3 मग काही मंदी वान देगार लकवा आंटीने मंशीन येकोचीर. वान नलगुर मोस्का वचीर. 4 पण गर्दी कस्रोम वारकी आ मंशीन येशुन देगार एका फोवा दाकुंदू, मग येशुड येंदू नीला फडीन्या वान मिन्दुडदी छप्पर वार तीशीर इंगा या मंचाम मिंदा आ मणशी उंड्या, आदी मंचाम वार छप्पर नुस किंदा वान देगार इडशीर. 5 वारदी विश्वास सुशी येशुड लकवा आंटीने मनशीन आन्या, "कोडका, नि पापलाद क्षमा आयनाद." 6 आंदू काही नियमशास्त्र शिक्षकलु कुशींडीर. वार स्वता मनला आनेदेंक आंटीर की, 7 "इ मनशी इल्ला येनटीक माटलाडताड? इड द्यावारदी अपमान शेस्तुनाड! द्यावारनी इडशी येवारूच पाप क्षमा शेशी शकायार?" 8 इंगा आप्पुड वार स्वता ने विचार शेस्तुणार, इदी येशुड आप्पुडे मना आत्माला ओळखाशी वारनी आन्या, "मीर मी मनला इल्ला येनटीक विचार शेस्तार? 9 नि पापलाद क्षमा आयनाद, इल्ला इ लकवा आंटीने मंशीन आनेद का लेय इंगा नीद मंचाम येतकेन नडू; दिंटल्या याद सोपा उंडाद?" 10 पण मनशी कोडकुक पृथ्वी मिंदा पाप क्षमा शेशेद अधिकार उंडाद वारकी तेल्वाला आंका, वाड लकवा आंटीने मंशीन आन्या, 11 "नीन नीक शेप्तान, लेय, नीद मंचाम येतकेन इल्लुक येल्ली फो." 12 मग वाड लगेच लेश्या. वाड वानदी मंचाम येतकेन आंदार मुंदार वाड इल्लु बैटीक फोया; दिन कस्रोम वार आंदार आश्चर्य चकीत आय्यीर इंगा द्यावारदी गौरव शेस्का आनीर, "मिम इल्ला येप्पुडूच सुडा लेकुंटीम."