2. KRALLAR 4

8 Bir gün Elişa Şunem’e gitti; orada seçkin bir kadın vardı; ve onu ekmek yemeye ikna etti. Böylece her geçtiğinde ekmek yemek için oraya uğruyordu. 9 Kadın kocasına, "Bak, sürekli yanımızdan geçen bu adamın kutsal bir Tanrı adamı olduğunu anladım" dedi. 10 "Lütfen damda küçük bir oda yapalım. Oraya onun için bir yatak, bir masa, bir sandalye ve bir kandillik koyalım. Bize geldiğinde orada kalabilir."

11 Bir gün oraya geldi, odaya girip orada yattı. 12 Uşağı Gehazi’ye, "Şunemli’yi çağır" dedi. Kadını çağırdığında kadın onun önünde durdu. 13 Elişa uşağına şöyle dedi, "Şimdi kadına söyle, ‘İşte, bunca zahmetle bizimle ilgilendin. Senin için ne yapılabilir? Kralla mı, yoksa ordu komutanıyla mı konuşulsun?’"

Kadın, "Ben halkımın arasında oturuyorum" diye yanıtladı.

14 Elişa, "O halde onun için ne yapılabilir?" diye sordu.

Gehazi, "Kesinlikle oğlu yok ve kocası da yaşlı" diye yanıtladı.

15 Elişa, "Onu çağır" dedi. Kadını çağırdıktan sonra kapıda durdu. 16 Elişa, "Gelecek yıl bu mevsimde bir oğul kucaklayacaksın" dedi.

Kadın, "Hayır efendim, Tanrı adamı, hizmetkârına yalan söyleme" dedi.

17 Kadın gebe kaldı ve Elişa’nın kendisine söylediği gibi, o mevsim geldiğinde bir oğul doğurdu. 18 Çocuk büyüdüğünde, bir gün orakçıların yanına babasının yanına gitti. 19 Babasına, "Başım! Başım!" dedi.

Hizmetçisine, "Onu annesine götür" dedi.

20 Onu alıp annesine getirdikten sonra, öğleye kadar annesinin dizlerinde oturdu, sonra da öldü. 21 Kadın yukarı çıkıp onu Tanrı adamının yatağına yatırdı, kapıyı kapatıp çıktı. 22 Kocasını çağırıp, "Lütfen hizmetçilerden birini ve eşeklerden birini bana gönder de Tanrı adamına koşup döneyim" dedi.

23 Kocası, "Bugün neden ona gitmek istiyorsun? Yeni ay ya da Şabat değil" dedi.

Kadın, "Önemli değil." dedi.

24 Sonra eşeğe eyer vurdu ve hizmetçisine, "Sür ve yürü! Ben söylemedikçe yavaşlama." dedi.

25 Böylece gitti ve Karmel Dağı’ndaki Tanrı adamının yanına geldi. Tanrı adamı onu uzaktan görünce, uşağı Gehazi’ye, "İşte Şunemli kadın orada" dedi. 26 "Lütfen hemen koş, onu karşıla ve ona, 'İyi misin? Kocan iyi mi? Çocuğun iyi mi?' diye sor."

Kadın, "İyi" diye yanıtladı.

27 Kadın tepeye, Tanrı adamının yanına geldiğinde, ayaklarına yapıştı. Gehazi onu itmek için yaklaştı; ama Tanrı adamı, "Onu rahat bırak, çünkü canı içinde sıkıntılı; Yahve de bunu benden gizledi ve bana bildirmedi" dedi.

28 Kadın, "Efendim, ben senden bir oğul istedim mi? 'Beni aldatma' demedim mi?" dedi.

29 O zaman Gehazi’ye, "Cübbeni kuşağına sıkıştır, değneğimi eline al ve git" dedi. "Biriyle karşılaşırsan onu selamlama, biri seni selamlarsa, ona geri yanıt verme. Sonra değneğimi çocuğun yüzünün üzerine koy."

30 Çocuğun annesi, "Yaşayan Yahve’nin hakkı ve senin canın hakkı için senden ayrılmayacağım" dedi.

O da kalkıp kadının ardından gitti.

31 Gehazi önlerinden gidip değneği çocuğun yüzüne koydu; ama ne bir ses, ne de bir duyum vardı. Bu yüzden Elişa’yı karşılamak için geri döndü ve ona, "Çocuk uyanmadı" dedi.

32 Elişa eve girdiğinde, işte, çocuk ölmüştü ve yatağının üzerinde yatıyordu. 33 Bu yüzden içeri girdi, kapıyı ikisinin üzerine kapattı ve Yahve’ye dua etti. 34 Çıkıp çocuğun üzerine yattı, ağzını onun ağzının üzerine, gözlerini onun gözlerinin üzerine, ellerini onun ellerinin üzerine koydu. Kendisini onun üzerine uzattı; ve çocuğun bedeni ısındı. 35 Sonra geri döndü ve evin içinde bir kez ileri geri yürüdü, sonra yukarı çıkıp onun üzerine uzandı. Sonra çocuk yedi kez aksırdı ve çocuk gözlerini açtı. 36 Gehazi’yi çağırdı ve "Şunemli’yi çağır!" dedi. Böylece onu çağırdı.

Kadın yanına girdiğinde, "Oğlunu al" dedi.

37 Sonra kadın içeri girdi, ayaklarına kapandı ve yere eğildi; sonra oğlunu alıp çıktı.