Jó 40

1 וַיַּ֖עַן יְהוָ֥ה אֶת־אִיּ֗וֹב וַיֹּאמַֽר׃ 2 הֲ֭רֹב עִם־שַׁדַּ֣י יִסּ֑וֹר מוֹכִ֖יחַ אֱל֣וֹהַּ יַעֲנֶֽנָּה׃ פ 3 וַיַּ֖עַן אִיּ֥וֹב אֶת־יְהוָ֗ה וַיֹּאמַֽר׃ 4 הֵ֣ן קַ֭לֹּתִי מָ֣ה אֲשִׁיבֶ֑ךָּ יָ֝דִ֗י שַׂ֣מְתִּי לְמוֹ־פִֽי׃ 5 אַחַ֣ת דִּ֭בַּרְתִּי וְלֹ֣א אֶֽעֱנֶ֑ה וּ֝שְׁתַּ֗יִם וְלֹ֣א אוֹסִֽיף׃ פ 6 וַיַּֽעַן־יְהוָ֣ה אֶת־אִ֭יּוֹב מנ סערה וַיֹּאמַֽר׃ 7 אֱזָר־נָ֣א כְגֶ֣בֶר חֲלָצֶ֑יךָ אֶ֝שְׁאָלְךָ֗ וְהוֹדִיעֵֽנִי׃ 8 הַ֭אַף תָּפֵ֣ר מִשְׁפָּטִ֑י תַּ֝רְשִׁיעֵ֗נִי לְמַ֣עַן תִּצְדָּֽק׃ 9 וְאִם־זְר֖וֹעַ כָּאֵ֥ל ׀ לָ֑ךְ וּ֝בְק֗וֹל כָּמֹ֥הוּ תַרְעֵֽם׃ 10 עֲדֵ֥ה נָ֣א גָֽא֣וֹן וָגֹ֑בַהּ וְה֖וֹד וְהָדָ֣ר תִּלְבָּֽשׁ׃ 11 הָ֭פֵץ עֶבְר֣וֹת אַפֶּ֑ךָ וּרְאֵ֥ה כָל־גֵּ֝אֶ֗ה וְהַשְׁפִּילֵֽהוּ׃ 12 רְאֵ֣ה כָל־גֵּ֭אֶה הַכְנִיעֵ֑הוּ וַהֲדֹ֖ךְ רְשָׁעִ֣ים תַּחְתָּֽם׃ 13 טָמְנֵ֣ם בֶּעָפָ֣ר יָ֑חַד פְּ֝נֵיהֶ֗ם חֲבֹ֣שׁ בַּטָּמֽוּן׃ 14 וְגַם־אֲנִ֥י אוֹדֶ֑ךָּ כִּֽי־תוֹשִׁ֖עַ לְךָ֣ יְמִינֶֽךָ׃ 15 הִנֵּה־נָ֣א בְ֭הֵמוֹת אֲשֶׁר־עָשִׂ֣יתִי עִמָּ֑ךְ חָ֝צִ֗יר כַּבָּקָ֥ר יֹאכֵֽל׃ 16 הִנֵּה־נָ֣א כֹח֣וֹ בְמָתְנָ֑יו וְ֝אֹנ֗וֹ בִּשְׁרִירֵ֥י בִטְנֽוֹ׃ 17 יַחְפֹּ֣ץ זְנָב֣וֹ כְמוֹ־אָ֑רֶז גִּידֵ֖י פחדו יְשֹׂרָֽגוּ׃ 18 עֲ֭צָמָיו אֲפִיקֵ֣י נְחוּשָׁ֑ה גְּ֝רָמָ֗יו כִּמְטִ֥יל בַּרְזֶֽל׃ 19 ה֭וּא רֵאשִׁ֣ית דַּרְכֵי־אֵ֑ל הָ֝עֹשׂוֹ יַגֵּ֥שׁ חַרְבּֽוֹ׃ 20 כִּֽי־ב֭וּל הָרִ֣ים יִשְׂאוּ־ל֑וֹ וְֽכָל־חַיַּ֥ת הַ֝שָּׂדֶ֗ה יְשַֽׂחֲקוּ־שָֽׁם׃ 21 תַּֽחַת־צֶאֱלִ֥ים יִשְׁכָּ֑ב בְּסֵ֖תֶר קָנֶ֣ה וּבִצָּֽה׃ 22 יְסֻכֻּ֣הוּ צֶאֱלִ֣ים צִֽלֲל֑וֹ יְ֝סֻבּ֗וּהוּ עַרְבֵי־נָֽחַל׃ 23 הֵ֤ן יַעֲשֹׁ֣ק נָ֭הָר לֹ֣א יַחְפּ֑וֹז יִבְטַ֓ח ׀ כִּֽי־יָגִ֖יחַ יַרְדֵּ֣ן אֶל־פִּֽיהוּ׃ 24 בְּעֵינָ֥יו יִקָּחֶ֑נּוּ בְּ֝מֽוֹקְשִׁ֗ים יִנְקָב־אָֽף׃ 25 תִּמְשֹׁ֣ךְ לִוְיָתָ֣ן בְּחַכָּ֑ה וּ֝בְחֶ֗בֶל תַּשְׁקִ֥יעַ לְשֹׁנֽוֹ׃ 26 הֲתָשִׂ֣ים אַגְמ֣וֹן בְּאַפּ֑וֹ וּ֝בְח֗וֹחַ תִּקּ֥וֹב לֶֽחֱיוֹ׃ 27 הֲיַרְבֶּ֣ה אֵ֭לֶיךָ תַּחֲנוּנִ֑ים אִם־יְדַבֵּ֖ר אֵלֶ֣יךָ רַכּֽוֹת׃ 28 הֲיִכְרֹ֣ת בְּרִ֣ית עִמָּ֑ךְ תִּ֝קָּחֶ֗נּוּ לְעֶ֣בֶד עוֹלָֽם׃ 29 הַֽתְשַׂחֶק־בּ֭וֹ כַּצִּפּ֑וֹר וְ֝תִקְשְׁרֶ֗נּוּ לְנַעֲרוֹתֶֽיךָ׃ 30 יִכְר֣וּ עָ֭לָיו חַבָּרִ֑ים יֶ֝חֱצ֗וּהוּ בֵּ֣ין כְּֽנַעֲנִֽים׃ 31 הַֽתְמַלֵּ֣א בְשֻׂכּ֣וֹת עוֹר֑וֹ וּבְצִלְצַ֖ל דָּגִ֣ים רֹאשֽׁוֹ׃ 32 שִׂים־עָלָ֥יו כַּפֶּ֑ךָ זְכֹ֥ר מִ֝לְחָמָ֗ה אַל־תּוֹסַֽף׃

