Josué 8

1 וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֤ה אֶל־יְהוֹשֻׁ֨עַ֙ אַל־תִּירָ֣א וְאַל־תֵּחָ֔ת קַ֣ח עִמְּךָ֗ אֵ֚ת כָּל־עַ֣ם הַמִּלְחָמָ֔ה וְק֖וּם עֲלֵ֣ה הָעָ֑י רְאֵ֣ה ׀ נָתַ֣תִּי בְיָדְךָ֗ אֶת־מֶ֤לֶךְ הָעַי֙ וְאֶת־עַמּ֔וֹ וְאֶת־עִיר֖וֹ וְאֶת־אַרְצֽוֹ׃ 2 וְעָשִׂ֨יתָ לָעַ֜י וּלְמַלְכָּ֗הּ כַּאֲשֶׁ֨ר עָשִׂ֤יתָ לִֽירִיחוֹ֙ וּלְמַלְכָּ֔הּ רַק־שְׁלָלָ֥הּ וּבְהֶמְתָּ֖הּ תָּבֹ֣זּוּ לָכֶ֑ם שִׂים־לְךָ֥ אֹרֵ֛ב לָעִ֖יר מֵאַחֲרֶֽיהָ׃ 3 וַיָּ֧קָם יְהוֹשֻׁ֛עַ וְכָל־עַ֥ם הַמִּלְחָמָ֖ה לַעֲל֣וֹת הָעָ֑י וַיִּבְחַ֣ר יְ֠הוֹשֻׁעַ שְׁלֹשִׁ֨ים אֶ֤לֶף אִישׁ֙ גִּבּוֹרֵ֣י הַחַ֔יִל וַיִּשְׁלָחֵ֖ם לָֽיְלָה׃ 4 וַיְצַ֨ו אֹתָ֜ם לֵאמֹ֗ר רְ֠אוּ אַתֶּ֞ם אֹרְבִ֤ים לָעִיר֙ מֵאַחֲרֵ֣י הָעִ֔יר אַל־תַּרְחִ֥יקוּ מִן־הָעִ֖יר מְאֹ֑ד וִהְיִיתֶ֥ם כֻּלְּכֶ֖ם נְכֹנִֽים׃ 5 וַאֲנִ֗י וְכָל־הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אִתִּ֔י נִקְרַ֖ב אֶל־הָעִ֑יר וְהָיָ֗ה כִּֽי־יֵצְא֤וּ לִקְרָאתֵ֨נוּ֙ כַּאֲשֶׁ֣ר בָּרִֽאשֹׁנָ֔ה וְנַ֖סְנוּ לִפְנֵיהֶֽם׃ 6 וְיָצְא֣וּ אַחֲרֵ֗ינוּ עַ֣ד הַתִּיקֵ֤נוּ אוֹתָם֙ מִן־הָעִ֔יר כִּ֣י יֹֽאמְר֔וּ נָסִ֣ים לְפָנֵ֔ינוּ כַּאֲשֶׁ֖ר בָּרִֽאשֹׁנָ֑ה וְנַ֖סְנוּ לִפְנֵיהֶֽם׃ 7 וְאַתֶּ֗ם תָּקֻ֨מוּ֙ מֵהָ֣אוֹרֵ֔ב וְהוֹרַשְׁתֶּ֖ם אֶת־הָעִ֑יר וּנְתָנָ֛הּ יְהוָ֥ה אֱלֹֽהֵיכֶ֖ם בְּיֶדְכֶֽם׃ 8 וְהָיָ֞ה כְּתָפְשְׂכֶ֣ם אֶת־הָעִ֗יר תַּצִּ֤יתוּ אֶת־הָעִיר֙ בָּאֵ֔שׁ כִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה תַּעֲשׂ֑וּ רְא֖וּ צִוִּ֥יתִי אֶתְכֶֽם׃ 9 וַיִּשְׁלָחֵ֣ם יְהוֹשֻׁ֗עַ וַיֵּֽלְכוּ֙ אֶל־הַמַּאְרָ֔ב וַיֵּשְׁב֗וּ בֵּ֧ין בֵּֽית־אֵ֛ל וּבֵ֥ין הָעַ֖י מִיָּ֣ם לָעָ֑י וַיָּ֧לֶן יְהוֹשֻׁ֛עַ בַּלַּ֥יְלָה הַה֖וּא בְּת֥וֹךְ הָעָֽם׃ 10 וַיַּשְׁכֵּ֤ם יְהוֹשֻׁ֨עַ֙ בַּבֹּ֔קֶר וַיִּפְקֹ֖ד אֶת־הָעָ֑ם וַיַּ֨עַל ה֜וּא וְזִקְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל לִפְנֵ֥י הָעָ֖ם הָעָֽי׃ 11 וְכָל־הָעָ֨ם הַמִּלְחָמָ֜ה אֲשֶׁ֣ר אִתּ֗וֹ עָלוּ֙ וַֽיִּגְּשׁ֔וּ וַיָּבֹ֖אוּ נֶ֣גֶד הָעִ֑יר וַֽיַּחֲנוּ֙ מִצְּפ֣וֹן לָעַ֔י וְהַגַּ֖י בינו וּבֵין־הָעָֽי׃ 12 וַיִּקַּ֕ח כַּחֲמֵ֥שֶׁת אֲלָפִ֖ים אִ֑ישׁ וַיָּ֨שֶׂם אוֹתָ֜ם אֹרֵ֗ב בֵּ֧ין בֵּֽית־אֵ֛ל וּבֵ֥ין הָעַ֖י מִיָּ֥ם לָעִֽיר׃ 13 וַיָּשִׂ֨ימוּ הָעָ֜ם אֶת־כָּל־הַֽמַּחֲנֶ֗ה אֲשֶׁר֙ מִצְּפ֣וֹן לָעִ֔יר וְאֶת־עֲקֵב֖וֹ מִיָּ֣ם לָעִ֑יר וַיֵּ֧לֶךְ יְהוֹשֻׁ֛עַ בַּלַּ֥יְלָה הַה֖וּא בְּת֥וֹךְ הָעֵֽמֶק׃ 14 וַיְהִ֞י כִּרְא֣וֹת מֶֽלֶךְ־הָעַ֗י וַֽיְמַהֲר֡וּ וַיַּשְׁכִּ֡ימוּ וַיֵּצְא֣וּ אַנְשֵֽׁי־הָעִ֣יר לִקְרַֽאת־יִ֠שְׂרָאֵל לַֽמִּלְחָמָ֞ה ה֧וּא וְכָל־עַמּ֛וֹ לַמּוֹעֵ֖ד לִפְנֵ֣י הָֽעֲרָבָ֑ה וְהוּא֙ לֹ֣א יָדַ֔ע כִּֽי־אֹרֵ֥ב ל֖וֹ מֵאַחֲרֵ֥י הָעִֽיר׃ 15 וַיִּנָּֽגְע֛וּ יְהוֹשֻׁ֥עַ וְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל לִפְנֵיהֶ֑ם וַיָּנֻ֖סוּ דֶּ֥רֶךְ הַמִּדְבָּֽר׃ 16 וַיִּזָּעֲק֗וּ כָּל־הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר בעיר לִרְדֹּ֖ף אַחֲרֵיהֶ֑ם וַֽיִּרְדְּפוּ֙ אַחֲרֵ֣י יְהוֹשֻׁ֔עַ וַיִּנָּתְק֖וּ מִן־הָעִֽיר׃ 17 וְלֹֽא־נִשְׁאַ֣ר אִ֗ישׁ בָּעַי֙ וּבֵ֣ית אֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יָצְא֖וּ אַחֲרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּעַזְב֤וּ אֶת־הָעִיר֙ פְּתוּחָ֔ה וַֽיִּרְדְּפ֖וּ אַחֲרֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ 18 וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־יְהוֹשֻׁ֗עַ נְ֠טֵה בַּכִּיד֤וֹן אֲשֶׁר־בְּיָֽדְךָ֙ אֶל־הָעַ֔י כִּ֥י בְיָדְךָ֖ אֶתְּנֶ֑נָּה וַיֵּ֧ט יְהוֹשֻׁ֛עַ בַּכִּיד֥וֹן אֲשֶׁר־בְּיָד֖וֹ אֶל־הָעִֽיר׃ 19 וְהָאוֹרֵ֡ב קָם֩ מְהֵרָ֨ה מִמְּקוֹמ֤וֹ וַיָּר֨וּצוּ֙ כִּנְט֣וֹת יָד֔וֹ וַיָּבֹ֥אוּ הָעִ֖יר וַֽיִּלְכְּד֑וּהָ וַֽיְמַהֲר֔וּ וַיַּצִּ֥יתוּ אֶת־הָעִ֖יר בָּאֵֽשׁ׃ 20 וַיִּפְנ֣וּ אַנְשֵׁי֩ הָעַ֨י אַחֲרֵיהֶ֜ם וַיִּרְא֗וּ וְהִנֵּ֨ה עָלָ֜ה עֲשַׁ֤ן הָעִיר֙ הַשָּׁמַ֔יְמָה וְלֹא־הָיָ֨ה בָהֶ֥ם יָדַ֛יִם לָנ֖וּס הֵ֣נָּה וָהֵ֑נָּה וְהָעָם֙ הַנָּ֣ס הַמִּדְבָּ֔ר נֶהְפַּ֖ךְ אֶל־הָרוֹדֵֽף׃ 21 וִיהוֹשֻׁ֨עַ וְכָֽל־יִשְׂרָאֵ֜ל רָא֗וּ כִּֽי־לָכַ֤ד