֶךְ֙ בְּשִׁיבָת֣וֹ בְמַחֲנַ֔יִם כִּֽי־אִ֛ישׁ גָּד֥וֹל ה֖וּא מְאֹֽד׃ 34 וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־בַּרְזִלָּ֑י אַתָּה֙ עֲבֹ֣ר אִתִּ֔י וְכִלְכַּלְתִּ֥י אֹתְךָ֛ עִמָּדִ֖י בִּירוּשָׁלִָֽם׃ 35 וַיֹּ֥אמֶר בַּרְזִלַּ֖י אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ כַּמָּ֗ה יְמֵי֙ שְׁנֵ֣י חַיַּ֔י כִּי־אֶעֱלֶ֥ה אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ יְרוּשָׁלִָֽם׃ 36 בֶּן־שְׁמֹנִ֣ים שָׁנָה֩ אָנֹכִ֨י הַיּ֜וֹם הַאֵדַ֣ע ׀ בֵּין־ט֣וֹב לְרָ֗ע אִם־יִטְעַ֤ם עַבְדְּךָ֙ אֶת־אֲשֶׁ֤ר אֹכַל֙ וְאֶת־אֲשֶׁ֣ר אֶשְׁתֶּ֔ה אִם־אֶשְׁמַ֣ע ע֔וֹד בְּק֖וֹל שָׁרִ֣ים וְשָׁר֑וֹת וְלָמָּה֩ יִֽהְיֶ֨ה עַבְדְּךָ֥ עוֹד֙ לְמַשָּׂ֔א אֶל־אֲדֹנִ֖י הַמֶּֽלֶךְ׃ 37 כִּמְעַ֞ט יַעֲבֹ֧ר עַבְדְּךָ֛ אֶת־הַיַּרְדֵּ֖ן אֶת־הַמֶּ֑לֶךְ וְלָ֨מָּה֙ יִגְמְלֵ֣נִי הַמֶּ֔לֶךְ הַגְּמוּלָ֖ה הַזֹּֽאת׃ 38 יָֽשָׁב־נָ֤א עַבְדְּךָ֙ וְאָמֻ֣ת בְּעִירִ֔י עִ֛ם קֶ֥בֶר אָבִ֖י וְאִמִּ֑י וְהִנֵּ֣ה ׀ עַבְדְּךָ֣ כִמְהָ֗ם יַֽעֲבֹר֙ עִם־אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַעֲשֵׂה־ל֕וֹ אֵ֥ת אֲשֶׁר־ט֖וֹב בְּעֵינֶֽיךָ׃ ס 39 וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֗לֶךְ אִתִּי֙ יַעֲבֹ֣ר כִּמְהָ֔ם וַאֲנִי֙ אֶעֱשֶׂה־לּ֔וֹ אֶת־הַטּ֖וֹב בְּעֵינֶ֑יךָ וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־תִּבְחַ֥ר עָלַ֖י אֶֽעֱשֶׂה־לָּֽךְ׃ 40 וַיַּעֲבֹ֧ר כָּל־הָעָ֛ם אֶת־הַיַּרְדֵּ֖ן וְהַמֶּ֣לֶךְ עָבָ֑ר וַיִּשַּׁ֨ק הַמֶּ֤לֶךְ לְבַרְזִלַּי֙ וַיְבָ֣רֲכֵ֔הוּ וַיָּ֖שָׁב לִמְקֹמֽוֹ׃ ס 41 וַיַּעֲבֹ֤ר הַמֶּ֨לֶךְ֙ הַגִּלְגָּ֔לָה וְכִמְהָ֖ן עָבַ֣ר עִמּ֑וֹ וְכָל־עַ֤ם יְהוּדָה֙ ויעברו אֶת־הַמֶּ֔לֶךְ וְגַ֕ם חֲצִ֖י עַ֥ם יִשְׂרָאֵֽל׃ 42 וְהִנֵּ֛ה כָּל־אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בָּאִ֣ים אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּאמְר֣וּ אֶל־הַמֶּ֡לֶךְ מַדּוּעַ֩ גְּנָב֨וּךָ אַחֵ֜ינוּ אִ֣ישׁ יְהוּדָ֗ה וַיַּעֲבִ֨רוּ אֶת־הַמֶּ֤לֶךְ וְאֶת־בֵּיתוֹ֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן וְכָל־אַנְשֵׁ֥י דָוִ֖ד עִמּֽוֹ׃ ס 43 וַיַּעַן֩ כָּל־אִ֨ישׁ יְהוּדָ֜ה עַל־אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֗ל כִּֽי־קָר֤וֹב הַמֶּ֨לֶךְ֙ אֵלַ֔י וְלָ֤מָּה זֶּה֙ חָרָ֣ה לְךָ֔ עַל־הַדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה הֶאָכ֤וֹל אָכַ֨לְנוּ֙ מִן־הַמֶּ֔לֶךְ אִם־נִשֵּׂ֥את נִשָּׂ֖א לָֽנוּ׃ ס 44 וַיַּ֣עַן אִֽישׁ־יִשְׂרָאֵל֩ אֶת־אִ֨ישׁ יְהוּדָ֜ה וַיֹּ֗אמֶר עֶֽשֶׂר־יָד֨וֹת לִ֣י בַמֶּלֶךְ֮ וְגַם־בְּדָוִד֮ אֲנִ֣י מִמְּךָ֒ וּמַדּ֨וּעַ֙ הֱקִלֹּתַ֔נִי וְלֹא־הָיָ֨ה דְבָרִ֥י רִאשׁ֛וֹן לִ֖י לְהָשִׁ֣יב אֶת־מַלְכִּ֑י וַיִּ֨קֶשׁ֙ דְּבַר־אִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה מִדְּבַ֖ר אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵֽל׃ ס

ဒါ​ဝိဒ်​အား​ယွာ​ဘ​ပြစ်​တင်​ခြင်း

1 ရှင်​ဘု​ရင်​သည် အ​ဗ​ရှ​လုံ​ကြောင့် ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​တော်​မူ​သည်​ဟု ယွာ​ဘ​အား ကြား​ပြော​လေ၏။ 2 ထို​နေ့၌​အောင်​ပွဲ​သည် လူ​အ​ပေါင်း​တို့​တွင် ဝမ်း​နည်း​စ​ရာ​အ​ကြောင်း​ဖြစ်​ပြန်၏။ ရှင်​ဘု​ရင်​သည် သား​တော်​ကြောင့် စိတ်​နာ​ကျင်​တော်​မူ​သည်​ကို လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ထို​နေ့၌​ကြား၍၊ 3 စစ်​တိုက်​ရာ​မှ​ပြေး​သော သူ​တို့​သည် ရှက်၍ တိတ်​ဆိတ်​စွာ ပြေး​တတ်​သ​ကဲ့​သို့ မြို့​ထဲ​သို့ တိတ်​ဆိတ်​စွာ ပြေး​ဝင်​ကြ၏။ 4 ရှင်​ဘု​ရင်​သည်​လည်း မျက်​နှာ​ကို​ဖုံး၍၊ အို​ငါ့​သား အ​ဗ​ရှ​လုံ၊ အို​အ​ဗ​ရှ​လုံ၊ ငါ့​သား၊ ငါ့​သား​ဟု ကြီး​သော​အ​သံ​နှင့် ငို​ကြွေး​တော်​မူ၏။ 5 ယွာ​ဘ​သည် ရှင်​ဘု​ရင်​ထံ အိမ်​ထဲ​သို့​ဝင်၍၊ ကိုယ်​တော်၏​အ​သက်​မှ​စ၍ သား​တော်​သ​မီး​တော်၊ မိ​ဖု​ရား​မောင်း​မ​မိဿံ​တို့၏ အ​သက်​ကို ကယ်​တင်​သော ကိုယ်​တော်​ကျွန်​တို့​ကို ယ​နေ့ အ​ရှက်​ကွဲ​စေ​တော်​မူ​ပြီ။ 6 ရန်​သူ​တို့​ကို​ချစ်၍ အ​ဆွေ​ခင်​ပွန်း​တို့​ကို မုန်း​တော်​မူ၏။ မှူး​မတ်​များ၊ ကျွန်​များ​တို့​ကို ပ​မာ​ဏ​ပြု​တော်​မ​မူ​ကြောင်း​ကို ယ​နေ့​ထင်​ရှား​စွာ​ပြ​တော်​မူ​ပြီ။ အ​ဗ​ရှ​လုံ​သည် အ​သက်​ရှင်၍ ကျွန်​တော်​မျိုး​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ယ​နေ့​သေ​လျှင် အား​ရ​တော်​မူ​လိမ့်​မည်​ဟု ယ​နေ့​ကျွန်​တော်​သိ​မြင်​ပါ၏။*၂​ရာ၊၁၆:၅-၁၃။7 ယ​ခု​မှာ​ထ​တော်​မူ​ပါ။ ကြွ၍ ကိုယ်​တော်​ကျွန်​တို့​အား နှစ်​သိမ့်​စ​ကား​ကို ပြော​တော်​မူ​ပါ။ ကြွ​တော်​မ​မူ​လျှင် ယ​နေ့​ည​မှာ အ​ထံ​တော်၌ လူ​တစ်​ယောက်​မျှ​မ​နေ​ပါ။ ထို​အ​မှု​သည် ငယ်​သော​အ​ရွယ်​မှ​စ၍ ယ​ခု​တိုင်​အောင် ကိုယ်​တော်၌ ဖြစ်​လေ​သ​မျှ​သော​အ​မှု​ထက် သာ၍​ဆိုး​ပါ​လိမ့်​မည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို တိုင်​တည်၍ ကျွန်​တော်​ကျိန်​ဆို​ပါ​သည်​ဟု လျှောက်​သော်၊ 8 ရှင်​ဘု​ရင်​သည် ထ၍ တံ​ခါး​ဝ၌​ထိုင်​တော်​မူ၏။ ရှင်​ဘု​ရင်​သည် တံ​ခါး​ဝ၌ ထိုင်​တော်​မူ​သည်​ကို လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ကြား​သော​အ​ခါ အ​ထံ​တော်​သို့ ချဉ်း​ကပ်​ကြ၏။ ဣ​သ​ရေ​လ​လူ​များ​မူ​ကား မိ​မိ​တို့​နေ​ရာ​သို့ ပြေး​သွား​ကြ​ပြီ။

ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သို့​ဒါ​ဝိဒ်​ပြန်​လာ​ခြင်း

9 ထို​နောက်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​အ​နွယ်​အ​ပေါင်း​တို့​က၊ ရှင်​ဘု​ရင်​သည် ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​အ​စ​ရှိ​သော ရန်​သူ​တို့​လက်​မှ ငါ​တို့​ကို​ကယ်​နုတ်​တော်​မူ​ပြီ။ ယ​ခု​မှာ အ​ဗ​ရှ​လုံ​ကြောင့် နိုင်​ငံ​တော်​မှ ထွက်​ပြေး​တော်​မူ​ရ၏။ 10 ငါ​တို့ ဘိ​သိက်​ပေး၍ ချီး​မြှောက်​သော အ​ဗ​ရှ​လုံ​သည် စစ်​တိုက်​ပွဲ၌​သေ​ပြီ။ ယ​ခု​မှာ ရှင်​ဘု​ရင်​ကို တစ်​ဖန်​ဆောင်​ခဲ့​ရ​မည်​ဟု​မ​ဆို၊ အ​ဘယ်​ကြောင့် တိတ်​ဆိတ်​စွာ နေ​ကြ​သ​နည်း​ဟု အ​ချင်း​ချင်း​အ​ပြစ်​တင်​ကြ၏။ 11 ဒါ​ဝိဒ်​မင်း​ကြီး​သည်​လည်း ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ် ဇာ​ဒုတ်​နှင့် အ​ဗျာ​သာ​တို့​ထံ​သို့ လူ​ကို​စေ​လွှတ်၍၊ ယု​ဒ​အ​မျိုး သက်​ကြီး​သူ​တို့​ထံ​သို့ သွား၍​ပြော​ရ​မည်​ကား၊ ရှင်​ဘု​ရင်​ကို နန်း​တော်​သို့ ပြန်​ပို့​ရ​မည်​အ​မှု​မှာ သင်​တို့​သည် အ​ဘယ်​ကြောင့် နောက်​ကျ​ကြ​သ​နည်း။ ရှင်​ဘု​ရင်​သည် စံ​နန်း​တော်၌ နေ​စဉ်​အ​ခါ၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့ ပြော​တတ်​သော​စ​ကား​ကို ကြား​တော်​မူ​ပြီ။ 12 သင်​တို့​သည် ငါ့​ညီ​အစ်​ကို၊ ငါ့​အ​ရိုး၊ ငါ့​အ​သား​ဖြစ်၍၊ ရှင်​ဘု​ရင်​ကို ပြန်​ပို့​မည့်​အ​မှု​မှာ အ​ဘယ်​ကြောင့်​နောက်​ကျ​ကြ​သ​နည်း ဟူ၍​လည်း​ကောင်း၊ 13 အာ​မ​သ​အား​လည်း၊ သင်​သည် ငါ့​အ​သား ငါ့​အ​ရိုး​တို့​အ​ဝင်​ဖြစ်​သည်​မ​ဟုတ်​လော။ သင်​သည် ငါ့​ရှေ့​မှာ ယွာ​ဘ၏​ကိုယ်​စား အ​စဉ် ဗိုလ်​ချုပ်​မင်း​မ​ဖြစ်​လျှင် ထို​မျှ​မ​က ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ငါ၌​ပြု​တော်​မူ​စေ​သ​တည်း ဟူ၍​လည်း​ကောင်း၊ ပြော​ကြ​လော့​ဟု မှာ​လိုက်​တော်​မူ၏။ 14 ထို​သို့​ယု​ဒ​အ​မျိုး​သား အ​ပေါင်း​တို့​ကို တ​ညီ​တ​ညွတ်​တည်း နှ​လုံး​ညွတ်​စေ​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ သူ​တို့​က ကိုယ်​တော်​ကျွန်​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့်​တ​ကွ ကိုယ်​တော်​တိုင်​ပြန်​လာ​တော်​မူ​ပါ​ဟု ရှင်​ဘု​ရင်​အား လျှောက်​စေ​ကြ၏။ 15 ထို​အ​ခါ ရှင်​ဘု​ရင်​သည်​ပြန်၍ ယော်​ဒန်​မြစ်​သို့ ရောက်​တော်​မူ၏။ ယု​ဒ​အ​မျိုး​သည် ရှင်​ဘု​ရင်​ကို ခ​ရီး​ဦး​ကြို​ပြု၍ ယော်​ဒန်​မြစ်​တစ်​ဖက်​သို့​ပို့​ခြင်း​ငှာ ဂိ​လ​ဂါ​လ​မြို့​သို့ သွား​ကြ၏။