1 တစ်​ဖန် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​ကို ဆုံး​မ​သော​သူ​သည် ဆန့်​ကျင်​ဘက်​ပြု​ဦး​မည်​လော။ 2 ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို အ​ပြစ်​တင်​သော​သူ​သည် ပြန်​ပြော​စေ​တော့​ဟု ယော​ဘ​အား​မိန့်​တော်​မူ​လျှင်၊

ယော​ဘ၏​တုံ့​ပြန်​ချက်

3 ယော​ဘ​က အ​ကျွန်ုပ်​သည် ဆိုး​ယုတ်​ပါ၏။ 4 ကိုယ်​တော်​အား အ​ဘယ်​သို့ ပြန်​လျှောက်​ရ​ပါ​မည်​နည်း။ အ​ကျွန်ုပ်​သည် ကိုယ်​နှုတ်​ကို ကိုယ်​လက်​နှင့် ပိတ်​ပါ​မည်။ 5 တစ်​ကြိမ် ပြော​မိ​ပါ​ပြီ။ တစ်​ဖန် မ​ပြော​ဝံ့​ပါ။ နှစ်​ကြိမ်​တိုင်​အောင် ပြော​မိ​ပါ​ပြီ။ သို့​ရာ​တွင် ထပ်၍​မ​ပြော​ဝံ့​ပါ​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား ပြန်၍​လျှောက်​လေ၏။