הָֽאֹרֵב֙ אֶת־הָעִ֔יר וְכִ֥י עָלָ֖ה עֲשַׁ֣ן הָעִ֑יר וַיָּשֻׁ֕בוּ וַיַּכּ֖וּ אֶת־אַנְשֵׁ֥י הָעָֽי׃ 22 וְאֵ֨לֶּה יָצְא֤וּ מִן־הָעִיר֙ לִקְרָאתָ֔ם וַיִּֽהְי֤וּ לְיִשְׂרָאֵל֙ בַּתָּ֔וֶךְ אֵ֥לֶּה מִזֶּ֖ה וְאֵ֣לֶּה מִזֶּ֑ה וַיַּכּ֣וּ אוֹתָ֔ם עַד־בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר־ל֖וֹ שָׂרִ֥יד וּפָלִֽיט׃ 23 וְאֶת־מֶ֥לֶךְ הָעַ֖י תָּ֣פְשׂוּ חָ֑י וַיַּקְרִ֥בוּ אֹת֖וֹ אֶל־יְהוֹשֻֽׁעַ׃ 24 וַיְהִ֣י כְּכַלּ֣וֹת יִשְׂרָאֵ֡ל לַהֲרֹג֩ אֶת־כָּל־יֹשְׁבֵ֨י הָעַ֜י בַּשָּׂדֶ֗ה בַּמִּדְבָּר֙ אֲשֶׁ֣ר רְדָפ֣וּם בּ֔וֹ וַֽיִּפְּל֥וּ כֻלָּ֛ם לְפִי־חֶ֖רֶב עַד־תֻּמָּ֑ם וַיָּשֻׁ֤בוּ כָל־יִשְׂרָאֵל֙ הָעַ֔י וַיַּכּ֥וּ אֹתָ֖הּ לְפִי־חָֽרֶב׃ 25 וַיְהִי֩ כָל־הַנֹּ֨פְלִ֜ים בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ מֵאִ֣ישׁ וְעַד־אִשָּׁ֔ה שְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר אָ֑לֶף כֹּ֖ל אַנְשֵׁ֥י הָעָֽי׃ 26 וִיהוֹשֻׁ֨עַ֙ לֹֽא־הֵשִׁ֣יב יָד֔וֹ אֲשֶׁ֥ר נָטָ֖ה בַּכִּיד֑וֹן עַ֚ד אֲשֶׁ֣ר הֶחֱרִ֔ים אֵ֖ת כָּל־יֹשְׁבֵ֥י הָעָֽי׃ 27 רַ֣ק הַבְּהֵמָ֗ה וּשְׁלַל֙ הָעִ֣יר הַהִ֔יא בָּזְז֥וּ לָהֶ֖ם יִשְׂרָאֵ֑ל כִּדְבַ֣ר יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖ה אֶת־יְהוֹשֻֽׁעַ׃ 28 וַיִּשְׂרֹ֥ף יְהוֹשֻׁ֖עַ אֶת־הָעָ֑י וַיְשִׂימֶ֤הָ תֵּל־עוֹלָם֙ שְׁמָמָ֔ה עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ 29 וְאֶת־מֶ֧לֶךְ הָעַ֛י תָּלָ֥ה עַל־הָעֵ֖ץ עַד־עֵ֣ת הָעָ֑רֶב וּכְב֣וֹא הַשֶּׁמֶשׁ֩ צִוָּ֨ה יְהוֹשֻׁ֜עַ וַיֹּרִ֧ידוּ אֶת־נִבְלָת֣וֹ מִן־הָעֵ֗ץ וַיַּשְׁלִ֤יכוּ אוֹתָהּ֙ אֶל־פֶּ֨תַח֙ שַׁ֣עַר הָעִ֔יר וַיָּקִ֤ימוּ עָלָיו֙ גַּל־אֲבָנִ֣ים גָּד֔וֹל עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ פ 30 אָ֣ז יִבְנֶ֤ה יְהוֹשֻׁ֨עַ֙ מִזְבֵּ֔חַ לַֽיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בְּהַ֖ר עֵיבָֽל׃ 31 כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּה֩ מֹשֶׁ֨ה עֶֽבֶד־יְהוָ֜ה אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל כַּכָּתוּב֙ בְּסֵ֨פֶר֙ תּוֹרַ֣ת מֹשֶׁ֔ה מִזְבַּח֙ אֲבָנִ֣ים שְׁלֵמ֔וֹת אֲשֶׁ֛ר לֹֽא־הֵנִ֥יף עֲלֵיהֶ֖ן בַּרְזֶ֑ל וַיַּעֲל֨וּ עָלָ֤יו עֹלוֹת֙ לַֽיהוָ֔ה וַֽיִּזְבְּח֖וּ שְׁלָמִֽים׃ 32 וַיִּכְתָּב־שָׁ֖ם עַל־הָאֲבָנִ֑ים אֵ֗ת מִשְׁנֵה֙ תּוֹרַ֣ת מֹשֶׁ֔ה אֲשֶׁ֣ר כָּתַ֔ב לִפְנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ 33 וְכָל־יִשְׂרָאֵ֡ל וּזְקֵנָ֡יו וְשֹׁטְרִ֣ים ׀ וְשֹׁפְטָ֡יו עֹמְדִ֣ים מִזֶּ֣ה ׀ וּמִזֶּ֣ה ׀ לָאָר֡וֹן נֶגֶד֩ הַכֹּהֲנִ֨ים הַלְוִיִּ֜ם נֹשְׂאֵ֣י ׀ אֲר֣וֹן בְּרִית־יְהוָ֗ה כַּגֵּר֙ כָּֽאֶזְרָ֔ח חֶצְיוֹ֙ אֶל־מ֣וּל הַר־גְּרִזִ֔ים וְהַֽחֶצְי֖וֹ אֶל־מ֣וּל הַר־עֵיבָ֑ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֜ה מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד־יְהוָ֗ה לְבָרֵ֛ךְ אֶת־הָעָ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל בָּרִאשֹׁנָֽה׃ 34 וְאַֽחֲרֵי־כֵ֗ן קָרָא֙ אֶת־כָּל־דִּבְרֵ֣י הַתּוֹרָ֔ה הַבְּרָכָ֖ה וְהַקְּלָלָ֑ה כְּכָל־הַכָּת֖וּב בְּסֵ֥פֶר הַתּוֹרָֽה׃ 35 לֹֽא־הָיָ֣ה דָבָ֔ר מִכֹּ֖ל אֲשֶׁר־צִוָּ֣ה מֹשֶׁ֑ה אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־קָרָ֜א יְהוֹשֻׁ֗עַ נֶ֣גֶד כָּל־קְהַ֤ל יִשְׂרָאֵל֙ וְהַנָּשִׁ֣ים וְהַטַּ֔ף וְהַגֵּ֖ר הַהֹלֵ֥ךְ בְּקִרְבָּֽם׃ פ

အာ​ဣ​မြို့​ကို​အောင်​မြင်​ခြင်း

1 တစ်​ဖန် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​သည် မ​ကြောက်​နှင့်၊ စိတ်​မ​ပျက်​နှင့်။ သင်၌​ပါ​သော စစ်​သူ​ရဲ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို​ခေါ်၍ အာ​ဣ​မြို့​သို့ ထ​သွား​လော့။ အာ​ဣ​မင်း​ကြီး​နှင့် သူ့​လူ​များ၊ သူ့​မြို့၊ သူ့​မြေ​ကို သင့်​လက်၌​ငါ​အပ်​မည်။ 2 ယေ​ရိ​ခေါ​မြို့​နှင့် မင်း​ကြီး​အား​ပြု​သ​ကဲ့​သို့ အာ​ဣ​မြို့​နှင့်​မင်း​ကြီး​အား ပြု​ရ​မည်။ သို့​ရာ​တွင် လု​ယူ​သော​ဥ​စ္စာ၊ တိ​ရ​စ္ဆာန်​များ​ကို ကိုယ်​အ​ဖို့​သိမ်း​ရ​မည်။ မြို့​နောက်​မှာ ကင်း​တပ်​ကို​ထား​ရ​မည်​ဟု ယော​ရှု​အား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ 3 ယော​ရှု​နှင့် စစ်​သူ​ရဲ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် အာ​ဣ​မြို့​ကို