16 ဗင်္ယာ​မိန်​အ​မျိုး​ဖြစ်​သော ဗာ​ဟု​ရိမ်​မြို့​သား ဂေ​ရ၏​သား​ရှိ​မိ​သည် ယု​ဒ​အ​မျိုး​သား​တို့​နှင့်​အ​တူ ဒါ​ဝိဒ်​မင်း​ကြီး​ကို ခ​ရီး​ဦး​ကြို​ပြု​ခြင်း​ငှာ အ​လျင်​အ​မြန် လိုက်​လာ၏။ 17 သူ​နှင့်​အ​တူ ဗင်္ယာ​မိန်​အ​မျိုး​သား​တစ်​ထောင်၊ ရှော​လု​အ​ဆွေ​အ​မျိုး၏ ကျွန်​ဇိ​ဘ​နှင့် သူ၏​သား တစ်​ကျိပ်​ငါး​ယောက်၊ ကျွန်​နှစ်​ဆယ်​တို့​သည်​လည်း လိုက်​လာ၍ ရှင်​ဘု​ရင်​ရှေ့​တော်၌ ယော်​ဒန်​မြစ်​ကို ကူး​ကြ၏။

ရှိ​မိ​အား​ဒါ​ဝိဒ်​က​ရု​ဏာ​ပြ​ခြင်း

18 ကူး​တို့​လှေ​သည် နန်း​တော်​သား​များ​ကို ပို့​ခြင်း​ငှာ​လည်း​ကောင်း၊ အ​လို​တော်​ကို ဆောင်​ခြင်း​ငှာ​လည်း​ကောင်း၊ သွား​လာ​လျက်​ရှိ၏။ ယော်​ဒန်​မြစ်​ကို ကူး​တော်​မူ​သော​အ​ခါ၊ ဂေ​ရ၏​သား ရှိ​မိ​သည် ရှေ့​တော်၌​ပျပ်​ဝပ်၍၊ 19 ကျွန်​တော်​အ​ရှင်​သည် ကျွန်​တော်​ကို အ​ပြစ်​ပေး​တော်​မ​မူ​ပါ​နှင့်။ အ​ရှင်​မင်း​ကြီး​သည် ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​မှ ထွက်​တော်​မူ​သော​နေ့၌ ကိုယ်​တော်​ကျွန်​သည် လွန်​ကျူး​စွာ ပြု​မိ​သော​အ​မှု​ကို မှတ်​တော်​မ​မူ​ပါ​နှင့်။ နှ​လုံး​သွင်း​တော် မ​မူ​ပါ​နှင့်။ 20 ကိုယ်​တော်​ကျွန်​သည် ပြစ်​မှား​မိ​သည်​ကို ကိုယ်​တော်​ကျွန်​သိ​ပါ၏။ သို့​သော်​လည်း ယော​သပ်​အ​မျိုး​သား အ​ပေါင်း​တို့​အ​ရင်၊ ကျွန်​တော်​သည် ယ​နေ့​အ​ရှင်​မင်း​ကြီး​ကို ခ​ရီး​ဦး​ကြို​ပြု​ခြင်း​ငှာ လာ​ပါ​ပြီ​ဟု လျှောက်​လေ၏။ 21 ဇေ​ရု​ယာ​သား အ​ဘိ​ရှဲ​က​လည်း၊ ရှိ​မိ​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အ​ခွင့်​နှင့် ဘိ​သိက်​ခံ​သော​အ​ရှင်​ကို ကျိန်​ဆဲ​သော​ကြောင့် အ​သေ​သတ်​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​မည်​မ​ဟုတ်​လော​ဟု​ဆို​သော်၊ 22 ဒါ​ဝိဒ်​က၊ အို​ဇေ​ရု​ယာ​သား​တို့၊ သင်​တို့​သည် ယ​နေ့ ငါ့​ရန်​သူ​လုပ်​မည်​အ​ကြောင်း ငါ​နှင့်​အ​ဘယ်​သို့ ဆိုင်​ကြ​သ​နည်း။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​သည် ယ​နေ့​အ​သေ​သတ်​ခြင်း​ကို​ခံ​ရ​မည်​လော။ ငါ​သည် ယ​နေ့ ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​ဖြစ်​သည်​ကို ငါ​သိ​သည်​မ​ဟုတ်​လော​ဟု မိန့်​တော်​မူ၍၊ 23 ရှိ​မိ​အား​လည်း၊ သင်​သည် အ​သေ​သတ်​ခြင်း​ကို မ​ခံ​ရ​ဟု ကျိန်​ဆို​တော်​မူ၏။