ဘု​ရား​သ​ခင်၏​စိန်​ခေါ်​ချက်

6 တစ်​ဖန် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မိုး​သက်​မုန်​တိုင်း​ထဲ​က ယော​ဘ​အား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ 7 လူ​ယောက်ျား​ကဲ့​သို့ သင်၏​ခါး​ကို​စည်း​လော့။ ငါ​မေး​မြန်း​သော ပြဿ​နာ​တို့​ကို ဖြေ​လော့။ 8 သင်​သည် ငါ​တ​ရား​စီ​ရင်​ချက်​ကို ပယ်​မည်​လော။ သင်​သည် ကိုယ်​တိုင်​ဖြောင့်​မတ်​ဟန် ရှိ​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ ငါ့​ကို​အ​ပြစ်​ရှိ​သည်​ဟု စီ​ရင်​မည်​လော။ 9 သင်​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်၏ လက်​ရုံး​ကဲ့​သို့​သော လက်​ရုံး​ရှိ​သ​လော။ ဘု​ရား​သ​ခင်၏ အ​သံ​ကဲ့​သို့​သော​အ​သံ​နှင့် မိုး​ချုန်း​နိုင်​သ​လော။ 10 ထူး​ဆန်း​သော ဘုန်း​တန်​ခိုး​အာ​နု​ဘော်​ကို ဝတ်​ဆောင်​လော့။ တင့်​တယ်​သော​ဂုဏ်​အ​သ​ရေ​နှင့် တန်​ဆာ​ဆင်​လော့။ 11 သင်၏​အ​မျက်​အ​ရှိန်​ကို လွှတ်​လော့။ မာ​န​ထောင်​လွှား​သော သူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ကြည့်​ရှု၍ နှိမ့်​ချ​လော့။ 12 မာ​န​ထောင်​လွှား​သော သူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ကြည့်​ရှု၍ ရှုတ်​ချ​လော့။ အ​ဓ​မ္မ​လူ​တို့​ကို နှိပ်​နင်း၍၊ 13 သူ​တို့​ကို​မြေ​မှုန့်၌ တစ်​စု​တည်း ဝှက်​ထား​လော့။ သူ​တို့​မျက်​နှာ​များ​ကို မှောင်​မိုက်၌ ဖုံး​အုပ်​လော့။ 14 သို့​ပြု​လျှင် သင်၏​လက်​ယာ​လက်​ရုံး​သည် သင့်​ကို ကယ်​တင်​နိုင်​သည်​ဟု ငါ​ဝန်​ခံ​မည်။

15 သင်​နှင့်​အ​တူ ငါ​ဖန်​ဆင်း​သော ဗေ​ဟ​မုတ်​မြင်းကို ကြည့်​ရှု​လော့။ နွား​ကဲ့​သို့ မြက်​ကို​စား​တတ်၏။ 16 သူ၏​တန်​ခိုး​သည် ခါး၌​လည်း​ကောင်း၊ သူ၏​ခွန်​အား​သည် ဝမ်း​ကြော၌​လည်း​ကောင်း တည်​လျက်​ရှိ၏။ 17 သူ့​အ​မြီး​သည် အာ​ရဇ်​ပင်​ကဲ့​သို့ လှုပ်​တတ်၏။ ပေါင်​ကြော​တို့​သည် အ​ထပ်​ထပ်​ရှိ​ကြ၏။ 18 အ​ရိုး​ငယ်​တို့​သည် ကြေး​ဝါ​ချောင်း၊ အ​ရိုး​ကြီး​တို့​သည် သံ​တုံး​ကဲ့​သို့​ဖြစ်​ကြ၏။ 19 ဘု​ရား​သ​ခင်​ဖန်​ဆင်း​သော သ​တ္တ​ဝါ​တို့​တွင် ထူး​ဆန်း​သော သ​တ္တ​ဝါ​ဖြစ်၏။ သူ့​ကို​ဖန်​ဆင်း​သော ဘု​ရား​သာ​လျှင် သူ၏​တံ​စဉ်​ကို​ပေး​ပြီ။ 20 မြေ​တိ​ရ​စ္ဆာန်​အ​ပေါင်း​တို့ က​စား​ရာ​တောင်​ရိုး​သည် သူ၏​ကျက်​စား​ရာ​အ​ရပ် ဖြစ်၏။ 21 အ​ရိပ်​ကောင်း​သော အ​ပင်​အောက်၊ ကျူ​ပင် ချုံ​ပုတ်​အောက်၊ ရေ​များ​သော​အ​ရပ်၌ နေ​တတ်၏။ 22 ထို​အ​ပင်​တို့​သည် အ​ရိပ်​နှင့်​လွှမ်း​မိုး၍ ချောင်း​နား​မိုး​မ​ခ​ပင်​တို့​သည် ဝိုင်း​ကြ၏။ 23 မြစ်​ရေ​ထ​သော်​လည်း သူ​သည်​မ​ပြေး​တတ်။ သူ၏​ခံ​တွင်း​ကို ယော်​ဒန်​မြစ်​ရေ ဝှေ့​တိုက်​သော်​လည်း မ​တုန်​မ​လှုပ်​ဘဲ နေ​တတ်၏။ 24 ထို​မြင်း​ကို ထင်​ရှား​စွာ​ဖမ်း​ယူ​မည်​လော။ သူ၏​နှာ​ခေါင်း​ကို သံ​ချိတ်​နှင့် ဖောက်​မည်​လော။