တိုက်​ခြင်း​ငှာ​ထ​ကြ၏။ ယော​ရှု​သည် ခွန်​အား​ကြီး​သော စစ်​သူ​ရဲ​သုံး​သောင်း​တို့​ကို ရွေး​ချယ်၍ ည​အ​ခါ​စေ​လွှတ်​လျက်၊ 4 သင်​တို့​သည် ထို​မြို့​ကို​တိုက်​ခြင်း​ငှာ မြို့​နောက်​မှာ ကင်း​ထိုး​လျက်​နေ​ကြ​လော့။ မြို့​နှင့်​ဝေး​ဝေး​ခွာ၍ မ​သွား​ကြ​နှင့်။ တ​ညီ​တ​ညွတ်​တည်း အ​သင့်​နေ​ကြ​လော့။ 5 ငါ​နှင့်​တ​ကွ ငါ၌​ပါ​သော​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် မြို့​အ​နီး​သို့ ချဉ်း​ကပ်​မည်။ သူ​တို့​သည် ယ​မန်​ကဲ့​သို့​တိုက်​ခြင်း​ငှာ ထွက်​လာ​ကြ​သော​အ​ခါ၊ ငါ​တို့​သည် သူ​တို့​ရှေ့​မှာ ပြေး​ရ​ကြ​မည်။ 6 သူ​တို့​လည်း​လိုက်​ခြင်း​ငှာ မြို့​ထဲ​က​ထွက်၍၊ မြို့​နှင့် ကွာ​မှန်း​ကို​မ​သိ​ဘဲ ခွာ၍​လိုက်​ကြ​လိမ့်​မည်။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ သူ​တို့​ရှေ့​မှာ ငါ​တို့​သည်​ပြေး​သော​အ​ခါ၊ ယ​မန်​ကဲ့​သို့ ငါ​တို့​ရှေ့​မှာ ပြေး​ကြ​ပြီ​ဟု သူ​တို့​ဆို​ကြ​လိမ့်​မည်။ 7 ထို​အ​ခါ သင်​တို့​သည် ကင်း​ထိုး​လျက် နေ​ရာ​အ​ရပ်​မှ​ထ၍ မြို့​ကို​တိုက်​လျှင်၊ သင်​တို့၏​ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သင်​တို့​လက်၌ အပ်​တော်​မူ​မည်။ 8 တိုက်၍​အောင်​သော​အ​ခါ မြို့​ကို​မီး​ရှို့​ရ​ကြ​မည်။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း ပြု​ရ​ကြ​မည်။ ထို​သို့ ငါ​ဆင့်​ဆို​သည်​ဟု ထို​သူ​တို့​အား မှာ​ထား​လေ၏။ 9 ယော​ရှု​စေ​လွှတ်​သည်​အ​တိုင်း၊ ထို​သူ​တို့​သည် ကင်း​ထိုး​ခြင်း​ငှာ​သွား၍၊ ဗေ​သ​လ​မြို့​နှင့် အာ​ဣ​မြို့​စပ်​ကြား​တွင် အာ​ဣ​မြို့ အ​နောက်​ဘက်​မှာ​နေ​ကြ၏။ ယော​ရှု​သည် ထို​ည​တွင်​လူ​များ​ထဲ​မှာ နေ​သေး၏။ 10 နံ​နက်​စော​စော​ထ၍ လူ​များ​တို့​ကို ရေ​တွက်​ပြီး​မှ၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး အ​သက်​ကြီး​သူ​တို့​နှင့်​အ​တူ အာ​ဣ​မြို့​သို့ အ​ဦး​ချီ​သွား​လေ၏။ 11 ယော​ရှု၌​ပါ​သော စစ်​သူ​ရဲ​အ​ပေါင်း​တို့​သည်​လိုက်၍ မြို့​အ​နီး​သို့ ရောက်​ပြီး​လျှင်၊ မြို့​မြောက်​ဘက်၌ တပ်​ချ​ကြ၏။ သူ​တို့​နှင့် မြို့​စပ်​ကြား​မှာ ချိုင့်​တစ်​ခု​ရှိ၏။ 12 တစ်​ဖန် အာ​ဣ​မြို့​အ​နောက်၊ ထို​မြို့​နှင့် ဗေ​သ​လ​မြို့​စပ်​ကြား​မှာ ကင်း​ထိုး​စေ​ခြင်း​ငှာ လူ​ငါး​ထောင်​ခန့်​မျှ ထား​လေ၏။ 13 ထို​သို့​လျှင်၊ မြို့​မြောက်​ဘက်​မှာ ဗိုလ်​ခြေ​အ​ပေါင်း​ခင်း​ကျင်း​လျက်၊ အ​နောက်​ဘက်​မှာ​လည်း ကင်း​ထိုး​လျက်၊ အ​သီး​အ​သီး နေ​ရာ​ကျ​ကြ​သော​အ​ခါ၊ ယော​ရှု​သည် ထို​ည​တွင် ချိုင့်​အ​လယ်​သို့ သွား​လေ၏။ 14 ထို​အ​ခြင်း​အ​ရာ​တို့​ကို အာ​ဣ​မင်း​ကြီး​သည်​မြင်​လျှင်၊ မြို့​သား​ယောက်ျား​တို့​သည် စော​စော​ထ၍ အ​လျင်​အ​မြန်​ပြင်​ဆင်​ပြီး​မှ၊ မင်း​ကြီး​သည် လူ​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့်​တ​ကွ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို တိုက်​ခြင်း​ငှာ၊ ချိန်း​ချက်​သော အ​ချိန်၌ လွင်​ပြင်​သို့ ချီ​သွား​လေ၏။ သို့​ရာ​တွင် မြို့​နောက်​မှာ ကင်း​တပ်​ရှိ​မှန်း​ကို​မ​သိ။ 15 ယော​ရှု​နှင့် ဣ​သ​ရေ​လ အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ရှုံး​ဟန်​ပြု​လျက် တော​လမ်း​ဖြင့် ပြေး​ကြ၏။ 16 သူ​တို့​ကို လိုက်​ခြင်း​ငှာ၊ အာ​ဣ​မင်း​ကြီး​သည် မြို့၌​ရှိ​သ​မျှ​သော ယောက်ျား​တို့​ကို နှိုး​ဆော်​ပြီး​လျှင်၊ မြို့​သား​တို့​သည် ယော​ရှု​ကို​လိုက်၍၊ မြို့​နှင့်​ကွာ​မှန်း​မ​သိ ခွာ​သွား​ကြ၏။ 17 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို​မ​လိုက်​ဘဲ၊ အာ​ဣ​မြို့​နှင့် ဗေ​သ​လ​မြို့၌ ယောက်ျား​တစ်​ယောက်​မျှ​မ​နေ၊ မြို့​ကို​လှပ်​ထား​လျက် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို လိုက်​ကြ၏။ 18 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​ကိုင်​သော​လှံ​ကို အာ​ဣ​မြို့​သို့​ရွယ်​လော့။ ထို​မြို့​ကို သင့်​လက်​သို့​ငါ​အပ်​မည်​ဟု ယော​ရှု​အား မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ ယော​ရှု​သည် မိ​မိ​ကိုင်​သော​လှံ​ကို ထို​မြို့​သို့​ရွယ်​လေ၏။ 19 ရွယ်​သော​အ​ခါ၊ ကင်း​တပ်​သား​တို့​သည် ချက်​ချင်း​ထ၍ အ​လျင်​အ​မြန်​ပြေး​လျက် မြို့​ထဲ​သို့​ဝင်​မိ​လျှင်၊ ကြိုး​စား၍​သိမ်း​ယူ​ပြီး​မှ မီး​ရှို့​ကြ၏။ 20 အာ​ဣ​မြို့​သား​တို့​သည် ပြန်​ကြည့်၍၊ မြို့​ကို​လောင်​သော မီး၏​အ​ခိုး​သည် မိုး​ကောင်း​ကင်​သို့ တက်​လျက်​ရှိ​သည်​ကို မြင်​သော​အ​ခါ၊ အ​ဘယ်​အ​ရပ်​ကို​မျှ ပြေး​ခြင်း​ငှာ မ​တတ်​စွမ်း​နိုင်​ကြ။ တော​သို့​ပြေး​သော​သူ​တို့​သည်​လည်း လိုက်​သော​သူ​တို့​ကို ပြန်​လှန်၍ တိုက်​ကြ၏။ 21 ကင်း​တပ်​သား​တို့​သည် မြို့​ကို​ရ၍ မြို့၌​မီး​ခိုး​တက်​လျက်​ရှိ​သည်​ကို ယော​ရှု​နှင့် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား အ​ပေါင်း​တို့​သည်​မြင်​လျှင်၊ တစ်​ဖန်​ပြန်​လှည့်၍ အာ​ဣ​မြို့​သား​တို့​ကို တိုက်​သတ်​ကြ၏။ 22 အ​ခြား​သော​သူ​တို့​သည်​လည်း မြို့​ထဲ​က​ထွက်၍ တိုက်​သော​ကြောင့် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် အာ​ဣ​လူ​တို့​ကို ညှပ်၍​တိုက်​သ​ဖြင့် တစ်​ယောက်​ကို​မျှ​မ​လွှတ် မ​ကျန်​ကြွင်း​စေ​ခြင်း​ငှာ လုပ်​ကြံ​ကြ၏။ 23 အာ​ဣ​မင်း​ကြီး​ကို အ​ရှင်​ဖမ်း၍ ယော​ရှု​ထံ​သို့ ဆောင်​ခဲ့​ကြ၏။ 24 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် လွင်​ပြင်၌​လည်း​ကောင်း၊ လိုက်​ရှာ​ရာ​တော၌​လည်း​ကောင်း၊ အာ​ဣ​မြို့​သား​အ​ပေါင်း​တို့​ကို​လုပ်​ကြံ၍ ဓား​ဖြင့် အ​ကုန်​အ​စင်​သုတ်​သင်​ပြီး​မှ၊ တစ်​ဖန် မြို့​သို့​ပြန်​လာ၍ ဓား​ဖြင့်​လုပ်​ကြံ​ကြ၏။ 25 ထို​နေ့၌ တစ်​သောင်း​နှစ်​ထောင်​ခန့်​မျှ​ရှိ​သော အာ​ဣ​မြို့​သား ယောက်ျား​မိန်း​မ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် သေ​ကြ၏။ 26 အာ​ဣ​မြို့​သူ​မြို့​သား​အ​ပေါင်း​တို့​ကို အ​ကုန်​အ​စင် မ​ဖျက်​ဆီး​မီ​တိုင်​အောင် ယော​ရှု​သည် လှံ​ကိုင်​သော​လက်​ကို မ​သိမ်း​မ​ရုပ်။ 27 သို့​ရာ​တွင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ယော​ရှု​အား မှာ​ထား​တော်​မူ​သော​စ​ကား​အ​တိုင်း၊ တိ​ရ​စ္ဆာန်​များ​နှင့် လက်​ရ​ဥ​စ္စာ​များ​ကို၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ကိုယ်​အ​ဖို့ သိမ်း​ယူ​ကြ၏။ 28 ယော​ရှု​သည်​လည်း အာ​ဣ​မြို့​ကို​မီး​ရှို့၍၊ ယ​နေ့​တိုင်​အောင် ထာ​ဝ​ရ​ဖျက်​ဆီး​ရာ အ​မှိုက်​ပုံ​ဖြစ်​စေ၏။ 29 အာ​ဣ​မင်း​ကြီး​ကို ညဉ့်​ဦး​တိုင်​အောင် သစ်​ပင်​တွင်​ဆွဲ​ထား၍၊ မိုး​ချုပ်​သော​အ​ခါ၊ ယော​ရှု​စီ​ရင်​သည်​အ​တိုင်း၊ အ​သေ​ကောင်​ကို သစ်​ပင်​က​ချ​ပြီး​လျှင် မြို့​တံ​ခါး​ဝ၌​ပစ်​ထား၍၊ အ​သေ​ကောင်​အ​ပေါ်၌ များ​စွာ​သော ကျောက်​တို့​ကို စု​ပုံ​ကြ၏။ ထို​ကျောက်​ပုံ​သည် ယ​နေ့​တိုင်​အောင်​ရှိ၏။

ဧ​ဗ​လ​တောင်​ပေါ်

30 ထို​အ​ခါ ယော​ရှု​သည်၊ ဧ​ဗ​လ​တောင်​ပေါ်​မှာ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အ​ဖို့၊ ယဇ်​ပ​လ္လင်​ကို​တည်​လေ၏။*တ​ရား၊ ၂၇:၂-၈။31 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ကျွန်​မော​ရှေ​သည်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို မှာ​ထား၍ မော​ရှေ၏​ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း၌ ရေး​မှတ်​လျက်​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း၊ သံ​တန်​ဆာ​မ​ပါ​မ​သုံး​ဘဲ မ​ကွဲ​မ​ပြတ်​သော​ကျောက်​တို့​ဖြင့် ယဇ်​ပ​လ္လင်​ကို​တည်၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အ​ဖို့ မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်၊ မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ယဇ်​တို့​ကို ပူ​ဇော်​ကြ၏။*ထွ၊ ၂၀:၂၅။32 ယော​ရှု​သည်​လည်း၊ ထို​ကျောက်​ပေါ်၌ မော​ရှေ၏​ပ​ညတ်​တ​ရား​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ရှေ့​မှာ ရေး​ကူး​လေ၏။ 33 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို ကောင်း​ချီး​ပေး​ခြင်း​အ​လို​ငှာ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ကျွန်​မော​ရှေ​မှာ​ထား​ခဲ့​သည်​အ​တိုင်း၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး အ​သက်​ကြီး၊ ဗိုလ်​မင်း၊ တ​ရား​သူ​ကြီး​အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​သည်၊ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ် လေ​ဝိ​သား​ထမ်း​သော ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ ပ​ဋိ​ညာဉ်​သေ​တ္တာ​နှစ်​ဖက်၌ ရပ်၍၊ အ​မျိုး​သား​စစ်​နှင့် တစ်​ကျွန်း​တစ်နိုင်​ငံ​သား​ပါ​လျက်၊ ဂေ​ရ​ဇိမ်​တောင်​ပေါ်​မှာ လူ​တစ်​ဝက်၊ ဧ​ဗ​လ​တောင်​ပေါ်​မှာ တစ်​ဝက်​တို့​သည် နေ​ကြ​လျှင်၊ 34 ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း၌ ရေး​ထား​သ​မျှ​သော​ကောင်း​ချီး​မင်္ဂ​လာ​စ​ကား​နှင့် ကျိန်​ခြင်း​အ​မင်္ဂ​လာ​စ​ကား​တည်း​ဟူ​သော တ​ရား​စ​ကား​အ​လုံး​စုံ​တို့​ကို ဖတ်​ရွတ်​လေ၏။ 35 ယော​ရှု​သည် မော​ရှေ​မှာ​ထား​သော စ​ကား​တစ်​ခွန်း​ကို​မျှ မ​ချန်​မ​ထား၊ မိန်း​မ၊ သူ​ငယ်၊ တစ်​ကျွန်း​တစ်​နိုင်​ငံ​သား​ပါ​သော ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား ပ​ရိသတ်​အ​ပေါင်း​တို့​ရှေ့​မှာ အ​ကုန်​အ​စင်​ဖတ်​ရွတ်​လေ၏။*တ​ရား၊ ၁၁:၂၉။ ၂၇:၁၁-၂၄။